Кіріспе

Американдық театр продюсері Артур Кантор (12 наурыз 1920 жыл - 8 сәуір 2001 жыл) - 100 астам қойылымның дүние жүзі сахналарында, соның ішінде Бродвей, Бродвейден тыс, Лондон мен Париж сахналарында көрсетілуіне үлес қосқан америкалық театр продюсері. Оның ең танымал қойылымдарының көбісі Пэдди Чайефский мен Херб Гарднер сияқты комик драматургтарға қаржылай қолдау көрсеткен. Кантор "қолмен" продюсер ретінде танылды және өндірістің барлық кезеңдеріне, соның ішінде шоулардың қаржыландыруын және барлық жарнамасын басқаруға қатысты. Пьеса жазушылар компаниясына қосылу Кантор үшін өте жемісті болды, өйткені бұл іс оның қалған мансабын бастады.

Мансап

Кантор 1950 жылдардың басында Нью-Йорктегі Таймс-сквердің жанында орналасқан өз агенттікін құрды. Оның алғашқы табысынан кейін келесі төрт жылда Бродвей шоуларының жарнамасын басқаруда сын-тестілеудің жетістіктері болды, соның ішінде "Ұзақ күннің түнге саяхат", "Мейме әпкесі" және "Ғажайып жұмысшы". 1957 жыл Кантордың мансабының дамуы үшін маңызды жыл болды, өйткені ол театр қойылымын шығаруға алғаш рет үлес қосқан жыл болды. Кантор "Орталық батыс қаласындағы сүйкімді алаяқ" туралы жаңа мюзиклге 2000 доллар салуға шешім қабылдады. Бұл мюзикл кейіннен "Музыкалық адам" деп аталды. Пэдди Чайефскидің "The Tenth Man" қойылымы продюсер Сент Суббермен бірге Кантордың Бродвейдегі продюсер ретінде құрметке ие болуына себепші болған екінші елеулі еңбек болып табылады. 1959 жылы сахнаға шыққан бұл шығарма бұрын көптеген продюсерлер тарапынан қабылданбаған еді, өйткені ол жын қинаған жас еврей қызының ерекше оқиғасын айтып берді. "Оныншы адам" фильмін Тайрон Гатри режиссерлік етті, кейін драматургия бойынша Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Оның табыстары 1961 жылы жалғасты, ол Чайефскийдің "Гидеон" романын, сондай-ақ Тад Мозельдің "Үйге бар жол" романын шығарды, соңғысы кейін Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Кантордың тағы бір үлкен табысы бір жылдан кейін, 1962 жылы, Джейсон Робардс басқарған Мистер Гарднердің мың клоундарын шығарған кезде болды. 1970 жылы Артур Кантор театр жазушысы Стюарт У. Литтлмен театр индустриясын зерттейтін "Плеймейкерлер" атты шығармасын шығарды. Ақшаны шатастырып жұмсайтын Кантор Бродвейдің өсіп келе жатқан шығындарынан көбейе түсіп, алаңдай бастады. Бұл оның қойылымдарын Бродвейден Бродвейден тыс театрларға және бүкіл әлемге, соның ішінде Лондон мен Парижге ауыстыруға әкелді, өйткені бұл қойылымдар үшін өндіріс шығындары төмен болды. Лондон мен Бродвейдің сыртында Кантордың келесі онжылдықтардағы негізгі нарықтары болды. Осы кезеңде Кантор көптеген елеулі шығармалар шығарды, соның ішінде Мэгги Смиттің басты рөлін соққан Жеке өмірлер және Гарольд Пинтер жазған "Отхаус" шығармасы. Кантор 1979 жылы "Алтын тоған" қойылымын шығару үшін Бродвейге қысқа уақытқа оралды. Бродвейдің түсірілімі табысты болмағанымен, жоба кейіннен Генри Фонда мен Кэтрин Хепберннің қатысуымен Оскар сыйлығын жеңіп алған фильмге айналғанда пайдалы болды. 1998 жылдың соңында болған инсульттан кейін Cantor-дің жұмыс істеу қабілеті баяулады, бірақ мүлдем тоқтамады. 1999 жылдың күзінде Оңтүстік Африка жазушысы Лизетт Лекат Росстің "Розалардың иісі" атты шығармасын шығаруға дайындалды, бірақ ол Бродвейге дейін тоқтатылды.