Кіріспе

Британдық депутат (1908-1976) Сэр Кеннет Гилмор Янгнер КБЭ (15 желтоқсан 1908 - 19 мамыр 1976) - британдық лейборист саясаткері және адвокаты, Атли үкіметі кезінде кішігірім үкімет лауазымдарында қызмет еткен және Хью Гейтскеллдің басшылығымен оппозиция өкілі болған, бірақ партия саясатынан көңілі қалғандықтан парламенттен ерте зейнеткерлікке шыққан.

Отбасы

Янгер Джеймс Янгердің ұлы, Леккидің 2-ші виконты Янгер және ол лейбористік қозғалысқа тән жоғарғы сыныптық ортадан шыққан (ол консервативті Эдвард Янгердің ағасы, 3-ші виконт Янгер және болашақ консервативті министр Джордж Янгердің ағасы, 4-ші виконт Янгер). Отбасы Стирлингширдегі Гаргуннок қаласында тұратын. Винчестер колледжі мен Оксфордтың Нью-колледжінен кейін Янгэр адвокатураға оқуға түсіп, 1932 жылы (Ішкі ғибадатхана) шақырылды. Екі жылдан кейін ол Элизабет Стюартқа үйленді. Олардың екі қызы мен бір ұлы болды (Сэм, ол BBC атқарушы болды, қазір Қайырымдылық комиссиясының бас атқарушысы).

Саясатта

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Янгнер барлау корпусында қызмет етіп, майор дәрежесіне дейін көтерілді. 1944 жылдың желтоқсанының соңында ол Гримсбидің лейбористік кандидаты болып қабылданды, ол кезде консерваторлар үшін Уолтер Уоммерсли аз көпшілікпен болды. 1945 жылғы жалпы сайлауда Янгер жеңіске жетті. Авиация министрі болған Филип Ноэль Бейкер сайлаудан кейін бірден Янгерді өзінің Парламенттік жеке хатшысы етіп тағайындады. Бұл тағайындау Янгерді өзінің сайлаушыларының өмірін жақсырақ түсінуге тырысуға кедергі келтірмеді: 1945 жылдың 28 тамызында ол Гримсбиден Марано паровозға "қосалқы қол" ретінде сегіз немесе тоғыз күндік сапарға аттанды.

Министрлік кеңсесі

Ақпараттық қызметтегі тәжірибесі оны 1946 жылы 6 маусымда Еуропа Кеңесінің UNRRA комитетінің төрағасы болып тағайындауға әкелді. Сол жылы ол Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас Ассамблеясына британдық делегацияның құрамына кірді, ал оралғаннан кейін ол Халықаралық журналистер қауымдастығына Біріккен Ұлттар Ұйымының көрмесін ашты, сондай-ақ БҰҰ жұмысы туралы қоғамдық кездесулерде сөйледі. Сонымен қатар ол Жоғарғы Соттың іс-әрекет және рәсім жөніндегі комитетінің мүшесі болды. Оның қабілеттері Клемент Аттлидің назарына түсті және 1947 жылы 7 қазанда үкімет қайта құрылғанда ол Ішкі істер министрлігінің парламенттік хатшысы болды.

Сыртқы істер қызметі

1950 жылғы жалпы сайлаудан кейін Янгер Сыртқы істер министрлігінде мемлекеттік министр, Сыртқы істер министрі Эрнест Бевиннің орынбасары болып тағайындалды. 1950 жылы сәуірде Бевин ауырып қалғаннан кейін Янггер Сыртқы істер министрінің міндетін атқарушы болды. Ол Қытайды қолға алған коммунистерді халықаралық қауымдастыққа тарту үшін британдықтардың дипломатиялық әрекеттерін қолға алды, бұл әрекеттер табысқа жетпеді, бірақ Ұлыбритания коммунистерді заң жүзінде бақылауға алған деп мойындады. Янгер сонымен қатар Еуропалық көмір және болат қауымдастығына қатысты британдық саясатты әзірлеуде жетекшілік етті; үкімет қатысуды қалады, бірақ француз үкіметі жасаған ұсыныстарды қабылдай алмады, сондықтан қосылмады. 1950 жылы маусымда Корея соғысы басталған кезде Бевин ауырып, Янггер Британияның дипломатиялық реакциясын айқындауда негізгі рөл атқарды. Сол жылы ол БҰҰ Бас Ассамблеясына британдық делегацияны басқарды және атысты тоқтату туралы келіссөздер жүргізу жөніндегі британдық ұсыныстарды ұсынды; ол Кореяда "еркін сайлау" туралы уәдесі бар, бірақ оларды қалай ұйымдастыру керектігін айтпаған кеңес ұсыныстарын қабылдамады. Янгер Қытай үкіметін БҰҰ күштері Солтүстік Корея армиясын одан әрі қуып, Қытайға басып кіруге тырыспайтынына сендірді. Қазан айының соңында ол Чехословакия үкіметі елге совет әскерлерінің жақындығы арқылы таңдалғанын айтты; бұл (бұрынғы) елдің делегаты ашулы түрде қабылдамады.

Қарсылық

Янгерді Атли сәтті деп бағалады, бірақ Бевин 1951 жылдың наурыз айында денсаулықтың нашарлауына байланысты Сыртқы істер министрлігінен кеткен кезде, оны алмастыруға жеткілікті дәрежеде емес еді. Ол 1951 жылғы жалпы сайлау науқанында лейбористердің ең көрнекті спикерлерінің бірі болды, ал сайлаудан кейін Аттлидің отставкасы бойынша сыйлық тізімінде Тайлық Кеңесінің мүшесі болды. Ортақшыл ретінде Янгер 1950-ші жылдардың басында Парламенттік лейбористік партияның Парламенттік комитетіне ("Көлдір-бұлшық кабинет") үміткер ретінде ұсынылды және оппозицияның өкілі болды. 1955 жылы ол көлеңкелік кабинетке сайланды және Атли мен Гейтскеллдің көлеңкелік ішкі істер министрі болып қызмет етті.

Парламентке келгеннен кейінгі мансап

Алайда, Янгэр көп ұзамай партиялық саясаттың жоғары деңгейіне қызығушылық танытпады және 1957 жылы көлеңкелі кабинетте жеңілді. Ол жеке науқандарға көбірек қызығушылық танытып, Гомосексуалистік құқық реформасы қоғамының мүшесі болды. Ол 1959 жылы парламенттен орнынан тұрды (орынды ортақ санаттағы Энтони Кросландқа берді). Ол Халықаралық істер корольдік институтының директоры болды (қазір "Чатэм Хаус" деп аталады) және 1960 жылдан 1973 жылға дейін ол Қылмыстық реформа үшін Говард лигасының төрағасы болды. Үкіметтегі тәжірибесі бар Янгер 1966 жылы Қылмыстық жүйе жөніндегі консультативтік кеңеске төрағалық етуге және 1970 жылдан 1972 жылға дейін Жеке өмірді тергеу комитетінің төрағасы болып тағайындалды. 1976 жылы ол Мәліметтерді қорғау комитетінің төрағасы болды, бірақ тергеу аяқталғанға дейін қайтыс болды. Ол сондай-ақ 1974 жылдан 1976 жылға дейін Ламбет, Саутварк және Льюишем аймақтық денсаулық сақтау органының төрағасы болды.