Кіріспе

Цуффенхаузен - Германияның Баден-Вюртемберг штатының астанасы Штутгарт қаласының ең солтүстік үш ауданның бірі. Қалалық округ негізінен бұрын тәуелсіз болған Зуффенхаузен, Зазенхаузен, Нойвиртхаус және Рот қалаларының бірі болып табылады. Соңғысы 1945 жылы неміс босқындары үшін босқындар лагері ретінде маңызды орын алған тарихи қала. 2009 жылы Зуффенхаузен ауданында 35 000 адам тұратын, бұл оны Штутгарттың сыртқы аудандарының ішіндегі үшінші үлкені етіп құрады. Зуффенхаузен сонымен қатар Штутгарттағы ең көне тұрақты мекендердің бірі болып табылады, оның 7,500 жыл бұрын тұрақты қоныстар болғандығы туралы дәлелдер бар. "Цуффенхаузеннің" этимологиялық тамыры жетінші ғасырдағы "Уффо" немесе "Оффо" деген атаумен байланысты деп болжанады. Бэбенхаузен аббатшылығының меншігі ретінде Папа Иннокентий III-нің 1804 жылы 18 мамырға дейінгі ең көне ресми белгісі. Зуффенхаузен 1907 жылы қала болып жарияланды, бірақ көп ұзамай Ұлы депрессиядан қаржы жағынан қатты зардап шекті, Зуффенхаузен және кейіннен Зазенхаузен 1931 жылы 1 сәуірде Штутгарт қаласына қосылуға келісті. Штутгарт Зуффенхаузен станциясы Франкония темір жолының Штутгарт S Bahn S4, S5, S6 және S60 желілерімен қызмет көрсетеді. Porsche компаниясының бас кеңсесі мен Porsche мұражайы Зуффенхаузенде орналасқан. Штутгарттың Нойвиртхаус (Поршеплац) станциясы жақын жерде орналасқан және оған S6 және S60 желілері қызмет көрсетеді.

География, топография және геология

Фейербах өзенімен оймаланған өзен аңғары Зуффенхаузеннің жер бедері екі түрлі биіктікте орналасқан: Зуффенхаузен орта есеппен және Зазенхаузенде. Солтүстікте және солтүстік-батыста Лангес-Фельдтің биіктігі 6 метрден асатын төбелері орналасқан. Оңтүстікке қарай Штутгарт таулары мен шығысқа қарай Некар аңғары, содан кейін Шурвальд таулары. Түсіп-төнудің ретсіздігі Цуффенхаузен аймағына тән, оның ішінде Бургольцхоф теңіз деңгейінен ең биік. Цуффенхаузеннің және Штутгарт шығанағының солтүстік бөлігінің топографиясы көлік пен қоныстануды жоспарлау үшін өте маңызды, өйткені қаланың ең маңызды көлік торабының (Прагсаттл) орталық солтүстік-оңтүстік осьі әрқашан осы аймақты кесіп өтеді. 1797 жылы 29 тамызда Иоганн Вольфганг фон Гете Людвигсбургтен Швейцарияға үшінші сапарында Цуффенхаузенді осы жолмен жүріп өтті. Қалалық аумақтағы елді мекендердің орналасуы топырақтың сапасына, өзенге жақын орналасуына және Фейербах пен оның салалары су тасқыны кезінде аймақты су баспауы үшін жеткілікті биіктікке салу қажеттілігіне байланысты анықталды, бірақ су көзіне және негізгі сауда жолдарына жеткілікті жақын.

Геология

Цуффенхаузеннің геологиясы, кюэста ландшафтының табиғаты бойынша, топографиялық жағынан әртүрлі тас және шөгінді қабаттарының суретімен анықталады, өйткені олар Цуффенхаузен тропикалық мұхиттың түбінің бөлігі болған 240-145 миллион жылдық уақыт аралығында жиналды. Бұл сансыз карьерлердің болуымен және бірнеше жерлерде пайда болған осы формацияның түбіндегі Мушкелькалк қабатынан көптеген қалдықтардың табылуымен көрінеді. Оның үстіне триас кезеңінде теңіз деңгейі айналасындағы биіктікті көрсететін Леттенкеупер және Гипскеупер қабаттары орналасқан. Мұнан кейін Schilfsandstein; мұнда жиналған шөгінді, ежелгі өзен жүйесінің ескі өзен дельтасынан пайда болды, оның жалғыз қалдықтары Бургольцхоф пен Лембергтің ең биік аймақтарында кездеседі. Аймақта салыстырмалы түрде төмен биіктіктен жоғары қабаттар табылмайды және тек жергілікті ақаулықтарға байланысты болады деп күтілмейді. Зуффенхаузен аймағын "Швибердингер Зуффенхаузер Каннстаттер бас тартуы" деп аталатын үлкен қате сызық кесіп өтеді, ол 65 миллион жыл бұрын жақын маңдағы Альп тауларын жаратқан тектоникалық әрекеттерден пайда болды. Оның қашықтығы шамамен 5 км, одан жақын маңдағы Канштатттың минералды сулары шығады. Цуффенхаузенде бұл оның ретсіз бағыты, карьерлердің құлауынан қатты бұзылғандықтан, Мушкелькальк пен Гипскеупердің шамамен бірдей биіктікте және батысқа қарай Нойвиртхаус маңында тіпті рагстоун элементтері мен Лёвенштейн формациясы пайда болды.

Жер бедері, өсімдіктер мен жануарлар дүниесі

Ландшафтылық даму: Зуффенхаузендегі әртүрлі ландшафты геологиялық тарихтың әртүрлі топырақ пен тау жыныстарының әртүрлі тығыздығы мен ерігіштігінің нәтижесі болып табылады. Плейстоцен дәуірінің мұз дәуірі соңғы физиографияны аяқтады, негізінен Лосс, қоңыр және қара топырақтан тұрады, бұл кейіннен ауыл шаруашылығында пайдалану үшін қажетті шарттар, ол неолиттік революция кезінде Линейлік қыш мәдениетпен басталды. Бұл құнарлы топырақ өзен аңғарының әр жеріне кеңінен жайылғанмен, кейбір жерлер басқаларына қарағанда құнарлылығы төмен, сондықтан жайылымға жақсы сай келетін. Кейінгі Голоцен дәуірінде ландшафт тундрадан жапырақты орманға айналды, оның құрамы климаттың өзгеруіне параллель бірнеше рет өзгерді. Біздің заманымыздан бұрынғы VI мыңжылдықтың ортасынан бастап қалыптасқан Линейлік қыш-құмыра мәдениеті осы аймақты орталық елді мекендердегі мәдени ландшафтқа айналдыра бастады, онда жайылымдар мен егіншілік үшін егістік жерлер болды, өйткені аңшылық ет тұтынудың 10% -ын ғана құрады. Қазіргі заманғы өркениет пен Фейербахтың аңғарлық батпақтары Голоцен кезеңінен бері бар, ол жоғары дәулістер кезінде үлкен материалдарды пайда етті. Қазіргі уақытта бүкіл су желісі Некарға бағдарланған, бірақ Фейербах әлі де оның маңызды бөлігі болып табылады, оның өзінде көбінесе батыстан келетін бірнеше қосалқы өзендер бар. Ескі қала орталығы батыс жағалаудағы биік жерде орналасқандықтан, су тасқынынан зардап шекпеді. Кейіннен бірнеше ескі өзендер мен арықтар қала көшелеріне айналды. Су желісі тау жыныстарының тығыздығына және құрамына байланысты болды, өйткені көптеген жарықтары бар Мушкелькалк беткейлік ағыстарды тудыратын сіңуге мүмкіндік береді. XIX ғасырдан бастап адамдар темір жолдар мен жолдарды дамыту арқылы Зуффенхаузеннің географиялық ерекшеліктерін айтарлықтай өзгертті. Қазып алынған материал депрессияларды толтыру және жергілікті тоғандарды сумен тазарту үшін пайдаланылды. Соңғы кезге дейін Зуффенхаузеннің өзі Фейербахтардың ғасырлар бұрын жасаған аңғарына ғана шектелген болатын. Фейербах аңғарынан тыс елді мекендердің кеңінен кеңейуі кезінде, әсіресе 19 ғасырдың екінші жартысында батысқа және шығысқа қарай, 1945 жылдан кейін, мөһерленген жолдар мен өзендердің бұрын-соңды болмаған масштабта қайта бағытталуымен пейзаж өзгерді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ауыл шаруашылығы жерлері қираған жерлермен тегістеліп, жер бедері қатты ауыртпалықтарға ұшырады. Ландшафттағы әртүрлі өзгерістерге Фейербах өзенінің аңғарында бірнеше ескі карьерлер мен балшық шұңқырларды толтыру және Стаммхаймнан түскен ескі арықтың биік платосын құру жатады, ол қазір Зуффенхаузен зиратының кеңейтуі ретінде қызмет етеді. Өсімдіктер мен жануарлар дүниесі өте әртүрлі, бірақ олардың саны жабық жолдар енгізілгеннен кейін азайды. Алайда, құстар мекендеу ортасының жоғалуынан аз зардап шегеді, өйткені олар кең көлемді үй бақшалары мен Хофкаммервальдты пайдаланады. Зуффенхаузеннің батысында орналасқан үлкен ормандар мен әр түрлі жартылай құрғақ шалғынды алқаптар арасында өсіп келе жатқан шеткі алқаптар және қазірдің өзінде мүлдем жоқ жайылымдар мен жеміс баулары, бұл 1907 жылға дейін Зуффенхаузен экономикасының ең маңызды активтері болды, әлі күнге дейін Зазенхаузеннің елтаңбасында көрінеді. Табиғи тіршілік орындарын қорғау мәселесі туындағаннан және 2003 жылы жергілікті биосфералар қауымдастығы құрылғаннан бері табиғи қорықтар жергілікті үкімет тарапынан қорғалатын аумақтар деп жарияланды. Өңірдегі Фейербах өзенінің батыс беткейіндегі жүзімдіктердің көпшілігі 1976 және 1979 жылдар аралығында толықтай іске қосылды. Қоршаған ортаны қорғау: Орманды бүлдірген және су деңгейінің қалыптасуын бұзған жақын маңдағы салыстырмалы түрде ауыр көлік қозғалысынан болатын азот оксиді мен бөлшектердің ұзақ уақытқа созылуының салдарынан қоршаған ортаны қорғаудың кешенді бағдарламасы құрылды. Аумақтағы шудың ластануы Bundesautobahn 81, Bundesstraße 10, 27, 27a, Штутгарт S Bahn және Штутгарт Straßenbahnen желілеріне байланысты. Цуффенхаузен пейзажының жағдайын жақсарту үшін шаралар қабылданды, мысалы жерді қалпына келтіру, жабайы табиғат дәліздерін құру және жасыл даму жоспарларын құру.

Шолу

Штутгарт Зуффенхаузені 7500 жыл бойы тұрақты мекендеген. Неандертальдар мен Хомо эректус сияқты палео-адамдар шамамен 300 000 жыл бойы бай және мол жануарлар дүниесін аңдыды, бұл туралы жақын маңдағы Каннштатт пен Людвигсбургтегі травертин карьерлеріндегі мамонт сүйектерінен жасалған ертедегі құралдардың ашылуы дәлелдейді. Орта ғасырларда Зуффенхаузенді жиі "Оффенхаузен" және "Оттохаузен" деп қате атаған, себебі ол герман тілінде және кейіннен неміс тілінде айырмашылықтар болған. Зуффенхаузен тарихының басым бөлігінде өзінің иелері үшін бағалы егіндік жер ретінде қызмет етті. 1907 жылы 23 сәуірде Вюртемберг патшасы Вильгельм II билік құрған кезде Цуффенхаузен қалаға айналды. 1931 жылы 31 наурызда Зурт депрессиясының симптомдары болып табылатын қаржылық қиындықтардан кейін Штутгартқа қосылды. Некар өзенінің жағалауындағы Зуффенхаузеннің ыңғайлы орналасуы өнеркәсіптік революция кезінде халықтың күрт төмендеуіне әкелді, содан кейін Зуффенхаузеннің таза ауылдық сипаты ақырындап жойылды. Бұл аймақтағы көптеген табылған заттар мен қазбалар аймақтағы төбелерді палеолиттік демалыс орындары ретінде пайдалануды білдіреді. Бұл ертедегі адамдар аймақтан жиі өткенін білдіреді. Бұған қоса, жақын маңдағы Бад-Канштатт қаласындағы травертин карьерлерінен табылған құралдар мен өңделген сүйектер де дәлел бола алады. Зуффенхаузенде жасалған алғашқы табылған заттар тек жоғарғы палеолиттен бастау алады. 1879 жылы Хофекер кірпішханасында төрт қолмен сырғанағыш, кремень және мамонт сүйектері табылды. Олардың неандертальдықтарға немесе ертедегі заманауи адамдарға қатысты болуы белгісіз. Бұл кезде Еуропаның ландшафты мұздық тундра болды, онда ежелгі аңшы-жинақшылар қоғамдары ежелгі Штутгарттың айналасына көшіп келген мамонттардың, бұғылардың және жабайы жылқылардың үлкен үйірлерін ұстанды. Мезолит дәуірі: Бастапқыда мезолит дәуірінде өмір сүрген адамдар көшпелі болған. Мезолит дәуіріне жататын бірнеше құрал-саймандар қоймалары Штутгарт аймағында, негізінен Бад Каннштатт пен Бургольцхофта Зуффенхаузен ауданында табылды, онда мезолитке тән микролиттер бар.

Неолиттік Зуффенхаузен

Ерте неолит (Сызықты қыш құмыра): Бұл кезеңнен қалған негізгі табылған заттарға ауданның солтүстік және шығыс аудандарында орналасқан таңғажайып жолақты керамикасы бар қоныстың қалдықтары жатады. Мұндай қоныстар Ұзын даланың оңтүстік шетінде, жақсы сулы жерлер болған жерде пайда болды. Егіннің ауысуы әлі белгісіз болғандықтан, ертедегі елді мекендер мен олардың тұрғындары жер қойнауындағы қоректік заттардың азаюына байланысты ауысу өсіруін (жоғарыда аталған сызықтық қышқылдан жасалған ыдыс-аяқ мәдениетінен көрініп отыр) жүзеге асыруы керек болды. Тіпті жерді ауыстырып егіспен айналысқан кезде де, археологиялық деректерге сүйенсек, егістік пен қоныстардың көлемі тым үлкен болған. Шамамен үш жыл пайдаланылғаннан кейін, егістік таусылып, жоғалған құнарлылығын қалпына келтіру үшін ондаған жылдар қажет болады (ұзақ үйлер әдетте 30-дан 50 жылға дейін тұрады). Мұндай топырақ түрлері болғандықтан, Голоцен кезеңінде жылы климат пен ашық орманды далалар болған, олар тазалауға жарамды және аңғарларда болуы мүмкін. Осы кезеңдегі бірнеше "Столь қабірлері" үңгірлердегі көмілген қабір бұйымдарымен толық табылған. Бұл қабірлердің бірінде дайындалған тағамның ең көне үлгілерінің бірі (бақшалы өсімдіктер, пісірілген нан, әбзел және зығыр тұқымы) болды, ол өмірден кейінгі сапарда қамтамасыз ету үшін арналған және олардың діни идеяларына қатысты қорытынды жасауға мүмкіндік береді, бұл, мүмкін, ата-бабаларға табынуды қамтиды. Олар бір жүзімді, емірді және бидай өсірді, бірақ тек егін егу үшін жаңа жер қажет болған ерте қоныстар жақын маңдағы аралас емен ормандарын кесіп, өртеп жібергеннен кейін ғана. Жалпыға мәлім болғандай, неолит революциясы өркениеттің пайда болуын көрсетті, Зуффенхаузен де бұдан өзгеше емес. Көп ұзамай шағын ауылдарға айналатын әртүрлі фермаларда 12 метрге дейін ұзын үйлер пайда бола бастағанда, адамдар үйшіл қойлар, шошқалар мен ешкілерді бағуға кірісті. Бұл ертедегі бірнеше нысандардың қалдықтары Зуффенхаузен аймағында ерте неолит кезеңінің көптеген кезеңдерінен табылған. Бұл сайттардың ең үлкені Ротта орналасқан, онда көптеген жеке отын құралдар (жарналар, скреперлер, балталар, Кверн тастары) және тіпті сия тастары мен керамика табылды. Қатталған құймалы құралдардың, әсіресе, пышақтардың көптігі, құралдарды өндірудің дәстүрлі болып кеткенін көрсетеді. Мұндай табылған жерлер Нойвиртхаус, Фридрихсваль, Зазенхаузен және Рот аралығында, тіпті Фейербах өзенінің аңғарынан да алыс орналасқан. Ескі қала орталығындағы жер Линейлік қыш ыдыс мәдениетінің (әдетте, ұзақ, әдетте 60 адамға дейін және олардың малына) ұзақ үйлері үшін қолайсыз болды, өйткені бұл батпақты су тасқыны (климаттың орташа температурасы қазіргіден 2-3 градусқа жоғары болды), сондықтан олар өз ауылдарын (әдетте 10 немесе одан да көп ғимараттар) әлі де лас бар жоғары жерлерде салды. Жергілікті табылған тағы бір елеулі жерлер - біздің заманымыздан бұрынғы VI мыңжылдықта Бандкерамик халықтарына жататын 200-ге жуық қабірлер. Бұл табылған заттар, сондай-ақ, Халштат үйлері сияқты 4000-ға жуық тарихи-қазақтық қоныстармен біріктірілгенде, бұл аймақтың ерте өркениеттің сүйікті жері болғанын көрсетеді. Орта неолиттік: біздің заманымыздан бұрынғы VI мыңжылдықтың соңында қыш бұйымдарының безендіруі өзгерді, тас балталарда желім немесе тігіс орнына тұтқаға арналған тесіктер пайда бола бастады. Өлгендер енді ұрық күйінде емес, қазіргі дәстүрге сай, арқаларына жатып жерленген. Оңтүстік Германияда мезолиттік мәдениеттер сол кездегі Хинкельштейн мәдениеті, Гросгартахер мәдениеті, Планиг Фридберг мәдениеті және Россен мәдениетімен алмастырылды. Бұл топтар Зуффенхаузенде олардың бар екендігі туралы мәліметтерді аз қалдырды, бірақ Мюльхаузен ауылының маңында Гросгартах мәдениетіне жататын сайт табылды. Неолит дәуірі оңтүстік-батыс Германияда б. з. д. V мыңжылдықта ерекше аймақтық стильге айналған Швибердингер мәдениетімен басталады, содан кейін Шуссенридер мәдениеті пайда болды. Зуффенхаузенде мыс құралдарды қолдану мен жасау қиын болса да, Голдберг III мәдениеті мен Хорген мәдениеті ең ерте дөңгелектерді табумен бірге жоғары Швабияда б. з. д. Неолиттік Еуропадағы 4-мыңжылдықтың ортасындағы тағы бір мәдениет - Беккер мәдениетінің қоныстанушылары өздерінің типтік қыш құмырасының, жазық қабірлерінің және зергерлік бұйымдарының көптеген үлгілерін қалдырды. Цуффенхаузен аймағындағы ерте қола дәуіріндегі басқа да елеулі затта�...

Бронза дәуірі Зуффенхаузен

Зуффенхаузен ауданында қола дәуірінен бастап ешқандай күмбездер табылмады, бірақ темір дәуіріндегі Халштат мәдениетінен бастап кейінгі дәуірлерге дейінгі күмбездер бар. Алайда жақын маңдағы Людвигсбург пен Вейлимдорфта қола дәуіріндегі күмбездер бар, бірақ кішігірім қабірлер ауыл шаруашылығы мен суарудың әсерінен жойылған. Урнфилд халқының артефакттері Хольграбенде, Фридрихшалер көшесінде Зуффенхаузеннің өзінде және Нойвиртхаусте, мысалы керамика, қола брошкалар және Көкшетасы тостағандары, олар Зюффенхаузеннің қоныстануының жалғыз дәлелдері.

Римге дейінгі темір дәуірі Зуффенхаузен

Зуффенхаузеннің шеті шеті шеті Шельменвасен қалалық паркі шеті шеті шеті шеті деп танылған. Олар жер бетінен шамамен 2 км биіктікте орналасқан, диаметрі - 2,5 м. Өкінішке орай, үйінділер ашылған кезде тек сүйек сынықтары мен бірнеше кішігірім артефактілер ғана табылды. Қала сыртында тағы тоғыз қабір үйіндісі анықталды, бұл Оңтүстік Штаммхаймның соңғы Халштат елді мекендерімен байланысты, онда қалдықтар шұңқыры мен қоймалар табылды. Сол сияқты осындай табылғандары Rot (бронзадан жасалған аяқ шынжыр) және Neuwirtshaus. Аймақтағы ең үлкен табылған - бірнеше қабырғалары бар темір дәуіріндегі қамал, ол Ла Теннің аумағын алып тұрды: Зуффенхаузенде екі кельт монетасы табылды, өйткені кельттер римдік үлгіде монеталар шығара бастады. Ла Тене қонысы мен керамикалық табылған жерлер Эльблен/Воллинстрассе, Нонненаккер, Хуммельбрунненталь және Ротта табылды.

Роман Зуффенхаузен

Рим географы Клавдий Птолемей "Хелветияның шөл жерлері" деп атаған Дунай өзенінің солтүстігіндегі және Рейн өзенінің шығысындағы аз қоныстанған жерлер біздің заманымыздың 1-ші ғасырының аяғында Рим әкімшілігіне кірді. Бірте-бірте шекаралық бекіністер мен Ретия лимдері, сондай-ақ қалалар мен қалалар құрылды. Жазбаша дереккөздер арқылы барған сайын құжатталған Рим провинциялық мәдениеті осы Agri Decumates of Germania Superior-да пайда болды, Майнц (содан кейін Могонтиякум деп аталды) аймақтың астанасы және губернатордың ордасы болды. 85-90 жылдары Альп тауларының солтүстігіндегі ең маңызды Рим бекіністерінің бірі Бад Канштатттың маңындағы Альтенбургке салынған. Бұл қамал қазір Каструм Штутгарт Бад Каннштатт деп аталады. Азаматтық иеліктер (негізінен Вилла рустика), Каструм сияқты үлкен емес болса да, бүкіл аймақта әлі де көп болды және плебейлік сарбаздарды және патрициандық офицерлерді қамтамасыз ету үшін болды. Баден-Вюртембергте ғана кем дегенде мыңдай осындай игіліктер бар екені белгілі, олардың көпшілігі Зуффенхаузен, Бад Канштатт, Людвигсбург және Гейльбронн айналасындағы құнарлы Некар өзенінің аңғарында орналасқан. Римдіктермен бірге бау-бақша шаруашылығы, Штутгарттың төбелерін әлі күнге дейін жауып тұрған жүзімдіктер, жеміс баулары, римдік жолдар, фабрикада жасалған қыш бұйымдар (Terra sigillata) және римдік мәдениет пайда болды. Жалпы алғанда, Штутгарттың ішінде римдік археологиялық орындар өте көп.

Алеман және Меровинг Зуффенхаузендері

Римдіктермен бірге жазба құжаттар аз болды және Цуффенхаузеннің көші-қон кезеңіндегі тарихы туралы білім археологиялық қазбалар арқылы алынды. VII ғасырдағы "Көбею кезеңі" деп аталатын кезеңде алемандықтар христиан дінінің енгізілуін және Франконияның күшті әсерімен халықтың аздап көбейгенін көрді. Аумақта, әсіресе солтүстікте, Зуффенхаузен, Зазенхаузен, Мюльхаузен, Висенхаузен және Хофен сияқты хофен және хаузен жұрнақтарын қолданатын орындар пайда болды. Әлмәндер кезеңі Зуффенхузеннің тарихында қала мен оның муниципалитеттерінің орналасуына ең ықпалды болғандығы сөзсіз. Алғашында 600 жылы қоныс екі игіліктен тұратын деп болжанады. Біріншісі үлкен зираттың жанындағы көне римдік жолдан, екіншісі бұрынғы Римге дейінгі қоныс (бәлкім, шығыс-батыс өзен өткелін қорғау үшін салынған) жерінде болған. VII ғасырдың ортасына қарай бұл екі елді мекен біріктіріліп, ертедегі Зуффенхаузен пайда болды.

Қызықты деректер

"Zuffenhausen" - бұл Ұлыбританиядағы доберман құмарластары қолданатын пенис атауы.