Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жорж Анри Ривьер (1897-1985) - француз музейші, қазіргі француз этнографиялық музейшілігінің негізін қалаушы.
Georges Henri Rivière (1897–1985) was a French museologist, and innovator of modern French ethnographic museology practices.
Өмірбаян
Ривьер 1925 жылға дейін музыканы оқыды, содан кейін ол 1928 жылы бітірген Эколь-ду-Луврде мұражай оқуларын бастады. Келесі жылдары ол Д. Дэвид Вейлдің коллекциясына қамқорлық жасады, оның ішінде қытай фарфоры, грек және рим ескіліктері, сондай-ақ еуропалық сәндік өнер мен суреттер бар. 1928 жылы Ривьер өзінің алғашқы ежелгі американдық өнерінің көрмесін Музей де декоративті өнерлер музейінде ұйымдастырды және Пауль Риветке өзінің вице-директоры ретінде қосылды. 1929 және 1930 жылдары Ривьер "Документтер" журналының редакциялық кеңесінде болды, оған ол "Трокадероның этнографиялық мұражайы" (1929 ж., 1-саны) сияқты мақалалар, сондай-ақ "Дін" және "Фоли Берже" (1930, 4-саны) сияқты танымал мәдениет туралы хроникалар және Эдди Саут және Хейман Свайз сияқты джаз музыканттарының профильдері. Отызыншы жылдары Ривьер Марсель Гриаул басқарған Дакар Джибути миссиясы және 1928-1937 жылдар аралығында жетпістен астам этнографиялық көрмелерге терең зерттеулер мен жеткілікті материалдарды ұсынған Сахара Судан миссиясы сияқты амбициялық зерттеу жобаларын қаржыландырды. Сол жылы ол Trocadéro мұражайының этнографиялық жинақтарына негізделген Musée National des Arts et Traditions Populaires мұражайын іске қосты. Қоғамдық білім беруге бағытталған оның жинағы мен көрме бағдарламасы алдымен халыққа танымал дәстүрлі өнер түрлеріне назар аударды, содан кейін екінші дүниежүзілік соғыстан кейін көп ұзамай ашылған Centre d'Ethnologie Française-тің енгізілуімен ғылым мен зерттеулерге арналды. 1948-1965 жылдар аралығында Жорж Анри Ривьер Халықаралық мұражайлар кеңесінің (ICOM) бірінші директоры қызметін атқарды, 1968 жылы тұрақты кеңесші болып оралды. Экомузей тұжырымдамасын енгізгені үшін кеңінен танымал, ол өркениеттерді табиғи орталарында бейнелеуге тырысады, ол қазіргі Францияның ең жоғары бағаланған музейлік кәсіпкерлерінің бірі болды. Музейдің шолуының бір саны экомузейлерге арналды (No. 148, 1985), Жорж Анри Ривьердің "Экомузей, эволюциялық анықтама" атты мақаласын қамтыды. Жорж Анри Ривьердің "Музеологиясы" 1989 жылы өлімінен кейін жарық көрді.
Rivière studied music until 1925, when he began museum studies at the École du Louvre from which he graduated in 1928. During the following years, he cared for the D. David Weill collection, which included Chinese porcelains, Greek and Roman antiquities, and European decorative arts and paintings. In 1928, Rivière curated his first show of ancient American art at the Musée des Arts Décoratifs and joined Paul Rivet as his vice director to begin the renovation of the dusty Musée du Trocadéro, which was reintroduced to the public as a fully modernized Musée de l'Homme in 1938. In 1929 and 1930, Rivière was on the editorial board of Documents, to which he also contributed articles, such as “The Ethnographical museum of the Trocadéro" (1929, issue 1), as well as chronicles on popular culture such as “Religion and ‘Folies Bergère’” (1930, issue 4), and profiles on jazz musicians such as Eddie South and Hayman Swayze. During the thirties, Rivière financed ambitious research projects such as the Dakar Djibouti mission, headed by Marcel Griaule, and the Sahara Soudan mission, which provided in depth research and enough material for over seventy ethnographic exhibitions between 1928 and 1937. That year, he launched the Musée National des Arts et Traditions Populaires, also based on the Trocadéro museum's ethnographic collections. Oriented toward public education, its collection and exhibitions programme first focused on popular traditional art forms before dedicating itself to science and research with the introduction of the Centre d'Ethnologie Française, inaugurated shortly after the Second World War. Between 1948 and 1965, Georges Henri Rivière served as the first acting director of ICOM, the International Council of Museums, to which he returned as Permanent Advisor in 1968. Widely credited for introducing the concept of the ecomuseum, which attempts to portray civilizations in their natural environments, he was one of the most highly esteemed museological entrepreneurs in modern France. The review Museum dedicated an entire issue to ecomuseums (No. 148, 1985), and included an article by Georges Henri Rivière titled, "The ecomuseum, an evolutive definition". La muséologie selon Georges Henri Rivière, was published posthumously in 1989.