Кіріспе

Ханнибал және Сент-Джозеф темір жолы - Миссуриді кесіп өтетін алғашқы темір жол. 1860 жылы 3 сәуірде "Миссури" локомотивінің артына тартылған пойыздан "Пони-экспресске" алғашқы хатты алып барған. Бұл желі АҚШ-тың Азамат соғысына дейін Миссури штатының екінші және үшінші ірі қалаларын байланыстырды. Бұрын бұл жол "Ас ит жолы" деп аталатын.

1850 жылдары құрылыс

Теміржолдың құрылысы (Марк Твеннің әкесі Джон Маршалл Клеменстің Ханнибал кеңсесінде 1846 жылы өткен кездесу кезінде құрылған) 1851 жылы екі қалада да басталды. Құрылыс үшін жол бойындағы округтердің облигациялары және Конгресс дауыс берген 600 000 акр (2 400 км2) жердің үлесі төленді. 1859 жылы 13 ақпанда Миссури штатының Чиликоте қаласында екі топтың шекарасы тоғысқан. 2009 жылы Иллинойс штатының Гейлсбург қаласындағы Бурлингтон Нортерн және Санта-Фе теміржол музейінде теміржолдың орнына қойылған маркері табылды. Жол Ханнибалдан батысқа қарай басталып, Миссуридің Пальмира, Монро Сити, Лейкенан, Шелбина, Кларенс, Анабель, Мейкон, Бевье, Каллао, Нью-Камбрия, Баклин, Брукфилд, Лаклид, Мидвилл, Уилинг, Чиликоте, Ютика, Моорсвилл, Брекенридж, Неттлтон, Гамильтон, Киддер, Камерон, Осборн, Стюартсвилл, Хемпл, Истон қалалары арқылы өтіп, Сент-Джозефке жетеді. Джон Роджерс, XIX ғасырдағы танымал американдық мүсінші болғанға дейін, 1856 және 1857 жылдары теміржолда механик болып жұмыс істеді. 1859 жылы Айова штатының Кунсл-Блафс қаласында сөйлеген сөзін тыңдауға бара жатқанда, Линкольн осы жолмен жүрді. Америка Азамат соғысы кезінде полковник Улисс С. Гранттың алғашқы тапсырмасы темір жол мен Пони Экспресс поштасын қорғау болды. Грант 1861 жылдың тамызында бригадир генерал болып тағайындалды. Грант өз тапсырмасын тастап кеткеннен кейін көп ұзамай, темір жол 1861 жылы 3 қыркүйекте соғыстың ең ауыр апатын бастан кешірді. Бұл оқиғада бушвакерлер Платте өзенінің үстіндегі көпірді өртеп жіберді.

Дөңгелектегі пошта кеңселері, 1860-шы жылдар

"Төңкерістегі пошта кеңселері" деп аталатын поштаны таратудағы алғашқы тәжірибе 1862 жылы Уильям А. Дэвис Ханнибал мен Сент-Джозеф, Миссури арасында жасалды. Бұл жолдың мақсаты - бір жыл бұрын Батыс бағытындағы Пони Экспрестің орнын алған жер үстілікпен Сент-Джозефтегі байланысты жеделдету еді. H&StJ Дэвистің ерекшеліктеріне сәйкес өзгертілген жүк вагонын ұсынды. Пошта агенті көлікінде сияқты, оның да үстелі және 65 көгершін ойығы бар хат қалтасы болды, бірақ қалта қалтасы жоқ. Дэвис Пальмирада (Миссури штаты) батысқа қарай жүретін пойызға отырды, ол Сент-Джозефтің DPO-ға жіберілген қаптар мен хаттарды ашуға, Калифорнияның барлық хаттарын алып тастауға және поштаны Сент-Джозеф DPO-ның жөнелтуіне ұқсас түрде жасауға және сұрыптауға құқылы болды. Дэвис айына 100 доллар төлейді. Темір жол партизандар мен техникалық қызмет көрсетудің жетіспеушілігімен қиналды, нәтижесінде бірнеше рет тоқтатылды және ақыр соңында эксперимент тоқтатылды. Азаматтық соғыстан кейін осы желіде темір жол пошта қызметі (RPO) қайта құрылды және ол Чикаго мен Канзас-Сити RPO ретінде белгілі болды. 1867 жылы Чарльз Е. Керни, Роберт Т. Ван Хорн және Керси Коутс консорциумы темір жолды Камероннан Канзас-Ситиге дейін соққы салуға көндірді. Темір жол өзінің еншілес компаниясы Канзас-Сити және Камерон Темір жолы арқылы қысқа жолды және Канзас-Ситидің орталығында Миссури өзенінен (1371 фут (418 м) Ганнибал көпірін салды. Көпір Чикаго мен Техас арасында тікелей байланыс орнатқан. Бұл 1869 жылы 3 шілдеде ашылғанда Миссури өзенінің арғы жағындағы алғашқы теміржол көпірі болды және Левэнворт немесе Сент-Джозеф орнына Канзас-Ситиді аймақтағы басым қала ретінде құрды.

Чикаго, Берлингтон және Куинси темір жолының сатып алуы

Чикаго, Берлингтон және Куинси темір жолы темір жолды бастапқыдан бастап Чикагоға дейінгі көлік қозғалысы үшін қолданды және 1883 жылы оны сатып алды. Ганнибал мен Сент-Жозеф арасындағы темір жол байланысы шамамен 125 жыл бойы сақталды. 1970 жылы 2 наурызда темір жол Чикаго, Бурлингтон және Куинси темір жолы жаңа компанияны құру үшін басқа 3 темір жолмен біріккеннен кейін Бурлингтон Норрннің меншігіне айналды. 1980 жылдардың ортасында темір жол Брукфилдтен батысқа қарай Сент-Джозефке дейін қызметін тоқтатты. Бүгінде Брукфилд пен Лаклид арасындағы төрт миль (6 км) жол қалды, ол негізінен (қазіргі) BNSF темір жолындағы артық темір жол вагондарын сақтау үшін қолданылады. Лаклидтен батысқа қарай Сент-Джозефтің сыртына дейінгі жолдар енді қалмайды, ал Брукфилдтен шығысқа қарай Миссисипи өзеніне қарай BNSF пайдалануда. Сент-Джозефтегі Миссури өзенінің маңында Сент-Джозефтің шығыс қала шегіне дейінгі жолдар әлі күнге дейін BNSF-пен жұмыс істейді. Сол жерден шығысқа қарай Платті өзенінің маңындағы жолдың (аппикс 4 миль) иегері және пайдаланушысы - Herzog Contracting.