Канадалық комикстер: «Жақсы да жаман да» отбасысының өмірі

Кіріспе

Канадалық комикстер жолағы

"Жақсылық не жамандық үшін" - Линн Джонстонның 1979 жылдан 2008 жылға дейін жарық көрген, Торонтоның ойдан шығарылған шағын қаласы Милбороуда Паттерсон отбасы мен олардың достарының өмірін суреттейтін комикстер жолағы. Қазір қайта көрсетілім ретінде шығарылып келе жатқан "Жақсылық не жамандық үшін" Канада, АҚШ, Мексика және тағы жиырмадай елдегі 2000-нан астам газетте оқырманға жетеді.

Негізгі сюжет желілері

Мильбороудың ойдан шығарылған қала маңындағы қалашығы Симко көліне жақын орналасқан. For Better or For Worse веб-сайтында Милборо Торонтодан 45 минуттан бір сағатқа дейінгі аралықта орналасқан және Ньюмаркетке немесе Этобикокке ұқсайды. Ал орналасқан жер картасы қаланы Каннингтон мен Бивертонның жанында 12-ші шосседе орналасқан деп көрсетеді. Отбасылық үй Шарон Парк Драйвте орналасқан. Басқаша айтқанда, комикстің оқиғалық ортасының канадалық аспектілері әдетте Канада Посты сияқты мекемелердің болуы және отбасы сүтті сүт пакеттерінде сатып алу сияқты тәжірибелер сияқты Онтариода бұл азық-түлік тауарлары үшін кең таралған таңбалау сияқты егжей-тегжейлі түрде ұсынылады. Алайда, Джонстонның бір үлкен ерекшелігі Майклдың орта білімнен кейінгі білімін Лондон қаласында, Онтариода, Торонтодан батысқа қарай 300 км жердегі орта қалада алуы болды. Джонстон бұл орнын Онтарио провинциясының тумасы ретінде таңдады, ол сол қаланы өзінің ірі білім беру мекемелерімен таңдауы мүмкін, мысалы, Fanshawe колледжі және Батыс Онтарио университеті, ал оның қашықтығы Майклға ата-анасынан біраз қашықтықты алуға мүмкіндік береді; бірақ демалысқа және жазғы демалыс үшін көлікпен жүру қашықтығында болу. Сонымен қатар, Джонстон бұл әңгімені жартылай анекдот ретінде өзгертуге ниетті болды, білімсіз оқырмандар Майклдың Ұлыбританиядағы Лондон қаласында оқып жүргенін және аймақтық географияны түсіндіргенде сол адамдардың ұялып жатқанын елестетуді ұнатады деп болжады. Джонстон кейіннен бұл оған кері әсер еткенін мойындады және ол Техастан құттықтау хатпен бірге Майклдың ковбой шапаны бар ертеректегі тасмасымен бірге Техастан құттықтау хат алған кезде оны мақсатты көпшілікпен бірге алдады. Джонстон өзінің дәрі-дәрмектерін татып көрді және басқа бір қоғамдастыққа байланысты барлық аймақтық географияны білмейтінін түсінді. Өз кезегінде, Лондон, Онтарио тұрғындары өз қалаларының комикке қосылуын құптайды, соның ішінде Майкл сол институтқа ауысқан кезде Батыс Онтарио университетінің ресми құттықтауын да қамтиды. Комикстің ширек ғасырында комикс кейіпкерлері мен олардың достары қартайған сайын әртүрлі сюжет желілерін көрсетті. Бұларға Эллидің ақылы жұмыс күшін қайтаруы ("Соңғы сабан"), Джонның орта жастағы дағдарысы, досының алты саусақты қызының тууы ("Үйдің жармағын күйдіріп ұстаңыз"), Элизабет көзілдірік киіп ("Не, мен жүктімін"), достардың ажырасуы және алыс қалаларға көшіруі, Майклдың ең жақсы досы Лоуренс Пуариердің ("Онда менің балам барады"), балаларды қорлау (Гордонның алкогольдік ата-анасы жасаған), Эллинің анасы Мариан Ричардстың өлімі ("Күннің сәулесі мен көлеңкесі") және Элизабеттің әріптесі қолынан жыныстық асырау мен зорлық-зомбылық туралы тәжірибесі ("Үйдің тері үй"). Комиксте Канаданың демографиялық ерекшеліктерін бейнелеу үшін көп ұлтты актерлер бар. Паттерсондар әдеттегі ақ ағылшын тіліндегі отбасы болса да, әртүрлі ортадан (мәдениеттермен) қайталанатын кейіпкерлер болды, соның ішінде африкалық Кариб, Азия, Латын Америкасы, Франко Онтарио және алғашқы ұлттар. Елизаветаның сүйікті орта мектеп мұғалімі, оны білім беруді өз бетінше оқытуға талпындырған, параличпен ауыратын. Сондай-ақ, басқа да мәселелер қарастырылады. Колледжде екінші жылы Елизавета өзінің сүйіктісі Эрик Чемберленмен бірге тұрады, бірақ бірге тұрмауға уәде береді. Кейінірек Элизабет Эриктің өзіне опасыздық жасағанын білгенде, онымен ажырасады. Кейде сюжеттер Паттерсондардың қиын таныстарымен айналысуына қатысты, мысалы, Элизабеттің досы Энтонидің бұрынғы әйелі Тереза, ол Элизабеттің болуына ренжіді немесе Динаның анасы Мира Собинскидің тікұшақпен тәрбиелеуіне қатысты.

The fictional suburban town of Milborough is located near Lake Simcoe. On the For Better or For Worse website, Milborough is described as being about a 45 minute to one hour drive from Toronto and resembling Newmarket or Etobicoke, and a location map places the town on Highway 12 near Cannington and Beaverton in the northernmost part of Durham Region. The family's house is located on Sharon Park Drive. Otherwise, the Canadian aspects of the strip's story setting is normally presented subtly in details such as the presence of institutions such as Canada Post and practices such as the family buying milk in milk bags, a common packaging in Ontario for that grocery item. However, one major exception Johnston indulged in was having Michael take his post secondary education in the city of London, Ontario, a mid sized city 300 km west of Toronto. Johnston chose that setting considering a native of the province of Ontario could choose that city with its major educational institutions such as Fanshawe College and the University of Western Ontario, while its distance would allow Michael to have some length from his parents; yet still be within driving distance for vacations and summer breaks. Furthermore, Johnston also intended that story turn as partially a prank, anticipating ignorant readers to assume that Michael was studying in the city of London in Britain and enjoying imagining those people being embarrassed when the regional geography is explained to them. Johnston later confessed it had backfired on her and she had been fooled along with her targeted crowd when she got a congratulatory letter from Texas along with an earlier strip showing Michael in a cowboy hat, saying the Lone Star State would be a great place to tend to his education. Johnston jokingly remarked she got a taste of her own medicine and realization she did not know all regional geography, due to the other community of the same name. For their part, the citizenry of London, Ontario welcomed their city's inclusion in the strip, including an official welcome from the University of Western Ontario when Michael switched to that institution. In the comic's quarter century, the strip has featured a variety of storylines, as the characters and their friends age. These include Elly's return to the paid work force ("The Last Straw"), John's midlife crisis, the birth of a friend's six fingered daughter ("Keep The Home Fries Burning"), Elizabeth wearing glasses ("What, Me Pregnant"), friends' divorces and relocating to distant towns, the coming out of Michael's best friend Lawrence Poirier ("There Goes My Baby"), child abuse (perpetrated by Gordon's alcoholic parents), the death of Elly's mother Marian Richards ("Sunshine and Shadow"), and Elizabeth's experience with sexual harassment and assault at the hands of a co worker ("Home Sweat Home"). The strip has shown a multiracial cast, intended to reflect Canada's demographics. While the Pattersons are a typical white English language family, there have been recurring characters of diverse backgrounds (with cultures), including African Caribbean, Asian, Latin American, Franco Ontarian and First Nations ethnicities. Elizabeth's favourite high school teacher, who inspired her to study education herself, was paraplegic. Other issues are also addressed. During her second year at college, Elizabeth moves in with her boyfriend, Eric Chamberlain, but promises not to cohabit. Elizabeth later breaks up with Eric when she finds out he is cheating on her. Storylines sometimes concern the Pattersons dealing with difficult acquaintances such as Thérèse, the ex wife of Elizabeth's friend Anthony, who resents Elizabeth's presence, or the helicopter parenting of Deanna's mother, Mira Sobinski.

Фарлидің өлімі

Комикстің оқиғасы нақты уақытта болғандықтан, Паттерсонның алғашқы көне ағылшын қойшы тұқымды иті Фарли есейе бастағаны анық болды. 14 жасында (1995 жылдың 18 сәуірінде) Фарли төрт жасар Эйприлді Паттерсон үйінің жанындағы өзенге батып кетуден құтқарады. Фарли судың суығына немесе Эйприлді құтқаруға кеткен күшке шыдамайды және Эйприлді жағалауға жеткізгеннен кейін жүрек талмасынан қайтыс болады. Оның өлімі жанкүйерлердің көптеген реакциясын тудырды. "Адамдардың эмоциялары өте күшті болды", - деді Джонстон сол кез туралы. "Мен 2500 хат алдым, олардың шамамен үштен бірі жағымсыз болды. Мен мұндай үлкен жауап күтпедім. Хаттар ашық, эмоционалды, адал және жеке баяндар мен махаббатқа толы болды". Джонстон әріптесі (және жақын досы) Чарльз М. Шульцке Фарлидің өлетінін айтқанда, Шульц әзілдеп "Егер Джонстон жоспарын орындаса, Снупиді жүк машинасымен қағыстырамын" деп қорқытты. Ақырында Джонстон Фарлидің қайтыс болған уақытын Шульцтен құпия ұстады. Фарли сонымен қатар канадалық жазушы Фарли Моваттың құрметіне аталған, ол Джонстонның көп жылдық досы болған. Джонстон Онтарио ветеринариялық медицина қауымдастығына (OVMA) Фарлидің атын және келбетін "Фарли қоры" үшін пайдалануға рұқсат берді, бұл OVMA-ның Онтариодағы аз қамтылған зейнеткерлер мен мүгедектердің үй жануарларына ветеринариялық көмек көрсету шығындарын субсидиялау үшін құрған қайырымдылық қоры.

Лоуренс шығады

1991 жылы Торонтода Джонстонның досы Майкл Бонкоер қаза болды. Қазасы Бонкоердің гомосексуализмімен байланысты болмаса да, бұқаралық ақпарат құралдарында гомофобтық көзқарастар байқалды, және Джонстон гомосексуализмге қарсы стереотиптер мен кемсітушілікке қарсы күресу үшін суреттерге гей кейіпкерін енгізу қажет деп ойлады. 1993 жылдың сәуірінде Лоуренс Пуаридің өзінің гомосексуалистік екенін ашық айтуы қырқыс пікір-таластарға себеп болды, гомосексуализмге қарсы оқырмандар газетке жазылуын тоқтатумен қорқытты. Джонстон бұл мәселе бойынша әлеуметтік жұмыскерлер мен саясаткерлерден қолдау хаттарын алды, олар оның реализммен бейнелегені және әдепсіздіктен аулақ болғаны үшін мақтады. Джонстонға гомосексуалистік кейіпкердің отбасылық суреттерге өте орынсыз екеніне сенетін қарсы оқырмандар көптеген хаттар жазды. Көптеген хаттар қатыгез болмаса да, Джонстон оқиғаға қарсы шыққандардың көбісі оны қайғылы түрде жасайтынын айтты. Джонстонның айтуынша, ең қатты тигені – ұзақ жылдар бойы жазылған жанкүйердің хаты, ол суреттерді оқымайтынын, өйткені бұл оның санасына қарсы екенін жазды; әйелдің хатында ешқандай жаман сөздер болмады, бірақ конвертте жанкүйер ұзақ жылдар бойы тоңазытқышта сақтаған сары түсті FBoFW суреттері болды. 100-ден астам газет (соның ішінде Нью-Гэмпширдің «Union Leader» газеті) осы оқиғаның бөлігінде басқа суреттерді жариялады немесе комиксті толығымен тоқтатты. «Комикстерде ашылу» деген мақала, Комик және Фантазия өнерінің әуесқойлар баспасөз қауымдастығының редакторы Дэвид Апплегейттің мақаласы, «Хоган аллеясы» журналының 1 нөмірінде жарық көрді. Келесі жылы Лоуренс жігітін таныстырды, бұл тағы да шу тудырды, бірақ бұл шу бұрынғыдан азырақ болды. Лоуренстің гей екенін ашық айту туралы шешімін түсіндіре отырып, Джонстон Майклдың ең жақын достарының бірі болған кейіпкерді суретке енгізудің қиынға соғатынын байқады. Паттерсондар орташа отбасы болғандықтан, олар орташа маңайда тұрғандықтан, Лоуренс кейіпкеріне осы элементті қосуды және кейіпкерлердің осы жағдаймен айналысуын табиғи деп ойлады. Екі жылдық дамудан кейін Джонстон редакторы Ли Салеммен байланысқа түсті. Салем Джонстонға сюжетті қарап, қажетті өзгерістерді ұсыну үшін суреттерді алдын ала жіберуге кеңес берді. Егер ашық немесе әдепсіз материал болмаса және Джонстон не істеп жатқанын толық білсе, Universal Press бұл шешімді қолдайды. Джонстонның Лоуренс туралы жеке ойлары, «Ең бастысы – ой» комикс жинағынан алынған үзінді, суреттердің ресми веб-сайтында жарияланған. Оқиғаның нәтижесінде Джонстон 1994 жылы редакциялық карикатура бойынша Пулитцер сыйлығының «финалисі» атанды. Пулитцер кеңесі суреттердің «жасөспірімнің гомосексуализмін және оның отбасы мен достарына тигізген әсерін сезімталдықпен бейнелегенін» айтты.

Michael Boncoeur, a friend of Johnston's, had been murdered in Toronto in 1991. Although the murder was not over Boncoeur's homosexuality, there were some homophobic attitudes seen in the media coverage of it, and Johnston felt that a gay character should be brought into the strip to help combat anti gay stereotypes and discrimination. In April 1993, Lawrence Poirier's coming out generated controversy, with readers opposed to homosexuality threatening to cancel newspaper subscriptions. Johnston did receive supportive mail on the issue generally from social workers and politicians, who praised her for portraying it with realism and avoiding vulgarity. Opposed readers who believed that a homosexual character was highly inappropriate for a family oriented strip wrote Johnston many letters. While few letters were vicious, Johnston did say that many who opposed the story arc did so in a poignant manner. Johnston said one that was particularly hurtful was from a longtime fan who said she felt it was against her conscience to continue reading the strip; the woman's letter did not have any foul remarks, but the envelope contained returned yellowed FBoFW strips the fan had kept for a long time on her refrigerator. Over 100 newspapers (including New Hampshire's Union Leader) ran replacement strips during this part of the story or cancelled the comic altogether. Much more favourable was the article "Coming Out in the Comic Strips", by David Applegate, editor of the Comic & Fantasy Art Amateur Press Association, which ran in Hogan's Alley No. 1. The following year, Lawrence introduced his boyfriend, giving rise to another, though smaller, uproar. Explaining her decision to have Lawrence come out as gay, Johnston said that she had found the character, one of Michael's closest friends, gradually "harder and harder to bring into the picture". Based on the fact the Pattersons were an average family in an average neighbourhood, she felt it only natural to introduce this element in Lawrence's character, and have the characters deal with the situation. After two years of development, Johnston contacted her editor, Lee Salem. Salem advised Johnston to send the strips well ahead of time so that he could review the plot and suggest any necessary changes. So long as there was no overt or licentious material, and Johnston was fully aware of what she was doing, Universal Press would support the action. Johnston's personal reflections on Lawrence, an excerpt from the comic collection It's the Thought That Counts , are included on the strip's official webpage. One result of the storyline was that Johnston was made a jury selected "nominated finalist" for the Pulitzer Prize for Editorial Cartooning in 1994. The Pulitzer board said the strip "sensitively depicted a youth's disclosure of his homosexuality and its effect on his family and friends."

Мтигваки

Мтигваки – Нипигон көліне жақын Солтүстік Онтариодағы ойдан шығарылған ожибве қауымы, онда Элизабет Паттерсон 2004-2006 жылдары сабақ берді. Оқу кезінде Элизабет Солтүстік шығанақтың жанындағы Гарден Виллиджде оқыту тәжірибесінен өтті. Бұл қауым Baloney & Bannock комиксінің авторы Перри МакЛеод Шабогежикпен, Н'бисинг ұлтынан (Анишинабек Құс кланы) бірлесіп құрылды. МакЛеод Шабогежик кейіпкерлердің өмір сүретін шынайы әлемін жасау үшін Джонстонмен жұмыс істеді. Оның ұлы, Фалькон Скай МакЛеод Шабогежик, Мтигваки тұңғыш ұлтының логотипін жасады, ол ішінара арман ұстағыштан шабыттанды, ал оның әйелі Лори Джонстонға оджибва тілінде көмектесіп, Элизабеттің сыныбындағы оқытушының көмекшісі ретінде тікелей комиксте бейнеленді. Мтигваки көптеген жергілікті елді мекендер сияқты жеке үйлермен, жиналыстар залымен, медициналық пунктпен және казиномен көрсетілген. Мтигвакидегі комикстер сериясы үшін Джонстон 2004 жылы Онтарио Үндістерінің Одағынан аборигендер мәселелері бойынша журналистикадағы жетістіктері үшін Debwewin марапатын алды.

2007 және 2008 жылдардағы өзгерістер

Джонстон 2007 жылдың күзінде зейнетке шығуды жоспарлаған, бірақ 2007 жылдың қаңтарында ол өзінің комиксінің форматын 2007 жылдың қыркүйегінен бастап өзгертетінін хабарлады. Оқиғалар енді негізінен алғашқы балалардың бірінің екінші буын отбасына шоғырланатын болады; ескі комикстерден көріністер мен суреттер жаңа контексттерде қайта пайдаланылатын болады; ал кейіпкерлер қартаюды тоқтатады. Джонстон бұл өзгерістердің саяхатқа көбірек уақыт табу және неврологиялық ауру (дистония) сияқты денсаулық мәселелерін шешу үшін жасалғанын түсіндірді, оны ол дәрі-дәрмекпен бақылап отырды. 2007 жылдың қыркүйегінде Джонстон жаңа бөлімдерді жариялауын жалғастыратынын мәлімдеді. Келесі жыл ішінде комикстегі өзгерістер айтарлықтай болмады, бірақ хабарланғандай, оқиғалар Элли мен Джонға қарағанда Майкл, Элизабет және Эйприлге көбірек назар аударды. 2008 жылдың жазында Элизабет пен Энтони үйлену жоспарларын іске асырады, бұл тамыздың соңында өткен тоймен аяқталады. Бұл қуанышты оқиға бір қайғымен тоңды: Джим әжесі тағы да жүрек талмасына ұшырады. Элизабет бұл туралы тойдан кейін естіп, ауруханада әжесі Ирис пен әкесімен кездеседі. Джим жағдайы қиын, соққыдан кейін "иә" және "жоқ" деп жауап береді. Соңғы күнделікті комиксте Ирис Элизабет пен Энтониге кеңес береді, олардың екеуі де оның Джимге деген адалдығына қозғалады. Комикс Ирис айтқан сөздермен аяқталады: «Бұл өмір бойы сақталуға тиіс уәде. Ол сізді адам ретінде анықтайды және сіздің жаныңызды сипаттайды. Бұл - бір-біріңізге қолдау көрсету уәдесі, не болса да, кімнің қандай жағдайда болғанына қарамастан. Жақсылыққа да, жамандыққа да, жанымдағыларым». Бұл соңғы күнделікті комиксте Линн Джонстонның: «Бұл менің оқиғама нүкте қояды, осының барлығын мүмкін еткен әрбір адамға шын жүректен алғыс айтамын. ~Линн Джонстон» деген хабары жазылған. 2008 жылдың 31 тамызындағы жексенбілік комиксте әрбір кейіпкердің болашақта не істейтіні көрсетілді. Элли мен Джон зейнетке шығып, саяхаттап, қоғамдық жұмыстармен айналысып, төрт немерелерін тәрбиелеуге көмектеседі. Элизабет оқытуын жалғастырады. Олар Энтонимен бірге Джеймс Аллен есімді ұлдары болады, оның аты әкесі Джим Ричардстың құрметіне қойылған. Джим әжесі баласын қарсы алып, содан кейін 89 жасында Ирис жанында көз жұмады. Энтони Mayes Motors және оның басқа да бизнесдерін басқаруды жалғастырады, Элизабетті баль залында билеуге таныстырады және ақыр соңында қонақ үй ашуды жоспарлайды. Майкл кинокелісімшартына қол қоюдан бұрын төрт кітап жариялайды. Диана тігін мектебін ашып, Робинге тамақ дайындауды үйретеді. Мередит би және театрмен айналысады. Эйприл мал дәрігері мамандығы бойынша университетті бітіреді. Жылқыға деген сүйіспеншілігін сақтап, ол Калгарида Калгари Стампидеде жұмыс істейді, Канаданың батысында өмір сүруін жалғастырады және онда аты аталмаған жігіті бар.

Johnston had planned to retire in the fall of 2007, but in January 2007, she announced that she instead would be tweaking her strip's format beginning September 2007. Storylines would now focus primarily on the second generation family of one of the original children; scenes and artwork from older strips would be reused in new contexts; and the characters would stop aging. Johnston announced that the changes were to provide more time for travel and to accommodate health problems, including a neurological condition (dystonia) she controlled with medication. Johnston said in September 2007 that she would continue to produce new installments. The changes in the strip over the next year were not major, although, as announced, the stories did focus more on Michael, Elizabeth and April than on Elly and John. During the summer of 2008, Elizabeth and Anthony carry out their wedding plans, which culminate in a ceremony that takes place in late August. This joyous occasion is marred by a crisis: Grandpa Jim has had another heart attack. Elizabeth hears about this after the ceremony and visits her grandfather and her step grandmother, Iris, in the hospital. Jim is hanging on and responding with his post stroke responses of "yes" and "no". In the final daily strip, Iris gives advice to Elizabeth and Anthony, who are both touched by her devotion to Jim. The strip concluded with Iris saying "It's a promise that should last a lifetime. It defines you as a person and describes your soul. It's a promise to be there, one for the other, no matter what happens, no matter who falls For better or for worse, my dears for better or for worse". This final daily strip had a message from Lynn Johnston saying, "This concludes my story with grateful thanks to everyone who has made this all possible. ~Lynn Johnston". The Sunday strip on August 31, 2008, revealed what each character would do in years to come. Elly and John retire to travel, volunteer in the community, and help raise their four grandchildren. Elizabeth continues to teach. She and Anthony have a child, James Allen, presumably named in honour of his great grandfather Jim Richards. Grandpa Jim lives to welcome the child, then passes away at age 89 with Iris at his bedside. Anthony continues to manage Mayes Motors and its various related businesses, introduces Elizabeth to ballroom dancing, and hopes to eventually open a bed and breakfast. Michael has four books published before signing a film contract. Deanna opens a sewing school and teaches Robin how to cook. Meredith enters dance and theatre. April graduates from university with a degree in veterinary medicine. Following her established love of horses, she gets a job in Calgary working with the Calgary Stampede, continues to live in western Canada, and has an unnamed boyfriend there.

Қайталануы

Стриптің түпнұсқасының соңғы панелінде (2008 жылдың 31 тамызында) сурет салу үстеліндегі өзінің карикатурасымен бірге Линн Джонстон баршасын қолдағаны үшін алғыс айтты және: «Егер мен бәрін қайтадан бастасам, кейбір нәрселерді басқаша ішер ме едім? Бұл туралы білу мүмкіндігіне ие болдым! Дүйсенбі күні жаңа ойлармен және жаңа күлімсіреулермен оқиға қайта басталады. Артына қарап қарағанда, бәрі керемет!» деді. Келесі күні, 1 қыркүйекте, «Жақсы да жаман да» әдеттегідей шықты, бірақ Майкл тағы да кішкентай болып, жас анасы Эллиден оған күшік алып беруін өтінді. Осымен Джонстон «жаңа шығарылымдар» деп атаған оқиғасы басталды, ол ертедегі комикстердің шамамен 50/50 араласуымен қайта көрсетілімдерінен және 1980 жылдардағы комикстердің жаңа диалогтармен қайта өңделуінен тұрды, онда түпнұсқа суреттер (кейде сәл ретушталған) қолданылды. Уақытша аралық қазіргі уақыттан 29 жыл бұрынғыдай көрінеді; отбасы да сәйкесінше жас. Майкл шамамен бес-алты жаста, Элизабет сөйлеуді үйреніп жатқан кішкентай бала, ал отбасы сонымен қатар күшік тәрбиелеп жатыр. Келесі 22 ай бойы комикс осы форматта жарық көрді. 2010 жылдың 12 шілдесінде, ешқандай жарнамасыз, комикс 1980 жылдардағы материалдың тікелей қайта көрсетіліміне ауысты. Алайда, бұл тікелей қайта көрсетілімдерде де шағын өзгерістер болды. Түпнұсқада қарындашпен салынған күнделікті комикстер цифрлық түрде түсті. 2012 жылдың 31 желтоқсанындағы комиксте алғашқы жариялану күніне (1984 жыл) сілтеме жасайтын диалог өзгертілді, осылайша комикс қазіргі уақытта өрбуде деп есептелді. Қазіргі уақыттың уақыт жолын көрсету үшін тағы бір шағын түзету – бала Майкл достарын жақында сыйлық ретінде алған бейне ойын консолімен ойнауға шақырады және олар Wii ойнап жатыр; ал түпнұсқа комиксте екінші буын бейне ойын консолі ойналған. Балалардың тәртібіне қатысты кейбір комикстердегі панельдер, дене жазасына қарсылықтың күшеюіне байланысты өзгертілді. Көбінесе түпнұсқа комиксте Майкл немесе Элизабетті сабап жазалаған. Жаңа комикстер суреттерді өзгертті, балалардың артқы жағынан жұлдыздардың шығуы бейнеленгенін жою үшін, немесе кейбір жағдайларда, жазаны сабаудың орнына «уақыт өткізуге» (бұрышқа отыруға немесе оқшаулануға) ауыстыру үшін толығымен жаңа панель жасады.

In the last panel of the strip's original run (August 31, 2008), along with a caricature of herself at the drawing table, Lynn Johnston thanked everyone for supporting her and concluded with, "If I could do it all over again Would I do some things differently? I've been given the chance to find out!! Please join me on Monday as the story begins again With new insights and new smiles. Looking back looks wonderful!" The next day, September 1, For Better or For Worse ran as usual, but Michael was once again a small boy, asking his young mother, Elly, to get him a puppy. This began what Johnston called "new runs", restarting her storyline with a roughly 50/50 mixture of reruns of early strips, and re workings of 1980s strips that featured the original artwork (sometimes slightly retouched) with new dialogue. The time frame appeared to be 29 years before the present day; the family is correspondingly younger. Michael looks to be about five or six years old, Elizabeth is a small child learning to talk, and the family is also raising a puppy. For the next 22 months, the strip ran in this format. On July 12, 2010, without fanfare, the strip quietly switched to straight reruns of material from the 1980s. However, these straight reruns have had slight alterations as well. The daily strips, which were originally inked, have been digitally colourized. In the December 31, 2012, installment, dialogue that referred to the initial date of publication (1984) was altered, so that the strip was seen to be taking place in the present day. Another slight touch up to show a present day timeline is where a child Michael invites his friends over to play on a video game console he recently got as a present and they are seen using a Wii; in the original strip a second generation video game console was played. Some strips have had altered panels, in particular those dealing with child discipline, because of the increased social and cultural opposition to corporal punishment. Occasionally in the original strips Michael or Elizabeth would be spanked. The new strips have modified the artwork to eliminate the device of stars coming out children's butts denoting the after effect of a spanking, or in certain cases, have made a whole new panel to change the punishment to a "time out" (being made to sit in a corner or like isolation) instead of a spanking.

Мұра

Бұл комикс, әлдебаса, көптеген комикстерден өзгешелігі – оның көп бөлігі нақты уақытта өрбігендігімен танымал. Майкл мен Элизабет комикс басталғанда кішкентай бала және сәби еді, ал соңында ересектерге айналып, Майкл үйленді және өз балаларын тәрбиеледі, ал Элизабет комикс аяғында тұрмысқа шықты. Ең кіші бала, Апрель, комикс басталғаннан кейін 11 жыл өткен соң дүниеге келді және комикс аяқталғанда 17 жаста болды. Комикс жарық көрген кезеңде реализмімен де атақты болды, мультфильмдік стереотиптерден бас тартып, ересектердің, балалардың және жасөспірімдердің қиындықтарын тереңінен, түсінікті етіп көрсетті. Мысалы, 2000-шы жылдардың басында Батыс елдерінде он жастағы оқушылар шалбарларының үстінен иілгіш трусик киюге бейімділік болды. 2004 жылдың қыркүйегінде Джонстон бұл трендті жаңа сюжет желісін жасауға шабыттандырды. Онда сегізінші сыныптағы Апрель мен оның достары мектепке оралып, алтыншы сынып оқушыларының ашық киім киіп, трусиктерін көрсеткенін көрді. Джонстонның өзі шабыт іздеу үшін алысқа бармады, ол “[Жас қыздардың киімдерінен асылып тұруына жеткілікті жылы күндер болады” деді. Қосалқы кейіпкер Лоуренстің гей екенін мойындауы, сондай-ақ зұлымдық, қорлау, психикалық және физикалық кемістігі бар адамдар, ұрлық, алдау және зорлық-зомбылық туралы әңгімелер осы беделді нығайтты. Паттерсондар көбінесе жақсы, "қалыпты" отбасы ретінде көрсетілді, олар жиі бұзылған отбасылардан немесе одан да қиын жағдайдағы адамдармен қарым-қатынас жасауға мәжбүр болды.

Көрмелер

2001 жылы «Визуалды өнерлер Брэмптон» ұйымының Artway галереясы Джонстонның туындыларын көрмеге қойды.