Кіріспе
12 ғасырдағы лотарингиялық дворян Генрих Соқыр (шамамен 1113 1196 14 тамыз; француз Генри Л'Авейгл, голланд Хендрик де Блинде), кейде Люксембургтің Генрих IV деп аталатын, 1136 жылдан бастап қайтыс болғанға дейін Намур графы ретінде әкесі мұрагері, 1139 жылдан бастап 1189 жылы отставкаға шыққанға дейін Люксембург графы ретінде анасының отбасының мұрагері болды. Сонымен қатар, ол Лонгви, Ла-Рош-ан-Арден және Дурбью кіші иеліктерін мұра етті. Генрих Нидерландтың оңтүстігінде және қазіргі Бельгия мен Люксембург елдерінің тарихында маңызды тұлға болып табылады. Ол әсіресе Намур графлығының тарихында маңызды, өйткені ол графтардың бірінші желісінің соңғы мүшесі және олардың ішіндегі ең күштісі болды. Оның маңызды мұралары қайтыс болғаннан кейін қайтадан бөлініп, Намур мен Люксембург әр түрлі отбасыларға берілді. Оның қартайған шағында дүниеге келген қызы Люксембург пен Арденндердің кіші иелігін сақтап қалды, ал оның әпкесі Алисаның ұрпақтары, сондай-ақ Фландрия мен Хенауттың графтары, өздерінің иелігіне Намурды қосты. Генрих 1182 жылы көзін жоғалтты, бірақ көп уақыт өткенге дейін "соқыр" деп аталмаған. Қазіргі тарихшылар оны кейінірек өмір сүрген Генрих I Вианден графынан ажырату үшін осы есімді қолданады.
Henry the Blind (c. 1113 – 14 August 1196; French Henri l'Aveugle, Dutch Hendrik de Blinde), sometimes called Henry IV of Luxembourg, was his father's heir as Count of Namur from 1136 until his death, and heir of his mother's family as Count of Luxembourg from 1139 until his abdication in 1189. He also inherited the smaller lordships of Longwy, La Roche en Ardenne and Durbuy. Henry is an important figure in the history of the southern Netherlands and the modern countries of Belgium and Luxembourg. He is especially important to the history of the county of Namur, where he was the last member of the first line of counts, and the most powerful of them. His important inheritances were divided again after his death, bringing Namur and Luxembourg to different families. His daughter, who was born when he was old, kept Luxembourg and the smaller Ardennes lordships, while descendants of his sister Alice, who were also counts of Flanders and Hainaut, added possession of Namur to their dominion. Henry lost the use of his eyes in 1182, but was not referred to as "the blind" until much later. Modern historians use that byname in order to distinguish him from a later count, Henry I, Count of Vianden.
Өмір
Генрих - Годфри I Намур және Эрмезинде графтарының екінші ұлы, Люксембург граф Конрад I қызы. Ол шамамен 1113 жылы дүниеге келген. Ол алғаш рет 1121 жылы Флорефф абатханасының құрылтай жарғысында жазылған жазбада кездеседі. Оның ағасы Альберт 1127 жылы жас қайтыс болып, Генри келесі кезекте қалды, ал кейіннен ол 1131 жылдан бастап Намур графтығының үкіметпен байланысты болды. 1136 жылы Генрих әкесі Готфрид I Лувенге қарсы соғысқа қатысқан. 1136 жылы анасының туысы Люксембургтің Конрад II қайтыс болды. Аллодиялық жерлер Генрих пен оның аналық әпкесі Генрих Гранпредің күйеуі арасында бөлінді. Генрих Намурға ақырында император Лотар II феодалдық иелік пен адвокация берді, осылайша оның француз граф Гранпреге өтуіне жол бермеді. Сондықтан ол Трирдегі Сент-Максимин және Эхтернахтағы Сент-Виллиброрд аббатханаларының адвокаттарын басқарды. 1139 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Генрих Намурды мұра етеді. 10 - 12 ғасырларда Намур графтары көршілес Лиеж князь-епископтарының экспансиялық саясатына байланысты билігін жоғалтты және императорға қарсы комитальдік құқықтар туралы белгісіздік болды. Алайда графтар Арден аймағындағы кейбір аумақтарды табысты бақылауға алды, бұл әдейі жасалған саясат болуы мүмкін. Генридің ата-анасының некесі, оның әкесі Люксембург графтығына мұрагерлік құқықтарды иеленуі осы отбасылық жобаның аяқталуы ретінде сипатталған. Генрихтің иелігі кезінде Люксембургке отбасының бұрын сатып алған бірнеше шағын Арденн иеліктері қосылды. 1151 жылы Генрих өзінің туысы Генрих II Дурбуйдан Дурбуй иелігін мұра етті. 1153 жылдың басында ол Ла-Рош-ан-Арденннің иелігін әкесі жағынан тағы бір туысы Генрих II-ден мұра етті. Ла Рош иелігімен бірге Ставелот Малмеди аббатшылығының адвокациясы болды. Дюрбью Генридің атасының әкесінен, герцог Гозелоннан, Генридің атасының әкесінен, Альберт III Намурдан келген деп айтылған; және Ла Рош және Ставелоның адвокациясы Лимбург герцогтарының ата-бабасы герцог Фредерик мұрасының бөлігі болды, ол негізгі мұрадан бөлініп, оның жесірі Идаға, Генридің әкесі Идаға берілді. 1141 жылы қайтыс болған Генрихтің анасы Эрменсинденің жеке меншігі болған. 1141 жылы Намур маңындағы епископтың иелігіндегі Фосс-ла-Виллдегі шайқастан кейін Генрих Лиеждің епископы Адалберо II "де Чинь" (1145 жылы қайтыс болды)мен татуласты және Буйлонды епископтықтың зайырлы бақылауына алу үшін өзінің табысты әскери экспедициясын жүргізуге көмектесті. Лиеж епискобымен қарым-қатынасы жақсарғанына қарамастан, 1142 жылы Генрих және Брабант герцогы Дурас графы Отто II-ді епископпен және Синт-Трюиденнің азаматтарымен дауласқанда қолдады. 1147 жылы Генрих Сент-Максиминнің адвокаттығынан бас тартты, бірақ 1152 жылы Трир архиепискобы Альбер Монтрейдің өліміне байланысты оны қайта алды. Трьердің жаңа архиепископы Фальманьский Хиллин 1155 жылы Гревенмахер қаласымен аббатханалар құқығын алмасты. Феликс Руссо Генрих 1131 жылы кәмелетке толғанда ертерек тұрмысқа шыққанын ұсынғанмен, бұл туралы ешқандай дерек жоқ. 1152 және 1159 жылдар аралығында ол Фландрия графы Тьерри мен Клермонт Маргаретінің қызы Лоретке (1175 ж. Олар 1163 жылы бөлініп кетті. Баласыз қалған ол өзінің қайын ағасы, Ено графы Бальдуин IV, өзінің әпкесі Алисаның күйеуі Намурды өзінің мұрагері етіп тағайындады. 1171 жылы Балдуин қайтыс болғаннан кейін, ол оның ұлын Балдуин V деп атады. Балдуин V және Генрих 1170 және 1172 жылдары Лимбург герцогы Генрих III-ге қарсы екі соғысты жүргізді. 1171 жылы Генрих екінші рет тұрмысқа шықты, бұл жолы Генрих I Гелдерс граф және Арноштайнның Агнеса қызы Агнесқа тұрмысқа шықты. Ол 1184-те мұрагерсіз қалғандықтан, онымен ажырасады, бірақ ауыр науқастанып, оған қосылады. 1186 жылдың қыркүйегінде олардың Ермезинде есімді қызы дүниеге келді. Бұл туып, Генрих Балдуинге берген уәдесін жарамсыз деп санағандықтан, мұрагерлік жоспарын күмәнге салды. Ол кезде Генрих 76 жаста болатын. Бальдуин мұрасын талап етті. Содан кейін Балдуин Намурды, Эрмезинде Дурбуй мен Ла-Рошты мұра етеді, ал Люксембург (фиф еркек) империяға қайта оралады деп шешілді. 1189 жылы феодалдық жерлер бөлінді. Ермезинде мен Шампан графының жоспарланған некелері тоқтатылғаннан кейін, Генрих оны Бардың Теобальд I-іне айттырды. Ол Генрих Лимбургтікпен соғысқа кіріп, 1194 жылы 1 тамызда Новиль-сюр-Мехайн қаласында жеңілді. Екі жылдан кейін Эхтернахта қайтыс болды.