Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Карло Луиджи Голино (1913-1991) - Америка Құрама Штаттарының көптеген колледждерінде итальян әдебиетін оқытқан итальяндық америкалық. Голино "Б" бағасын алды. Нью-Йорк Сити колледжінен (1936); магистрлік дәрежеге ие. (Италия әдебиеті) Колумбия университетінен (1937); М. А. (шығыс тілдері) Колорадо университетінен (1944); және Ph. Берклидегі Калифорния университетінен роман тілдері мен әдебиеттер бойынша (1948). 1942-1946 жылдары ол АҚШ-тың әскери-теңіз флотында жапон тілінде аудармашы болып қызмет етті. 1947 жылы UCLA факультетіне тағайындалды. 1965 жылы Риверсайд университетінің итальян тілі профессоры және әдебиет және ғылым колледжінің деканы болып тағайындалды. Кейін ол Риверсайд кампусының вице-канцлеры болды. 1973 жылы ол Калифорниядан шығып, Массачусетс Бостон университетінің итальян тілінің канцлері және Комонвелл профессоры болды, ол 1978 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін сол жерде болды. Голино итальяндық ғылым саласына, әсіресе қазіргі итальян әдебиетіне елеулі үлес қосты. Оның басты мақсаттарының бірі - итальян мәдениетін колледж студенттері мен американдықтарға қолжетімді ету еді. Оның көптеген лекциялары мен Италияда жарық көрген, бірақ АҚШ-та әлі де танылмаған қазіргі заманғы шығармалар туралы шолулары осыған айқын дәлел. Ғалым ретінде ол итальянистер арасында барокко тұжырымдамасының үзіліссіз промоутері ретінде белгілі болды. Оның көрінуіне негізінен Карло де Доторидің он жетінші ғасырдағы "La prigione" (1962), Чарльз Сперонимен итальян грамматикасы, қазіргі итальян поэзиясы туралы аудармалары мен мақалалары және итальяндық тоқсандық басылымын құруы себеп болды. 1958 жылы және 1963 жылы Голлино итальян мәдениетіндегі үлесі үшін Италия үкіметінен марапаттар алды.
Carlo Luigi Golino (1913–1991) was an Italian American who taught Italian literature at many colleges in the United States. Golino received his B. A. from City College of New York (1936); an M. A. (Italian literature) from Columbia University (1937); an M. A. (oriental languages) from the University of Colorado (1944); and his Ph. D. in romance languages and literature from the University of California, Berkeley (1948). From 1942 to 1946, he served in the United States Navy where he acted as a Japanese interpreter. He was appointed to the faculty at UCLA in 1947. In 1965, he was appointed Professor of Italian and Dean of College of Letters and Sciences on the Riverside campus. Subsequently, he became Vice Chancellor on the Riverside Campus. In 1973, he left California to become Chancellor and Commonwealth Professor of Italian at the University of Massachusetts Boston, where he remained until his retirement in 1978. Golino contributed considerably to the field of Italian scholarship and particularly to contemporary Italian literature. One of his main goals was to make Italian culture more readily available to college students and the American public. His numerous lectures on and reviews of contemporary works being published in Italy and still unknown in the United States speak clearly to this. As a scholar, he was known among Italianists as an incisive promoter of the concept of the baroque. His visibility was due largely to his critical edition of Carlo de' Dottori's seventeenth century work, La prigione (1962), his Italian grammars with Charles Speroni, his translations and articles on contemporary Italian poetry, and his founding of the Italian Quarterly. In 1958 and again in 1963, Golino received awards from the Italian government for his contributions to Italian culture.