Кіріспе

Ағзалы құстар туысы Vermileonidae брахицералық туысы (Vermileonomorpha инфрарежіміндегі жалғыз туысы) - бұл белгісіз туыстық қатынастары мен ерекше биологиясы бар шағын отбасы. Оның құрамына 11 туысқа жататын 80 - ден аз сипатталған түрлері кіреді, олардың көпшілігі сирек кездеседі және таралуы шектеулі. Тарихи тұрғыдан вермилеонидтер Rhagionidae тұқымдасына, мүмкін Vermileoninae тұқымдасына жатады деп саналған. Олардың биологиясы мен морфологиясы негізгі Rhagionidae sensu stricto-дан айтарлықтай ерекшеленеді, сондықтан оларды жеке отбасы ретінде орналастыру кеңінен қабылданды.

Ересектер

Ересектер - ұсақ, нәзік, ұзын аяқты ұшалар, олар кішкентай кранды ұшаларды еске салады. Үлкендері әдетте гүлдердің нектарын іздеп келеді, бірақ кейбір түрлердің ересектері мүлдем тамақтануға болмайды. Ересектің ауыз бөлігі гипогназдық, негізінен гүлден нектар алу үшін қолданылады, ұзын және тік. Бұл Rhagionidae туысының "снайпфлай" деген жалпы атауымен байланысты болуы мүмкін, бірақ Vermileonidae үшін осы атауды қолдану қате болар еді, өйткені олар енді Rhagionidae-ге кірмейді, олар әлі де снайпфлай деп аталады. Вермилеонидтердің көпшілігі Африканың батыс бөлігінің құрғақ аймақтарында, мыстан Мароккоға дейін, сонымен қатар Пиреней түбегінің батыс бөлігінде, негізінен Португалияда кездеседі.

Ұрықтар

Вермилеоидтердің личинкалары вермилеоның тікелей аудармасы болып табылатын құртжандар деп аталады. Олар аң аулаудың дәл осындай күрделі механизмін дамытты, оны невроптерлер туысы Myrmeleontidae-дің көптеген түрлерінде, яғни "антильон" деп аталатын, көреді; яғни олар құмды жерлерде конус тәрізді шұңқырлар жасайды және шұңқырларға түскен жәндіктермен қоректенеді. Бұл механизм өте әдемі, өйткені бөжәктердің екі тобында да личинкалар бөлшектерді лақтырып тастау арқылы шұңқыр жасайды. Материалдың көп бөлігі кері құлап, тыныштықтың маңызды бұрышында тынығады. Бұл конвергентті эволюцияның жақсы мысалы. Сондықтан кішкентай жәндік, әдетте, құмырсқа, орға қателесіп кірсе, оның салмағы астында құмның құлап кетуіне себепші болады. Құм түйіршіктерінің құлап жатқанын байқаған соң, личинка құм түйіршіктерін қақ айырып, құмды одан әрі көбейтуге көмектеседі. Бұл шұңқырдың қабырғасын құлатып, ортаға қарай құлатуға әкеледі. Сонымен қатар, құмның құрғақ жеріне лақтырылған құмның астында олжасы өте көп, содан кейін ол ең төменгі беткейлерге аяқ баса алмайды. Бұл әрекеттің нәтижесінде олжаны ұрықтың қолы жететін жерге түсіреді, содан кейін ол өзіне у және ас қорыту сұйықтығын енгізеді. Мырмелеонтидалардан айырмашылығы, вермилеонидтер тұмсықты қазғанда айналып жүрмейді. Олар тек артқы жағын көміп, ортада жатып, басын құмға қазып, алдыңғы жағын күшпен түзетіп, құмды сыртқа шығарады. Бұл әдіс конустық қазудан айырмашылығы, ортадан лақтырып жібергенде құмның көбірек ұшқыны орнына түсіп кетеді. Соңында олар құмның төменгі жағында жатқанда, жіңішке қабатымен жабады. Құртшалар жарық жерлерге қарағанда көлеңкелі жерлерді, ірі құмға қарағанда ұсақ құмды, кедергісіз топырақты артық көреді. Осылардың барлығы оларға үлкен шұңқырлар жасауға мүмкіндік береді. Жағымсыз жағдайлардың салдарынан шұңқырлар жиі ауыстырылады. Арыслан немесе құртшаның личинкаларының басты жаулары - құмнан құдықтарды тани білуге үйренетін және оларды сынамалайтын немесе тырнап алатын құстар. Егер құртшаның личинкасы осындай әрекеттен үрейленсе, ол құм астында S пішініне түседі, ал егер ол қазса, ол осы пішінді сақтайды, оған басқа стратегияны таңдау мүмкіндігі жоқ. Оның терісі құммен қапталғандықтан, және өте кішкентай болғандықтан, ол тұрып жатқан кезде оны байқамау өте оңай. Алайда, оны қазып алғаннан кейін жеткілікті түрде мазалаған жағдайда, ол күшті түрде ұрып-соғып, өзін қинағаннан құтылу үшін жеткілікті күшпен лақтырып тастауы мүмкін. Алайда, кейбір жеміс құсы мен өлік құсы личинкалары сияқты тиімді секіру үшін ауыз бөліктерін артқы жағына ілеспейді. Ұзын-ұзын ілгектерден тұратын арқандар ұзын-ұзын тізімде орналасқан. Бесінші сегментте жемді ұстауға көмектесетін жамбас псевдопод бар. Арыстанның қыранша жауыры жоқ, ол құртты алға қарай соға отырып, басын төмен қарай иіп, екі тісті жауыры мен псевдоподының арасында ұстап алады. Антильон личинкалары сияқты вермилеонид личинкалары да көбінесе құмды мекендерде, көбінесе жартылай шөлдерде, әдетте тау жыныстары мен бұталардың панасында кездеседі.

Жіктеу

Инфраордер Vermileonomorpha көбінесе Tabanomorpha-ға кіреді, бірақ ең соңғы жіктелімдер оларды оның бауырлас таксоны ретінде орналастырады.