Кіріспе

Визуалды қарым-қатынастың эксперименталды түрі Гиперграфия, гиперграфика немесе метаграфика деп те аталады, бұл Lettrist қозғалысы дамыған визуалды қарым-қатынастың эксперименталды түрі. Гиперграфия әдеттегі жазба тілдердің фонетикалық құндылықтарын эстетикалық кеңейтілген формаға ауыстырады. Оның эксперименталды сипатын ескере отырып, кез келген визуалды медианы қамтуы мүмкін. Алайда гиперграфия әдетте әріптерден, символдардан және пиктограммалардан тұрады.

Тұжырымдама

Гиперграфияның негізі - әр басты адам қарым-қатынасының әр саласы, әдеби немесе экономикалық болсын, бірдей негізгі үлгіге сай келеді деген летристік тұжырымдама. Парадигма жүйеге енгізіліп, барлық мүмкіндіктер толғанға дейін қайталанады (бұл ампликалық фаза деп саналады), бұл кезде алға қарай жалғыз жол - жүйені оның ең түйіршікті элементтеріне дейін (кислеу кезеңі) бөлшектеу. Жүйені толықтай бөлшектегеннен кейін бөлшектер жаңа парадигмаға орналасады және цикл қайтадан басталады. Леттрист суретшісі Морис Лематрдің айтуынша, Джеймс Джойстің "Улисс" романы романның шыңын және осылайша оның ампликалық кезеңінің аяқталуын білдіреді. Летрист негізін қалаушы Исидор Исумен бірге Лематр деконструкция процесін бастау үшін гиперграфикалық романдар жасаумен айналысты.

Ерекшеліктері

Гиперграфияның тілді деконструкциялаудың басты құралы дыбысты мағынадан бөліп, фонетикалық құндылықтарды кодтаумен байланысты шектеулерді тастау болып табылады. Нәтижесінде пайда болған көрнекі форма, осы фонетикалық ақпаратты жеткізу міндетімен айналыспайды, эстетикалық жазықтықта еркін кеңейе алады. Идеяларды білдіру үшін сөздерді қолданудың орнына, идеяларды басқа белгілер жүйелерінен пиктограммалар немесе символдар арқылы тікелей білдіруге болады. Дәстүрлі синтаксис екі өлшемді жазықтықпен ауыстырылады, онда дәстүрлі орфографиямен мүмкін емес үш өлшемді қасиеттерді таңдауға болады (мысалы, тереңдікті көрсету үшін бір-біріне жабысатын элементтер немесе перспективалық сызықтар). Осы қосымша өлшемдермен, білдірушілер арасындағы деиктикалық қатынастар ақпарат берудің жаңа арнасына айналады. Көрнекілік режиміндегі бұл жаңалық, өзінен-өзі ерекшеленеді, символдар мен мағыналар әр адамнан әр адамға өзгереді, шындықтың стандартты көзі жоқ. Гиперграфияның бұл сапасы, көрініп тұрғандай, мемлекеттік тілді жеке тілден бөліп, тілді деконструкциялау мақсатын алға жылжытады, сонымен қатар масштабталатын қабылдаудың ең үлкен кедергісін ұсынады.