Кіріспе
Longuyon) - Франциядағы коммуна. Мюрте және Мозель департаментіне қарасты. Тұрғындар Лонгюон деп аталады.
География
Лонгюйон Чиерс пен Круснес өзендерінің қосылған жерінде және Лонгви коммунасының оңтүстік-батысында орналасқан. Солтүстік жағынан Люксембург провинциясымен, оңтүстігінде Грандкорт қаласымен шектеседі.
Тарих
Қалаға "ұзын форд" (латынша longa guada) есімі берілген, ол римдіктер кезінде Чиер өзенін кесіп өтуге мүмкіндік берді. Ол Longagio (634), Longio (973), Longione (973), monasterri longagionis (10 ғасыр), Longion (1030), Longuion (1209), Longuio (1756) деп аталды. 1934 жылы бірнеше галло-римдік жерлер қазылып алынды; оларда суреттелген гипстің қалдықтары мен сынықтары болды. 1843 жылы Магеде Рим империясының некрополі қазылып алынды. Лонгюйонның (Лонгагио ретінде) алғашқы есімі 634 жылы жазылған. Сол кезде қасында Агатаға арналған шіркеу де бар еді. 1120 жылы ол колледждік шіркеу болып тағайындалды. XVII ғасырда ол 1636 жылы француз сарбаздарының казармасы ретінде қызмет етті. 1144 жылы алғаш рет аталған Мусси қамалы 1670 жылы Людовик XIV-нің бұйрығымен француздық әскерлерімен қиратылды. Лонгюон 1751 жылдың маусымынан 1789 жылға дейін Лонгюон билігінің астанасы болды. 2015 жылдың наурызына дейін Лонгюйон кантонының астанасы болып тағайындалды. 1914 жылы қалада 2300 адам тұратын. Ол сол жылдың 23-24 тамызында Ұлы соғыста пруссиялық жаяу әскердің шабуылынан қираған. 86-ға жуық тұрғындар: ерлер, әйелдер және балалар атылған. Лонгюйон ұзақ уақыт бойы маңызды темір жол торабы болды. Ол Бри бассейнінің темір кендері мен Солтүстік көмір өндіру аймағының арасында орналасқан. Қаланың оңтүстік-батыс шетіндегі пәтер блоктары, әлі күнге дейін "La Cité Canadienne" деп аталады, 1950 және 1960-шы жылдары Корольдік Канада әуе күштері қызметкерлері мен олардың отбасылары тұратын, ал RCAF жақын маңдағы Марвиллде әуе базасы болған. Көшелерге Торонто, Монреаль және т.б. сияқты Канада қалаларының есімдері берілген. Канаданың Лонгюйондоғы іс-әрекетін еске алу үшін алғашқы халықтардың дәстүрлі тотемді бағанасы орнатылды.
Longagio (634), Longio (973), Longione (973), monasterri longagionis (10th century), Longion (1030), Longuion (1209), Longuio (1756). Several Gallo Roman sites were excavated in 1934; they contained the remains of substructures and fragments of painted plaster. A necropolis of the later Roman Empire was excavated in 1843 in Magé. The first mention of Longuyon (as Longagio) dates from 634. At that time there was already a chapel dedicated to Saint Agatha. It was designated as a collegiate church in 1120. In the seventeenth century, it served as a barracks for French soldiers in 1636. The castle of Mussy, first mentioned in 1144, was razed in 1670 by French occupation troops by order of Louis XIV. Longuyon was a capital of the Bailiwick of Longuyon from June 1751 to 1789. It was designated as the capital of the Canton of Longuyon until March 2015. In 1914 the town had 2,300 inhabitants. It was devastated on August 23–24 of that year by the invasion of Prussian infantry during the Great War. Some 86 inhabitants: men, women, and children, were executed by firing squad. Longuyon has long been an important railroad crossroads. It is located between the iron ore of the Briey basin and the coal mining area of the North. The apartment blocks on the southwestern edge of town, still called "La Cité Canadienne", were home to Royal Canadian Air Force staff and their families in the 1950s and 1960s, when the RCAF had an airbase at nearby Marville. The streets were named after Canadian cities, such as Toronto, Montreal, etc. A traditional First Nations totem pole was erected as a monument to the Canadian presence in Longuyon.
Көрікті жерлер
Лонгюйонның көрнекті ғимараттарына XIII ғасырдағы Қасиетті Агатаның колледждік шіркеуі жатады. Шіркеу алғаш рет 634 жылы диакон Адалгисель Гримоның өсиетінде аталады. 973 жылы Трир архиепискобы Изге Агата монастырын коллегиаттық шіркеуге, содан кейін XII ғасырдың аяғында бенедиктиндік монастырға айналдырды. Ол XIII ғасырдың басында коллегиаттық шіркеу ретінде қалпына келтірілді. Қазіргі ғимарат XII ғасырдың аяғы мен XIII ғасырдың басында салынған; мұнараның негізі сәл ертерек болған көрінеді. Храм XVI ғасырда батыс порталдың үстіндегі қақпа үйімен және қорғаныс элементтерімен нығайтылған. Француз төңкерісінен бастап және шіркеудің билігін жойғаннан бері, St. Agatha шіркеу шіркеуі ретінде қызмет етті.