Кіріспе
Ұлттық құқықтық және саяси орталық (NLPC) - консервативті 501 (c) 3 коммерциялық емес ұйым, ол АҚШ-тағы мемлекеттік қызметкерлердің, либералды істің қолдаушылары мен еңбек одақтарының этикасын бақылайды және есеп береді. Орталық мемлекеттік органдарға шағымдар береді, заң жүзінде олар қорлық пен сыбайлас жемқорлық деп санайтын нәрселерге қарсылық білдіреді және есептер жариялайды. NLPC консервативті сипатта сипатталады. NLPC-нің қазіргі төрағасы Питер Флаэрти. NLPC 1991 жылы Сенат этика комитетінің Китинг Беске қатысты баяндамасын жариялағаннан кейін құрылды.
Үкіметтің адалдық жобасы
2004 жылдың ақпан айының басында NLPC 2004 жылғы Демократиялық президенттікке үміткерлік үшін Ал Шарптонның сайлау заңдарын бұзуы үшін Федералды сайлау комиссиясына (FEC) шағым берді. 2009 жылы 19 сәуірде NLPC жариялаған келіссөз келісімінде Шарптонның American Express картасындағы сайлау науқанына байланысты шығындар 509 188 доллар деп сипатталған. Оның сайлауалды комиссиясы 121 996 доллар төледі, 385 192 доллар заңсыз төлем ретінде басқа көздерден, оның ішінде 65 000 доллар белгісіз көздерден қалды. NLPC төрағасы Кен Боем Шарптонды "көпшілікке мәлім емес" президенттік науқанды жүргізуде деп айыптаған болатын. Шарптон мен оның Ұлттық іс-қимыл желісі (NAN) сайлау заңдарын бұзу үшін 285 000 доллар "азаматтық айыппұл" төлеуге келісті.
Корпоративтік адалдық жобасы
Корпоративтік адалдық жобасы Боинг, CBS/Viacom, Fannie Mae, MCI/Worldcom және Subway компанияларына қарсы ірі корпоративтік жанжалдардан бастап антиамерикалық науқандарға дейінгі іс-әрекеттер үшін науқандарды жүргізді. Олардың ашып көрсеткен жанжалдары Боингтің қаржы директоры Майкл М. Сирстің жұмыстан босатылуына, Боингтің бас директоры Фил Кондиттің отставкасына және 2005 жылы Дарлин Дрююн мен Майкл М. Сирстің түрмеге қамалуына әкелді.
Сот ісі v. Clinton Healthcare Task Force
NLPC 1993 жылы Хиллари Клинтонның денсаулық сақтау іс-қимыл тобының кездесулері мен жазбаларын ашуға арналған табысты сот ісі бойынша талапкер болды. 1993 жылдың 24 ақпанында Хиллари Родэм Клинтон мен жұмыс тобында қызмет ететін алты министрлер кабинетінің мүшелеріне NLPC, Америка дәрігерлері мен хирургтарының қауымдастығы және Денсаулық сақтау реформасы жөніндегі американдық кеңеспен бірге АҚШ-тың Колумбия округінің аудандық сотында Федералды консультативтік комитет туралы заңға (FACA) сәйкес шағым жасалды. FACA мемлекеттік тапсырмаларды орындау үшін мемлекеттік емес қызметкерлерді немесе "сыртқыларды" қатыстыруды талап етеді. 1993 жылдың 10 наурызында судья Ройс Ламберт жұмыс тобының отырыстарын талапкерлер мен БАҚ-қа ашық өткізу керек деп шешті. Ламберт жұмыс тобының "ресми" мүшелері, яғни бірінші ханым мен оның құрамына кіретін кабинет хатшылары, құпия кездесе алмайды, өйткені Клинтон үкіметтік қызметкер емес еді. Бірақ Ламберт сонымен қатар жоспарда жұмыс істейтін барлық басқа адамдар "кіші топтарға" бөлініп, құпия жұмыс істеуді жалғастыра алады деп шешті, өйткені FACA ешқашан қызметкерлерге қолданылмады. Ламберттің үкімін Ақ үй шағымданды және 1993 жылдың 22 маусымында, жұмыс тобы 30 мамырда таратылғаннан кейін, ол жойылды. Әділет министрлігінің заңгерлері Хиллари Клинтон "заңды және практикалық тұрғыда үкімет құрамында жұмыс істейтіндіктен", оның арнайы топқа қатысуы FACA-ны іске қосуға себеп болмау керек деп мәлімдеді. АҚШ-тың апелляциялық сотының үш судьясы келісті. Хиллари Клинтонның айтуынша, "Бұл - біздің денсаулық сақтау саласындағы жұмысымызды бұзатын және жұртшылық пен БАҚ-тың арасында "құпия" кездесулер өткіземіз деген ойды қалыптастыруға бағытталған шебер саяси әрекет".
FDA комиссары Дэвид Кесслер отставкаға кетті
1996 жылы NLPC сол кездегі FDA комиссары Дэвид Кесслердің мемлекеттік шығындарды өтеу бойынша төлемақысын ашып көрсетті. Кейіннен Кесслер отставкаға кетті. 2001 жылы шыққан "Идея мәселесі" атты кітабында Кесслер: "NLPC мені ешқашан болмағандай үмітсіздікке жақындатты" деп жазды.
Боинг танкерімен келісім жасау туралы даулы мәселе
2003 жылдың 6 қазанында NLPC Қорғаныс министрлігінің Бас инспекторына және Қорғаныс департаментінің Қылмыстық тергеу қызметіне ресми шағым берді, бұл келесі күні Wall Street Journal мақаласының бірінші бетіне негізделді. NLPC-нің арызында Қорғаныс министрлігінің сатып алу жөніндегі қызметкері Дарлин Друюнның Пентагонда жұмыс істеп жүрген кезінде үйін танкерлік келісім бойынша жұмыс істеп жүрген Боинг компаниясының басшысына сатқаны туралы егжей-тегжейлі баяндалған. Шағымда Дрююнның Пентагонда жұмыс істеген кезінде Боингпен келісімшарт жасасқандығы туралы сөз қозғалған. Федералды заң бойынша қорғаныс сатып алу қызметкерлеріне компаниялармен жұмыс туралы сөйлесуге тыйым салынады, егер олар осы компанияларға қатысты келісімшарт шешімдерінен бас тартпаса. 2003 жылы 24 қарашада Друюн мен Боингтің қаржы директоры Майкл М. Сирс жұмыстан шығарылды. Бір аптадан кейін Боинг компаниясының бас директоры Фил Кондит қызметінен кетті. 2004 жылдың 1 қазанында Александриядағы (Виргиния штаты) федералды соттың төрешісі Т.С. Эллис Дрююнды тоғыз айға бас бостандығынан айырды. 2005 жылы 18 ақпанда Сирс төрт айға бас бостандығынан айырылды және АҚШ-тың аудандық сотының судьясы Джеральд Ли 250 000 доллар айыппұл салды.
Алан Моллохан
2006 жылы NLPC Алан Моллоханның қаржылық мәліметтерін жариялау формаларында оның жеке байлығының елеулі өсуін жасыратын қателіктер мен бұрмалаулар бар деп айыптап, Әділет департаментіне 500 беттік шағым берді. Ол өзінің ауданында коммерциялық емес топтарға 250 миллион доллардан астам қаржыны бөлген кезде, бизнес серіктестері мен сайлау науқанына үлес қосқандар құрған және басқаратын. Бұл шағым төрт жылдық федералды тергеуді бастады және 2006 жылдың 6 сәуірінде марқұм Джон Р. Уилктің Уолл-стрит журналының бірінші бетіне шыққан оқиғасының негізі болды. The New York Times 2006 жылдың 12 сәуірінде Моллоханның "көктемді қарым-қатынастары" оның 2006 жылдың 21 сәуірінде жасаған палатаның этика комитетінің қызметінен кетуі керек дегенді білдірді. 2006 жылдың 25 сәуірінде Уилк Уолл-стрит журналисінің бас бетінде Моллоханның қорғаныс мердігерінің бас директорымен бірге ферма сатып алғанын түсіндіріп, оның фирмасы үшін Моллохан шығындар туралы заңға қаражат қосқан. Осы репортаж үшін Уилк Ұлттық баспасөз қоры берген Конгресстің ерекше репортажы үшін 2007 жылғы Эверетт МакКинли Дирксен сыйлығын жеңіп алды. Шағым сонымен қатар Джоди Рудорен мен Арон Пилхофердің 2006 жылғы 17 мамырдағы Нью-Йорк Таймс мақаласының негізі болды. Бұл мақалада Ремингтон деп аталатын Вашингтондағы кондоминиум ғимаратының Моллоханның құпия меншік құқығы сипатталған. NLPC ашып көрсеткен жария етпеушіліктерді жасырын түрде мойындап, Mollohan 2006 жылдың 14 маусымында алты жыл бойы ашып көрсеткен нысандарды өзгертті. 2010 жылдың 26 қаңтарында Әділет департаменті Моллоханға қарсы ешқандай айып тағылмағанын мәлімдеді. 2010 жылдың 11 мамырында Моллохан Демократиялық партияның штаттық сенаторы Майк Оливериоға жеңіліске ұшырады. Моллохан бұл орынды 28 жыл бойы басқарған. 2014 жылдың қараша айында Вашингтондағы жауапкершілік пен этика үшін азаматтар (CREW) ақпарат еркіндігі туралы заңға сәйкес Сот департаменті тергеуіне байланысты жүздеген бетті құжаттар алды. CREW-тің атқарушы директоры Мелани Слоан: "Әділет департаменті Моллоханға айып тағып, айыптау керек еді" деп мәлімдеді.
ЖОО құпия доноры
2012 жылы NLPC Нью-Йорк Таймс газетіне Джеймс Роберт Уильямс туралы ақпарат берді, ол негізінен республикалық кандидаттарға саяси жарна ретінде 900 000 доллар жасады. Уильямстың көзіне көрінетін қаражат жоқ еді және Куинстегі кішкентай пәтерде тұратын. 28 шілдедегі мақаладан кейін Уильямс көзден таса болды.
Автомобильді құтқару және 2014 жылғы General Motors компаниясын қайтарып алу
NLPC АҚШ үкіметінің автоөнеркәсіпті құтқару шараларын жоғары деңгейде сынға алған. NLPC өкілі Марк Модика, бұрынғы Сатурн дилерінің бизнес менеджері және GM бондын жоюшы болды. NLPC сұранысына сәйкес, General Motors 2014 жылы 1.3 миллион көлік құралын Modica анықтаған рульдік ақаумен кері шақырды.
Сенатор Роберт Менендес
Сенатор Роберт Менендес (Демократиялық Нью-Джерси) 2015 жылдың сәуірінде, оның ең ірі науқаны доктор Соломон Мелгенмен бірге, 2013 жылдың 1 ақпанында Нью-Йорк Таймс газетінің бірінші беті арқылы NLPC жариялаған ақпарат негізінде айып тағылды. Мелген - оңтүстік Флориданың бай көз дәрігері, ал Мелендеске қатысты айыптаулар Меленденің практикасына және үш Меленденің қыздарына виза алу үшін Medicare алаяқтық тергеуін тежеуге тырысуы. Айыптауда сонымен қатар Мелендестің Доминикан Республикасында порт қауіпсіздігі туралы келісімді алға тартқаны айтылды, бұл Меленденің күттірмейтін табысын әкелген болар еді. Қылмыстық актіде Мелген Менендеске жеке ұшақпен саяхат жасатып, Доминиканға демалуға және оның заңгерлік қорғанысына қаржылай көмек көрсеткені айтылған. Порттың қауіпсіздігі туралы ақпаратты NLPC Times газетіне ұсынды. Әділет департаменті 2017 жылдың 16 қарашасында сот процесін бұзғаннан кейін Менендеске қайта қарамауды шешті. 2018 жылдың 8 тамызында NLPC ақпарат еркіндігі туралы заң бойынша айыптау мен Менендеске қатысты құжаттарды және оны қайта сотқа бермеу туралы шешімді сұраған. Ол кезде NLPC төрағасы Кен Боем Менендестің саяси ықпал етудің пайда алушысы екенін айтты.
Максин Уотерс
2018 жылы NLPC Федералды сайлау комиссиясына Максин Уотерске (ДСА) қарсы екі шағым берді. Шағымдарда "төрт немесе одан да көп үміткерді немесе сайлау бюллетеньдерін" қолдаған немесе қарсы шыққан жаппай пошта арқылы хат жіберу үшін сайлауалды қаржыландыруды бұзу туралы айтылған. Бір шағымда Калифорнияның Демократиялық штаттық орталық комитетінің (DSCCC) сенаторлыққа кандидат Камала Харристі Уотерстің хат тасушысына қосу үшін оның сайлауалды қорына төлем жасағаны айтылған. Федералды сайлау комиссиясы бұл айыпты жоққа шығарып, "Харис комитетінің атынан төлем [саяси реформалар] актілерінің шегінде партиялық шығындар болды" деп мәлімдеді. Екінші шағымда "Антонио үшін отбасылар мен мұғалімдер" деп аталатын топтың Лос-Анджелес қаласының бұрынғы мэрі және Калифорнияның губернаторы кандидаты Антонио Виллараигосаны поштаға енгізу үшін оның сайлауалды қорына төлем жасағаны айтылған. Федералды сайлау комиссиясы айыптаушылық қалауды пайдаланып, бұл айыптауды жоққа шығарды, бұл ретте Су комитеті шектен тыс жарна алған және топтың төлемін қайтарып берген болса да, поштаның тиесілі шығыны "60 күндік нормативтік мерзімнен тыс", бұл сома қарапайым болды.
Мюллер өкілеттігіне конституциялық шағым
NLPC арнайы прокурор Роберт Мюллердің тағайындалуы мен өкілеттігіне конституциялық дауды Andrew Miller, айып тағылған GOP оператившісі Роджер Стоунның бұрынғы көмекшісі, бұл іс бойынша сотқа шақырған. Миллер конституциялық және апелляциялық адвокат Пол Каменармен өкілдік етті, ол ішінара тегін негізде жұмыс істеді. NLPC төрағасы Питер Флаэрти 2018 жылдың 28 маусымында New York Times газетіне "Қорылтайшылар Мюллерде біз көріп отырған нәрседен қорқып отырды: қашып кеткен федералды лауазымды адам. Біз Мюллер операциясының біржола таратылуын күтеміз. Бұл мәселе 2018 жылдың 13 мамырында "Уолл-стрит" журналында шыққан, Солтүстік-Батыс университеті заң ғылымының профессоры Стивен Калабрезидің мақаласында айтылған. Ол Мюллердің тағайындалуы тағайындалу шартын бұзғанын, өйткені Мюллер "төменгі офицер" ретінде емес, "бас офицер" ретінде әрекет етіп, президенттің тағайындауын және Сенаттың растауын талап еткенін дәлелдеді. Калабрези Мюллер айып тағылған немесе куә ретінде шақырылған кез-келген адамды өзінің тағайындалуына қарсылық білдіруге шақырды. Шақыру 2018 жылдың 28 маусымында басталды, онда Каменар Мюллердің тағайындалуы конституцияға қайшы болғандықтан, Мюллердің үлкен қазылар алқасының алдында болу үшін берілген сотқа шақыруды жою туралы өтініш берді. Қамнар Қабылдау туралы ұсыныста үш негізгі дәлел келтірді: Конгресс Арнайы кеңесшілерді АҚШ офицері ретінде тағайындауға рұқсат бермеді. Мюллер - басты офицер, оны президент тағайындап, барлық прокурорлар сияқты Сенаттың мақұлдауы керек еді. Егер Мюллер өзі айтқандай төменгі деңгейдегі офицер болса, онда оны тағайындауға Департаменттің басшысы - Бас прокурор Род Розенштейннің емес, Бас прокурор Джефф Сешнстің тағайындауын талап етеді. Президент Трамп бірнеше рет Твиттерде Мюллер туралы істің басты мәселесі туралы, яғни сенаттың оны ешқашан растамағанын жазған. Бұл мәселені бірінші болып ҚР Премьер-Министрі тыңдады. Берил Хауэлл, Колумбия округінің АҚШ округтік сотының бас судьясы, 2018 жылдың 18 шілдесінде. 2018 жылдың 2 тамызында Хауэлл Миллерге қарсы шешім шығарды, яғни Мюллер сот шақыруын орындай алады. 2018 жылдың 10 тамызында Миллер Жоғарғы алқаның кез келген сұрағына жауап беруден бас тартты және Хауэлл сотты қорлауда ұсталды. 2018 жылдың 13 тамызында Каменар Хауэллдің шешімін АҚШ-тың Колумбия округінің апелляциялық сотына шағымданды. 2018 жылдың 8 қарашасында үш судьяның алдында ауызша дәлелдер болды. Бір сағаттан астам уақытқа созылған тыңдау Бас прокурор Джефф Сешнстің отставкаға кетуіне байланысты өтті. Бұл мәселені Джордж Буш тағайындаған судья Карен Хендерсон қарастырды. Қалған екі сарапшы - Обама тағайындаған Шри Шринивасан және Клинтон тағайындаған Джудит В. Роджерс. Каменар Мюллердің "еркін еркіндігіне" тоқталып, сотқа: "Ерекше прокурор ерекше прокурорлық және үкіметтік өкілеттіктерді пайдаланады. Ол бірнеше аймақта айып тағуды жүзеге асыра алады. Ол - АҚШ прокуроры сияқты. Ол бас прокурордың міндетін атқарушымен кеңеспей-ақ айып тақтыра алады. 2019 жылдың 26 ақпанында Сот Миллерге қарсы шешім қабылдады, ол күттірмейтін қысқа шешім шығарды. 2019 жылдың 12 сәуірінде Каменер соттың барлық он бір судьясынан тұратын алқа алдында қайта қарау туралы өтініш берді. 2019 жылдың 29 сәуірінде Сот бұл өтінішті қабылдамады. 2019 жылдың 6 мамырында Каменар Миллерге қарсы мандатты тоқтату туралы өтініш берді, яғни Миллер Каменар Жоғарғы Сотқа шағымданғанға дейін куәлік берудің қажеті жоқ. 21 мамырда апелляциялық сот бұл өтінішті қабылдамай, істі аудандық сотқа қайтаруды ұсынды. Сотқа шақыруды одан әрі болдырмау үшін заңдық мүмкіндіктерден тыс, Миллер 29 мамырда Мюллер шақырған сот алқасының алдында куәлік беруге келісті, бұл конституциялық дауды тиімді аяқтады. 31 мамырда Миллер екі сағат бойы үлкен алқаның сұрақтарына жауап берді және Каменарға сәйкес, өзінің Бесінші түзету құқығын қолданған жоқ.
The challenge had its genesis in a May 13, 2018 Wall Street Journal op ed by Northwestern Law Professor Steven Calabresi. He argued that Mueller’s appointment violated the Appointments Clause because Mueller was acting like a “principal officer” requiring presidential appointment and Senate confirmation, rather than as an “inferior officer.” Calabresi encouraged anyone charged or called as a witness by Mueller to challenge his appointment. The challenge was initiated on June 28, 2018, when Kamenar filed a Motion to Quash the subpoena issued to appear before Mueller’s grand jury on the basis that Mueller’s appointment was unconstitutional. In the Motion to Quash, Kamenar made three principal arguments:
Congress did not authorize the appointment of a Special Counsel as an officer of the United States. Mueller is a principal officer and should have been appointed by the President and confirmed by the U. S. Senate like all U. S. Attorneys. If Mueller is an inferior officer as he claims, the Appointments Clause requires that he be appointed by the “head of the department,” which was Attorney General Jeff Sessions, not Deputy Attorney General Rod Rosenstein. President Trump tweeted on several occasions about one of the central issues of the case, that Mueller was never confirmed by the Senate. The challenge was first heard by Hon. Beryl Howell, the Chief Judge of the U. S. District Court for the District of Columbia on July 18, 2018. On August 2, 2018, Howell ruled against Miller, meaning Mueller could enforce the subpoena. On August 10, 2018, Miller refused to answer any Grand Jury questions and was held in Contempt of Court by Howell. On August 13, 2018, Kamenar appealed Howell’s decision to the U. S. Court of Appeals for the District of Columbia. Oral arguments took place on November 8, 2018 before a three judge panel. The hearing, which lasted well over an hour, took place against the backdrop of the resignation of Attorney General Jeff Sessions. Presiding was Judge Karen Henderson appointed by George H. W. Bush. The other two panelists were Sri Srinivasan, appointed by Obama, and Judith W. Rogers, appointed by Clinton. Kamenar focused on Mueller’s “free rein” and told the Court, “The special counsel does exercise extraordinary prosecutorial and governmental powers. He can bring indictments in multiple jurisdictions. He’s like a U. S. attorney at large. He can indict without consulting the acting attorney general.”
On February 26, 2019, the Court ruled against Miller, issuing an unexpectedly brief decision of only 16 pages after taking an unexpectedly long three months after the oral argument. On April 12, 2019 Kamenar filed a Motion for a rehearing before an en banc panel of all eleven judges of the Court. On April 29, 2019, the Court denied the request. On May 6, 2019, Kamenar filed a Motion to stay the mandate against Miller, meaning that Miller would not have to testify until Kamenar could file an appeal with the Supreme Court. On May 21, the Appeals Court denied the Motion, and remanded the case to the District Court. Out of legal options to further forestall the subpoena, Miller agreed on May 29 to testify before the Mueller convened grand jury, effectively ending the constitutional challenge. On May 31, Miller answered grand jury questions for two hours, and according to Kamenar, did not invoke his Fifth Amendment rights.