Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Молекуланың полярлық бетінің ауданы (PSA) немесе топологиялық полярлық бетінің ауданы (TPSA) барлық полярлық атомдар немесе молекулалар, негізінен оттегі мен азот, сонымен қатар олардың қосылған сутек атомдарын қоса алғанда, бетінің сомасы ретінде анықталады. PSA - бұл дәрілік заттардың жасушаларға ену қабілетін оңтайландыру үшін кеңінен қолданылатын дәрілік химиялық метрика. Полярлық бетінің ауданы 140 ангстромнан көп квадратты (Å2) молекулалар жасуша мембраналарына енуде нашар болады. Молекулалардың қан-мұғза кедергісінен өтуі үшін (солай орталық жүйке жүйесіндегі рецепторларға әсер етуі үшін) әдетте 90 Å2-ден төмен PSA қажет. ТПСА дәрі-дәрмектерді зерттеу мен әзірлеуде құнды құрал болып табылады. Дәрі-дәрмектің ТПСА-сын талдау арқылы ғалымдар оның ауызға берілетін биожетімділігі мен организмдегі мақсатты орындарға жету қабілетін болжауға болады. Бұл болжау дәрі-дәрмектің биологиялық кедергілерді аша білуімен байланысты. Қан-мұң кедергісі (ҚМБ), плаценталық кедергі (ҚМ) және қан-мұмыр кедергісі (ММ) сияқты осы кедергілерді ену көптеген дәрі-дәрмектердің мақсатты мақсаттарына жетуі үшін өте маңызды. Мысалы, мидың қоңырау шалу жүйесі миды зиянды заттардан қорғайды. ТПСА-ның төменгі деңгейі бар дәрі-дәрмектер (әдетте 90 А2) БББ-ға оңай еніп, миға жетіп, терапиялық әсерін тигізеді (Шитяков және басқалар, 2013). Дәл осылай, ұрықты емдеуге арналған дәрі-дәрмектер үшін плацента арқылы өтуін қамтамасыз ету үшін төменгі ТПСА (60 А2) артықшылық беріледі (Augustiño Roubina және басқалар, 2019). Бала емізетін аналарға да көңіл бөлу керек. Бұл жерде дәрі-дәрмектің оптималдық ТПСА сүт өндірісі үшін сүт тіндеріне жету үшін шамамен 60 80 Å2 болады, ал 90 Å2 асатын дәрі-дәрмектердің қанның сүт кедергісіне ену ықтималдығы аз.
The polar surface area (PSA) or topological polar surface area (TPSA) of a molecule is defined as the surface sum over all polar atoms or molecules, primarily oxygen and nitrogen, also including their attached hydrogen atoms. PSA is a commonly used medicinal chemistry metric for the optimization of a drug's ability to permeate cells. Molecules with a polar surface area of greater than 140 angstroms squared (Å2) tend to be poor at permeating cell membranes. For molecules to penetrate the blood–brain barrier (and thus act on receptors in the central nervous system), a PSA less than 90 Å2 is usually needed. TPSA is a valuable tool in drug discovery and development. By analyzing a drug candidate's TPSA, scientists can predict its potential for oral bioavailability and ability to reach target sites within the body. This prediction hinges on a drug's ability to permeate biological barriers. Permeating these barriers, such as the Blood Brain Barrier (BBB), the Placental Barrier (PB), and the Blood Mammary Barrier (BM), is crucial for many drugs to reach their intended targets. The BBB, for example, protects the brain from harmful substances. Drugs with a lower TPSA (generally below 90 Ų) tend to permeate the BBB more easily, allowing them to reach the brain and exert their therapeutic effects (Shityakov et al., 2013). Similarly, for drugs intended to treat the fetus, a lower TPSA (below 60 Ų) is preferred to ensure they can pass through the placenta (Augustiño Roubina et al., 2019). Breastfeeding mothers also need consideration. Here, an optimal TPSA for a drug is around 60 80 Ų to allow it to reach the breast tissue for milk production, while drugs exceeding 90 Ų are less likely to permeate the Blood Mammary Barrier.