Кіріспе
Жоқ Австралия Корольдік Әскери-теңіз флотының тарихы Австралия Корольдік Әскери-теңіз флотының (RAN) дамуын 1788 жылы Австралияны британдықтардың отарлауынан бастайды. 1859 жылға дейін Корольдік әскери-теңіз флотының кемелері жаңа отарларға жиі сапар шегіп жүрді. 1859 жылы Австралия эскадрильясы жеке эскадрилья ретінде құрылды және 1913 жылға дейін Австралияда қалды. Федерацияға дейін алты австралиялық колонияның бесеуі өздерінің отарлаушылық әскери-теңіз күшін іске қосты, ол 1901 жылдың 1 наурызында Австралия теңіз күшінің (AN) Комонвелл әскери-теңіз күшін құрды, ол 1911 жылдың шілдесінде Корольдік қамқорлық алды және сол кезден бастап Корольдік австралиялық теңіз күштері (RAN) деп аталды. 1913 жылы 4 қазанда 1901 жылғы негізге қалау флотының жаңа алмастыру флоты алғаш рет Сидней бастары арқылы жүзіп өтті. Австралияның әскери-теңіз флоты әлемнің барлық мұхиттарында әрекет етті. Бірінші дүниежүзілік соғыста Тынық, Үнді және Атлант мұхиттарында алғаш рет әрекет етті. Соғыстар арасында RAN-дің жағдайы Австралияның қаржылық жағдайына байланысты өзгерді: ол 1920 жылдары үлкен өсімге ие болды, бірақ 1930 жылдары флотын және операцияларын қысқартуға мәжбүр болды. Соған байланысты, Екінші дүниежүзілік соғысқа кірген кезде, RAN Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында болғаннан кіші болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде RAN 350-ден астам жауынгерлік және қолдау кемелерін қолданды; қосымша 600 шағын азаматтық кемелер көмекші қарауыл қайықтары ретінде пайдалануға берілді.) Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін RAN Корея, Вьетнам және басқа да кішігірім қақтығыстарда әрекет етті. Бүгінде RAN Азия-Тынық мұхиты аймағындағы ең күшті күштердің бірі ретінде танылған шағын, бірақ заманауи күштен тұрады.
The history of the Royal Australian Navy traces the development of the Royal Australian Navy (RAN) from the colonisation of Australia by the British in 1788. Until 1859, vessels of the Royal Navy made frequent trips to the new colonies. In 1859, the Australia Squadron was formed as a separate squadron and remained in Australia until 1913. Until Federation, five of the six Australian colonies operated their own colonial naval force, which formed on 1 March 1901 the Australian Navy's (AN) Commonwealth Naval Force which received Royal patronage in July 1911 and was from that time referred to as Royal Australian Navy (RAN). On 4 October 1913 the new replacement fleet for the foundation fleet of 1901 steamed through Sydney Heads for the first time. The Royal Australian Navy has seen action in every ocean of the world. It first saw action in World War I, in the Pacific, Indian and Atlantic oceans. Between the wars the RAN's fortunes shifted with the financial situation of Australia: it experienced great growth during the 1920s, but was forced to reduce its fleet and operations during the 1930s. Consequently, when it entered World War II, the RAN was smaller than it had been at the start of World War I. During the course of World War II, the RAN operated more than 350 fighting and support ships; a further 600 small civilian vessels were put into service as auxiliary patrol boats.) Following World War II, the RAN saw action in Korea, Vietnam, and other smaller conflicts. Today, the RAN consists of a small but modern force, widely regarded as one of the most powerful forces in the Asia Pacific Region.
Австралия станциясы
1788 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстің британдық колониясы құрылғаннан кейінгі жылдары Шығыс Үндістан станциясының қолбасшылығындағы Шығыс Үндістан эскадрильясының Корольдік әскери-теңіз кемелерінде Австралия суларында орналасатын немесе баратын. 1820-жылдардан бастап жыл сайын бір кеме Жаңа Оңтүстік Уэльске, кейде Жаңа Зеландияға жіберілетін болды. 1848 жылы Шығыс Үндістан станциясының Австралия дивизиясы құрылды, ал 1859 жылы Британдық Адмиралтейство Австралия станциясының бас қолбасшысы болып тағайындалған коммодордың қолбасшылығымен Австралия станциясы деп аталатын тәуелсіз командалық құрды. Австралия эскадрильясы құрылды, оған Австралия станциясында қызмет ететін британдық әскери кемелер тағайындалды. Өзгерістер ішінара Шығыс Үндістан станциясының үлкен бөлігінің Австралия суларына бөлінгенін мойындады, сондай-ақ жалпы Батыс Тынық мұхиттағы, әсіресе Таити мен Жаңа Зеландиядағы стратегиялық жағдайға деген алаңдаушылықты арттырды. Ең үлкені - Австралия станциясы экватордан Антарктикаға дейін солтүстік-оңтүстік осьінде жетіп, оңтүстік жарты шардың 1/4 бөлігін оның шығыс-батыс өлшемінде, соның ішінде Папуа-Жаңа Гвинея, Жаңа Зеландия, Меланезия және Полинезияны қамтыды. 1911 жылы Австралия станциясы Комонвелл әскери-теңіз күштеріне (алғашқыда RN офицерлерінің қолбасшылығымен) өтті және Австралия эскадрильясы таратылды. Станция, қазір номиналды австралиялық команда астында, тек Австралия мен оның солтүстік пен шығыстағы аралдық тәуелділіктерін қамтуға дейін қысқартылды. 1911 жылы Комонвеллдің әскери-теңіз күштері Австралияның Корольдік әскери-теңіз күштері деп аталды, 1913 жылы Австралия командалығына кірді. Австралиядағы Корольдік теңіз флотының Сиднейде орналасқан қоймалары, кемежайлары мен құрылыстары Австралия одақтастығына сыйға берілді. Корольдік флот RAN-ді қолдауды жалғастырды және екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы жылдарына дейін Тынық мұхитында қосымша көк су қорғаныс қабілетін қамтамасыз етті.
Колониалдық теңіз флоты мен федерация
1901 жылы Австралия Федерациясына дейін Австралиядағы алты өзін-өзі басқарушы колонияның бесеуінде әскери-теңіз флоты жұмыс істеді, батыс Австралияда әскери-теңіз күштері жоқ. Колониалды теңіз флотын 1859 жылы құрылған Корольдік теңіз флотының Австралия станциясының кемелері қолдады. 1856 жылы Виктория өзінің HMCSS Victoria атты әскери кемесін алды, ол 1860 жылы Жаңа Зеландияның отаршылдық үкіметін Бірінші Таранаки соғысы кезінде қолдауға жіберілді. Виктория Австралияға оралған кезде кеме бірнеше кішігірім оқиғаларға қатысып, бір экипаж мүшесін жоғалтты. "Викторияның" Жаңа Зеландияға жіберілуі Австралияның әскери кемесі теңізден тыс жерге алғаш рет жіберілгені болды. Федерацияға дейінгі жылдары Викторияның колониялық флотының ең күштісі болды. Викторияның 1870 жылдан бері HMVS Cerberus, HMVS Nelson, үш шағын канонерлік қайық және бес торпедалық қайық болды. Жаңа Уэльстің екі өте кішкентай торпедалық қайығы және "Вулверин" корветі болды. Колониалды теңіз флоттары 1880-ші жылдардың ортасында едәуір кеңейтілді және әдетте порттар мен өзендерді жағалауды қорғау үшін канонерлік қайықтар мен торпедалық қайықтардан және кемелер мен форттарды басқару үшін теңіз бригадаларынан тұрады. 1901 жылдың 1 қаңтарында Австралия алты штаттың федерациясына айналды, 1 наурызда Австралия одақтастығы штаттардың қорғаныс күштерін қабылдап, Одақтастықтың әскери-теңіз күштерін құрды. Австралия мен Жаңа Зеландия үкіметтері Император үкіметінің көмегімен Корольдік әскери-теңіз флотының Австралия эскадрильясын қаржыландыруға келісті, ал Адмиралтейство эскадрильяны тұрақты күшейтуге міндеттенді. Британдық Австралия станциясы 1911 жылы Комонвеллдің әскери-теңіз күштеріне берілді және Австралия эскадрильясы таратылды. 1911 жылы 10 шілдеде король Георг V "Австралия корольдік флоты" атағын Commonwealth Naval Forces-ке берді, ал RAN кемелері "Австралия корольдік кемесінің" (HMAS) префиксін ала алды. Станция Австралия мен оның солтүстік пен шығыстағы аралдық тәуелділіктерін қамтуға қысқартылды, Жаңа Зеландия мен оның айналасындағы аймақтар Қытай станциясының бөлігіне айналды және Жаңа Зеландияның әскери-теңіз күштері деп аталды. Сонымен қатар, Корольдік теңіз флоты RAN-ді қолдауды жалғастыратыны және Тынық мұхитында көк су қорғанысын қамтамасыз ететіндігі және егер соғыс болса, RAN кемелері британдық адмиралтейство бақылауына беріледі деп шешілді. 1912 жылғы "Кеңес қорғанысы туралы" заңға сәйкес, бұл тапсырманы жүзеге асыру өкілеттігі генерал-губернаторға берілді. RAN Британдық адмиралтействосының тікелей бақылауында болған барлық кемелер мен персоналмен Корольдік теңіз флотының Австралия эскадрильясына айналады, ал RAN кемелер мен жаттығуларды жүргізу үшін жауапты болды. 1913 жылы Австралия станциясының жауапкершілігі жаңа Австралия Корольдік әскери-теңіз флотына берілді. Флоттың адам күші төрт жүз офицер мен сарбаздан құралған және келесі екі жыл ішінде жаңадан құрылған әскери-теңіз флотына арналған кемелер жасалды. Корольдік флот RAN-ді қолдап, екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы жылдарына дейін Тынық мұхитында көк су қорғанысын қамтамасыз етуді жалғастырды. 1958 жылы Австралия станциясының шекарасы тағы да қайтадан сызылды, бұл жолы Папуа-Жаңа Гвинеяға қосылды. Соғыс жағдайында үкімет Австралия әскери-теңіз кемелерін қалаған жағдайда Британдық адмиралтействоның бақылауына беруге дайын. Біріккен Корольдік келесі күні Германияға соғыс жариялады, ал 8 тамызда Австралия үкіметі жауап алды, егер ол әлі жасалмаса, оны дереу беруді сұрады. Екі күннен кейін, 10 тамызда генерал-губернатор ресми түрде Австралия Корольдік Әскери-теңіз күшін басқаруды 1919 жылдың 19 тамызына дейін ұстайтын британдық Адмиралтействоға тапсырды. Соғыс басталған кезде RAN құрамында 3800 адам болды. Оның ішінде он алты кеме, соның ішінде "Австралия" крейсері, "Сидней" және "Мелбурн" жеңіл крейсерлері, "Парамата", "Яра" және "Варрего" эсминдері, сондай-ақ, "Крейн" және "Лайт" крейсерлері мен үш эсминдері салынып жатқан еді. Соның салдарынан соғыстың басында Австралияның Корольдік әскери-теңіз флоты кішкентай, бірақ күшті күш болды. Австралиялық кемелер алғаш рет Азия мен Тынық мұхит теңіздерінде әрекет етті; Австралияның әскери-теңіз және әскери экспедициялық күшінің (AN&MEF) Германияның Жаңа Гвинеясына шабуылға көмектесті. Германия 1884 жылы Жаңа Гвинеяның солтүстік-шығыс бөлігін және бірнеше жақын арал топтарын отарлап алды, ал колония қазіргі уақытта сымсыз радио базасы ретінде пайдала...
1918-1919 жылғы тұмау пандемиясы
1918 жылдың сәуір мен 1919 жылдың мамыр айлары аралығында бүкіл әлемде шамамен 25 миллион адам испан тұмауынан қайтыс болды, бұл соғыстың төрт жылындағы өлім-жітімнен әлдеқайда көп. Австралияда қатаң карантин саясаты жүзеге асырылды; бұл тұмаудың дереу әсерін азайтса да, елдегі өлім саны 11 500-ден асты. 1918 жылы пандемия басталғанда Австралия Корольдік әскери-теңіз флотының кемелері бүкіл әлемге таралды. Грипптің таралу жылдамдығы, 20 ғасырдың басындағы соғыс кемелерінің тар асханалары мен желдеткішсіз тұрғын бөлмелері ауру үшін қолайлы жағдай туғызды. 1918 жылы пандемия Ұлыбританияның Ұлы флотына тарады; флотқа тағайындалған австралиялық крейсерлер көп зардап шекті, тек бір кемеде 157 адам қаза тапты. Жерорта теңізіндегі ауру Атлантикадағыдан да қатты тарады. 1918 жылдың қараша мен желтоқсан айларында 183 адам қаза тапты, оның ішінде 2 адам пневмониядан қайтыс болды. RAN аурудан жалпы 26 адамды жоғалтты; одан әрі жоғалтулар, негізінен, кәсіби медициналық емдеудің қол жетімділігімен болдырмалды.
Оңтүстік Тынық мұхит аймағына көмек көрсету миссиясы
Ауру 1918 жылы 30 қазанда Ауклендтен жүзіп шыққан жүк кемесімен Оңтүстік Тынық мұхитқа жеткен. Талун Фиджи, Самоа, Тонга және Науруда тоқтады: бұл жерлерде алғашқы аурулар кемелер келгеннен кейін бірнеше күн ішінде пайда болды. Жергілікті билік өкілдері жалпы алғанда індеттің таралуына дайын болмағандықтан, инфекцияның бақылаусыз таралуына жол берді. Кіші аралдардың ішінде Германияның Самоа аумағы ең көп зардап шекті, Жаңа Зеландия әкімшілігі аурудың таралуын азайтуға тырыспады және көршілес Америка Самоасынан көмек ұсынуды қабылдамады. Жаңа Зеландия үкіметі 2002 жылы Самоадан аурудың таралуына қатысты ресми түрде кешірім сұрады. 1918 жылы 29 қарашада Апияның әскери губернаторы Веллингтоннан көмек сұрады; Жаңа Зеландияда барлық дәрігерлер қажет болғандықтан, өтініш қабылданбады. Австралия көмек көрсетудің жалғыз баламалы көзін ұсынды. Командование аймақтағы жағдайдың нашарлауын білген; шлюп 1918 жылы 11 қарашада Фиджиде тұрып, алғашқы жағдайды хабарлады, нәтижесінде оның жартысы зардап шекті. 1918 жылы 20 қарашада Теңіз басқармасы қолда бар әскери медициналық персоналдан бірлескен көмек экспедициясын құра бастады. Содан кейін экспедиция командирі экспедицияны Сиднейден бастап, мүмкіндігінше тезірек жүзіп шығуға бұйрық алды. "Encounter" кемесі Сиднейден 1918 жылы 24 қарашада, жүк тиеу аяқталғаннан кейін он минуттан кейін жөнелтілді. Сувада испан тұмауы кең тараған; Капитан Тринг қатаң карантинді енгізді, кемежайға күзетшілерді орналастырды және жергілікті жұмыс орнына экипаж көмір өндіруді жүзеге асыруын бұйырды. "Санкьюер" сол күні кешке Сувадан шығып, 3 желтоқсанда Апияға жетті. Алты сағаттан кейін Апияға тағайындалған медициналық десант тобы және олардың қоймалары жағаға жетті. Содан кейін 5 желтоқсанда Тонганың астанасы Нукуалофаға қарай жолға шықты. Медициналық персонал мен керек-жарақтардың соңғысы түсірілді, ал "Encounter" 7 желтоқсанда көмірді қайта өңдеу үшін Суваға жөнелтілді. Суваға келгеннен кейін "Encounter" Сиднейге қайтуға бұйрық алды, ол 17 желтоқсанда жетті және дереу карантинге орналастырылды. Оңтүстік Тынық мұхит аймағына көмек көрсету миссиясы Австралияның алғашқы шет елдегі көмек экспедициясы болып саналады және RAN жүргізген болашақ көмек миссияларына прецедент құрады. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Австралия үкіметі Жапонияның Австралияға төнген қауіп-қатері туралы уайымдай бастады. Жапония өз империясын оңтүстікке қарай кеңейтіп, Австралияның қақпасына дейін жеткізді. Жапония өзінің әскери-теңіз күшін күшейтуді жалғастырды және Тынық мұхитында Корольдік әскери-теңіз флотынан артық қару-жараққа ие болды. RAN және үкімет жапондықтардың басып кіруі мүмкін деп санайды. Өз баяндамасында адмирал Джеллико Австралияға жапондықтардың басып кіру қаупі "Ақ Австралия" саясаты сақталғанша сақталады деп сенді. Аустралиядағы екіжақты қолдау мен қауіп-қатерден кейін Австралия үкіметі 1902 жылғы англо-жапондық одақтың жалғасуын қолдады. Австралияға одақты қолдау үшін Жаңа Зеландия қосылды, бірақ одақ Британ империясының Қытаймен және АҚШ-пен қарым-қатынасына кедергі келтірді деп санайтын Канада қатты қарсы болды. Альянс туралы шешім қабылданбады, ал талқылау Вашингтон әскери-теңіз келісімінің нәтижесіне күтіп қалды. Бұл келісімге сәйкес, британдықтар Тынық мұхитында теңіз күшін ұстап қалуға мүмкіндік алды. Көптеген австралиялықтар Төрт державалық келісімді Англия-Жапония одағының орнына қарастырды. Осы қауіпсіздік сезімін он жылдық ереже деп атады. Бұл халықаралық үрдіске сәйкес Австралияда қорғаныс саласын қысқартуға және шығындарды 500 000 фунт стерлингке дейін қысқартуға әкелді. 1922 жылы 22 маусымда парламентті ашқан генерал-губернатор Генри Форстердің сөздері келтірілді: Сол жылы RAN Ұлыбританиядан жаңа кемелер алудың бес жылдық бағдарламасын бастады: ауыр крейсерлер және су ұшақтарын тасымалдаушы Бұл сатып алу ішінара Брисбенді, Мельбурнды, Сиднейді және эсминктердің көпшілігін жою арқылы төленді. 1929 жылғы Ұлы депрессия жұмыс күшін тағы да қысқартты; көлемі азайса да, бос орындар оңай толтырылды, өйткені көптеген ер адамдар жұмыссыз болды және ұсынылған жалақы көпшілік жұмыс орындарынан жоғары болды. RAN-тің жеке құрамы 3117 адамға дейін, сонымен қатар 131 әскери көмекші қызмет мүшелеріне дейін төмендеді. 1932 жылы резервтегілердің саны 5446 болды. 1930 жылдардың басында қаржының жетіспеушілігі Австралия Корольдік Әскери-теңіз колледжін Джервис шығанағынан Викторияд�...
Италияға, Виши Франциясына және Германияға қарсы операциялар
1940 жылдың ортасынан бастап, RAN кемелері, Адмиралтействоның өтініші бойынша, нацистік Германия мен фашистік Италияға қарсы Жерорта теңізіндегі шайқасқа қатысу үшін Жерорта теңізіне орналаса бастады. 1939 жылдың қыркүйегінде Адмиралтейство мен Австралияның Әскери-теңіз кеңесі RAN Destroyer Flotilla-ны Австралия станциясының сыртына орналастыруға келісті; Скрап темір флотилиясы деп аталатын бес кеме желтоқсанның ортасында Мальтаға келді. HMAS Сидней 1940 жылы мамыр айында пайда болды, кейіннен оған Хобарт қосылды. Италия 1940 жылы 10 маусымда соғыс жариялаған кезде Австралияның әскери кемелері Жерорта теңізінде орналасқан одақтастардың жиырма екі эсминцінің бесеуін және бес заманауи жеңіл крейсерлердің біреуін құраған. Содан кейін RAN Австралияның қызметтерін Адмиралтействоға ұсынды және қабылданды. Австралия Жерорта теңізіне жеткенде, RAN бүкіл жауынгерлік флотын Солтүстік жарты шарға жіберді, бұл Австралияны шабуылға ұшырауға мүмкіндік берді. Италияның соғысқа кіруі сонымен қатар Австралия станциясындағы RAN кемелерінің белсенді рөлге ие болуына әкелді. Шынында да, 1940 жылы 12 маусымда ұзақ уақытқа созылған қуғын-сүргіннен кейін Қарулы сауда крейсері (АМК) итальяндық сауда кемесі Ромолоны (9,780 тонна) Наурудың оңтүстік-батысына батырылуға мәжбүр етті. 1940 жылы 27 маусымда Жерорта теңізінің әміршісі адмирал Каннингэм ХМАС Сиднейді қамтитын 7-ші крейсерлік эскадрильяға Матапан мысығының маңында Мысырға бара жатқан конвоймен кездесуге бұйрық берді. Крейсерлік эскадрилья 1940 жылы 28 маусымда сағат 18.00-де үш итальяндық эсминцтерді көріп, дереу оларды шабуылға алды. Бір сағаттан кейін итальяндық эсминец "Эсперо" әрекетке жарамсыз болып, Сиднейге оны батыру туралы белгі берілді. 1940 жылы 7 шілдеде 25 кемелік флот Александриядан Мальтаның шығысында конвоймен кездесуге ниетті. Келесі күні бір су асты кемесі итальяндық флотты 805 шақырым қашықтықта байқады; одақтастар флотилиясы бағытын өзгертіп, оны тосқауылға алды. Екі флот 1940 жылы 9 шілдеде сағат 15.00-де бір-бірін көрді және Калабрия шайқасы деп аталатын шайқас басталды. Ұрысқа төрт әскери кеме қатысты: HMA Ships Sydney, , және Voyager. Сидней - жауды қарсы алған алғашқы RAN кемесі, 15.20-да итальян крейсеріне оқ ашты. Сидней қатты әуе шабуылына ұшырады, ол батып кеткен деп есептеледі. Флот 13 шілдеде Александрияға оралды. 19 шілде күні сағат 07.20-де итальяндық крейсерлер итальяндық крейсер Джованни делле Банде Нере және итальяндық крейсер Бартоломео Коллеони, олар жеті минуттан кейін оқ атқан. Төрт британдық эсминец солтүстік-шығысқа қарай кері шегініп кетті, ал Сидней мен Хавок 64 шақырым қашықтықта жақындай бастады. Сидней крейсерлерді 08.29-да байқады және Спада мысы шайқасының алғашқы оқтарын бірнеше минут ішінде Сидней Банде Нереге сәтті зақым келтірді, ал итальяндықтар оңтүстікке кері қайтқанда, алты одақтас кемелері қуып кетті. 0848, Банде Нере түтін көшкесінің артына жасырынған кезде, Сидни өз отын Бартоломео Коллеониге ауыстырды, ол 0933-те әрекетсіз болды. Австралиялық крейсер Банде Нереді қуып жету үшін кетіп қалды, бірақ 10.27-де итальяндық соғыс кемесі қашықтықта болғандықтан, Сиднейде оқ-дәрілер қауіпті түрде аз болды. Сиднейдің соғыс кезінде алған жалғыз зардабы 09:21-де оқ атып, алдыңғы түтікке тесік салған және бір теңізшіге жараланған. 1940 жылы 30 қыркүйекте HMAS Stuart итальяндық 600 Serie Adua класындағы Gondar су асты кемесін жойып, екі экипажды өлтірді. Кейіннен Стюарт 28 тірі қалғанды құтқарып, тағы он тоғызын басқа кемелер жинады. 1941 жылдың 27 наурызында адмирал Каннингэмнің басшылығымен одақтас флоты Грекияның Матапан мысығынан итальяндық әскери-теңіз күштерімен тосқауылға түсті. Бұл шайқасқа RAN-тің үш кемесі қатысты: HMA Perth, Stuart және Vampire кемелері. Матапан мысығындағы жеңіске байланысты мыңдаған одақтас әскерлер Криттен көшірілді. 1941 жылы 27 қарашада U 559 торпедамен ұрып-соғылып, тобылған. 24 адам аман қалды, бірақ 138 адам, оның ішінде барлық офицерлер өмірден өтті. Австралиялықтар 1941 жылы 15 желтоқсанда Германияның U 127 атты су асты кемесіне шабуыл жасап, оны батырып жіберді.
Батыс Африка
1940 жылы 6 қыркүйекте HMAS Australia операциясы Menace операциясына қосылу үшін Сьерра-Леонедегі Фритаунга жөнелтілді. 19 қыркүйекте Австралия мен крейсер оңтүстікке қарай бара жатқан Вишидің үш крейсерін көріп, соңынан ілесе бастады. Француз крейсері Глоирдің қозғалтқышында ақау пайда болған кезде, Австралия оны Касабланкаға қарай алып барып, екі күннен кейін флотқа қайтып келді. 23 қыркүйекте Австралия жағалау батареяларының қатты атысына ұшырады, содан кейін екі Виши эсминцін портқа қайтарып жіберді. Австралия содан кейін L'Audacieux эсминцін шабуылға алып, он алты минут ішінде сегіз залппен батты. Келесі екі күн ішінде француздар мен одақтастар атысты алмасты; Австралия екі рет соққыға ұшырап, өзінің Walrus су астында жүретін кемесін жоғалтты. Австралия мен флоттың қалған бөлігі 25 қыркүйекте отставкаға кетті. Бұл шайқас Дакар шайқасы деп аталды.
"Қара темір флотилиясы"
Scrap Iron Flotilla) - Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жерорта теңізі мен Тынық мұхитында жұмыс істеген австралиялық эсминецтер тобы. Атауды топқа нацистік пропаганда министрі Джозеф Геббельс берді, ол флотты "жөнсіз заттардың жөнелтілімі" және "Австралияның темір флотилиясы" деп сипаттады. Флотилия бес кемеден тұратын; , флотилияның басшысы ретінде әрекет еткен және төрт V класты эсминец; , , Кемелердің барлығы Бірінші дүниежүзілік соғыста соғысу үшін салынған және жаңа кемелерге қарағанда баяу және нашар қаруланған. Бес эсминец - RAN эсминецтерінің барлық күштері - 1939 жылдың қарашасында Австралиядан Сингапурға кетті, онда олар Корольдік теңіз флотының субмаринасымен су асты кемелеріне қарсы жаттығулар өткізді. 1939 жылдың 13 қарашасында флотилия Сингапурдан Жерорта теңізіне кетті. Австралиялық эсминецтер флотилиясы 1941 жылдың сәуірінде Грекия шайқасынан кейін одақтастардың эвакуациясын қоса алғанда, Жерорта теңізінде бірнеше іс-қимылға қатысты. Александрия мен Мерса Матрухтан Тобрукқа дейінгі қайта жабдықтау жолдары "Бомба аллеясы" деп аталды және тұрақты осьтік әуе шабуылдарына ұшырады.
Қызыл теңіз
Жерорта теңізінде қызмет етумен қатар, RAN кемелері Қызыл теңізде де қызмет етті. 1940 жылдың тамызында итальяндық әскерлер Британдық Сомалилендке басып кірді. Жауынгерлік шегінуден кейін британдық гарнизон Берберадан шығарылды. Ұзаққа созылатын операцияны жеңілдету үшін Хобарт құрлыққа екі жақты қаруды жіберді. Теңізшілерді итальяндықтар тұтқынға алды, бірақ кейін босатылды. 1940 жылы Қызыл теңізде екі шлоп - Параматта 30 шілдеде және Яра қыркүйекте әскери-теңіз флотына қосылды. Қазан айында "Ярра" конвойға шабуыл жасауға тырысқан екі итальяндық эсминецін шабуылдап, жойған. RAN кемелері соғыстың барысында Қызыл теңізде қызмет көрсеткенмен, 1941 жылдан кейін RAN кемелері Жапонияның қатерлі әсеріне қарсы Австралия суларына жіберілді.
HMAS Sydney-дің жоғалуы
1941 жылы 19 қарашада Австралияның жеңіл крейсері мен Германияның көмекші крейсері Корморан Батыс Австралиядан алыс Үнді мұхитында бір-бірімен ұрысқан. Екі кеме бірін-бірі батты: Сидней 645 адаммен жоғалды, ал Корморан экипажының көпшілігі құтқарылды және соғыс тұтқынына айналды. Екі апаттың да орны 2008 жылдың 16-17 наурызына дейін көптеген адамдар үшін құпия болып қалды және екі кеме де табылғанға дейін көп дау-дамайға ұшырады.
Солтүстік Африка
RAN бөлімшелері Жерорта теңізі науқанында қызмет етуді жалғастырды, 1945 жылы Солтүстік Африкаға шабуыл жасаған "Шамылда" операциясына қатысты. 1942 жылы 28 қарашада Киберон итальяндық Dessiè су асты кемесін батыруға көмектесті, ал үш күннен кейін төрт кемелік конвой мен эсминціні жоюға қатысты.
Сицилия 1943 жыл
1943 жылдың басында сегіз австралиялық жобаланған және салынған кеме Үнді мұхитынан Мысырға Сицилияға қарсы союзгерлердің шабуылына дайындық ретінде көшірілді. Олар 3000 кемелік одақтас әскердің құрамына кірді. Корветтер мамыр айында Жерорта теңізіне келіп, 21-ші және 22-ші мина тазарту флотилияларына бөлінді. Сегіз кеме де шабуылдан аман қалды, бірақ неміс бомбалаушысынан қаза тапқан. Капитан қандай зақым болғанын сұрағанда, Мэрибороның жауабы: "Менің іш киімдерімнен басқа зақым жоқ".
Ява теңізі
1942 жылдың 28 ақпанында ABDA әскери-теңіз күштерінің бірі Жава теңізінде жапондық шабуылшы күштермен кездесті. Леандер класының крейсері мен американдық ауыр крейсер Хьюстон Жава теңізіндегі шайқаста соғысып, аман қалды. 1942 жылдың 1 наурызында "Перт" және "Хьюстон" Сунда боғазы арқылы Джилатжапқа көшуге тырысты, бірақ олардың жолын батыс Явадан келген негізгі жапондық басқыншылық флоты бұзды. Союздық кемелерге кем дегенде үш крейсер мен бірнеше эсминецтер шабуыл жасады. Сунда боғазы шайқасы деп аталатын қатал түнгі іс-қимыл кезінде Перт пен Хьюстон торпедамен бұзылып, батылды. Перт кемесі бойындағы қаза тапқандардың ішінде 350 экипаж және 3 азаматтық адам қаза тапты, ал 324 адам суға батып, жапондықтардың тұтқынына түсті (олардың 106-сы кейін тұтқында қайтыс болды). Перттің апатынан кейін оның әпкесі Сиднейдің суға батуы Австралия халқына үлкен психологиялық әсер етті. Жапондықтар достық атыспен бір мина сыпырушы кеме мен әскер тасымалын батып кеткен, ал тағы үш көлік зақымдалған және жағаға жабылуға мәжбүр болды.
Коралл теңізі
1942 жылы 2 мамырда RAN-дің екі кемесі Коралл теңізіндегі шайқаста одақтас күштердің құрамына кірді; HMA кемелері және 44-ші арнайы жұмыс тобының құрамында. Екі кеме де Порт-Морсбиге кіретін жолды күзетіп тұрған күштің бір бөлігі болған кезде қарқынды әуе шабуылына ұшырады.
Австралиялық теңіз қатынасын қорғау
1942 жылдың мамыр айының аяғы мен маусым айының басында Жапон императорлық әскери-теңіз флотының бес субмаринасы Сидней мен жақын маңдағы Ньюкасл портына шабуыл жасады. 31 мамыр мен 1 маусым аралығында Субмариналар Сидней портында одақтас кемелерге қарсы үш Ko hyoteki класындағы шағын су асты кемелерін ұшырды. " Чикаго " крейсеріне арналған торпеда кеме қоймасының астында жарылып , 21 адам қаза тапты . 8 маусымда екі су асты кемесі Сидней мен Ньюкасл қалаларын шапқыншылықпен шабуылдады. Осыған жауап ретінде RAN Брисбен мен Аделаида арасында конвойлар құрды. 1200 тоннадан асатын және жылдамдығы төмен барлық кемелер шығыс жағалаудағы қалалар арасында сапар шегу кезінде конвойда жүзуге міндетті болды. Сидней мен Ньюкаслға жасалған шабуыл Австралияға қарсы жапондық су асты кемелерінің ұзақ мерзімді жорығының басталуын білдірді. 1942 жылы Жапонның су асты кемелері Австралияның суларында 17 кемені батты, бірақ олардың ешқайсысы конвойдың бір бөлігі ретінде жүзіп жүрмеді. 1943 жылы шілде айында жапондықтар жорықты аяқтамас бұрын, Австралия суларында 16 кеме батты. Олардың бесеуі соғыс кезінде батып кеткен. Австралияның әскери-теңіз күштері 1943 жылдың желтоқсаны мен 1944 жылдың наурызы аралығында жағалаудағы конвой жүйесін біртіндеп бұзды. Соғыс аяқталғанда, RAAF және RAN Австралия жағалауында 1100 - ден астам конвойды алып барды. RAN тек бір ғана толық көлемді жапондық су асты кемесін Австралия суларында (124-ші қаңтарда 1942) батырмаға шығарса да, конвойдың еріп жүруі жапондық су асты кемелерінің шабуылдарын қиындата отырып, Австралия суларында кеме қатынасына төнген қауіпті сәтті азайта алды. Австралия мен Жаңа Гвинея арасындағы конвойларды сүйретіп жүргенде, 1942 жылы 24 тамызда Порт-Морсбидің маңында жапондық Кайчу типті субмаринаға шабуыл жасап, оны батырып жіберді, оның ішінде 42 адам қаза тапты.
HMAS Canberra-ның жоғалуы
1942 жылдың тамызында Саво аралы шайқасында болған жоғалту - бұл RAN-дің Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде болған ең үлкен бір кемесі. 1942 жылдың 9 тамызының таңертеңгісін Гуадалканал жағалауында Канберра күшті жапон әскери-теңіз күштерінің күтпеген шабуылдарынан қатты зақымдалды. Кенберраға екі минуттан аз уақыт ішінде 24 снаряд соқты, оның құрамында 84 адам қаза тапты, соның ішінде капитан Фрэнк Гетинг те болды. Кемеден кету туралы бұйрыққа сәйкес, Кенберра келесі күні АҚШ эсминцінен торпедамен батырылды. Канберраны жоғалту, Сидней мен Перттегі жоғалтулардан кейін, RAN-ге бұрын-соңды болмаған халықаралық назар аударып, жанашырлық танытты. АҚШ президенті Франклин Рузвельт Канберраның жоғалуын еске алуды қалады және АҚШ-тың салынып жатқан ауыр крейсерін Канберра деп атауды өтінді. Канберра 1943 жылы 19 сәуірде іске қосылды. Британ үкіметі RAN-ге ауыстыруды мақұлдады, ал кеме 1943 жылы 20 сәуірде HMAS Shropshire ретінде пайдалануға берілді.
Лейте шығанағы мен Лингаен шығанағы
1944 жылдың 23-25 қазанында төрт RAN әскери кемесі HMA Ships Australia, Shropshire, және Лейте шығанағы шайқасына қатысты, бұл тарихтағы ең үлкен теңіз шайқастарының бірі. 21 қазанда Австралия Лийте аралы маңында камикадзе ұшағымен соққыға ұшыраған алғашқы одақтас кемесі болды. Австралия мен Шропширдің қарушылары атысты, және хабарланғандай, белгісіз жапон ұшағын ұрды. Ұшақ кейін кемелерден ұшып кетіп, Австралияға қарай бұрылып, көпірдің үстіндегі кеме құрылысына соқтығысып, теңізге құлағанға дейін үлкен аумаққа күйіп жатқан отын мен қалдықтарды шашып жіберді. Ұшақпен тасымалданған бомба жарылмай қалды; егер жарылса, кеме тиімді түрде жойылуы мүмкін еді. Шабуыл нәтижесінде кем дегенде 30 экипаж мүшесі қаза тапты, оның ішінде командалық офицер, капитан Эмиль Дешено; жараланғандардың арасында Австралия күштерінің қолбасшысы коммодор Джон Коллинс болды. Австралия дежурлықта қалды, бірақ 25 қазанда тағы соққыға ұшырап, жөндеу үшін Жаңа Гебридтерге кетуге мәжбүр болды. Шропшир мен Арунта Лейтеде қалды және 25 қазанда Суригао боғазы шайқасында АҚШ-тың жетінші флотының қолдау күшінің құрамына кірді. Бұл әрекетте екі кеме де Жапондық Ямаширо атты жапондық соғыс кемесін батыруға ықпал етті. Шропшир 14 минут ішінде соғыс кемесін 8 дюймдік пулеметтерімен отыз екі сегіз қанаттан атып жіберді. HMAS Australia 1945 жылдың қаңтарында Лингаен шығанағындағы шайқаста соғысқа қайта оралды. Бұл шайқаста 5-9 қаңтар аралығында Австралияға бірнеше рет шабуыл жасалып, едәуір залал келтірілді, бұл оны тағы бір рет зейнетке шығуға мәжбүр етті.
Британдық флоттағы кемелер 1942 45
1940-1942 жылдары Ұлыбританияда 5 және 2 кеме жасалып, Британдық шығыс флотында қызмет ету үшін RAN-ге тапсырылды: HMA Кемелер , , , , және Бұл кемелерді негізінен RAN қызметкерлері басқаратын, бірақ олар көбінесе британдық офицерлер басқаратын және британ үкіметінің меншігі болып қала берді. 1942 жылдың наурыз-сәуір айларында Жапонияның Цейлонға шабуыл жасауынан кейін Шығыс флоты Триномаладағы базасынан Үнді мұхитының екінші жағына: Кениядағы Килиндиге көшірілді. Сол жерден флота жергілікті патрульдерді жүргізді, конвойларды сүйретті және кейде Жерорта теңізіндегі операцияларға кемелерді жіберді. 1942 жылдың маусым айында Мальтаға бара жатқан конвойдың "Жаралы" операциясы кезінде Nestor әуе шабуылынан қатты зақымдалып, баяу батып кетті. 1944 жылдың 11 ақпанында HMA Ships Ipswich және Launceston корветтері Үндістанның Jumna шлюппен бірлесіп, жапондық Ro 110 су асты кемесін Бенгал шығанағында батты. Соғыстың алты жылында RAN үш крейсерін, төрт эсмингін, екі шлобын, корвет пен көмекші мина сығушыны жоғалтты. Жапондықтардың тапсырылу салтанатынан кейін RAN кемелерінің көпшілігі Жапон суларынан басқа міндеттерге кетті. Жапонияның бас тартуы туралы келісімнің бір бөлігі ретінде одақтастардың жаулап алуына және қарусыздануына келісті. 1945 жылы 17 тамызда Австралия үкіметі екі крейсер мен екі эсминецті Британдық одақтастық әскерлерінің (BCOF) қатарына беруге келісті. Жалпы алғанда 15 RAN кемесі BCOF-те қызмет етті, кемелер әртүрлі міндеттерді орындады, бірақ негізінен Кюсю патруліне жұмысқа орналастырылды, олар корей азаматтарының Жапонияға заңсыз кіруіне жол бермеді. RAN сонымен қатар Жапонияның қарусыздануына ықпал етті, бұрынғы Жапон императорлық әскери-теңіз кемелерінің батырылуына көмектесті, бір жағдайда "Қыюсю" операциясының аясында жеті су асты кемесін батыруға қатысты. Үндістан мен Жаңа Зеландия контингенттері BCOF-тен шыға бастағанда, операция негізінен Австралия операциясы болды. 1948 жылы Куре әскери-теңіз базасы Австралияға берілді және ол 1950 жылы 25 маусымда Солтүстік Корея Оңтүстік Кореяға шабуыл жасаған кезде, бір RAN кемесі BCOF құрамында болды. Австралия үкіметі бірден Біріккен Ұлттар Ұйымына қызмет көрсетуге ұсыныс жасады. Ақырында, осы аймақтағы барлық RAN кемелері Британдық одақтастық күштерінің Корея (BCFK) командалығына берілді. Аустралия мен Жаңа Гвинея суларынан миналарды тазарту - RAN үшін соғыстан кейінгі жылдардағы тағы бір назар аудару болды. Кен тазалау жұмыстары 1945 жылдың желтоқсанында басталды және оны HMAS Swan, сегіз Bathurst класындағы корветтер және Кейрнстегі базадан бірнеше кіші кеме жүргізді. Бұл ауыр және қауіпті жұмыс болды. 1947 жылы 13 қыркүйекте Солтүстік Квинсленд маңында минаға ұшырап, төрт адам қаза тауып, тағы 25 адам жараланды. 1948 жылы тамыз айында RAN 1816 минаны жойғаннан кейін бұл тапсырманы орындады.
Қырғи қабақ соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін RAN өзінің жер үсті флотын қысқартты, бірақ басқа жолдармен кеңейтуді жалғастырды, ол екі Корольдік флотты сатып алды, содан кейін құрылыс (және) флоттың әуе қолын құру үшін. 1960 жылдары RAN британдық жобаланған кемелерден алыстап кетті; соңғы британдық жобалау типті 12 фрегат болды, ол фрегаттардың негізін құрады. RAN-ге бағытталатын зымыранмен қаруланған жойғыш тапсыру туралы шешім қабылданған кезде, британдық жобаның анық болғаны; дегенмен, RAN газ турбинасының қозғалтқышына, Seaslug зымыран жүйесіне және дизайнды Австралияның қажеттіліктеріне бейімдеу мүмкіндігіне қатысты ескертулер болды. Оның орнына Австралия үкіметі АҚШ-тың пар турбинасымен жұмыс істейтін, "Тартара" зымыранымен қаруланған "Перт" класын таңдады. Бұл RAN үшін таңдалған алғашқы ірі АҚШ әскери кемесі болды. 1960-шы жылдардың ортасына қарай RAN өзінің операциялық мүмкіндіктерінің шыңы болды; ол әуе кемелерін (HMAS Melbourne), үш үлкен аймақты қорғаныс жойғыштарын (HMAS Melbourne), алты заманауи фрегат пен төрт шабуылдаушы кемелерді пайдалануға беру арқылы ірі операцияларды қолдауға толық тасымалдаушы ұрыс тобын жіберуге қабілетті болды. 1960-шы жылдары британдық күштер Суэц каналының батысына шегінген кезде RAN көбірек қорғаныс рөлін атқара бастады және ANZUS келісімшарты арқылы одақтасқан АҚШ-пен бірлесе жұмыс істеді. RAN Корея, Вьетнам және Индонезиялық қарсыластықты қоса алғанда, соғыстан кейінгі көптеген қақтығыстарда қызмет етті.
With the retreat of British forces west of the Suez Canal in the 1960s, the RAN began to take a more defensive role, and in co operation with the United States, allied though the ANZUS treaty. The RAN saw service in many of the world's post war conflicts, including Korea, Vietnam, and the Indonesian Confrontation.
Корея
1950 жылы 27 маусымда Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесі мүше мемлекеттерді Оңтүстік Кореяға көмек көрсетуге шақырды. 29 маусымда премьер-министр Роберт Мензиес Жапонияда орналасқан фрегат пен Гонконгтағы эсминец Кореядағы БҰҰ командалығына тапсырылатындығын мәлімдеді. 1 шілдеде, президент Трумэн американдық құрлық әскерлерін Кореяға жібергеннен кейін бір күн өткен соң, Кореядағы алғашқы австралиялық операция өтті; Шоалхейвен американдық оқ-дәрі кемесін Жапониядан Пусанға дейін алып барды. 1950 жылы шілдеде іске қосылған, қазан айында Вонсанға X корпустың қонуы кезінде оқпен қамтамасыз еткен. Желтоқсан айында Батан мен Уаррамунга Хунгнамнан әскерлер мен босқындарды жаппай эвакуациялауға көмектесті. Ұшақ тасымалдаушы кеме Кореяға 1951 жылдың қыркүйегі мен 1952 жылдың қаңтары аралығында жіберілді. Бұл Комонвелл Доминионына тиесілі соғыс уақытында қызмет көрсеткен алғашқы кеме. Осы уақыт ішінде Сиднейден 2366 ұшу жасалды, тек он бес ұшақ жоғалып, үш ұшқыш қаза тапты.
Малайзия
1948 жылы 18 маусымда Малайзияда (кейінгі Малайзия) малай коммунистік партизандардың көтерілуімен Малайзия төтенше жағдайы жарияланды.
Индонезия
1963 жылы Индонезияның Борнео мен Малайзияға басып кіруіне жауап ретінде Австралия аймақтағы өз іс-қимылын күшейтті. Жаулық басталған кезде, RAN фрегаттары және сол аймақта қызметте болды. Тәуекелдің күшейе түсуіне байланысты Австралия Сидней, Вампир, Вендетта және басқа да фильмдерді сол аймаққа жіберді. 1964 жылы 19 мамырда 16 мина тазарту эскадрильясы да пайда болды. 1964 жылы 13 желтоқсанда Сингапур бұғазында патрульдік операция кезінде жарықсыз кеме автоматты қарумен мина сыпырушы кемеге атқылады. Кемеде тағы да кішігірім қару қолданылып, үш индонезиялық экипаж мүшесінің қаза табуы мүмкін болды. 1965 жылы 23 ақпанда Тил тағы бір іс-шараға қатысқан, ол Рачадо мысығының маңында жарықсыз кемені анықтады. Күдікті кеме жабылып, жарықпен жарық көрді, ал киім киген тоғыз қарулы адам сынға түскенде дереу берілді. 1964 жылы 13 наурызда ол 16-шы мина тазарту эскадрильясының екінші кемесі болды. Ол Раффлс маякқа патрульдік сапармен бара жатқанда Индонезияның жағалау батареясынан атылды. Кемеге 11 рет жарылғыш оқ атылды, кейбіреулері кемеге түсіп, Хок жылдамдықпен аймақтан кетіп қалды. Келесі күні таңертең "Хок" кемесі бес индонезиялықпен бірге барған "Сампанды" ұстап алады. Индонезия күштері 1965 жылы 28 маусымда Сабахтың Себатик аралына шекарадан өткенде, HMAS Yarra индонезиялықтардың кетуін бұзатын бомбалауды жүргізуге шақырылды. Яра 5 және 10 шілдеде шекаралық аймақты тағы екі рет бомбалады. Үш рет атқанда Яра жауды 70 рет атып тастады. 1966 жылы 13 тамызда Индонезия мен Малайзия арасындағы келісім соғысты аяқтады.
Мельбурн-Вояджер зілзаласы
1964 жылдың 10 ақпанындағы түнде, RAN тарихындағы ең ауыр бейбіт апат болды, ол кеменің екіге бөлінуімен әуе кемесі, "Вояджер" бортындағы 293 адамның 82-сі қаза тапты. Мельбурн әуе тобы Джервис шығанағында жаттығулар жүргізді, "Вояджер" ұшақ күзетші жойғыш ретінде әрекет етті. Кемелердің бағытын кері бұру үшін бірнеше маневрлер жасағаннан кейін, "Вояджер" Мельбурнның оң жағында аяқталды және 20.52 -де өзінің позициясын қайтадан жалғастыруға (тасымалдаушының артында және портқа) бұйрық алды. Мельбурннан бұрылудың орнына "Вояджер" күтпеген жерден тасымалдаушыға қарай бұрылды және тым кеш болғанша бағытын өзгертті. 20: 56-да "Мелбурнс" кемесі жойғышты көпірдің артында ұрып, екіге бөлді. Құтқарылғандарды іздеу түн бойы жалғасты; Кемедегі 314 адамның ішінде 14 офицер, 67 теңізші және 1 азаматтық кемежай жұмысшысы, соның ішінде капитан Дункан Стивенс қаза тапты. Жағдайдан кейін премьер-министр Мензис оқиғаны тексеруге Корольдік комиссияны тағайындады. Комиссия төрағасы соқтығысудың ең алдымен Вояджердің көпірдегі экипажының тиімді бақылауын сақтамағаны үшін кінәлі деп тапты, сонымен қатар Мельбурнның капитаны Джон Робертсонға (одан кейін көп ұзамай отставкаға кетті) және тағы екі офицерге Вояджерді ескертуді немесе соқтығысуды болдырмау үшін тиімді шаралар қолданбағаны үшін кінә тақты. Корольдік комиссияны басқару нашар деп танылды, ал қоғамдық қысым мен Стивенстің ішімдікке қатысты проблемасы бар деген мәлімдемеден кейін екінші Корольдік комиссия жарияланды: бір оқиға үшін екі комиссия өткізілген жалғыз рет. Екінші Корольдік комиссия Стивенс медициналық тұрғыдан командалық қызметке жарамсыз деп тапты, сондықтан бірінші комиссияның кейбір тұжырымдары дұрыс емес еді, ал Мельбурн офицерлері кінәлі емес еді. Екі комиссия осындай қатаң бақылауға үйренбеген RAN иерархиясында үлкен қасірет туғызды және ақыр соңында Әскери-теңіз басқармасының азаматтық әлемнен оқшаулануын жоюға әкелді. Хобарт Вьетнамдағы қызметі үшін Құрама Штаттар Әскери-теңіз Күштері Бірлігінің мақтау белгісімен марапатталды, ал бауырлас кеме Құрама Штаттар Әскери-теңіз Күштері Бірлігінің мақтау белгісі мен Құрметті бірлік мақтау белгісін алды. Клеаренс 3 дайвинг командасы АҚШ президенті сыйлығының, екі АҚШ әскери-теңіз жасағының және бір АҚШ Құрметті жасағының мақтау қағазымен марапатталды. АҚШ-тан тыс барлық үш награданы алған жалғыз бөлімше. Вьетнамда бес жыл қызмет еткен соң, "Перт", "Хобарт" және "Ливерпуль" атты төрт деструктор 397 мың мильден астам аралықты басып өтіп, 102 546 оқ атыпты. Ұшақ тасымалдаушы 1960-шы жылдардың басында әскер кемесі ретінде қайта құрылды. Ол 1965 жылы мамыр айында Вьетнамға алғашқы сапарын бастады. Сидней Вунг-Тау паромдары ретінде танылып, Вьетнамға 25 сапар жасады: 16 094 сарбазды, 5 753 тонна жүк және 2 375 көлікті тасымалдайтын болды. 2 маусым мен 3 маусым аралығында Фрэнк Эванс Оңтүстік Қытай теңізіндегі көпұлтты соғыс ойындарында кемеге сүйемелдеушілік жасады. Бірлескен RAN USN тергеу кеңесі құрылды, ол Мельбурн капитаны Джон Стивенсон мен Эванстың үш офицерін кінәлі деп тапты. HMAS Melbourne кемесі бейбіт уақытта екі достық кемені батырып алған жалғыз әскери кеме деп саналады. 1971 жылдың сәуірінде премьер-министр Джон Гортон Вьетнамдағы австралиялық әскерлердің азаятынын мәлімдеді. Бұл май айында суға түсушілердің және маусым айында флоттың әуе қолдарының шығарылуына әкелді. 1971 жылы 15 қазанда Сиднейге қайтып келген Брисбен атты соңғы деструктор. Уитлэм үкіметі Австралияның барлық әскерлерін алып тастады және Оңтүстік Вьетнамға әскери көмекті тоқтатты. 1972 жылдың 11 наурызында Сиднейге оралды және келесі күні HMAS Сиднейдің артынан барды. 10 жыл бойы соғыс кезінде сегіз офицер мен теңізші қаза тауып, тағы 46 адам жараланды немесе басқа да жарақаттар алды.
Трейси циклоны
1974 жылдың 25 желтоқсанында таңертең Тропикалық циклон Трейси Дарвин қаласын соққыға жығып, 71 адамды өлтіріп, 4 миллиард доллар (1998 A$) шығын келтірді. Циклонға жауап ретінде RAN операцияға кірісті. "Дэвианға көмек көрсету" операциясы; 13 кеме, 11 ұшақ және 3000-ға жуық адам қатысқан, оның тарихындағы ең үлкен бейбіт уақыттағы апаттан зардап шеккендерге көмек көрсету операциясы. Трейси Дарвинді соққыға ұшыратқан кезде, RAN-де қалада 351 адам болды, оның ішінде төрт адам; ер адамдардың аз саны RAN-дің Дарвин азаматтарына жедел көмек көрсету мүмкіндігін шектеді. Төрт делдал қайықтың бәрі қандай да бір жағынан зақымдалды: олар циклонға аз зақымданумен төтеп бере алды, бірақ суға батып, Стокс Хилл Уорфпен соқтығысқаннан кейін суға батып, екі адам қаза тапты. 1979 жылы Австралия мен Жаңа Зеландия үкіметтері Тынық мұхит аралдарының өтініші бойынша Оңтүстік-Батыс Тынық мұхит аймағына күзет пен теңізде қарауылдау талаптарын бағалау үшін қорғаныс өкілдерін жіберді. Тынық мұхиты елдерінің үкіметтері жаңа қадағалау талаптарын қанағаттандыру үшін тиісті теңіз патрульдік күштерінің қажеттілігі туралы алаңдаушылықтарын білдірді. Австралия үкіметі қорғаныс ынтымақтастығы жобасын (DCP) құру арқылы аймақтағы арал елдеріне тиісті қарауыл кемелері, оқу және инфрақұрылым беру үшін жауап берді. Тынық мұхит аймағында патрульдік қайық жүйелері бағдарламасының кеңсесі RAN сатып алу ұйымының кіші әскери кемелері бөлімшесінде құрылды. 1970 жылдардан бастап RAN-дің басты әскери мәселесі Үнді мұхитындағы Кеңес теңіз күштері болды. 1971 жылы Оңтүстік Йеменнің марксистік үкіметі Кеңес теңіз күштеріне Адендегі бұрынғы британдық әскери базаны пайдалануға рұқсат берді, осылайша Кеңес теңіз күштеріне Үнді мұхитында эскадрильяны ұстауға мүмкіндік берді. Бұл мәселе АҚШ-тың әскери-теңіз флотымен ынтымақтастықты күшейтуге және Батыс Австралиядағы RAN негізгі базасын дамытуға әкелді. 1970-ші жылдардың соңында RAN көптеген ескірген кемелерін заманауи эквиваленттермен алмастырды. Ол Мельбурнның орнына британдық авианосецті сатып алуды жоспарлағанмен, Фолкленд соғысынан кейін Ұлыбританияның авианосец туралы ұсынысы кері қайтарылды. Нәтижесінде 1982 жылы Мельбурн ұшағы алмастырылмай, қызметінен шығарылды. 1983 жылы 30 маусымда флоттың әуе қолбасшылығы барлық дерлік тұрақты қанатты ұшақтарын қызметінен босатты. 1987 жылы Хоук үкіметінің қорғаныс ақ қағазында RAN-ді Жаңа Оңтүстік Уэльс пен Батыс Австралиядағы негізгі флоттық базалармен екі мұхит теңіз флотына көбірек тәуелді болуға шақырды. Жоспарда Стирлингтің Гардэн аралы мен Джервис шығанағын кеңейтуді талап етті. Бастапқыда жоспар бойынша негізгі жауынгерлік бөлімшелер мен су асты кемелері екі флоттық базаның арасында бөлініп, континенттің екі жағында да ұқсас мүмкіндіктер қамтамасыз етілді. Ұсынылған Джервис шығанағындағы әскери-теңіз базасы ешқашан іске аспады; Шығыс флоты базасы Сиднейдің айналасында құрылды, ал HMAS Stirling жер бетіндегі флоттың жартысы мен бүкіл су асты флотының үйі болып табылады. Бұл саясаттың негіздері, Үнді мұхитында орналасуы арқылы, Жаңа Оңтүстік Уэльс емес, Батыс Австралиядан басталатын отын мен техникалық қызмет көрсетуді үнемдеу мүмкіндігіне қатысты. Сонымен қатар, баяндамада Үнді мұхиты да апат қаупі бар аймақ ретінде аталды. Жаңа нысандар Австралияның Құрама Штаттардағы құндылығын арттырады, әсіресе су асты кемелерін күтіп ұстауға қатысты. Джервис шығанағындағы кеңейту АҚШ Тынық мұхиты флотының шығыс жағалауға барған сапарын күшейтуге мүмкіндік береді, ал оның ядролық әскери кемелері Сидней мен Мельбурндегідей қарсылыққа тап болмайды. 1987 жылғы Ақ кітапты көптеген адамдар Австралияның АҚШ-пен қарым-қатынасын нығайту әрекеті ретінде қарастырды, ол Жаңа Зеландияның өз порттарында ядролық қаруға қарсы ұстанымынан зақымдалған болатын. Осы саясатқа сәйкес RAN өзін-өзі қамтамасыз ету үшін құрылымдалды және оның 1980 жылдардың соңында Аустралияның жергілікті аймағында жұмыс істеуге бағытталған. Екі мұхит саясаты бүгінгі күні де қолданыста және оны қазіргі Австралия үкіметі мен оппозиция қолдайды. Бұл саясаттың сәттілігі әсіресе HMAS Stirling-те айқын көрінеді. Базаның дамуы қарқынды, оның жергiлiктi және жаһандық тұрғыда орналасуы Шығыс флотының базасына қарағанда артықшылыққа ие. Барлық сегіз кемені Стирлингке көшіру ұсынылды, бұл теңізшілерге оқыту ортасын жеңілдетеді және шығынды едәуір үнемдейді.
During the late 1970s, the RAN replaced many of its ageing ships with modern equivalents. While it planned to purchase the British aircraft carrier to replace Melbourne, Britain's offer of the carrier was withdrawn after the Falklands War. As a result, Melbourne was decommissioned without replacement in 1982 and the Fleet Air Arm retired almost all of its fixed wing aircraft on 30 June 1983. In 1987, the Hawke Government's Defence White Paper called for the RAN to become a more self reliant two ocean navy with major fleet bases in New South Wales and Western Australia. The plan called for the expansion of Stirling on Garden Island and Jervis Bay to accommodate an expanded RAN combat surface and submarine fleets. The plan originally called for the major combat units and submarines to be split between the two fleet bases, providing similar capabilities on both sides of the continent. The proposed Jervis Bay naval base never became a reality; Fleet Base East was built up around in Sydney while HMAS Stirling is home to half the surface fleet and the entire submarine fleet. The rationale behind the policy included the possibility of savings in fuel and maintenance that would result from Indian Ocean deployments beginning their journey from Western Australia rather than New South Wales. The report also classed the Indian Ocean as an area where contingencies might arise. The new facilities would increase Australia's worth to the United States, particularly to do with maintenance of submarines. Expansion at Jervis Bay would allow intensified east coast visits by the United States Pacific Fleet, and its nuclear warship visits would not run into as much opposition as they do in Sydney and Melbourne. The 1987 White Paper was seen by many as an attempt to strengthen Australia's relationship with the United States, which had been damaged by New Zealand's stance against nuclear weapons in its ports. In line with this policy, the RAN was structured to become more self reliant and its activities during the late 1980s were focused on operating within Australia's local region. The Two Ocean Policy remains in place today and is supported by the current Australian Government and the opposition. The success of the policy is especially evident at HMAS Stirling. The base is thriving and its location both in a global and local context gives it an advantage over Fleet Base East. It has been suggested that all eight ships be relocated to Stirling, this would create an easier training environment for sailors and would lead to significant cost savings.
Перс шығанағындағы соғыс
Австралияның 1991 жылғы шығанақ соғысына үлесі Персия шығанағы мен Оман шығанағындағы көпұлттық флоттың бір бөлігін құраған Теңіз әскерлерінің арнайы тобы, бастапқыда 627.4 арнайы тобы болды. Сонымен қатар, медициналық топтар АҚШ-тың ауруханалық кемесіне орналастырылды және әскери теңіздің суға түсу тобы соғыстың соңында Кувейттің порттық нысандарын минасыздандыруға қатысты. 1990 жылдың 6 қыркүйегінен 1991 жылдың 4 қыркүйегіне дейінгі аралықта RAN осы аймаққа барлығы алты кеме жіберді: HMA Ships , , , және Clearance Diving Team 3 27 қаңтар 1991 жылдан 10 мамыр 1991 жылға дейін театрда жұмыс істеді . Ол 5 наурыздан 19 сәуірге дейін Кувейтте миналарды тазалау операцияларына қатысты. Бірінші шығанақ соғысы аяқталғаннан кейін Австралия Корольдік теңіз флоты Иракқа қарсы санкцияларды сақтауға көмектесу үшін шығанаққа немесе Қызыл теңізге кеме жіберді. Екінші шығанақ соғысы басталғанға дейін Аустралияның Перс шығанағындағы әскери-теңіз күштері Иракқа қарсы санкцияларды жүзеге асыруды жалғастырды. Бұл операцияларды RAN әскери кемелерінің командалары жүргізді. Соғыс басталғаннан кейін RAN-дің назары коалицияның құрлық әскерлеріне қолдау көрсетуге және ирактық порттарға кіру жолдарын тазалауға ауысты. Аль-Фау түбегіндегі шайқас кезінде Корольдік теңіз жаяу әскеріне атыспен қолдау көрсетті және Суға түсу тобы Умм Касрға жақындауға рұқсат беруде қатысты. Соғыс кезінде қону операциялары жалғасты, ал 20 наурызда Ирактағы 86 әскери минаны тасымалдайтын ирактық кемені басып алды. Соғыс аяқталғаннан бері RAN Ирактың мұнай инфрақұрылымын қорғау және контрабандаға қарсы операцияларға қатысу үшін Парсы шығанағында үздіксіз фрегат ұстап отыр. 2004 жылдың қаңтар мен қазан аралығында 12 австралиялық теңізші Ирактың Үмм Каср қаласында Ирактың жағалау қорғанысы күштерінің құрамына кіру үшін жаттығу жасағына жіберілді. RAN сонымен қатар екі рет Парсы шығанағындағы коалициялық күштердің командалығын қабылдады; 2005 жылы 58-ші бірлескен жұмыс тобы және 2006 жылы 158-ші бірлескен жұмыс тобы.
HMAS Westralia өртенуі
1998 жылы 5 мамырда Батыс Австралия жағалауында кемеде өрт шыққан. Өрттің себебі - оң жақтағы 9-цилиндрдегі иілгіш отын құбырының (қатаң шлангтарды ауыстыру үшін қолданылатын) үзілуі. Бұл дизель отынын ыстық индикатордың ұшына бүркіп, өртті тұтастырды, нәтижесінде төрт экипаж қайтыс болды. Өрттен кейін Австралия үкіметі мен RAN Westralia тергеу кеңесі деп аталатын үлкен тергеуді бастады. Тергеу барысында RAN және мердігер Australian Defence Industries (ADI) өздерінің іс-әрекеттерін сыни түрде қарастырмағаны және RAN мен мердігердің негізгі қызметкерлері жеткіліксіз дайындық пен біліктілікке ие болғаны анықталды. Сондай-ақ, тексеру барысында шлангтардың дұрыс жасалмағаны және мақсатқа сай келмегені анықталды. 2005 жылы ADI қауіпсіз жұмыс орнын қамтамасыз етпегені үшін 75 000 доллар айыппұл төледі. Өрттен қатты жарақат алған жеті теңізші ADI мен субподрядшы Jetrock компаниясын да сотқа берді. 2006 жылдың тамызында Австралия үкіметі ADI және Jetrock компаниясымен келісімге келгеннен кейін жауапкершілікті қабылдауға шешім қабылдады. Жеті теңізшіге 10 миллион долларға жуық өтемақы төленеді.
Шығыс Тимор
RAN 2006 жылы Шығыс Тиморға 2006 жылғы Шығыс Тимор дағдарысы кезінде тәртіпсіздікті басу және тұрақтылықты қалпына келтіру үшін Біріккен Ұлттар Ұйымының өкілеттігімен Аустралияның басшылығымен Шығыс Тиморға әскери жұмылдыру аясында Шығыс Тиморға оралды. Австралия Корольдік Әскери-теңіз флоты амфибиялық дайын топты, оның ішінде кемелерді орналастырды; , , Тобрук (8 маусымға дейін), Баликпапан, Таракан және Сәттілік (28 мамырға дейін). RAN сонымен қатар HMAS Adelaide-ді (28 мамырға дейін) пайдаланды. Флоттың әуе қолбасшылығы 816-шы эскадрильяның бір S 70B 2 Seahawk тікұшағын (28 мамырға дейін) және 817-ші эскадрильяның екі Sea King тікұшағын ұсынды. "Астют" операциясы бойынша Австралия Корольдік Әскери-теңіз күштері - Әскери-теңіз тарихындағы ең ірі амфибиялық операциялық күш.
Соломон аралдары
2003 жылдың 24 шілдесінде Хониарадан келді, бұл Анод операциясының басталуы, Австралияның Соломон аралдарына өңірлік көмек миссиясына (RAMSI) қосқан үлесі. 2200 адамнан тұратын көпұлтты күштің орналасуы Соломон аралдарында бірнеше жыл бойы болған тәртіпсіздіктерден кейін болды. Манораға көп ұзамай HMA Ships , , қосылды және бастапқы орналасудан кейін екі кеме әдетте осы аймақта тұрақталды. RAN-тің жұмысына 19 австралиялық әскери кеме қатысқан. Соңғы рет 2004 жылдың қазан айында кемемен үйге қайтып оралды. Анод операциясы - бұл RAN бөлімшелерінің Соломон аралдарына алғаш рет жіберілгені емес; Анод флотының негізгі рөлі - полиция күшінің (PPF) жұмысын қолдау және жеңілдету. Сонымен қатар, бұл RAN-тің полицияға басшылық ететін миссияны бірінші рет қолдауымен қатар,
Фиджи
2006 жылдың 2 қарашасында Фиджидің әскери күштерінің Фиджи үкіметін құлату туралы қатерлеріне жауап ретінде Австралия үкіметі Фиджиде төңкеріс болған жағдайда Австралия азаматтарын қолдау үшін әскери ресурстарды орналастыру арқылы Операция Quickstep бастады. RAN-тің үлесі Фиджидің оңтүстігіндегі халықаралық суларға үш кеме (, , және ) орналастыру болды; қажет болған жағдайда Фиджиде болған шамамен 7000 австралиялық азаматтарды эвакуациялау миссиясы. Үш кемемен бірге Арнайы әуе қызметі полкінің (SASR) жасағы, 171-ші авиация эскадрильясының тікұшақтары және эвакуациялық топ та орналастырылды. 2006 жылдың 29 қарашасында Австралия армиясының S 70A Black Hawk тікұшағы Канимбладан ұшып келіп, он әскери қызметкерін алып бара жатып, кеме палубасына қонуға тырысып, апатқа ұшырап, 1 адам қаза тапты, тағы 7 адам жарақат алды және бір адам жоғалып кетті (кейін өлі деп расталды). 2006 жылдың 15 желтоқсанында таңертең АҚШ әскери-теңіз флоты берген сүйретілетін пингерлік ұшақпен жабдықталған ұшақ "Блэк Хоуктың" орнын анықтауға кірісті. Мелвилл апат орнын бірінші рет аралап өткенде, оның орнын анықтап, кейіннен дәл сол жерге жеткен. Түнгі уақытта судың 2900 метрдей тереңдігіне ұшып келген. Төңкеріс 5 желтоқсанда болды, бірақ қансыз және зорлық-зомбылықсыз болды. Австралиялықтарды эвакуациялау қажетсіз деп табылды, ал арнайы топтың кемелері 17 желтоқсанда Австралияға қайта оралды, Канимбла Таунсвиллге тоқтады, ал Ньюкасл мен Успех Сиднейге оралды. Мельвилл желтоқсанның соңында Австралияға оралды. RAN түсірілген Black Hawk-ті қалпына келтіруге тырысуды шешті және АҚШ-тың теңіз флотының құтқарушысын (SUPSALV) таңдалған ұйым ретінде анықтады.
Жауынгерлік марапаттар
1989 жылға дейін Австралия Корольдік Әскери-теңіз флотының (RAN) ұрыс құрмет жүйесі Корольдік Әскери-теңіз флотымен байланысты болды. Ұлыбритания Қорғаныс министрлігі мен Адмиралтейство ұрыс құрметтерін бекітуге және тағайындауға жауапты болды, бірақ 1947 жылдан бастап бұл RAN белгілері, есімдері мен құрметтері комитетінің кеңесімен жасалды. Осы уақыт ішінде жалғыз австралиялық ұрыс құрметтері "Вьетнам 196572" (және одан кіші даталық бірліктер) болды. RAN кемелері австралиялық атаулардан басқа, сол есімді британдық кемелерден құрметке ие болды. 1990 және 2000-жылдардағы операциялар үшін жаңа құрмет белгілері құрылды. Бұған дейін соңғы бекітілген құрмет белгісі "Кувейт 1991", Перс шығанағындағы соғыс қызметі үшін. 1941 жылы 21 сәуірде Австралияның әскери-теңіз басқармасы әйелдердің RAN-ге кіруіне рұқсат беретін хатты Сиднейдегі коммодорға жіберді. Хат әйелдер Корольдік Австралиялық әскери-теңіз қызметі (WRANS) және Корольдік Австралиялық әскери-теңіз мейірбикелік қызметі (RANNS) құрылуына әкелді. Екі жеке әйелдер қызметі 1984 жылға дейін болды, содан кейін олар тұрақты күшке қосылды. Бүгінде RAN-дің әйел мүшелері үшін әртүрлі рөлдер бар; әйелдер су асты кемелерінде, командалық кемелерде және жағалаудағы бекеттерде қызмет етеді және RAN-дің болашағында маңызды рөл атқарады деп күтілуде.
Қазіргі әскери-теңіз флоты
Бүгінде Австралия Корольдік әскери-теңіз флоты әлемдік деңгейдегі орташа көлемді заманауи әскери-теңіз флоты болып табылады, бірақ Азия-Тынық мұхит аймағындағы ең күшті әскери-теңіз флоттарының бірі болып табылады. RAN-дің жауынгерлік флоты үш, сегіз, он екі патрульдік қайықтан және алты Австралия армиясын тасымалдау және теңіз флотының жауынгерлік қолын қайта жабдықтау үшін RAN-де амфибиялық және жабдықтау күштері бар. RAN жеті күш элементі топтарына (FEG) бөлінеді: жер бетіндегі жауынгерлер, амфибиялық соғыс күштері және жүзуші қолдау күштері, теңіз авиациясы, су асты күштер, мина соғысы және тазарту сүңгуі, патрульдік қайық күштері және гидрографиялық күштер. FEG-тер RAN-дің жекелеген учаскелерінің жұмысын тиімдірек басқару үшін құрылды. Қазіргі заманғы RAN 1970-ші жылдардың соңында Фрейзер үкіметі төрт кемені сатып алуды жариялаған кезде қалыптаса бастады, барлығы Америкада салынады. 1980 жылы олар Австралияда салынатын қосымша екі кемені жариялады. Австралияның 1979-2007 жылдар аралығында құралған он бес австралиялық кемелердің кезекші қайығы; олар қазір он төртпен ауыстырылды. Олар Оңтүстік Австралияның Аделаида қаласында Австралиялық су асты кемелері корпорациясымен жасалды және Австралия флотындағы алты "С" кемесін алмастырды. Бірінші кеме 1990 жылы салынды және 1996 жылы пайдалануға берілді. The Australian Navy (Австралиялық флоты) - Австралия Корольдік флотының қазіргі негізгі флоты; класта сегіз кеме бар. Класстың жетекші кемесі , 1996 жылы пайдалануға берілді, ал соңғы кемесі , 2006 жылы 26 тамызда пайдалануға берілді. Австралияның сегіз кемесімен бірге Жаңа Зеландияның әскери-теңіз флотына екі Анзак жасалды. Анзак класы Жаңа Зеландия мен Австралияда бірлесіп, соңғысы Уильямстаун қаласында, Викторияда жасалды. 2021 жылдың қаңтарына RAN-дің қосмекенді және жабдықтаушы бөлімі; HMAS Choules, Bay class LSD, HMAS Adelaide және HMAS Canberra, екеуі де Canberra class LHD, LCM 1E типіндегі он екі LHD Landing Craft (LLC), екі s, төрт es, флоттық майлаушы және екілік қоймаларды толықтыру кемесі RAN-де алты s бар. Австралияның Корольдік әскери-теңіз флоты Австралияның айналасында бірнеше базаны ұстайды. RAN-дің екі мұхит саясаты бойынша (Fleet Base West) және (Fleet Base East) RAN-дің барлық негізгі флоттық бірліктерінің негізгі базалары болып табылады. Әскери-әуе кемелерiнiң басым бөлiгi және су асты күштерiнiң басым бөлiгi және , Әуе кемелерiнiң барлық эскадрильялары орналасқан .
The is the newest class of Australian submarines, built in Australia for the Royal Australian Navy. They were constructed by the Australian Submarine Corporation in Adelaide, South Australia, and replaced the six s in the Australian fleet. The first vessel, , was laid down in 1990 and commissioned in 1996, with all six vessels of the class in service and based at in Western Australia. The is the current main fleet unit of the Royal Australian Navy; the class has eight vessels. The lead vessel of the class, , was commissioned in 1996 and the final vessel, , was commissioned on 26 August 2006. Along with the eight Australian vessels, two Anzacs were also constructed for the Royal New Zealand Navy. The Anzac class were jointly constructed in New Zealand and Australia with the final fitout in Williamstown, Victoria. The amphibious and supply arm of the RAN as at January 2021 is made up of; HMAS Choules, a Bay class LSD, HMAS Adelaide and HMAS Canberra, both of which are Canberra class LHD's, twelve LHD Landing Craft (LLC) of the LCM 1E type, two s, four es, the fleet oiler , and the Dual Stores Replenishment Vessel The RAN also has six s.
The Royal Australian Navy maintains several bases around Australia. Under the RAN's Two Ocean Policy, (Fleet Base West) and (Fleet Base East) are the primary bases for all major fleet unit of the RAN. The majority of the patrol boat and amphibious forces are located at and , while all Fleet Air Arm squadrons are based at .