Кіріспе

"Сектілік планетасы" - американдық жазушы Стэнли Г. Вайнбаумның 1935 жылы қазан айында шыққан "Таңғаларлық әңгімелер" журналында басылып шыққан ғылыми-фантастикалық әңгімесі. Бұл Вайнбаумның Гамильтон Хаммонд пен Патрисия Берлингэмді бейнелейтін үшінші әңгімесі, "Паразит планетасы" мен "Лотос жегіштер" фильмдерінің жалғасы.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Венераның түнгі жағына экспедиция жасағаннан кейін Смитсондар институты Хамильтон "Хэм" Хаммондты Уранға экспедиция жүргізуге тағайындайды. Вайнбаумның Күн жүйесінің нұсқасында барлық газды алыптар инфрақызыл сәулеленудің елеулі мөлшерін шығарады, бұл Юпитер мен Сатурнның ішкі айларында және Уранның өз бетінде Жерге ұқсас ортаны жасауға жеткілікті. "Сектілік планетасы" оқиғасы 22 ғасырдың басында орын алған кезде ғарыш кемелерінің шектеулі қашықтығы Титандағы Америка базасынан Уранға тек Сатурн Уранмен байланысқа жеткенде ғана жетуге мүмкіндік береді, бұл оқиға қырық жылда бір рет болады. 2060 жылы Юнг экспедициясы планетаның оңтүстік полюсін зерттеді; енді Хаммонд өзінің кемесі Гаямен солтүстік полюске барады. Солтүстік полюсте мұхит тауып, Хаммонд Гаяны құрлыққа жеткенше оңтүстік-шығысқа қарай айналып жүруге жібереді. Олар Уранның беті негізінен құнарсыз, бірнеше өсімдіктермен кездеседі. Жер бетін радио толқындар мен көрінетін жарық сезілетін қалың тұман қоршап тұрады, ал компасты іске қосу үшін планеталық магнит өрісі жоқ, сондықтан экспедиция мүшелері, соның ішінде Хаммондтың әйелі, Венерада туған биолог Патриция Берлингэм, жоғалып кетпеу үшін кемеге байлануы керек. Хаммонд пен Берлингэм барлайтын кезде, ол тұманнан бүктелген пішіндерді көре бастайды; Хаммонд та оларды көре бастайды. Олар кемеден сигнал алған кезде, оны онша көп қосылған сегменттерден тұратын өте ұзын қара тіршілік иесінің шабуылдауын тауып, оралып кетеді. Олар онымен күресіп, кемеге оралады. Бурлингэм бұл тіршілік иесі ұясынан шыққан кезде процессиялар құрайтын Thaumetopoeidae личинкасына ұқсас деп шешеді. Оның болжамы бойынша, жеке сегменттер жүйке жүйелерін бір-бірімен байланыстырып, олардың барлығы бір мезгілде әрекет етеді. Бұл тұманның пішіндері туралы Бёрлингэм олардың балға жетелейтін жолдар екеніне және олар сегментті тіршілік иесін олжасына жетелейтіндігіне сендіреді. Кемеден соңғы рет шыққанда, Бурлингэм флораның жаңа түрін көреді. Хаммондтың бұйрығына қарсы ол өзіне жақындау үшін өздігінен босатады. Хаммонд кемедегі екі басқа экипаж мүшелерін шақырады, оларға арқанның соңында хат қалдырады, содан кейін өзін босатады. Ол бірнеше сағат бойы адасып жүріп, қайтадан қайырымдылық желісіне тап болады. Ол және команданың қалған бөлігі қырық сағат бойы іздеуді жалғастырып, ақыры Берлингэмды жабық цикл құрған сегмент құрамында тынығатын етіп тапты. Басқа экипаж мүшелері Хаммондты сегментті жаратылыстан жоғарылатады. Ол екеуінің арасында арқанды тартады, Бурлингэм көтеріледі, содан кейін Хаммонд жылжымалы сегментті жаратылыстың үстінен секіреді. "Гейя" кемесіне оралғанда, Бурлингэм өзінің байлауын тастағаннан кейін көп ұзамай оны қуып келе бастаған сегментті тіршілік иесіне тап болғанын айтады. Ол соңғы тізбектегі аңға жүгіріп барып, оның жетекшісі оған жабысып қалуды ойлады, бірақ ол сыртқа емес, шеңбердің ішіне кірді. Ол сондай-ақ тұмандағы пішіндер ұшатын жаратылыстардың көлеңкелері екенін және сегментті жаратылыстар олардың личинкалары екенін анықтады.