Кіріспе

Аргентинадағы Антонио Маселла соборы (1752): іргетасы = 1754 жылы = аяқталды = Қала орталығында, Майо алаңынан, Сан-Мартин және Ривадавия көшелерінің қиылысында, Сан-Николас ауданында орналасқан. Бұл Буэнос-Айрес архиепископиясының аналық шіркеуі және 1822 жылдан бастап Аргентинаның бірінші шіркеуі. ол негізгі шіркеу немесе собор үшін бүгінгі күні орналасқан қала блогының сол тоқсанын бөлді. Исаиттер орденінен шыққан екі ағайынды, біреуі сәулетші, екіншісі кірпішші, осы алғашқы соборды, сондай-ақ осы ерте қаладағы басқа да бірнеше діни ғимараттарды аяқтады. Діни билік туралы айтатын болсақ, осы ғасырда жаңа қала Рио-де-ла-Плата епархиясына (бүгінгі Парагвай) байланысты болды, оны Папа Павел III 1547 жылы 1 шілдеде Ассунсионда орнатқан болатын. Негізгі приход шіркеуі - ағаш және ағаш қабырғалары бар қарапайым құрылыс, қазіргі Ривадавия даңғылына бұрынғы Кале де лас Торрес атын берген екі мұнарасы болды, оны 1605 жылы губернатор Эрнандариас тым ескі және әдепсіз деп бұзуға бұйырды. Оның орнына Парагвайдан арнайы ағашпен салынған ғимараттың қандай өлшемде болатынын білмейміз. Көп жылдан кейін, 1616 жылы, оның шатыры құлап кету қаупі төнді, ал шіркеу, ең қасиетті мүсінмен бірге, Сан-Франциско шіркеуіне көшірілуге мәжбүр болды. Қаланың Кабильдосы, Әділет және полк те жігерін жоғалтпады және дереу Парагвайға кеме жалдап, ғибадатхананы қайта құру үшін қажетті ағаштарды сатып алды. Бұл жұмыс 1618 жылдың қаңтарында басталды. Паскуал Рамирес жобаны жүзеге асыру үшін 1100 песо жұмсаған. Ақшаның қалай жиналғандығы туралы нақты мәліметтеріміз жоқ, бірақ сол жылдың аяғында шіркеудің жұмысы аяқталғанын білеміз. Бірақ қиындық болды: ол бұрынғыдан кіші болды, сондықтан 1621 жылы собор ретінде пайдалануға арналған тағы бірін салу туралы сөз болды. Бұл арада Мадрид пен Римде Буэнос-Айрес епархиясын құру бойынша рәсімдер жүргізілді. Бұл шіркеуді Қасиетті Папа Пауыл V-нің кафедральді шіркеу ретінде каноникалық тұрғызу туралы бұқасы 1620 жылы 6 сәуірде және оның алғашқы епископы кармелиттер монахы Педро Карранса 1622 жылы 26 маусымда билік пен халықпен салтанатты кездесуде "Бақытты Тағала ағаш қорапта тұр" деп жариялады. "Бұл ғимаратты қоршауға алған жағдайда, оны тақтаймен қоршап, оған орын беру керек, әйтпесе бәрі жерге құлап, біз собор жасау үшін монастырь шіркеуіне барамыз". Бұл бірінші собор деп атауға болады.

Екінші собор

Буэнос-Айрестің үшінші епискобы, Кристобаль де ла Манча и Веласко 1641 жылы 6 қазанда өзінің кафедрасына келгенде, соборды қираған күйде болмаса да, кем дегенде, қатты нашарлаған күйде тапты. Сондықтан ол жаңа собор салу идеясын дереу ойлап тапты да, 1662 жылдың 19 қарашасында патшаға хабарлап жіберді. Оның қосқан жобасына сай, ғибадатхана үш қабатты болуы керек еді; оны салу үшін патша қазынасынан 5000 песо керек болды. Ардақты губернатор Дон Хосе Мартинес де Салазар тұлғасында епископ ғибадатхананың құрылысына өзінің ықпалымен ғана емес, тіпті өз қаражатымен де ынтымақтасатын адамды тапты. 1671 жылы собор аяқталды, ол үш кемеден, ағаш шатырдан және мұнарадан тұрды. Мавзолейді француз мүсіншісі Альберт Эрнест Карьер Беллюз әр түрлі түсті мәрмәрмен арнайы жобалаған. Қара саркофагты генерал азат еткен үш аймақты - Аргентина, Чили және Перуді бейнелейтін, өмірлік өлшемдегі үш әйел бейне қорғайды. Мавзолейде генералдар Хуан Грегорио де лас Херас пен Томас Гвидоның, сондай-ақ Тәуелсіздіктің Беймәлім сарбазының сүйектері бар.

Папа Франциск

Франциск 15 жыл бойы Буэнос-Айрес архиепискобы болды. Ол кезде архиепископ Хорхе Бергольо деп аталатын ол 2013 жылы Ватиканға көшіп кетер алдында осы соборда месса өткізген. Соборда Папа Франциск мұражайы орналасқан, онда оның кейбір жеке және литургиялық заттары сақталған.