Кіріспе
Огден Саундерс, 25 U.S. 213 (1827) - АҚШ Жоғарғы Сотының Құрама Штаттар Конституциясының бір тармағына қатысты банкроттық заңның қолданылу аясын анықтаған ісі. Ол өз дәуірінде судьялардың бірнеше пікірін шығаруымен ерекшеленеді. Соттанушы Уильям Джонсон көпшілік пікірін айтты. Бас судья Джон Маршалл, судья Габриэль Дювалл және судья Джозеф Стори Соттың үкіміне ішінара келісті, ал ішінара келіспеді, ал судьялар Бушрод Вашингтон, Смит Томпсон және Роберт Тримбл келіспеді.
Тараптар
Сондерс Кентуккидің азаматы болып, келісім-шартқа сәйкес төлем талап етті. Огден келісімшартқа қол қойылған кезде Нью-Йоркте тұратын Луизиана азаматы болды және 1801 жылы қабылданған Нью-Йорк банкроттық заңы бойынша қорғаныс ретінде банкроттыққа шағым жасады. Сондерс басқалармен қатар Дэниел Вебстердің атынан да сөйледі. Вебстер Конституцияның мемлекеттерге келісімшарттардағы міндеттемелерді бұзуға тыйым салатын ережесі тек өткен келісімшарттарға ғана емес, сонымен қатар болашақ келісімшарттарға да қолданылады деп дәлелдеді. Огденнің адвокаттары арасында Генри Клей де бар еді. Бұл іс алғаш рет 1824 жылы, содан кейін 1827 жылы қайтадан талқыланды.
Қаулы
Бұл істің басты мәселесі Нью-Йорк заңы Конституцияның келісімшарттар бойынша міндеттеме шартын бұзған-бұзбағандығы болды. Бұл мәселе Конгресстің банкрот туралы заңдарды қабылдауға айрықша өкілеттігі бар-жоғына байланысты болды, бұл өз кезегінде мемлекеттердің "келісімшарт міндеттемелерін" бұзатын заңдарды қабылдауға тыйым салатын баптың мағынасына байланысты болды. Соттың шешімі бойынша, бұл бап мемлекеттердің тек қол қойылған келісімдерге әсер ететін заңдарды қабылдауына кедергі келтірді; болашақ келісімдерге әсер ететін заңдар келісімдердің өздеріне кіреді деп түсіндірілді. Заң кез келген болашақ келісімшарттың шарттарының бір бөлігі болғандықтан, келісімшартқа қатысушы тараптар келісімшартқа қол қою кезінде заңды қарастырды деп болжанады; Олай болса, міндеттеме банкротқа ұшырау мүмкіндігін қамтиды, бірақ ол бұдан кемсітілмейді.