Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көк шапкалы ифрит (Ifrita kowaldi), сондай-ақ көк шапкалы ифрита деп те аталады, қазіргі кезде Ifritidae монотиптік отбасына жататын кішкентай және жәндік жейтін көбелек түрі. Бұрын ifrit Cinclosomatidae немесе Monarchidae сияқты көптеген отбасыларға жатқызылған.
Species of bird
The blue capped ifrit (Ifrita kowaldi), also known as the blue capped ifrita, is a small and insectivorous passerine species currently placed in the monotypic family, Ifritidae. Previously, the ifrit has been placed in a plethora of families including Cinclosomatidae or Monarchidae.
Сипаттама
Көк шапкалы ифриттің ұзындығы 16-17 см, ал салмағы 34-36 г. Қауырсынның түбі сарғыш қоңыр, ал оның жоғарғы жағында көк қара тәж болады. Бұл жыныстық диморфты түр, еркектерде құлақтың түсі ақ, ал әйелдерде сары түсті.
The blue capped ifrit is 16–17 cm (6.3–6.7 in) long and weighs 34 36 g (1.2–1.3 oz). Species plumage is yellowish brown with a blue black crown atop their broad head. It is a sexually dimorphic species, with ear streak coloration being white in males and more tawny yellow in females.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Көк шапкалы ифриттер Жаңа Гвинея мен Папуа-Жаңа Гвинеяға тән, жер бетінде басқа еш жерде кездеспейді және 388 000 км2 таралған. Ифриттер Жаңа Гвинеяның жаңбырлы орманды аймағында өмір сүреді.
Blue capped ifrits are endemic to New Guinea and Papua New Guinea, being found nowhere else on earth and having a distribution of 388,000 km2. Ifrits inhabit montane rainforest of New Guinea, living in altitude ranges of 1,000–4,000 meters (3,280–13,123 feet) above sea level.
Токсин
Көк шапкалы ифриттер улы құстардың шағын тобының бірі, басқалары кішкентай шрикетхруш (Коллурицинкла) және Питохуидің бірнеше мүшелері, олар да Жаңа Гвинеядан. Ифриттер жыртқыш аңдардан қорғану үшін батрахотоксинді қауырсын мен терісіне шығарады. Токсиндердің жиналуы адамдарда олардың орналасқан аймағына байланысты әр түрлі болады және бұл хорезин қоңыздарының болуымен байланысты болуы мүмкін, олар токсиннің тамақтану көзі деп болжанады.
Blue capped ifrits are among a small group of avian species that are poisonous, the others being the little shrikethrush (Colluricincla), and several members of the Pitohui, also from New Guinea. Ifrits excrete batrachotoxin into their feathers and skin in order to defend themselves against predators. The accumulation of toxins varies in individuals based on the region they are found in and this could be due to the availability of Choresine beetles, which are speculated to be the dietary source of the toxin itself.
Қорғау мәртебесі
Ифриттер кең ауқымды болғандықтан, оларды алаңдататын себеп аз. Ифриттер тұрақты халыққа ие болып көрінеді және олардың саны өте көп деп есептеледі.
Ifrits are of least concern because they have a large range. Ifrits seem to have a stable population and are thought to have quite a large population size.