Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жер қозғалысына байланысты табиғи қауіп – геологиялық құбылыс.
Natural hazard involving ground movement
the geological phenomenon
Жер көшкіні, сондай-ақ жер сілкінісі деп те аталады, бұл жер қозғалысының түрлі формаларын қамтиды, мысалы, тас құлауы, лай ағыны, беткейдің қалыпты немесе тереңдеген құлауы және құм-қиыршық ағыны. Жер көшкіні таулы аймақтардан бастап теңіз жағалауындағы тік жарларға дейін, тіпті су астында да кездеседі, мұндай жағдайда олар су асты жер көшкіні деп аталады. Жер көшкініне басты себеп – гравитация, бірақ еңіс тұрақтылығына әсер ететін және еңістің құлауына жағдай жасайтын басқа да факторлар бар. Көп жағдайларда, жер көшкіні белгілі бір оқиғаның нәтижесінде болады (мысалы, қатты жаңбыр, жер сілкінісі, жол салу үшін еңістің кесілуі және т.б.), бірақ мұндай себепті анықтау әрқашан мүмкін болмайды. Жер көшкінін адамның қызметі (мысалы, қалалардың кеңеюі) және табиғи ресурстарды пайдалану (мысалы, кен өндіру және орманды жою) жиі ушықтырады. Жердің деградациясы көбінесе өсімдіктердің топырақты тұрақтандыру мүмкіндігін азайтады. Жер көшкінін азайту – жер көшкінінің адамдарға тигізетін зиянын және табиғи апаттардың қаупін азайтуға бағытталған саясат пен практиканы қамтиды.
Landslides, also known as landslips, are several forms of mass wasting that may include a wide range of ground movements, such as rockfalls, mudflows, shallow or deep seated slope failures and debris flows. Landslides occur in a variety of environments, characterized by either steep or gentle slope gradients, from mountain ranges to coastal cliffs or even underwater, in which case they are called submarine landslides. Gravity is the primary driving force for a landslide to occur, but there are other factors affecting slope stability that produce specific conditions that make a slope prone to failure. In many cases, the landslide is triggered by a specific event (such as a heavy rainfall, an earthquake, a slope cut to build a road, and many others), although this is not always identifiable. Landslides are frequently made worse by human development (such as urban sprawl) and resource exploitation (such as mining and deforestation). Land degradation frequently leads to less stabilization of soil by vegetation. Landslide mitigation describes the policy and practices for reducing the risk of human impacts of landslides, reducing the risk of natural disaster.
Hungr-Leroueil-Picarelli жіктеуіші
Дәстүрлі қолданыста, жер сілкінісі термині бір кезде немесе басқа уақытта Жер бетіндегі тау жыныстары мен реголиттің барлық массалық қозғалысын қамту үшін қолданылып келген. 1978 жылы геолог Дэвид Варнес бұл дәл емес қолданысты атап өтіп, массалық қозғалыстар мен шөгінді процестерді жіктеудің жаңа, әлдеқайда қатаң схемасын ұсынды. Бұл схеманы кейін 1996 жылы Cruden және Varnes өзгертті, ал Hutchinson (1988), Hungr және басқалар (2001) және соңында Hungr, Leroueil және Picarelli (2014) жетілдірді. Ағып жатқан қиыршық тас немесе лай ағаштарды, үйлерді және көліктерді алып, көпірлер мен өзендерді бөгеп, оның жолында су тасқынына себеп болуы мүмкін. Бұл құбылыс әсіресе таулы аймақтарда қауіпті, онда тар шатқалар мен тік аңғарлар жылдам ағысқа қолайлы жағдай жасайды. Қиыршық тас және лай ағындары беткейлерде басталуы мүмкін немесе жылдамдық алғанда немесе жолындағы қосымша қиыршық тас пен суды сіңіргенде жер сілкінісі материалдарының сұйықталуынан туындауы мүмкін. Ағын негізгі арнаға жеткен кезде өзендердегі бөгеттер уақытша тоғандарды құруы мүмкін. Тоғандардың бұзылуы домино әсерін тудырып, ағып жатқан массаның көлемі мен оның құрылыс бұзу күшінің айтарлықтай өсуіне әкеледі. Жер ағыны – бұл негізінен ұсақ түйіршікті материалдың төмен қарай қозғалысы. Жер ағындары жылына 1 мм-ден сағатына көптеген километрге дейін өте кең диапазонмен қозғалуы мүмкін. Бұл саз ағынына ұқсас болғанымен, жалпы алғанда олар баяу қозғалады және ағынмен бірге тасымалданған қатты материалмен жабылған. Балшық, ұсақ құм және саз, сондай-ақ ұсақ түйірлі пирокластикалық материалдардың барлығы жер ағындарына бейім. Мұндай ағындарды әдетте массаның ішіндегі саңылаулы су қысымы бақылайды, ол төмен қию кедергісін тудыруға жеткілікті жоғары болуы керек. Беткейлердегі кейбір жер ағындарын олардың ұзынша пішінімен, аяқтарындағы бір немесе бірнеше жапырақтарымен тануға болады. Бұл жапырақтар тарағанда массаның дренажы артады және шеттері құрғап, ағыстың жалпы жылдамдығы төмендейді. Бұл процесс ағынның қалыңдауын да тудырады. Жер ағындары көбінесе жоғары жауын-шашын кезінде болады, бұл жерді қанықтырып, су қысымын арттырады. Дегенмен, құрғақ маусымдарда да дамуын жалғастыратын жер ағындары сирек емес. Сазды материалдардың қозғалысы кезінде жарықтар пайда болуы мүмкін, бұл қозғалатын массаға судың енуін жеңілдетеді және жауын-шашынға жылдам жауап беруге мүмкіндік береді. Кейде штурзстром деп аталатын тас лавинасы – ағын типіндегі үлкен және жылдам қозғалатын жер сілкінісі. Бұл жер сілкінісінің басқа түрлеріне қарағанда сирек кездеседі, бірақ көбінесе өте қиратушы болады. Ол әдетте ұзақ жүгіруді көрсетеді, төмен бұрыштан, жазық немесе тіпті сәл жоғары көтерілген жерлерден өте алысқа ағып кетеді. Ұзақ жүгіруді ынталандыратын механизмдер әртүрлі болуы мүмкін, бірақ олар жылдамдық артуымен сырғанау массасының әлсіреуіне әкеледі. Бұл әлсіреудің себептері толыққанды түсініксіз. Әсіресе ең үлкен жер сілкіністері кезінде, үйкеліс салдарынан қисайту аймағының өте тез қызуы болуы мүмкін, бұл тіпті судың булануына және үлкен қысымның туындауына әкелуі мүмкін, нәтижесінде бір түрлі аэроглиссерлік эффект пайда болады. Кейде өте жоғары температура кейбір минералдардың еруына себеп болуы мүмкін. Қозғалыс кезінде қисайту аймағындағы тау жынысы ұсақ ұнтақталып, қозғалысқа қарсы кедергіні азайтатын және үлкен жылдамдық пен ұзақ жүгіруді ынталандыратын нанометрлік өлшемдегі минералды ұнтақ шығаруы мүмкін. Үлкен тас лавиналарындағы әлсіреу механизмдері сейсмилік жарылымдарда болатын механизмдерге ұқсас. Сырғанау беті топырақ қабығының немесе ауа райына ұшыраған тау жыныстарының ішінде орналасқан жер сілкінісі терең емес жер сілкінісі деп аталады (әдетте бірнеше дециметрден бірнеше метрге дейінгі тереңдікте). Қиыршық тас ағындары мен лай ағындары әдетте терең емес болады. Терең емес жер сілкіністері көбінесе жоғары өткізгіш топырақтарының үстінде төмен өткізгіш топырақтары бар беткейлерде болады. Төмен өткізгіш топырақ суды жағалаудағы топырақта ұстап, жоғары су қысымын тудырады. Жоғарғы топырақ сумен толғанда, ол тұрақсыз болып, төмен қарай сырғанауы мүмкін. Терең орналасқан жер сілкіністері – сырғанау беті көбінесе терең орналасқан, мысалы, ағаштардың ең терең тамырлау тереңдігінен әлдеқайда төмен. Олар әдетте терең реголитті, ауа райына ұшыраған тау жыныстарын және/немесе тау жыныстары негізін қамтиды және трансляциялық, айналу немесе күрделі қозғалыстармен байланысты үлкен еңіс сәтсіздіктерін қамтиды. Олар әдетте жарылым немесе төсектік жазықтық сияқты әлсіз жазықтық бойымен қалыптасады. Оларды жоғары жақтағы ойыс жартастармен және аяқ жағындағы тік жерлермен визуалды түрде анықтауға болады. Терең орналасқан жер сілкіністері геологиялық уақыт шкаласында ландшафтты қалыптастырады және өзен ағыстарын күрт өзгертетін шөгінділерді тудырады.
In traditional usage, the term landslide has at one time or another been used to cover almost all forms of mass movement of rocks and regolith at the Earth's surface. In 1978, geologist David Varnes noted this imprecise usage and proposed a new, much tighter scheme for the classification of mass movements and subsidence processes. This scheme was later modified by Cruden and Varnes in 1996, and refined by Hutchinson (1988), Hungr et al. (2001), and finally by Hungr, Leroueil and Picarelli (2014). Flowing debris or mud may pick up trees, houses and cars, and block bridges and rivers causing flooding along its path. This phenomenon is particularly hazardous in alpine areas, where narrow gorges and steep valleys are conducive of faster flows. Debris and mud flows may initiate on the slopes or result from the fluidization of landslide material as it gains speed or incorporates further debris and water along its path. River blockages as the flow reaches a main stream can generate temporary dams. As the impoundments fail, a domino effect may be created, with a remarkable growth in the volume of the flowing mass, and in its destructive power. An earthflow is the downslope movement of mostly fine grained material. Earthflows can move at speeds within a very wide range, from as low as 1 mm/yr to many km/h. Though these are a lot like mudflows, overall they are more slow moving and are covered with solid material carried along by the flow from within. Clay, fine sand and silt, and fine grained, pyroclastic material are all susceptible to earthflows. These flows are usually controlled by the pore water pressures within the mass, which should be high enough to produce a low shearing resistance. On the slopes, some earthflow may be recognized by their elongated shape, with one or more lobes at their toes. As these lobes spread out, drainage of the mass increases and the margins dry out, lowering the overall velocity of the flow. This process also causes the flow to thicken. Earthflows occur more often during periods of high precipitation, which saturates the ground and builds up water pressures. However, earthflows that keep advancing also during dry seasons are not uncommon. Fissures may develop during the movement of clayey materials, which facilitate the intrusion of water into the moving mass and produce faster responses to precipitation. A rock avalanche, sometimes referred to as sturzstrom, is a large and fast moving landslide of the flow type. It is rarer than other types of landslides but it is often very destructive. It exhibits typically a long runout, flowing very far over a low angle, flat, or even slightly uphill terrain. The mechanisms favoring the long runout can be different, but they typically result in the weakening of the sliding mass as the speed increases. The causes of this weakening are not completely understood. Especially for the largest landslides, it may involve the very quick heating of the shear zone due to friction, which may even cause the water that is present to vaporize and build up a large pressure, producing a sort of hovercraft effect. In some cases, the very high temperature may even cause some of the minerals to melt. During the movement, the rock in the shear zone may also be finely ground, producing a nanometer size mineral powder that may act as a lubricant, reducing the resistance to motion and promoting larger speeds and longer runouts. The weakening mechanisms in large rock avalanches are similar to those occurring in seismic faults. A landslide in which the sliding surface is located within the soil mantle or weathered bedrock (typically to a depth from few decimeters to some meters) is called a shallow landslide. Debris slides and debris flows are usually shallow. Shallow landslides can often happen in areas that have slopes with high permeable soils on top of low permeable soils. The low permeable soil traps the water in the shallower soil generating high water pressures. As the top soil is filled with water, it can become unstable and slide downslope. Deep seated landslides are those in which the sliding surface is mostly deeply located, for instance well below the maximum rooting depth of trees. They usually involve deep regolith, weathered rock, and/or bedrock and include large slope failures associated with translational, rotational, or complex movements. They tend to form along a plane of weakness such as a fault or bedding plane. They can be visually identified by concave scarps at the top and steep areas at the toe. Deep seated landslides also shape landscapes over geological timescales and produce sediment that strongly alters the course of fluvial streams.
Қарым-қатынас құбылыстары
Аваланш, жер сілкінісі сияқты механизммен жұмыс істейді, тау беткейінен жылдам құлайтын мұздың, қардың және тастың көп мөлшерін қамтиды. Пирокластикалық ағын жанартаудың атқылау кезіндегі жарылыстан шыққан ыстық күлдің, газдың және тау жыныстарының құлдырауынан туындайды, ол жанартаудан тез төмен қарай қозғалады. Күшті жауын-шашын мен ағын, жер сілкінісіне осал емес жазық жерлерде шатқалдардың пайда болуына себеп болуы мүмкін.
An avalanche, similar in mechanism to a landslide, involves a large amount of ice, snow and rock falling quickly down the side of a mountain. A pyroclastic flow is caused by a collapsing cloud of hot ash, gas and rocks from a volcanic explosion that moves rapidly down an erupting volcano. Extreme precipitation and flow can cause gully formation in flatter environments not susceptible to landslides.
Соның салдарынан болатын цунамилер
Теңіз астында немесе суға соққы беру арқылы болатын тау жынысы құлауы немесе жанартаудың теңізге құлауы сияқты құлдым-құрымдар цунами тудыруы мүмкін. Ірі құлдым-құрымдар мегацунами тудыруы да мүмкін, олардың биіктігі көбінесе жүздеген метрге жетеді. 1958 жылы Аляскадағы Литуя шығанағында осындай цунами орын алды.
Landslides that occur undersea, or have impact into water e. g. significant rockfall or volcanic collapse into the sea, can generate tsunamis. Massive landslides can also generate megatsunamis, which are usually hundreds of meters high. In 1958, one such tsunami occurred in Lituya Bay in Alaska.
Жер сілкінісін болжауды карталау
Жер сілкінісі қаупін талдау және картаға түсіру, апатты залалдарды азайту үшін пайдалы ақпарат бере алады және тұрақты жер пайдалану жоспарлау бойынша ұсынымдарды әзірлеуге көмектеседі. Талдау жер сілкінісіне байланысты факторларды анықтау, еңістің құлауына себеп болатын факторлардың салыстырмалы үлесін бағалау, факторлар мен жер сілкінісі арасындағы байланысты орнату және осындай байланыс негізінде болашақтағы жер сілкінісі қаупін болжау үшін қолданылады. Жер сілкінісі қаупін талдау үшін қолданылатын факторларды әдетте геоморфология, геология, жерді пайдалану/жер жамылғысы және гидрогеология деп топтастыруға болады. Жер сілкінісі қаупін карталау үшін көптеген факторлар қарастырылатындықтан, ГИС тиімді құрал болып табылады, өйткені ол кеңістіктік деректердің үлкен көлемін жинау, сақтау, өңдеу, көрсету және талдау мүмкіндіктерін ұсынады. Карденас, жер сілкінісін карталау үшін ГИС-ті белгісіздікті модельдеу құралдарымен толыққанды пайдалану туралы деректер келтірді. Жер сілкінісі қаупін бағалау және талдау үшін қашықтан зондтау әдістері де кеңінен қолданылады. Әуе суреттері мен спутниктік бейнелер жер сілкінісінің таралуы және жіктелуі сияқты сипаттамаларын, сондай-ақ болашақ оқиғаларды болжауға көмектесетін еңіс, литология және жерді пайдалану/жер жамылғысы сияқты факторларды жинау үшін қолданылады. Бейнелердің алдындағы және кейінгі көріністері оқиғадан кейін ландшафттың қалай өзгергенін, жер сілкінісіне не себеп болғанын және қалпына келтіру процесін көрсетуге көмектеседі. Спутниктік бейнелерді ГИС және жердегі зерттеулермен біріктіре отырып, болашақта жер сілкінісінің болуы мүмкін жерлердің карталарын жасауға болады. Мұндай карталарда бұрынғы оқиғалардың орналасқан жерлері көрсетілуі керек, сондай-ақ болашақ оқиғалардың болуы ықтимал жерлер анық көрсетілуі тиіс. Жалпы, жер сілкінісін болжау үшін олардың пайда болуын белгілі бір геологиялық факторлар анықтайды және болашақтағы жер сілкінісі бұрынғы оқиғалар сияқты жағдайларда болады деп есептеу керек. Сондықтан, бұрынғы оқиғалар болған геоморфологиялық жағдайлар мен күтілетін болашақ жағдайлар арасындағы байланысты орнату қажет. Табиғи апаттар – адамның қоршаған ортамен қақтығыста өмір сүруінің айқын мысалы. Мүліктік залал мен адам өмірін сақтау үшін ерте болжамдар мен ескертулер маңызды. Жер сілкінісі жиі болып, жер бетіндегі ең құрылысқа қарсы күштердің біріне айналуы мүмкін болғандықтан, оның себептерін және адамдар оны қалай болдырмауға немесе одан қалай аулақ болуға болатынын жақсы түсіну қажет. Тұрақты жер басқару және дамыту, жер сілкінісінің салдарынан туындайтын теріс әсерлерді азайтудың маңызды кілті болып табылады. ГИС, үлкен көлемдегі деректерді жылдам және тиімді түрде жинауға, сақтауға, өңдеуге, талдауға және көрсетуге мүмкіндік беретіндіктен, жер сілкінісін талдаудың жоғары әдісін ұсынады. Көптеген айнымалылар қатысқандықтан, Жер бетінде болып жатқан оқиғалардың толық және дәл суретін жасау үшін көптеген деректер қабаттарын үйлестіру маңызды. Зерттеушілер, жер сілкінісін тудыратын ең маңызды факторларды білуі керек. ГИС-ті пайдалану арқылы өте егжей-тегжейлі карталар жасалып, өткен және болашақ оқиғаларды көрсетуге болады, бұл адам өмірін, мүлкін және қаржыны сақтауға көмектеседі. 1990 жылдардан бері ГИС шешімдерді қолдау жүйелерімен бірлесіп, Валь Пола апаты (Италия) аймағында жиналған мониторинг деректеріне негізделген картадағы нақты уақыт тәуекелдерін бағау үшін сәтті қолданылып келеді.
Landslide hazard analysis and mapping can provide useful information for catastrophic loss reduction, and assist in the development of guidelines for sustainable land use planning. The analysis is used to identify the factors that are related to landslides, estimate the relative contribution of factors causing slope failures, establish a relation between the factors and landslides, and to predict the landslide hazard in the future based on such a relationship. The factors that have been used for landslide hazard analysis can usually be grouped into geomorphology, geology, land use/land cover, and hydrogeology. Since many factors are considered for landslide hazard mapping, GIS is an appropriate tool because it has functions of collection, storage, manipulation, display, and analysis of large amounts of spatially referenced data which can be handled fast and effectively. Cardenas reported evidence on the exhaustive use of GIS in conjunction of uncertainty modelling tools for landslide mapping. Remote sensing techniques are also highly employed for landslide hazard assessment and analysis. Before and after aerial photographs and satellite imagery are used to gather landslide characteristics, like distribution and classification, and factors like slope, lithology, and land use/land cover to be used to help predict future events. Before and after imagery also helps to reveal how the landscape changed after an event, what may have triggered the landslide, and shows the process of regeneration and recovery. Using satellite imagery in combination with GIS and on the ground studies, it is possible to generate maps of likely occurrences of future landslides. Such maps should show the locations of previous events as well as clearly indicate the probable locations of future events. In general, to predict landslides, one must assume that their occurrence is determined by certain geologic factors, and that future landslides will occur under the same conditions as past events. Therefore, it is necessary to establish a relationship between the geomorphologic conditions in which the past events took place and the expected future conditions. Natural disasters are a dramatic example of people living in conflict with the environment. Early predictions and warnings are essential for the reduction of property damage and loss of life. Because landslides occur frequently and can represent some of the most destructive forces on earth, it is imperative to have a good understanding as to what causes them and how people can either help prevent them from occurring or simply avoid them when they do occur. Sustainable land management and development is also an essential key to reducing the negative impacts felt by landslides. GIS offers a superior method for landslide analysis because it allows one to capture, store, manipulate, analyze, and display large amounts of data quickly and effectively. Because so many variables are involved, it is important to be able to overlay the many layers of data to develop a full and accurate portrayal of what is taking place on the Earth's surface. Researchers need to know which variables are the most important factors that trigger landslides in any given location. Using GIS, extremely detailed maps can be generated to show past events and likely future events which have the potential to save lives, property, and money. Since the ‘90s, GIS have been also successfully used in conjunction to decision support systems, to show on a map real time risk evaluations based on monitoring data gathered in the area of the Val Pola disaster (Italy).
Тарихқа дейінгі жер сілкіністері
Бұл - Норвегияның батыс жағалауында 8000 жыл бұрын болған Сторрега слайды. Доггерленд және Солтүстік теңізімен байланысты басқа да аймақтарда зор цунамилерді тудырды. Қалдықтардың жалпы көлемі Исландияның ауданымен салыстырылатын қалың аймаққа тең. Бұл жер сілкінісі тарихтағы ең ірілерінің бірі деп саналады. Жер сілкінісі жүрек тауын қазіргі орнына жылжытты, ол осы уақытқа дейін ашылған ең үлкен континенттік сілкініс. 48 миллион жылдың ішінде эрозия слайдтың көп бөлігін жойды. Флимс Рокслайд, шамамен 10 000 жыл бұрын Швейцариядағы пост-мұздық плейстоцен/голоценде болған, Альпіде және құрлықта осы уақытқа дейін сипатталған ең үлкені, эрозияның шамалы әсерінен оңай анықталады. Жаңа Зеландияның Солтүстік аралында шамамен 200 ж. б.з. дейін Уайкаремоана көлін құраған жер сілкінісі, онда Нгамоко жотасының үлкен бөлігі сырғып, Уайкаретахеке өзенінің сағасын жапқан, тереңдікке дейін табиғи су қоймасын жасаған. Чики Фан, Британдық Колумбия, Канада, шамамен, кейінгі плейстоценге жатады. Мананг-Брага тау жыныстары құлауы/қалдықтар ағыны соңғы мұздық кезеңге жататын аралық кезеңде Непалдың Аннапурна аймағындағы Марсянгди аңғарын қалыптастырған болуы мүмкін. Бір оқиғада 15 км³-тен астам материал жылжыған деп есептеледі, бұл ең үлкен континенттік сілкіністердің бірі. Тсерго Ри жер сілкінісі, Непалдың Катмандудан солтүстікке қарай 60 км жердегі зор беткей құлауы, шамамен 10–15 км³ көлемді құрайды. Бұл жер сілкінісінен бұрын тау 8000 м биіктіктен аспайтын әлемдегі 15-ші тау болған болуы мүмкін.
Storegga Slide, some 8,000 years ago off the western coast of Norway. Caused massive tsunamis in Doggerland and other areas connected to the North Sea. A total volume of debris was involved; comparable to a thick area the size of Iceland. The landslide is thought to be among the largest in history. Landslide which moved Heart Mountain to its current location, the largest continental landslide discovered so far. In the 48 million years since the slide occurred, erosion has removed most of the portion of the slide. Flims Rockslide, ca. , Switzerland, some 10,000 years ago in post glacial Pleistocene/Holocene, the largest so far described in the Alps and on dry land that can be easily identified in a modestly eroded state. The landslide around 200 BC which formed Lake Waikaremoana on the North Island of New Zealand, where a large block of the Ngamoko Range slid and dammed a gorge of Waikaretaheke River, forming a natural reservoir up to deep. Cheekye Fan, British Columbia, Canada, ca. , Late Pleistocene in age. The Manang Braga rock avalanche/debris flow may have formed Marsyangdi Valley in the Annapurna Region, Nepal, during an interstadial period belonging to the last glacial period. Over 15 km3 of material are estimated to have been moved in the single event, making it one of the largest continental landslides. Tsergo Ri landslide, a massive slope failure 60 km north of Kathmandu, Nepal, involving an estimated 10–15 km3. Prior to this landslide the mountain may have been the world's 15th mountain above 8000m.
Жерден тыс жер сілкінісі
Күн жүйесіндегі көптеген денелерде бұрынғы құлаулардың іздері табылды, бірақ көптеген бақылаулар шектеулі уақыт ішінде ғана бақылайтын ғарыш зондтары арқылы жасалғандықтан және Күн жүйесіндегі көптеген денелер геологиялық жағынан белсенді емес көрінетіндіктен, соңғы кезде көптеген құлаулар болғаны белгілі емес. Венера мен Марс планеталары орбиталық спутниктермен ұзақ мерзімді картаға түсірілді, және екі планетада да құлаулардың мысалдары анықталды.
Evidence of past landslides has been detected on many bodies in the solar system, but since most observations are made by probes that only observe for a limited time and most bodies in the solar system appear to be geologically inactive not many landslides are known to have happened in recent times. Both Venus and Mars have been subject to long term mapping by orbiting satellites, and examples of landslides have been observed on both planets.