"Сіңір Анни: Американдық комикстер тарихы"

Кіріспе

1924–2010 американдық комикс. 1924 жылғы комикс, «Little Orphan Annie».

«Little Orphan Annie» – Гарольд Грей жасаған және Tribune Media Services тарапынан таралған күнделікті американдық комикс. Комикс атын 1885 жылғы Джеймс Уиткомб Райлидің «Кішкентай жетім Энни» өлеңінен алған және 1924 жылдың 5 тамызында «New York Daily News» газетінде алғаш рет жарияланды. Оқиғасы Энни, оның иті Сэнди және оларға қамқорлық көрсеткен Оливер «Әке» Уорбакс өмірінен басталады. Басты кейіпкерлердің қатарында Панджаб, Асп және Мистер Ам бар. Комикс саяси тұрғыдан пікір білдіру арқылы ересек оқырмандардың қызығушылығын тудырды, оның ішінде ұйымдасқан еңбек, «Жаңа мәміле» және коммунизм сынға алынды. Грейдің 1968 жылы қайтыс болғаннан кейін, бірнеше суретшілер комикстің жаңа нұсқаларын жасады, ал бір кезде «классикалық» комикстер қайта жарияланды. «Little Orphan Annie» 1930 жылы радиохабарына, 1932 жылы RKO, 1938 жылы Paramount студияларында фильмге, ал 1977 жылы Бродвей мюзикліне әсер етті (мюзикль төрт рет экранда көрсетілді: 1982, 1999, 2014 жылдары және 2021 жылы тікелей теледидарда). Комикстің танымалдылығы жылдар өте төмендеді; ол 2010 жылдың 13 маусымында тоқтатылғанда, бар болғаны 20 газетте жарияланды. Қазіргі кезде кейіпкерлер Дик Трейси комиксінде эпизодтық рөлдерде пайда болады.

Әңгіме

Кішкентай жетім Энни пикарестік романмен әдеби байланысын көрсетеді, бұл жемқор әлемде кінәсіз саяхатшы секілді шарлап жүрген кейіпкердің өміріндегі аяқталмайтын, эпизодтық және байланыссыз оқиғалар тізбегі арқылы көрінеді. Эннидің өмірінің алғашқы жылында оның әңгімесіне тән пикарестік үлгі қалыптасады, ал басты кейіпкерлер – Энни, Сэнди және "Әке" Уорбакс – комикстің алғашқы апталарында таныстырылады. Оқиға Диккенс сияқты көңілсіз жетімханада басталады, онда Энни суық және саркастикалық тәрбиеші Мисс Астмадан үнемі зорлық көреді, ол кейін одан да жаман Мисс Тритпен (аты "жамандыққа салу" сөзімен байланысты) ауыстырылады. Бір күні бай, бірақ қатыгез миссис Уорбакс Энниді "сынақтан өткізу" үшін үйіне алып келеді. Ол Энниді ұнатпайтынын және оны "Үйге" қайтаруға тырысатынын анық көрсетеді, бірақ оның достарының бірі оны қолға ұстап, дереу, оның наразылығына қарамастан, ойын өзгертеді. Оның күйеуі Оливер, іссапардан оралғаннан кейін, Энниге бірден әкелік сезіммен қарап, оған "Әке" деп атауын бұйырады. Бастапқыда Уорбакс отбасында Энниді ұнататын Бір өкпелі иті болған. Үй шаруашылығы қызметкерлері де Энниді жақсы көреді және оны құрметтейді. Алайда, қызметкерлер жаңадан байыған сантехник көмекшісінің қызы Миссис Уорбаксқа қарсы шығады. Миссис Уорбакс Энниді "Үйге" көп рет қайтарады, ал қызметкерлер оның осы әрекетінен жиі ашуланады. "Әке" (Оливер) Энниді әрқашан өз қызындай көреді. Миссис Уорбакс Оливермен жиі "қонақтар келгенде ол оны қаншалықты ұялтатыны" және Энниге деген оның сезімі туралы дауласады. Өте мәртебелі әйел болғандықтан, ол Оливер мен Эннидің оның қоғамдағы беделін түсіріп тастағанын сезінеді. Алайда, Оливер көбінесе оны орнына қоя алады, әсіресе ол Энниді сынағанда.

Хикаялық формулалар

Тасма көптеген әңгімелерді дамыту үшін бірнеше формулаларды құрастырды. Бастапқы таспалар Әке Уорбакс іскерлік сапарға кеткенде және түрлі амалдар арқылы Энни миссис Уорбакс – оның жауының қастандығымен Уорбакс үйінен қуылған формулаға сүйенді. Содан кейін Энни елді аралап, жаңа адамдармен танысып, олардың күнделікті қиындықтарында көмектеседі. Алғашқы оқиғалар саяси жемқорлық, қылмыстық топтар және жемқор институттар туралы болды, олармен Энни күресті. Энни соңында жаман жігітпен бетпе-бет келеді, ол қайта келген Әке Уорбакспен жеңіледі. Одан кейін Энни мен әкесі қайта табысады, содан кейін бірнеше аптадан соң формула қайта ойналады. Сериалда әрбір таспа кейіпкерлердің өміріндегі бір күнді көрсетеді. Бұл тәсіл 1920 жылдардың соңында тоқтатылды. 1930 жылдары, Ұлы депрессия кезінде, формула өзгертілді: Әке Уорбакс жемқор қарсыласынан байлығын жоғалтты және 1944 жылы Франклин Д. Рузвельт қайта сайланғанда қысқа уақытқа үмітсіздіктен қайтыс болды. Энни жетім қалды және бірнеше жыл бойы халықаралық жауларды қамтитын оқиғаларға қатысты. 1940 жылдары және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Еуропадағы оқиғалар таспаларда көрсетілді. Әке Уорбакс Эннимен қайта қосылды, өйткені оның өлімі комаға айналды, ол 1945 жылы Рузвельттің нақты өлімімен бірге оянды. Осы кезде сериал Асп және Пенджаб сияқты кейіпкерлерді қосып, әлемін кеңейтті, олар Энни мен Әке Уорбаксқа күзетшілер мен қызметшілер болды. Олар әлемді аралап, Энни өзінің немесе асырап алған отбасымен оқиғаларға қатысты.

Кейіпкерлер

Энни - он жасар жетім қыз. Оның ерекше физикалық белгілері – қызыл, бұйра шашы, қызыл көйлек және көздерінің бос орны. Оның жиі айтатын сөздері: "Ух ты, мисықтар!" және "Құрметті кесірткелер!". Комиксте Энни жастығын сақтап қалуын ақпанның 29-ы күні, яғни қос жылда туғанымен байланыстырып түсіндіреді, және әр төрт жыл сайын сырт келбеті бойынша бір ғана жасқа ұлғаяды. Энни – қайратты, жомарт, мейірімді және оң көзқарастас жас қыз, ол бұрықтарға тойтарыс бере алады және дұрыс пен бұрысты анық сезінеді. Сэнди 1925 жылдың қаңтарында, Энни зәбірленуші балалар тобынан құтқаратын, ешқандай тұқымы анықталмаған күшік ретінде оқиғаға кіреді. Сол кезде қыз миссис Боттлдің азық-түлік дүкенінде шаршатып жұмыс істейді және күшікті қысқа уақытқа жасырып қоюға тырысады. Соңында ол оны Пэдди Линчке береді, ол "стейк-хаус" иесі және Сэндиге жақсы үй бере алатын адал адам. Сэнди 1925 жылдың мамырында Энниді цыган барымташыларынан құтқару үшін кенеттен пайда болады, осы кезде ол есейген ит болып кетеді. Одан кейін Энни мен Сэнди бірге болады. Оливер "Дэди" Уорбакс алғаш рет 1924 жылдың қыркүйегінде пайда болады және бір айдан кейін ол бұрынғыда шағын машина жасау шеберханасының иесі болғанын, ал Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде оқ-дәрі өндіру арқылы зор байлыққа ие болғанын айтады. Ол – ірі денелі, күшті, шашы жоқ, идеал капиталист, көбінесе смокинг пен жейдесіне алмалы-қонды түйреуіш тағады. Ол Энниді бірден ұнатады, оған "Дэди" деп атауын бұйырады, бірақ оның әйелі (сантехник көмекшісінің қызы) жолбасшыл, қаңқу және жаңа байлыққа ие, ол күйеуінің Энниге деген сезіміне келемездік жасайды. Уорбакс кенеттен Сібірге іссапармен шақырылғанда, оның әйелі Энниді ашкөздікпен жетімдер үйіне қайтарады. Басқа да маңызды кейіпкерлердің қатарында Уорбаксқа жақын адамдар бар: 1935 жылы таныстырылған Үндістандық сегіз футтық Панджаб және 1937 жылы алғаш рет пайда болған, түсініксіз Шығыс Азиялық Асп. 1937 жылы құпия мырза Ам да таныстырылды, ол миллиондаған жылдар бұрын өмір сүрген, табиғаттан тыс күші бар, өлгендерді қайта тірілтуді қоса алған сақалды дана.

Annie is a ten year old orphan. Her distinguishing physical characteristics are curly red hair, a red dress and vacant circles for eyes. Her catchphrases are "Gee whiskers" and "Leapin' lizards!" In the comic, Annie attributes her lasting youthfulness to her birthday being on February 29 in a leap year, and ages only one year in appearance for every four years that pass. Annie is a plucky, generous, compassionate, and optimistic youngster who can hold her own against bullies, and has a strong and intuitive sense of right and wrong. Sandy enters the story in a January 1925 strip as a puppy of no particular breed which Annie rescues from a gang of abusive boys. The girl is working as a drudge in Mrs. Bottle's grocery store at the time and manages to keep the puppy briefly concealed. She finally gives him to Paddy Lynch, a gentle man who owns a "steak joint" and can give Sandy a good home. Sandy is a mature dog when he suddenly reappears in a May 1925 strip to rescue Annie from gypsy kidnappers. Annie and Sandy remain together thereafter. Oliver "Daddy" Warbucks first appears in a September 1924 strip and reveals a month later he was formerly a small machine shop owner who acquired his enormous wealth producing munitions during World War I. He is a large, powerfully built bald man, the idealized capitalist, who typically wears a tuxedo and diamond stickpin in his shirtfront. He likes Annie at once, instructing her to call him "Daddy", but his wife (the daughter of a plumber's assistant) is a snobbish, gossiping nouveau riche who derides her husband's affection for Annie. When Warbucks is suddenly called to Siberia on business, his wife spitefully sends Annie back to the orphanage. Other major characters include Warbucks' right hand men: Punjab, an eight foot native of India, introduced in 1935, and the Asp, an inscrutably generalized East Asian, who first appeared in 1937. Also introduced in 1937 was the mysterious Mr. Am, a bearded sage millions of years old, whose supernatural powers include bringing the dead back to life.

Жариялану тарихы

Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін карикатурист Харольд Грей «Chicago Tribune» газетіне қосылды, сол кезде газеттің иесі Джозеф Медилл Паттерсон оны маңызды ұлттық басылымға айналдыруға тырысып жатқан еді. Оның жоспарының бір бөлігі ретінде Паттерсон бүкіл елде таратылатын, сондай-ақ кино мен радиоға бейімделетін комикстерді жариялауды қалаған. Грейдің комикстері Паттерсон тарапынан үнемі қабылданбады, бірақ «Кішкентай жетім Энни» ақыры қабылданды және 1924 жылдың 5 тамызында «Tribune» газетіне тиесілі таблоид – «New York Daily News» газетінде сынақ ретінде жарық көрді. Оқырман жауабы жағымды болды, ал Энни 2 қарашада «Tribune» газетінде жексенбілік комикс ретінде, 10 қарашада күнделікті комикс ретінде пайда бола бастады. Ол жақын арада синдикацияға ұсынылып, «Toronto Star» және «The Atlanta Constitution» газеттері тарапынан қабылданды. Грей 1952 жылы Эннидің шығу тегі Чикаго көшелерінде мультфильмдерге арналған идеялар іздеп жүргенде ол кездескен шала киімді баламен байланысты екенін айтты. «Мен осы кішкентай баламен сөйлесіп, бірден ұнатып қалдым», - деді Грей. «Ол есті, өзін-өзі бағып-қарай білетін. Ол олай істеуге мәжбүр болды. Оның аты Энни еді. Сол кезде 40-тан астам комиксте басты кейіпкерлер ұлдар болды; тек үшеуінде ғана қыздар пайдаланылды. Мен Энниді таңдап алдым және оны жетім қылдым, осылайша оның отбасы да, байланыстары да болмай, қалаған жеріне еркін бара алатын болады». Комикстің дизайнына Грейдің Орта Батыстағы фермадағы балалық шағы, Виктория дәуірінің поэзиясы және Чарльз Диккенстің «Ұлы үміттер» романы, Сидни Смиттің өте танымал «The Gumps» комиксі, сондай-ақ сол кезеңнің үнсіз фильмдері мен мелодрамаларының актерлік шеберлігі әсер етті. Бастапқыда күнделікті және жексенбілік комикстер арасында байланыс болмады, бірақ 1930 жылдардың басында олар бірікті.

1929 жылдан Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін

1929 жылғы қор нарығының құлдырауы Грейге көп әсер етпеді. Комикс бұрынғыдан да танымал болды және оған жақсы табыс әкелді, ол 1930 жылы радио бағдарламасының және 1932 және 1938 жылдары екі фильмнің негізі болғаннан кейін одан да жақсарды. Грейдің комиксі кедейлерге еңбекқорлық, бастамашылық және жігерлендіру туралы насихат айтқаны үшін кейбіреулер оны сықаққа алды, бірақ ол әлі де сәтті өмір салтын ұнатады. 1931 жылдың 4 қаңтарынан бастап Грей «Жетім Энни» жексенбілік бетіне «Жеке өмір» деп аталатын жоғарғы жолақты қосты. Комиксте әр апта сайын картоп, шляпалар және бейсбол сияқты кәдімгі заттар таңдалып, олардың «тарихы» айтылды. Бұл идея екі жылға созылды және 1932 жылғы Рождество күні аяқталды. 1933 жылдың 1 қаңтарында «Мау Грин» есімді қарт әйел туралы жаңа үш панельдік юмористик жолақ басталды және 1973 жылға дейін жексенбілік беттің төменгі жағында жарияланды. 1935 жылы Панджаб, алып, қылыш ұстаған, түрбан таққан үнділік комикке енгізіліп, оның есімді кейіпкерлерінің біріне айналды. Панджаб пайда болғанға дейін Эннидің оқиғалары шынайы және сенімді болса, одан кейінгі оқиғалары табиғаттан тыс, ғарыштық және фантастикалық нәрселерге толы болды. 1932 жылдың қарашасында Франклин Делано Рузвельт президент болып сайланды және «Жаңа мәміле» ұсынысын жасады. Грей сияқты көптеген адамдар осы және басқа да бағдарламаларды жеке кәсіпкерлікке үкіметтің араласуы деп қарады. Грей Рузвельт пен оның бағдарламаларына қарсы болды. (Грей тіпті 1944 жылы Дэдди Уорбакс қайтыс болғандай көрсеткен, бірақ 1945 жылы ФДР қайтыс болғаннан кейін Грей Уорбакс қайтып келді, ол Энниге: «Мен кеткеннен кейін мұндағы жағдай өзгергендей сезінемін», деді, бұл Уорбакс ФДР бар әлемде өмір сүре алмайды дегенді білдіреді.) Эннидің өмірін қарақшылар мен бандиттер ғана емес, сонымен қатар «Жаңа мәміле» жасаушылар мен бюрократтар да қиындатты. Ұйымдасқан еңбек күштерінен бизнесмендер қорқып, Грей олардың жағына шықты. Кейбір жазушылар мен редакторлар осы комикстің ФДР-дің «Жаңа мәмілесін» және 1930 жылдардағы еңбек одақтарын сынағанына наразылық білдірді. «The New Republic» газеті Энниді «Көңілді комикстердегі Гувершілдік» деп сипаттап, Грейдің комиксі үкімет тергеп жатқан коммуналдық компаниялардың басшыларын қорғап отырғанын айтты. Батыс Вирджиния штатының Хантингтон қаласындағы «Herald Dispatch» газеті «Жетім Энни» комиксін жариялауды тоқтатып, Грейдің саясатын айыптаған бас мақала жариялады. Кейінгі «New Republic» редакторы газеттің бұл әрекетін мақтап, «The Nation» газеті де қолдау білдірді. 1920 жылдардың соңында комикс ересектерге арналған, Энни кісі өлтірушілермен, бандиттермен, тыңшылармен және диверсанттармен кездесетін мазмұнды болды. Осы шақта Грей, саясаты кеңінен консервативті және либертариандық болған, сонымен қатар популисттік ерекшеліктері бар, өзінің кейбір даулы сюжеттерін енгізді. Ол адам табиғатының ашкөздік және сатқындық сияқты қараңғы жақтарын зерттеді. Байлар мен кедейлер арасындағы айырмашылық маңызды тақырып болды. Оның кәсіподақтарға деген қарсылығы 1935 жылғы «Эонит» әңгімесінде көрсетілді. Басқа мақсаттар «Жаңа мәміле», коммунизм және жемқор бизнесмендер болды. Грей әсіресе сот жүйесін сынға алды, ол қылмыскерлермен күресу үшін жеткілікті күш жұмсамайды деп санды. Сондықтан, оның кейбір сюжеттерінде адамдар заңды өз қолдарына алуы бейнеленді. Бұл 1927 жылы «Құпия үй» атты оқиғада орын алды. Энни Мистер Мак есімді бандиттер ұрлап алады. Уорбакс оны құтқарып, Мак пен оның тобын тұтқындайды. Содан кейін ол өзіне қарыз болған жергілікті сенатормен байланыс жасайды. Уорбакс саясаткерді судьяға ықпал етуге және соттың олар қалағандай шешім шығаруын, ал Мак пен оның адамдары лайықты жазасын алуын қамтамасыз етуге көндіреді. Энни мұндай әдістерді қолдануды күмәнмен қарайды, бірақ қылмыстық құқық бұзушылықты өздерінің жолдарымен пайдалануын тоқтату үшін бұл қажет деп қорытындылайды. Уорбакс кейінірек одан да қатыгез болды. Энниді ұрлап әкеткен тағы бір топты ұстағаннан кейін, ол «сіздерді полицияға тапсыруды ойламаймын» деді, бұл оның және Эннидің қайта қосылуын тойлағанда, Асп пен оның адамдары ұрлаушыларды линчтеуге алып кеткенін білдіреді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жарық көрген тағы бір жексенбілік комиксте соғыстан пайда табушы соғыстың тағы 20 жылға созылуын тілейді. Ашулы азамат оның пікіріне наразылық білдіріп, соғыста қаза болған екі ұлы үшін кек алу үшін оны сабап тастайды. Жанынан өткен полицей араласуға асығысқанда, Энни оны тоқтатып, «кейде адамдарға кейбір мәселелерді демократиялық жолмен шешуге рұхсат ету жақсы» дейді.

Gray was little affected by the stock market crash of 1929. The strip was more popular than ever and brought him a good income, which was only enhanced when the strip became the basis for a radio program in 1930 and two films in 1932 and 1938. Unsurprisingly, Gray was mocked by some for his strip's lecturing to the poor on hard work, initiative, and motivation, while still enjoying his successful lifestyle. Starting January 4, 1931, Gray added a topper strip to the Little Orphan Annie Sunday page called Private Life Of The strip chose a common object each week like potatoes, hats and baseballs, and told their "stories". That idea ran for two years, ending on Christmas Day, 1932. A new three panel gag strip about an elderly lady, Maw Green, began on January 1, 1933, and ran along the bottom of the Sunday page until 1973. In 1935, Punjab, a gigantic, sword wielding, beturbaned Indian, was introduced to the strip and became one of its iconic characters. Whereas Annie's adventures up to the point of Punjab's appearance were realistic and believable, her adventures following his introduction touched upon the supernatural, the cosmic, and the fantastic. In November 1932, Franklin Delano Roosevelt was elected president and proposed his New Deal. Many, including Gray, saw this and other programs as government interference in private enterprise. Gray railed against Roosevelt and his programs. (Gray even seemingly killed Daddy Warbucks off in 1944, but following FDR's death in 1945, Gray brought back Warbucks, who said to Annie, "Somehow I feel that the climate here has changed since I went away", suggesting that Warbucks could not coexist in the world with FDR.) Annie's life was complicated not only by thugs and gangsters but also by New Deal do gooders and bureaucrats. Organized labor was feared by businessmen and Gray took their side. Some writers and editors took issue with this strip's criticisms of FDR's New Deal and 1930s labor unionism. The New Republic described Annie as "Hooverism in the Funnies", arguing that Gray's strip was defending utility company bosses then being investigated by the government. The Herald Dispatch of Huntington, West Virginia, stopped running Little Orphan Annie, printing a front page editorial rebuking Gray's politics. A subsequent New Republic editorial praised the paper's move, and The Nation likewise voiced its support. In the late 1920s, the strip had taken on a more adult and adventurous feel with Annie encountering killers, gangsters, spies, and saboteurs. It was about this time that Gray, whose politics seem to have been broadly conservative and libertarian with a decided populist streak, introduced some of his more controversial storylines. He would look into the darker aspects of human nature, such as greed and treachery. The gap between rich and poor was an important theme. His hostility toward labor unions was dramatized in the 1935 story "Eonite". Other targets were the New Deal, communism, and corrupt businessmen. Gray was especially critical of the justice system, which he saw as not doing enough to deal with criminals. Thus, some of his storylines featured people taking the law into their own hands. This happened as early as 1927 in an adventure named "The Haunted House". Annie is kidnapped by a gangster called Mister Mack. Warbucks rescues her and takes Mack and his gang into custody. He then contacts a local Senator who owes him a favor. Warbucks persuades the politician to use his influence with the judge and make sure that the trial goes their way and that Mack and his men get their just deserts. Annie questions the use of such methods but concludes it is necessary to counteract criminals manipulating the justice system in their own way. Warbucks became much more ruthless in later years. After catching yet another gang of Annie kidnappers, he announced that he "wouldn't think of troubling the police with you boys", implying that while he and Annie celebrated their reunion, the Asp and his men took the kidnappers away to be lynched. In another Sunday strip, published during World War II, a war profiteer expresses the hope that the conflict would last another 20 years. An outraged member of the public physically assaults the man for his opinion, claiming revenge for his two sons who have already been killed in the fighting. When a passing policeman is about to intervene, Annie talks him out of it, suggesting, "It's better some times to let folks settle some questions by what you might call democratic processes."

Екінші дүниежүзілік соғыс және Эннидің кіші командалары

Соғыс бұлттары жиналған кезде, «Чикаго Трибьюн» де, «Нью-Йорк Дейли Ньюс» та бейтараптылықты жақтады; бірақ «Дэдди» Уорбакс қуана-қуана танк, ұшақ және оқ-дәрілер өндіріп жатты. Журналист Джеймс Эдвард Вламос «көңілді» суреттердегі қиял, тазалық пен юмордың жоғалуына қайғырыс білдірді және Грейдің тыңшылық туралы бір эпизодын сынап, «ұлттың тағдыры» «Эннидің нәзік иықтарына» тіреліп тұрғанын атап өтті. Вламос оқырмандарға «Бас беттердегі соғыс пен қорқынышқа толы әлемге қарай беріңдер» деп кеңес берді. Бостонда жиырма мың кішкентай коммандос тіркелгені хабарланды. Бірақ Грейдің қосымша бензин купондарына жасаған өтініші Бағаны реттеу кеңсесінен қабылданбады, себебі карикатурашылар соғысқа қатысты маңызды емес деп есептелді. Грей шағымданып, апелляция жасады, бірақ шешім өзгеріссіз қалды. Ашуға буған Грей, суреттерін пайдаланып, үкіметтің шешімін де, бастапқы бас тартуды жасаған кеңсе қызметкерін де сынады, оны аяқталмаған карикатура түрінде бейнеледі. Бұл сюжетке екі тараптан да сын жауды. Кейін кеңсе қызметкері оны қорқытып, жала жауып сотқа бермек болды, соның салдарынан кейбір газеттер суретті жариялауды тоқтатты. Грей өкініш білдірмеді, бірақ осы эпизодты аяқтады. Бродвейдегі «Энни» мюзиклінің сәттілігінен кейін, сурет 1979 жылдың 9 желтоқсанында Леонард Старрдың жазып, салған «Энни» атты жаңа суреті ретінде қайта жанданды. Суретті тоқтату туралы хабарланған кезде, ол 20-дан аз газетте жарық көрді, соның ішінде «Нью-Йорк Дейли Ньюс» сияқты газеттер оны өмірінің бар сағатында жариялаған. Соңғы карикатурашы Тед Слампиак: «Бұл қатты ауыр. Бұл досыңнан айырылғандай қайғырумен тең» деді. Соңғы сурет Эннидің жалған есіммен және жалған паспортпен тіркелген шығыс Еуропадан келген іздестіріліп жатқан соғыс қылмыскерімен қонақ үйінен ұрлануы туралы оқиғаның соңы болды. Уорбакс оны табу үшін ФБР мен Интерполдың көмегіне жүгінсе де, соңғы суретте ол Энниді тірі таба алмауы мүмкін екеніне көнді. Өкінішке орай, Уорбакс Эннидің әлі тірі екенін білмеді және ол «Балқанның қасабы» деп белгілі тұтқынымен бірге Гватемалаға қашып кеткен. Энни босатылуын сұраса да, қасапшы оны өлтірмейтінін, себебі тұтқындалудан қорқады және көптеген саяси кісі өлтірулеріне қарамастан баланы өлтірмейтінін айтады. Ол енді онымен жаңа өмір бастағанын қосты. Суреттің соңғы панелінде: «Осы жерде біз Эннимізді қалдырамыз. Қазірге уақытша». Сурет тоқтатылғаннан кейін GoComics сайтында қайта жарияланған суреттер көрсетілді.

As war clouds gathered, both the Chicago Tribune and the New York Daily News advocated neutrality; "Daddy" Warbucks, however, was gleefully manufacturing tanks, planes, and munitions. Journalist James Edward Vlamos deplored the loss of fantasy, innocence, and humor in the "funnies", and took to task one of Gray's sequences about espionage, noting that the "fate of the nation" rested on "Annie's frail shoulders". Vlamos advised readers to "Stick to the saner world of war and horror on the front pages." Twenty thousand Junior Commandos were reportedly registered in Boston.</blockquote>

Not all was rosy for Gray, however. His application for extra gas coupons was denied by the Office of Price Administration, as cartoonists were not deemed essential to the war effort. Gray appealed, but the decision was upheld. Furious, Gray used the strip to criticize the government's decision as well as the clerk who made the original denial, whom he thinly caricatured in the strip. This storyline was controversial, with both sides garnering criticism in local papers. The clerk eventually threatened to sue for libel, and some papers cancelled the strip. Gray showed no remorse, but did discontinue the sequence. Following the success of the Broadway musical Annie, the strip was resurrected on December 9, 1979, as Annie, written and drawn by Leonard Starr. At the time of the cancellation announcement, it was running in fewer than 20 newspapers, some of which, such as the New York Daily News, had carried the strip for its entire life. The final cartoonist, Ted Slampyak, said, "It's kind of painful. It's almost like mourning the loss of a friend." The last strip was the culmination of a story arc where Annie was kidnapped from her hotel by a wanted war criminal from eastern Europe who checked in under a phony name with a fake passport. Although Warbucks enlists the help of the FBI and Interpol to find her, by the end of the final strip he has begun to resign himself to the very strong possibility that Annie most likely will not be found alive. Unfortunately, Warbucks is unaware that Annie is still alive and has made her way to Guatemala with her captor, known simply as the "Butcher of the Balkans". Although Annie wants to be let go, the Butcher tells her that he neither will let her go nor kill her—for fear of being captured and because he will not kill a child despite his many political killings—and adds that she has a new life now with him. The final panel of the strip reads "And this is where we leave our Annie. For Now—". Since the cancellation, rerun strips have been running on the GoComics site.

Соңғы шешім: Уорбакс Дик Трейсиге хабарласады

2013 жылы Дик Трейсидің командасы Эннидің тағдырын түпкілікті шешетін сюжет желісін бастады. 2013 жылдың 10 маусымындағы аптада Варбакс, Асп және Пенджаб сияқты бірнеше Энни кейіпкерлері диалогтармен кеңейтілген эпизодтарда пайда болды. 16 маусымда Уорбакс Эннидің әлі де жоғалғанын және оны табуға Трейсидің көмегіне жүгінуі мүмкін екенін айтады. Асп пен Пенджаб 2014 жылдың 26 наурызында қайтадан пайда болды. Суреттің астындағы мәтінде бұл оқиғалар детективке әсер ететіні жазылған. 2014 жылдың 8 маусымында сюжет желісі жалғасты, Уорбакс Трейсиден Энниді табуға көмек сұрады. Оқиға барысында Трейси Энниден хат алады және оның қайда екенін анықтайды. Ал, ұрлаушының аты Хенрик Вилемс екені белгілі болады, ол іздестіріліп табылып, із суытылады. Трейси мен Уорбакс Энниді құтқарып, оқиға 12 қазанда аяқталады. Энни 2015 жылдың 6 маусымынан бастап Дик Трейсиге, оның немересі Медвежонка Трейсиге қайтадан келді. Бұл сюжет желісі 2015 жылдың 26 қыркүйегінде Дик Трейсидің қыздарды қылмыс орнынан үйге жіберіп, оларды жаңалықтардан алшақтатуымен аяқталады. Энни мен оның тобы Дик Трейсидің комиксінде үшінші рет 2019 жылдың 16 мамырында пайда болды, бұл Б Б Айздың өлімі және Триксидің тағдыры туралы күмәндерді қамтиды. Сондай-ақ, Уорбакс Энниді тек қамқорлығында ғана емес, ресми түрде асырап алғаны белгілі болды.

Радио

Кішкентай жетім Энни 1930 жылы WGN Чикаго радиосында дебют жасады, ал 1931 жылғы 6 сәуірден бастап NBC Blue Network арқылы бүкіл елге тарады. Радио тарихшысы Джим Хармон радионың "Ұлы батырлары" еңбегінде шоудың танымалдылығын жас балаларға арналған және оларға қызығушылық тудырған жалғыз радиобағдарлама болғандығымен байланыстырды.

1930 жылдардағы комикс желісі бойынша түсірілген фильмдер

Екі фильмдік бейімделу 1930 жылдары Эннидің ең танымал кезінде шықты. Little Orphan Annie, алғашқы бейімделуі, 1932 жылы Дэвид О. Селзник RKO үшін жасады және Энни рөлінде Митзи Грин ойнады. Сюжеті қарапайым: Уорбакс іссапарға кетеді, ал Энни тағы да жетімдер үйіне оралады. Ол Микки есімді ұл баламен дос болады, оны бай әйел асырап алғанда, ол оның жаңа үйіне барады. Уорбакс қайтып келіп, баршаға Рождестволық кеш ұйымдастырады. Фильм 1932 жылғы Рождество қарсаңында көрсетілді. Variety оны жақтырмады, ал New York Daily News фильмге "сәл көңілі қалды", Гриннің рөлге "тынышсыз және толық" екенін айтты.

Бродвей

1977 жылы "Баласыз ана" комиксі Бродвей сахнасында "Анни" мюзиклы ретінде қойылды. Чарльз Строуздың музыкасымен, Мартин Чарниннің ән сөздерімен және Томас Миханның пьесасымен бастапқы қойылым 1977 жылдың 21 сәуірінен 1983 жылдың 2 қаңтарына дейін жалғасты. Бұл туынды халықаралық аренада сахналандырылды. Мюзикл түпнұсқа комикс сюжетінен елеулі өзгерістер жасады. Бродвейдегі Энни рөлін Андреа МакАрдл, Шелли Брюс, Сара Джессика Паркер, Эллисон Смит және Эллисон Кирк сомдады. Мисс Ханниган рөлін Дороти Лоудон, Элис Гостли, Бетти Хаттон, Рут Кобарт, Марсия Льюис, Джун Хавок, Нелл Картер және Салли Струтерс бейнеледі. Мюзиклдегі әндердің ішінде "Tomorrow" және "It's the Hard Knock Life" бар. Сондай-ақ, "Анни Джуниор" деп аталатын балаларға арналған "Анни" мюзиклінің нұсқасы да бар. Мюзиклдің екі жалғасы – "Энни 2: Мисс Ханниганның кек алуы" (1989) және "Энни Уорбакс" (1992-93) сол авторлар тобымен жазылды, бірақ екеуі де Бродвейде ашылмады. Бродвей қойылымдарының сәттілігі кезінде "Кішкентай жетім Энни" мюзиклінің Америка Құрама Штаттары бойынша көптеген гастрольдік турлары өтті.

Бродвей мюзиклінің киноға бейімделуі

1930 жылдардағы екі «Анни» фильмінен басқа, Бродвей пьесасының үш киноадаптациясы жасалды. Олардың барлығы бірдей атауға ие: «Энни» (1982), «Энни» (1999, теледидарға арналған адаптация) және «Энни» (2014). 1982 жылғы нұсқаны Джон Хьюстон режиссерлік етті, ал Алин Куинн Энни, Альберт Финни Уорбакс, Энн Рейнинг оның хатшысы Грейс Фаррелл және Кэрол Бернетт Мисс Ханниган рөлінде ойнады. Фильм Бродвей қойылымынан бірнеше жағынан ерекшеленді, ең бастысы оқиғаның кульминациясын Рождестводан 4 шілдеге ауыстырды. Сонымен қатар, «Dumb Dog», «Sandy», «Let's Go to the Movies», «Sign» және «We Got Annie» атты бес жаңа ән енгізілді, ал «We'd like to Thank You, Herbert Hoover», «N. Y. C», «You Won't Be an Orphan for Long», «Something Was Missing», «Annie» және «New Deal for Christmas» әндері алынып тасталды. Фильмге сыншылар әртүрлі пікір білдірді, ал 1982 жылғы ең табысты 10 фильмнің қатарына кірсе де, 50 миллион долларлық бюджетін толық өтеуге жетпеді. 1996 жылы 1982 жылғы фильмнің жалғасы ретінде «Анни: Патшалық оқиғалар!» фильмі тікелей бейнежазбаға шығарылды. Бұл фильмде Эшли Джонсон Энни рөлінде ойнайды және Энни мен оның достары Ханна мен Моллидің басынан өткен оқиғаларға тоқталады. Оқиға 1943 жылы Англияда, алғашқы фильмнен 10 жыл өткен соң өрбуімен, Энни және оның достары Ханна мен Молли Уорбакс мырзаның рыцарьдық атақ алуға шақырылғаннан кейін Англияға сапар шегеді. 1982 жылғы актерлердің ешқайсысы фильмде көрінбейді және «Tomorrow» әнінің қайталануын қоспағанда, фильмде музыкалық нөмірлер жоқ. «Кішкентай жетім Эннидің өте анимациялық Рождествосы» атты анимациялық фильм 1995 жылы тікелей бейнежазба ретінде шығарылды. 1999 жылғы телефильм «Disney-дің керемет әлемі» үшін түсірілді. Онда Виктор Гарбер, Алан Камминг, Одра Макдональд және Кристин Ченовет, Оскар иегері Кэти Бейтс Мисс Ханниган рөлінде, ал жаңа келген Алисия Мортон Энни рөлінде ойнады. Оның сюжеті Бродвейдің түпнұсқалық қойылымына жақын болғанымен, «We'd Like to Thank You, Herbert Hoover», «Annie», «New Deal for Christmas» және «Tomorrow» әнінің қайталануы да алынып тасталды. Жалпы алғанда, бұл қойылым екі «Эмми» және Джордж Фостер Пибоди сыйлығына ие болды. 2014 жылғы «Анни» фильмін Джей Зи және Уилл Смит өндірді. Басты рөлде Quvenzhané Wallis, ал Уилл Стакс рөлінде (Уорбаксқа ұқсас рөл) Джейми Фокс ойнады. Фильм мюзиклдің негізгі сюжетін ұстанады, бірақ қазіргі заманда өрбуімен және ескі әндердің ремикс нұсқаларымен қатар жаңа әндерді де қамтиды. Фильм 2014 жылдың 19 желтоқсанында шықты.

In addition to the two Annie films of the 1930s, there have been three film adaptations of the Broadway play. All have the same title. They are Annie (1982), Annie (1999, a made for television adaptation) and Annie (2014). The 1982 version was directed by John Huston and starred Aileen Quinn as Annie, Albert Finney as Warbucks, Ann Reinking as his secretary Grace Farrell, and Carol Burnett as Miss Hannigan. The film departed from the Broadway production in several respects, most notably changing the climax of the story from Christmas to the Fourth of July. It also featured five new songs, "Dumb Dog", "Sandy", "Let's Go to the Movies", "Sign", and "We Got Annie", while cutting "We'd like to Thank You, Herbert Hoover", "N. Y. C", "You Won't Be an Orphan for Long", "Something Was Missing", "Annie", and "New Deal for Christmas". It received mixed critical reviews and, while becoming the 10th highest grossing film of 1982, barely recouped its $50 million budget. A direct to video film, Annie: A Royal Adventure! was released in 1996 as a sequel to the 1982 film. It features Ashley Johnson as Annie and focuses on the adventures of Annie and her friends Hannah and Molly. It is set in England in 1943, about 10 years after the first film, when Annie and her friends Hannah and Molly sail to England after Daddy Warbucks is invited to receive a knighthood. None of the original 1982 cast appear and the film features no musical numbers apart from a reprise of "Tomorrow". The animated Little Orphan Annie's A Very Animated Christmas was produced as a direct to video film in 1995. The 1999 television film was produced for The Wonderful World of Disney. It starred Victor Garber, Alan Cumming, Audra McDonald and Kristin Chenoweth, with Oscar winner Kathy Bates as Miss Hannigan and newcomer Alicia Morton as Annie. While its plot stuck closer to the original Broadway production, it also omitted "We'd Like to Thank You, Herbert Hoover", "Annie", "New Deal for Christmas", and a reprise of "Tomorrow." Generally favorably received, the production earned two Emmy Awards and George Foster Peabody Award. The 2014 film Annie was produced by Jay Z and Will Smith. It starred Quvenzhané Wallis in the title role and Jamie Foxx in the role of Will Stacks (a role similar to Warbucks). The film follows the basic plot of the musical but is set in the present day and features new songs along re mixed versions of older ones. It was released on December 19, 2014.

Пародиялар, имитация және мәдени цитаталар

Little Orphan Annie кейіпкерлері мен тұжырымдамасы комикстерде және басқа да бұқаралық ақпарат құралдарында бастапқыда ықпалды болды және қазіргі күнге дейін жалғасуда. 1936 жылдан 1959 жылдың 17 қазанына дейін Ұлыбританиядағы Daily Mirror газетінде "Белинданың көк көзі" (кейіннен "Белинда" деп қысқартылған) комикс жарияланды. Жазушылар Билл Коннор мен Дон Фриман, ал суретшілер Стивен Даулинг пен Тони Ройл жылдар бойы комикс үстінде жұмыс істеді. The Penguin Book of Comics кітабында Белинда "бассыз жетім, Атлант мұхитын кесіп өтетін Кішкентай жетім Эннидің британдық әріптесі" деп сипатталған. Бұл комикс сонымен қатар Кішкентай Энни Руниге (10 қаңтар 1927 – 1966) және Фрэнки Дудлге (1934–1938) әсер еткен. 1995 жылы Кішкентай жетім Энни, Комик Стрип Классика сериясынан шыққан 20 американдық комикстің бірі ретінде, еске алуға арналған АҚШ пошта таңбаларына енді. Рэпер Jay Z өзінің кем дегенде екі әнінде Little Orphan Annie-ге сілтеме жасады, сондай-ақ "Hard Knock Life (Ghetto Anthem)" (1998) үшін "It's the Hard Knock Life" әнін үлгі ретінде пайдаланды. 1999 жылы шыққан Me First and the Gimme Gimmes тобының "Are a Drag" альбомының мұқабасында ритм-гитарист және Lagwagon вокалисі Джой Кейп 1982 жылғы фильмдегі Энни кейпінде бейнеленген. 2014 жылдан бастап қызыл шашты комедия актрисасы Мишель Вольф "Late Night" бағдарламасында "Ересек Энни" атты өзінің ойдан шығарылған кейіпкері ретінде, Кішкентай жетім Эннидің ересек нұсқасы ретінде пайда болды. Медицинада "Жетім Эннидің көзі" (бос немесе "матовое шыны") ядролары – қалқанша безінің папиллярлық карциномында кездесетін ерекше гистологиялық белгі. Көптеген комикстер, мультфильмдер, телешоулар және басқа да бұқаралық ақпарат құралдары Кішкентай жетім Энни есімін пародизациялады немесе оған сілтеме жасады. Алғашқы мысалдар "Little Arf 'n Nonnie" және "Lulu Arfin' Nanny" Уолт Келлидің Pogo комиксінде пайда болды. Харви Курцман мен Уоли Вудтың 1952 жылы жарық көрген Mad журналының тоғызыншы санында "Кішкентай жетім Мелвин" кейіпкері пайда болды. Курцман кейін Playboy журналы үшін ұзақ жылдар бойы "Little Annie Fanny" атты эротикалық комикс шығарды. "Құрбыссыз жүнді ертегі ағайындары" романында Гилберт Шелтон комиксті "Кішкентай жетім амфетамин" деп сатиралық түрде бейнеледі. 1980 жылдардағы балалар бағдарламасы You Can't Do That on Television телешоудағы кейіпкерді "Кішкентай жетім Андреа" ретінде пародизациялады. Mirage Studios-тың Teenage Mutant Ninja Turtles комикстерінде "Жетім ғарышкерлер" деп аталатын ойдан шығарылған ойыншықтар желісі бар.

The characters and concept of Little Orphan Annie have been influential in comics and other media during the original run and continuing into the modern day. Between 1936 and October 17, 1959, the comic strip Belinda Blue Eyes (later shortened to Belinda) ran in the United Kingdom in the Daily Mirror. Writers Bill Connor and Don Freeman and artists Stephen Dowling and Tony Royle all worked on the strip over the years. In The Penguin Book of Comics Belinda is described as "a perpetual waif, a British counterpart to the transatlantic Little Orphan Annie." The strip also influenced Little Annie Rooney (Jan. 10, 1927–1966) and Frankie Doodle (1934 1938). In 1995, Little Orphan Annie was one of 20 American comic strips included in the Comic Strip Classics series of commemorative U. S. postage stamps. Rapper Jay Z has referenced Little Orphan Annie in at least two of his songs, as well as sampling "It's the Hard Knock Life" for "Hard Knock Life (Ghetto Anthem)" (1998). On the album cover of punk rock cover band Me First and the Gimme Gimmes' 1999 album Are a Drag, rhythm guitarist and Lagwagon vocalist Joey Cape is dressed as Annie, as she was depicted in the 1982 film. Starting in 2014, red haired comedian Michelle Wolf appeared on numerous segments on Late Night as her fictional persona, "Grown Up Annie", an adult version of Little Orphan Annie. In medicine, "Orphan Annie eye" (empty or "ground glass") nuclei are a characteristic histological finding in papillary carcinoma of the thyroid gland. Many comics, cartoons, TV shows and other media have parodied or referenced the name Little Orphan Annie. Early examples "Little Arf 'n Nonnie" and "Lulu Arfin' Nanny" appear in the Walt Kelly strip Pogo. "Little Orphan Melvin" appears in the ninth issue of Mad magazine by Harvey Kurtzman and Wally Wood, published 1952. Kurtzman later produced a long running erotic comic for Playboy called Little Annie Fanny. In The Fabulous Furry Freak Brothers, Gilbert Shelton satirized the strip as "Little Orphan Amphetamine". 1980s children's program You Can't Do That on Television parodied the character as "Little Orphan Andrea" in its "Adoption" episode, later banned. The Teenage Mutant Ninja Turtles comics by Mirage Studios feature a fictional toy line named "Little Orphan Aliens".