Кіріспе

Христиандық көшбасшы, баспагер және промоутер (1805-1895) Джошуа Вон Хаймс (1805 жылы 19 мамырда, 1895 жылы 27 шілдеде) - христиандық көшбасшы, баспагер және интеллектуалды жаңашылдар мен әлеуметтік реформаторлардың промоутері. Ол Уильям Миллер ізбасарларымен араласып, кейіннен Адвенттік христиан шіркеуінің (АКЦ) көрнекті жетекшісі болды.

Ерте өмір

Хаймс Викфордта, Род-Айлендте, Стукли Хаймс пен Элизабет Вон Хаймс отбасында дүниеге келген. Ата-анасы оны епископ діни қызметкері болуға ниеттенген, бірақ Хаймс он екі жасқа толғанда, оның әкесі қаржылай күйреуге ұшырады, өйткені кеме капитаны бағалы жүкпен жоғалып, Стуккли үлкен қарызға ұшырады. Семинарияда білім алуға мүмкіндіктері болмаған Хаймс Нью-Бедфордтағы (Массачусетс штаты) шкаф жасаушымен шәкірт болып жұмыс істеді. 1824 жылдың қазан айында Елизавета Хаймстың әкесімен ажырасу туралы өтініш берді (сот бұйрығы бойынша Стукли қазір "белгісіз жерлерде тұратын жас әйел" болды).

Министрлікке кіру, прогрессивті әлеуметтік реформаны қолдау/Интеллигенция

18 жасында Хаймс Нью-Бедфордтағы Christian Connexion шіркеуіне қосылды, онда ол насихатшы ретінде лицензияланды (көптеген жағдайда, бастапқы деңгейдегі рөл - ол уағыздай алады және шіркеу пасторы бола алады, бірақ діни қызметкер болып тағайындалмаған). 1825 жылы қарашада Мэри Томпсон Хендиге тұрмысқа шықты, ал келесі жылы діни қызметке тағайындалды. Келесі бірнеше жылда ол 1830 жылы Бостондағы Бірінші христиан шіркеуінің пасторы болғанға дейін Массачусетс штатының бірнеше аудандарында пасторлық қызмет атқарды. Ол сол кездегі білім беру, ұстамдылық, бейбітшілік және құлдыраушылық реформа қозғалыстарында белсенді болды. 1836 жылы ол Бірінші христиан шіркеуінен кетіп қалды (кейбір ғалымдар оның әлеуметтік реформа қозғалыстарына деген біржақты назарынан кейін қызметінен шығарылды деп мәлімдейді). Ол тек он алты мүшемен бірге Ганновер көшесіндегі Лицей залында жаңа жиналыс бастады; екі жылдан кейін олар жаңа ғибадатханаға көшіп барды, ол 1838 жылы 6 қарашада ашылған Шардон көшесіндегі шіркеуге айналды. 1842 жылы 29 қарашада Хаймс өзінің лауазымын Джон Старквезерге тапсырған кезде, жалпы жиналыс 410 адам болды.

Миллеристтік қозғалысы

Хаймс Уильям Миллермен оны жұмысқа алудан бұрын екі рет кездесті: бірінші рет Вермонт штатының Кале қаласында өткен христиандық байланыс конференциясында; екінші рет 1839 жылы Массачусетс штатының Гротон қаласында Дэвид Камбеллдің ұсынысы бойынша (кейіннен Миллердің пайғамбарлық түсіндірмесіне қызу сыншы болады). Байқағандарына таңғалған немесе Миллердің әлеуетін білген Хаймс Миллерді Бостонның Шардон-стрит-шапелінде сөйлеуге шақырды. Осы баяндамалар Хаймс Мәсіхтің оралуының жақын екеніне сендірді және Миллер үшін уағыздаудың мүмкіндіктерін іздеді. 1840 жылы ол Бостонда алғашқы Миллершіл газетті, "Signs of the Times" газетін басып шығарды және редакциялады. Ол жалпы конференциялар мен лагерьлік кездесулерді ұйымдастыруға басшылық етті және жүздеген памфлеттер, сондай-ақ Миллер лекцияларының екінші және үшінші басылымдарын жариялады. Ол Миллер үшін және өзі үшін батысқа қарай Цинциннатиге дейін кең ауқымды лекциялық турлар ұйымдастырды, осы турларда пайдалану үшін "үлкен шатырдың" өндірісін жүзеге асырды, ол кезде АҚШ-тағы ең үлкен шатыр, және агенттер, кітап қоймалары және оқу бөлмелері желісін құрды Бостоннан Сент-Луиске дейін. Ол сондай-ақ Чарльз Фич пен Аполлос Хейл жасаған алғашқы Миллерлік пайғамбарлық картаның Тейер литографиясын жариялады. Хаймстың жарнамалық жұмысы Миллеризмді әлемнің назарына әкелді, ол Канада мен Англияға дейін созылды. 1842 жылы Нью-Йоркте Midnight Cry атты екінші газет шығарады. Сол жылдың қарашасында Чардон-стрит-шапалласының пасторы қызметінен кетті. Ол өзінің күш-жігерін Миллер мен оның қозғалысын қолдауға бағыттағандықтан, өзінің күш-жігерін азайтты немесе Уильям Ллойд Гаррисонды және оның abolitionist қозғалысын қолдаған басқа да әлеуметтік реформа бастамаларынан толығымен алыстады (Гаррисон оны әлі де "адал және лайықты адам" деп атады, бірақ ол Миллеров қозғалысын қабылдамады, Хаймс "абсурстық теорияның құрбаны болды" деп мәлімдеді). Миллер сияқты Хаймс да 1844 жылы 22 қазанды Мәсіхтің қайта оралатын күні ретінде белгілеуге қарсы болды, бірақ оны күн келгенге дейін көп ұзамай қабылдады. Күні оқиғасыз өтті, ал Хаймс пен Миллер қатты тексеріліп, айыптауларға ұшырады. Хаймс өзінің қорғанысын алдымен The Boston Post, содан кейін The Liberator сияқты мерзімді басылымдарда жариялап, өзіне, қозғалысқа және оның ізбасарларына әсеріне қатысты тағылған кейбір ауыр айыптарды жоққа шығарды.

1844 жылғы үлкен өкініштен кейінгі мансап, өлім

Ұлы ұяттан кейін Хаймс 1845 жылы сәуірде өткен Олбань конференциясында ұятқа қалған адвентистерді бастапқы адвентистік сенімге қайта ұйымдастыруға тырысуда жетекші рөл атқарды. Бұл сәтсіз аяқталғанда, ол Евангелиелік адвентистік шіркеудің және олардың Америка мыңжылдық қауымдастығының (1858) жетекшісі болды, ол сабатшы адвентизмге және олардың киелі орын туралы түсінігіне, сондай-ақ шартты өлместікке және Мәсіхтің екінші келуінен бұрын Исраилді қайта құруға сенетіндерге қарсы болды. 1863 жылы Хаймс шартты өлместік ілімін қабылдады, Адвенттік христиан шіркеуіне қосылды және отбасымен Мичиган штатының Буканен қаласына көшіп барды. 1865 жылы ол Америка Адвенттік Миссиялық Қоғамның құрылтайшы президенті болды және Иллинойста колледж ашуды жоспарлады. Хаймс 1895 жылы 27 шілдеде Елк-Пойнт қаласында қатерлі ісіктен қайтыс болды. Ол Оңтүстік Дакота штатының Сиукс-Фолс қаласындағы Маунт-Плезант қорымында жерленген.