Британдық Taurus қозғалтқышы: 1936 ж. Bristol жасаған 14 цилиндрлі, екі қатарлы авиациялық қозғалтқыш. Aquila негізінде жасалған, жеңіл, шусыз, қуатты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1930 жылдардағы британдық поршеньді авиациялық қозғалтқыш
1930s British piston aircraft engine
Таурус – 1936 жылдан бастап «Бристоль мотор компаниясы» өндірген британдық 14 цилиндрлі, екі қатарлы радиалды авиациялық қозғалтқыш. Таурус, бұрынғы бір қатарлы Aquila конструкциясына цилиндрлер қосылып, екі қатарлы радиалды қозғалтқышқа айналдыру арқылы жасалды, нәтижесінде өте жеңіл салмақта қуатты қозғалтқыш құрылды.
The Taurus is a British 14 cylinder two row radial aircraft engine, produced by the Bristol Engine Company starting in 1936. The Taurus was developed by adding cylinders to the existing single row Aquila design and transforming it into a twin row radial engine, creating a powerplant that produced just over with very low weight.
Жобалау және әзірлеу
Бристоль бастапқыда 1930 жылдары Аквила мен Персеусті өзінің негізгі өнімдерінің екеуі ретінде пайдалануды жоспарлаған, бірақ 1930 жылдары ұшақтардың мөлшері мен жылдамдығының күрт өсуіне байланысты, әлдеқайда қуаттырақ қозғалтқыштар қажет болды. Осы екі конструкцияның механизмдері екі қатарлы конфигурацияға енгізіліп, одан да үлкен қозғалтқыштар жасалды, нәтижесінде Аквила Таврға, ал Персеус Геркулеске айналды. Тавр қозғалтқышында жеңді клапандар қолданылған, бұл оның сыртқы түрінің таза болуын және механикалық шудың азаюын қамтамасыз етті. Ол салыстырмалы түрде төмен салмақта жоғары қуатты ұсынды, алғашқы нұсқаларынан бастап. Сонымен қатар, ол диаметрімен тартымды болды, бұл оны истребительдер үшін ыңғайлы етті. Алайда, қозғалтқыш "көп мәселе туғызатын" репутацияға ие болды, сондай-ақ ұзақ даму кезеңі мен номиналды қуаттың баяу өсуіне де себеп болды. Бірнеше жылдық дамудан кейін қуаты тек қана артты. Осы қозғалтқыштың ең маңызды қолданылуы төмен биіктікте ұшатын ұшақтар болғандықтан, даму жұмыстары төмен биіктіктегі көрсеткіштерді жақсартуға бағытталды. Бірінші Тавр қозғалтқыштары Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін жеткізілді және негізінен Fairey Albacore және Bristol Beaufort ұшақтарында қолданылды. 1940 жылдың сәуірінде соңғысының Тавр қозғалтқыштарын Pratt & Whitney R 1830 Twin Wasp қозғалтқышымен ауыстыру туралы ұсыныс жасалды, бірақ бұл өзгеріс 1941 жылдың күзіне дейін кейінге шегерілді, ал Таврдың сенімділік проблемаларын жоюға тырысылды, кейіннен Twin Wasp-тың жетіспеушілігіне байланысты уақытша кері қайтаруға тура келді. Дегенмен, Twin Wasp, әсіресе шетелдегі қызметтерде, сенімділігі жоғары болғандықтан, басымдыққа ие болды. Тавр қозғалтқышының кейінгі модельдерінде цилиндрлерді өндіру процесіне өзгерістер енгізу арқылы сенімділік проблемаларының көп бөлігі шешілді, бірақ қозғалтқыштың репутациясы толыққанды жақсартпады және Albacore ұшағында Тавр қозғалтқышы 1943 жылы оның өндірісі тоқтағанға дейін қолданылды. Тавр қозғалтқышының басқа операциялық қолданылуы болған жоқ, өйткені оның бастапқы сенімділік проблемалары Таврмен жабдықталған ұшақтарды дамытуға кедергі келтірді, ал кейінгі соғыс ұшақтарына күштірек қозғалтқыштар қажет болды. Өндіріс Геркулес қозғалтқышының пайдасына тоқтатылды.
Bristol had originally intended to use the Aquila and Perseus as two of its major product lines in the 1930s, but the rapid increase in size and speed of aircraft in the 1930s demanded much larger engines. The mechanicals from both of these designs were then put into two row configurations to develop much larger engines, the Aquila becoming the Taurus, and the Perseus becoming the Hercules. The Taurus used sleeve valves, resulting in an uncluttered exterior and little mechanical noise. It offered high power with a relatively low weight, starting from in the earliest versions. It was also compact, with a diameter of which made it attractive for fighters. Unfortunately, the engine was also described as "notoriously troublesome", with protracted development and a slow growth in rated power. After several years of development, power had only increased from to As the most important applications of this engine was in aircraft that flew at low altitude, development efforts focused on low altitude performance. The first Taurus engines were delivered just before World War II, and was used primarily in the Fairey Albacore and Bristol's Beaufort. In April 1940, a suggestion was made to replace the Taurus engines of the latter with the Pratt & Whitney R 1830 Twin Wasp, which had a slightly larger diameter, but this change was postponed to the autumn of 1941 while attempts were made to cure the Taurus's reliability problems, and later had to be temporarily reversed because of shortages of Twin Wasps. The Twin Wasp was, however, strongly preferred, especially for overseas postings, because of its better reliability. The reliability problems were mostly cured in later models of the Taurus engine by a change in the cylinder manufacturing process, although the engine reputation never recovered, and in the Albacore the Taurus engine was used until the end of that aircraft's production in 1943. There were no other operational applications of the Taurus engine, because its initial reliability problems discouraged development of Taurus powered aircraft, and because later war combat aircraft demanded more powerful engines. Production ended in favour of the Hercules engine.
Нұсқалар
Taurus II (1940) – 3225 айналымда күшейтілген максималды қуат, немесе 87 октанды отынды пайдаланып бір минут бойы. Орташа суперзарядталған. Taurus III – үздіксіз максималды қуат, орташа суперзарядталған, сығылу қатынасы 7.2:1. Taurus VI – үздіксіз максималды қуат, орташа суперзарядталған, сығылу қатынасы 7.2:1. Taurus XII (1940) – үздіксіз максималды қуат, орташа суперзарядталған, сығылу қатынасы 7.2:1. Taurus XVI (1940) – үздіксіз максималды қуат, орташа суперзарядталған, сығылу қатынасы 7.2:1. Taurus XX – тек сынақ үшін жасалған қозғалтқыш, бір дана ғана жасалды.
Taurus II (1940) – maximum power with boost at 3,225 rpm for take off or one minute using 87 octane fuel. Medium supercharged. Taurus III – maximum continuous power, medium supercharged, compression ratio 7.2:1. Taurus VI – maximum continuous power, medium supercharged, compression ratio 7.2:1. Taurus XII (1940) – maximum continuous power, medium supercharged, compression ratio 7.2:1. Taurus XVI (1940) – maximum continuous power, medium supercharged, compression ratio 7.2:1. Taurus XX – trials engine only, one built.