Кіріспе
Судың ластануы жер бетіндегі сынық материалдардың бөлшектерімен байланысты. Судың ластануы жер бетіндегі сынық материалдардың бөлшектерімен байланысты, олардың мөлшері көбінесе балшық немесе балшық. Бұл сусындаған шөгінділердің жоғары шоғырлануына және ұсақ шөгінділердің (уақытша немесе тұрақты) қазылған жер қойнауында жинақталуына қатысты. Сілтеуге көбінесе топырақ эрозиясы немесе шөгінділердің төгілуі себеп болады. Кейде оны "қоқыс ластануы" деген екіжақты терминмен атайды, ол сонымен қатар түбінде жиналған шөгінділердің химиялық ластануына немесе шөгінді бөлшектеріне байланған ластаушыларға сілтеме жасай алады. "Силтация" мүлдем қатаң болмаса да, оның ішінде балшықтан басқа бөлшектердің өлшемдері де бар, бірақ ол екіжақты емес.
Siltation is water pollution caused by particulate terrestrial clastic material, with a particle size dominated by silt or clay. It refers both to the increased concentration of suspended sediments and to the increased accumulation (temporary or permanent) of fine sediments on bottoms where they are undesirable. Siltation is most often caused by soil erosion or sediment spill. It is sometimes referred to by the ambiguous term "sediment pollution", which can also refer to a chemical contamination of sediments accumulated on the bottom, or to pollutants bound to sediment particles. Although "siltation" is not perfectly stringent, since it also includes particle sizes other than silt, it is preferred for its lack of ambiguity.
Себептер
Аймаққа шөгінділердің көбейіп кетуінің бастауы құрлықтағы эрозия немесе судағы әрекеттер болуы мүмкін. Ауылдық жерлерде эрозияның көзі әдетте топырақтың құлдырауы болып табылады. Нәтижесінде, су ағызатын су қоймаларында балшық пен балшық мөлшері артады. Қалалық жерлерде эрозияның көзі әдетте құрылыс қызметі болып табылады, бұл өсімдіктерді жауып тұрған бастапқы жерді тазартуды және жаңбыр кезінде оңай жуатын қала шөлдеріне ұқсас бір нәрсені уақытша құруды қамтиды. Судағы ластанудың негізгі көзі - бурандалаудан түскен шөгінділердің төгілуі, бурандаланған материалды баржаларда тасымалдау және бурандалған материалдың суға немесе оның маңында жиналуы. Мұндай жинақтау қажет емес материалдан арылу үшін, мысалы, порттар мен кеме қатынасы арналарынан алынған материалды теңізге тастау үшін жасалуы мүмкін. Жағалауды нығайту, жасанды аралдарды құру немесе жағажайларды толтыру үшін де осылай болуы мүмкін. Климаттың өзгеруі де шөгінділердің ыдырау деңгейіне әсер етеді. Саздықтың тағы бір маңызды себебі - су қоймаларына септик немесе ағынды суларды тазарту қондырғылары жоқ үй шаруашылықтары мен бизнес мекемелерінен шығарылатын септе және басқа да ағынды су шламы.
Қауіпті жерлер
Тасымалданатын шөгінді су астында болған кезде, ол салқындату немесе өнеркәсіптік процестер сияқты таза суды қажет ететіндер үшін ластаушы ретінде әрекет етеді, және судағы сусындаған материалға сезімтал су жануарларын қамтиды. Нектондар суға төгілген суды болдырмауы мүмкін (мысалы, Øresund көпірінің құрылысы кезінде қоршаған ортаны бақылау жобасы), ал фильтрлеуші бетонды организмдердің құтылу жолы жоқ. Ең сезімтал организмдердің арасында - коралл полиптері. Жалпы алғанда, қатты түбі бар жерлер мен мидиялар (оның ішінде балдырлар) құм мен саз түбіне қарағанда көбірек шөгіндіге ұшырайды. Теңіздегіден айырмашылығы, өзенде, бұлт бүкіл арнаны жауып тастайды, мүмкін, судың арғы жағын қоспағанда, сондықтан балықтар да көп жағдайда тікелей әсер етеді. Сілтеуіш сонымен қатар навигациялық арналарға немесе суару арналарына әсер етуі мүмкін. Бұл су қоймалары немесе суды тарату үшін арналарда тұнбалардың қалмауы.
Өлшеу және бақылау
Өлшеулерді көзден, тасымалдау кезінде және зардап шеккен аймақта ажырата алады. Эрозияның көздегі өлшеулері өте қиын болуы мүмкін, өйткені жоғалған материал жылына миллиметрдің бір бөлігі болуы мүмкін. Сондықтан, әдетте, тұнбаның концентрациясын өлшеу және оны ағызумен көбейту арқылы ағыстағы тасымалдаудағы тұнбаны өлшеу әдісі қолданылады; мысалы, уақыт береді. Сонымен қатар, тұнбаның төгілуі көзден гөрі тасымалда жақсы өлшенеді. Ашық суда шөгінді тасымалдау тұнбалықты өлшеу, тұнбалықты шөгінді концентрациясына байланыстыру (фильтрленген, кептірілген және өлшенген су үлгілерінен жасалған регрессияны пайдалану), жоғарыда көрсетілгендей концентрацияны төгіліммен көбейту және бүкіл қалампыр бойынша интеграциялау арқылы бағаланады. Төгілу үлесін ажырату үшін төгілген шұңқырдың тұмандылығынан фонды тұмандылығы алынады. Ашық суда төгілген шұңқыр кеңістікте және уақытында өзгергендіктен, бүтін шұңқырға интеграция қажет және нәтижелерде қолайлы түрде төмен белгісіздік алу үшін оны бірнеше рет қайталау қажет. Өлшемдер көзге жақын, бірнеше жүз метрлік жерде жүргізіледі. Жұмыс аймағының буферлік аймағынан тыс жерлер шөгінділердің төгілуі үшін ықтимал соққы аймағы болып саналады. Ашық теңізде қауіп-қатерлер тек қана тұщы жер қойнауындағы қауымдастықтарға қатысты, өйткені тәжірибелік деректер көрсеткендей, балықтар әсер еткен аумақтан аулақ жүреді. Саздық төменгі ортаға екі түрлі әсер етеді. Сусақталған шөгінділер сүзгіш организмдердің азық-түлік жинауына кедергі келтіреді, ал түбіндегі шөгінді жинақталуы организмдерді аштықтан өлімге ұшыратуы немесе тіпті өлтіруі мүмкін. Тек қана экстремалды концентрация ғана жарық деңгейін біріншілік өнімділікке әсер ету үшін жеткілікті түрде төмендетеді. Бұл заттардың аз жиналуы коралл полиптерін өлтіруі мүмкін. Құмның биотаға әсерін (залал жасалғаннан кейін) таңдалған сынақ учаскелерін қайталап тексеру арқылы зерттеуге болады, ал соққы аймағындағы құмның әсерін тікелей бақылау арқылы нақты уақытта өлшеуге болады. Өлшем параметрлері: шөгінді жиналуы, сүзгілеу биотасының деңгейіндегі бұзылма және мүмкін болатын жарық. Кеме қатынасына әсер ететін күлдірлеуді қайта-қайта батиметриялық зерттеулер арқылы бақылауға болады.
Also, sediment spill is better measured in transport than at the source. The sediment transport in open water is estimated by measuring the turbidity, correlating turbidity to sediment concentration (using a regression developed from water samples that are filtered, dried, and weighed), multiplying the concentration with the discharge as above, and integrating over the entire plume. To distinguish the spill contribution, the background turbidity is subtracted from the spill plume turbidity. Since the spill plume in open water varies in space and time, an integration over the entire plume is required, and repeated many times to get acceptably low uncertainty in the results. The measurements are made close to the source, in the order of a few hundred meters. Anything beyond a work area buffer zone for sediment spill is considered the potential impact area. In the open sea, the impact of concern is almost exclusively with the sessile bottom communities since empirical data show that fish effectively avoid the impacted area. The siltation affects the bottom community in two main ways. The suspended sediment may interfere with the food gathering of filtering organisms, and the sediment accumulation on the bottom may bury organisms to the point that they starve or even die. It is only if the concentration is extreme that it decreases the light level sufficiently for impacting primary productivity. An accumulation of as little as may kill coral polyps. While the effect of the siltation on the biota (once the harm is already done) can be studied by repeated inspection of selected test plots, the magnitude of the siltation process in the impact area may be measured directly by monitoring in real time. Parameters to measure are sediment accumulation, turbidity at the level of the filtering biota, and optionally incident light. Siltation of the magnitude that it affects shipping can also be monitored by repeated bathymetric surveys.