Кіріспе
Қытай романы (1933 2019) Конг Вэйси (; 7 сәуір 1933 29 қазан 2019), сонымен қатар Би Чжэн (征) және Конг Ин (从) деген жазу есімдерін қолданған, Қытай романы. 1957 жылы оңшылдарға қарсы науқан кезінде "оңшыл" деп айыпталған ол 20 жыл лаогай ("еңбек арқылы реформа") лагерінде өткізді. 1978 жылы босатылғаннан кейін ол Лаогай туралы Қытайдың алғашқы романын жариялады және еңбек лагерьлеріндегі саяси тұтқындардың жанын қиған күйзелістерін бейнелейтін "Жоғары қабырға әдебиеті" жанрын құрды. Мәдени революциядан кейінгі әдеби сахнада үлкен ықпал еткен оның шығармалары көптеген тілдерге аударылған.
Cong Weixi (; 7 April 1933 – 29 October 2019), who also used the pen names Bi Zheng (碧征) and Cong Ying (从缨), was a Chinese novelist. Condemned as a "rightist" during the Anti Rightist Campaign in 1957, he spent 20 years in the laogai ("reform through labor") camps. Following his release in 1978, he published China's first novel on laogai and founded the "High Wall Literature" genre that depicts the traumas suffered by political prisoners in the labor camps. Highly influential in the post Cultural Revolution literary scene, his works have been translated into many languages.
Ерте өмір және мансап
Конг 1933 жылы 7 сәуірде Қытай Республикасының Хэбэй провинциясындағы Цунхуа округінің Дайгуантунда (қазіргі Ютьян округінің бөлігі) дүниеге келген. Оның бабасы Цин әулетінің соңғы кезеңінде сиучай дәрежесін алған, ал әкесі Чунцинде авиациялық инженер болып жұмыс істеген. 1937 жылы оның әкесі коммунистік партияға ауысуға тырысқаны үшін Гоминьдан үкіметі тұтқындағаннан кейін түрмеде қайтыс болды. Оның анасы, аяғы байланған сауатсыз әйел, төрт жасар Конгты әкеліп, ата-анасымен бірге тұруға мәжбүр етті. 1946 жылы олар Пекинге көшіп барды, онда Конг мектепте оқыды. Қытай Халық Республикасы құрылғаннан кейін 1950 жылы Пекиндегі мектепте оқыды. Ол өзінің "Ордаға аттану" атты алғашқы эссесін жариялады. Конгтың әйелі Чжан Ху (张), ол да Beijing Daily газетінің тілшісі болған, жұмыс берушісінің формализмі мен бюрократиясын тым жоғары бағалағандықтан, сол уақытта оңшыл ретінде айыпталды. Ол көпшілік алдында қорланғаннан кейін ұйқыға арналған дәрілерді ішіп, өзін-өзі өлтіруге тырысты, бірақ құтқарылды (кейіннен Мәдени революция кезінде екінші рет өзін-өзі өлтіруге тырысты және қайтадан құтқарылды). Ол Солженицынның тым бір жақты және теріс көзқарас танытқанын сынға алды, ол өзінің мейірімді түрме күзетшісімен болған жеке тәжірибесін еске түсірді.