Кіріспе

Италиялық ақын, аудармашы және теоретик Мелхиорре Сезаротти (15 мамыр 1730 – 4 қараша 1808) – итальяндық ақын, аудармашы және теоретик болған.

Өмірбаян

Ол Падуада асыл, бірақ кедей отбасында дүниеге келді. Падуа семинариясында оқыды, онда оқуын аяқтағаннан кейін дереу риторика кафедрасын иеленді. Падуа университетіндегі әдеби жетістіктерінің арқасында 1768 жылы грек және еврей тілдері, ал 1797 жылы риторика және әдебиет профессоры болды. Ағартушылық идеялардың жақтасы ретінде, ол 1797 жылы Италияға француз әскерлерінің жорылысы туралы жазды. Ол зейнетақы алды және Наполеон I оны темір тәж орденімен марапаттады. Оған "Пронея" (1807) атты сөзді жарқын және мақтауға толы өлеңін арнады. Сезаротти ең белгілісі аудармашы және теоретик ретінде танымал. Оның Оссиан аудармасы (Падуа, 1763 және 1772 жылдар) Италия мен Францияда үлкен қызығушылық тудырды және Оссиан стилін еліктеушілердің көбеюіне себеп болды. Наполеон осы еңбекке ерекше құрмет көрсетті. Падуа университетінде грек тілінің профессоры ретінде Сезаротти Демосфеннің толық аудармасын, сондай-ақ Гомердің "Илиадасының" екі әртүрлі нұсқасын жариялады: біреуі адал және сөздік мағынасында, екіншісі ("Гектордың өлімі" деп аталды) мәтінді қазіргі заманғы талғамға бейімдеу үшін жетілдірілген. Теоретик және сыншы ретінде Сезаротти бірнеше прозалық еңбектер жазды, оның ішінде грек әдебиеті курсы, "Поэтикалық өнердің пайда болуы мен дамуы туралы" (1762), "Трагедиядан алынған ләззаттың көздері туралы" (1762), "Дәм философиясы туралы" (1784) еңбектері бар. Оның "Тіл философиясы туралы эссесі" (1785) – ағартушылық дәуірінде Италияда жазылған лингвистика саласындағы ең маңызды еңбектердің бірі. Оның 42 томдық толық жинағы 8vo форматында 1800 жылы Пизада жарық көре бастады және 1813 жылы, оның қайтысынан кейін аяқталды.