Кіріспе
U.S. Highway, Невада, АҚШ-тың бөлігі U.S. Route 50 (US 50) - батыста Калифорния штатының Батыс Сакраментодан шығыс жағалаудағы Мэриленд штатының Оушен-Ситиге дейін созылатын Америка Құрама Штаттарының трансконтиненттік тас жолы. Невада бөлігі штаттың ортасымен өтеді және 1986 жылдың шілдесінде "Life" журналы оны "Америкадағы ең жалғыз жол" деп атады. Атауы кемсітуші ретінде қарастырылды, бірақ Неваданың лауазымды адамдары оны маркетингтік ұраны ретінде қолданды. Бұл атау жолдың үлкен бос жерлерін білдіреді, онда өркениеттің белгілері аз немесе мүлдем жоқ. Автожол бірнеше үлкен шөлдік аңғарларды кесіп өтеді, оларды аңғарлар төбелерінен биік тұрған көптеген тау жоталары бөліп алады. US 50 штаты арқылы әртүрлі маршрут бар, ол Тахо көлі, штаттың астанасы Карсон Ситидегі курорттық қауымдастықтар, Форт Черчилль штаттық тарихи паркі, петроглифтер, альпій ормандары, шөл аңғарлары, арбалы қалалар және Ұлы бассейн ұлттық паркі сияқты тарихи орындар арқылы өтеді. Маршрут тарихи дәліз үстінде салынған, бастапқыда Пони Экспресс және Орталық жер үсті жолы үшін, кейін Линкольн тас жолы үшін пайдаланылған. АҚШ автомобиль жолдары жүйесінің құрылуынан бұрын Невададағы US 50 жолының көпшілігі 2-ші мемлекеттік жол деп аталды. Элидің шығыс бағыты бастапқы жоспардан едәуір өзгерді. Маршруттың өзгеруі Невада мен Юта арасындағы бәсекелестікке байланысты болды, бұл трансконтинентальдық бағыт Калифорнияға бағытталған трафикті, Линкольн тас жолы немесе Жеңіс тас жолымен жақсы қызмет етті.
U. S. Route 50 (US 50) is a transcontinental highway in the United States, stretching from West Sacramento, California, in the west to Ocean City, Maryland, on the east coast. The Nevada portion crosses the center of the state and was named "The Loneliest Road in America" by Life magazine in July 1986. The name was intended as a pejorative, but Nevada officials seized it as a marketing slogan. The name originates from large desolate areas traversed by the route, with few or no signs of civilization. The highway crosses several large desert valleys separated by numerous mountain ranges towering over the valley floors, in what is known as the Basin and Range province of the Great Basin. US 50 has a diverse route through the state, traversing the resort communities of Lake Tahoe, the state capital in Carson City, historical sites such as Fort Churchill State Historic Park, petroglyphs, alpine forests, desert valleys, ghost towns, and Great Basin National Park. The route was constructed over a historic corridor, initially used for the Pony Express and Central Overland Route and later for the Lincoln Highway. Before the formation of the U. S. Highway System, most of US 50 in Nevada was designated State Route 2. The routing east of Ely has changed significantly from the original plans. The route change resulted from a rivalry between Nevada and Utah over which transcontinental route was better to serve California bound traffic, the Lincoln Highway or the Victory Highway.
Маршрут сипаттамасы
US 50 Неваданың орталық бөлігін кесіп өтіп, Тахо көліне жақын штаттың батыс жағына кіреді және Ұлы бассейн ұлттық паркіне жақын шығыс жағында шығады. Маршрут штаттың түкпір-түкпірінде көбінесе бос жерлерді кесіп өтеді; US 50 бірнеше үлкен шөлді аңғарлар мен бассейндерден өтеді. Невада шөлін бөліп тұратын 17 тау өткелдері арқылы өтетін тас жол. АҚШ 50-ші жолының бойындағы кейбір жолақтардан өту үшін 7000 футтан (2134 м) астам биіктікке жету үшін қарағай ормандары арқылы 8% -дық деңгейлер мен шашты бұрамалар арқылы жүруге тура келеді. Бұл арақашықтық Бостоннан (Массачусетс штаты) Балтиморға (Мэриленд штаты) немесе Парижден (Франция) Цюрихке (Швейцария) дейінгі арақашықтыққа тең. 50 автожолындағы көлік қозғалысы өте әртүрлі. 2007 жылы орташа жылдық күнделікті көлік қозғалысы Карсон-Ситиде күн сайын 52 000 көлікке, ал Дакуотер бұрылысы маңында күн сайын 530 көлікке дейін болды. Жалғыздық жолы мен Линкольн тас жолы деп аталатын бөліктерге қоса, Карсон қаласындағы 580-ші мемлекетаралық автокөлік жолымен қатар, үйдегі зорлық-зомбылық құрбаны өз үйінен құтқаруға тырысқан кезде атып өлтірілген шерифтің офицеріне арналған Карсон қаласының шериф орынбасары Карл Хауэлл ескерткіш тас жолы деп аталады.
Батыс Невада
US 50 Калифорниядан Невадаға штат штатында Тахо көлінің жағалауындағы төрт жолақты тығыз жол ретінде кіреді. Автомобиль жолы көлдің шығыс жағалауымен жүреді, көлді Карсон жотасының жотасымен аралайды. Бір тар жерде тас жол тауларды қиып өтіп, Кев Рок туннелі арқылы өтеді. Ақырында, бағыт Спунер Саммитіндегі Карсон тау жотасын қиып өтеді, содан кейін Неваданың астанасы Карсон Ситиге түседі. Карсон көшесі мен Уильям көшесі бұрын қала арқылы тас жолды алып жүрді; дегенмен, 2017 жылы US 50 Interstate 580 үшін салынған автокөлік жолының тізбегіне көшірілді. Карсон Ситиден кейін, US 50 Карсон өзенін Лахонтан аңғарына қарай жалғастырады. Бұл бөлік көбінесе төрт жолақты, Дейтон және Сильвер Спрингс қалаларына қызмет көрсетеді, сондай-ақ Форт Черчилль мемлекеттік тарихи паркі мен Лахотан мемлекеттік демалыс аймағынан өтеді. Пони Экспресс және Линкольн тас жолынан басқа, бұл бөлік Калифорния жолының Карсон өзенінің тармағына параллель. Карсон өзені қырық мильдік шөлдің оңтүстік шетін құрайды. Карсон мен Гумбольдт өзендерінің аралығында орналасқан бұл шөл дала Калифорнияның ең қорқынышты бөлігі болды, онда саяхатшылар 64 шақырымдық шөл даланың ыстық ыстығына төзуге мәжбүр болды. Сильвер-Спрингсте АҚШ-тың 50 -ші маршруты негізгі бағыттан бөлінеді. Екі тармақты да кейде жалғыз жол деп атайды, ал Невада туризм жөніндегі комиссиясы шығарған жарнамалық паспортқа Fernley-де, баламалы тармақтың бойында мөртабан орнату орны кіреді.
Фэллон - Остинді
Фэллон аймағынан шыққаннан кейін көліктің деңгейі мен көрінісі өзгереді. Жол төрт жолақтыдан екі жолақтыға дейін тарылады және бассейндік және тау-кендік топографиямен сипатталған шалғай жерлерді кесіп өтеді. Бастапқыда биіктігі төмен, ал кейіннен биіктігі артады. Бірінші бассейндердегі ерекшеліктер: Лабу Флат, АҚШ Әскери-теңіз күштері төменгі деңгейдегі ұшу операциялары үшін пайдаланатын құрғақ көл және Дикси Доғасы, 1954 жылы 7,1 балдық Дикси Доғасы / Фэрвью жер сілкінісінен туындаған бірнеше көрінетін ақаулар бар. Дикси аңғары қазір АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін электрондық соғыс полигоны болып табылады. Келесі қызметтер Миддлгейт елді мекенінде орналасқан, бұл жолжай 19-ғасырдағы Пони Экспресс дәуірінен бастап мейрамхана, бар, қонақ үй және жанармай құю станциясы ретінде қызмет етті. Ғимаратта Линкольн тас жолы мен Пони Экспрессі дәуіріндегі артефакттер, сондай-ақ станцияның шынайылығын растайтын әртүрлі тарихи қоғамдардың тақташалары бар. Станция қазіргі заманғы Берлин Ичтиозаврлар мемлекеттік паркіне, Ичтиозаврлар окаменелісімен қоршалған сақталған арбалы қалаға айналады. Жақын жерде мақта ағаштары өседі, оның ішінде аяқ киім ағашы да бар. Мидлгейттегі бардың қожайындары аяқ киім ағашының шығу тегі туралы сенімді емес; дегенмен, көпшілігі оның 1980 жылдардың ортасында басталғанын айтады. Бір ер жігіт болашақ қалыңдығымен Риноға сапар шегіп бара жатқан екен. Ол машинадан шығып, аяқ киімін ағашқа лақтырып жіберді. Сан-Франциско хроникасының бір репортері Миддлгейттегі ағаштарды көргеннен кейін, оның әлемдегі ең үлкені екенін айтып, аяқ киім ағаштары құбылысын зерттей бастады. 2010 жылдың 31 желтоқсанында түпнұсқа аяқ киім ағашының, мүмкін, вандалдар кескенін анықтады. Содан бері келушілер бақ аралығында тағы бір ағашпен бірге жаңа аяқ киім ағашын да отырғызды. Мидлгейттен шығысқа қарай Пони Экспресс, Линкольн тас жолы және US 50 жолдары Desatoya тауларын кесіп өтуге әртүрлі өткелдерді пайдалана отырып, бөлініп тұрады. Олар Остиннің батысында қайта қосылады.
Мәдени сілтемелер
1986 жылдың шілдесінде "Life" журналы Невада штатындағы US 50 автожолына "Америкадағы ең жалғыз жол" деген атау берген мақала жариялады. Мақалада магистраль және Неваданың ауыл аймағы өркениетсіз жер ретінде суреттелген. Уайт Пайн округінің лауазымды адамдары мақаладан пайда болған жарнаманы барынша тиімді пайдалануды шешті және мемлекеттік билікті де солай етуге көндірді. Олар осы мақаланы пайдаланып, бұл аймақты шөл далаға, тарихқа және жалғыздыққа қызығушылық танытқан туристерге сатуды бастады. Неваданың көлік департаменті ресми тас жол журналдарында атауды қабылдады және бағыт бойына арнаулы Highway 50 белгілерін қойды. Неваданың туризм жөніндегі комиссиясы туристерге маршрут бойымен бірнеше белгіленген орындарда тоқтап, мемлекеттік паспорттың бөлімінде сол жерді білдіретін мөртаңбамен белгіленген "өмір сүру нұсқаулығы" бар. Келушілер толтырылған паспорттарын пошта арқылы жіберіп, "Америкадағы жалғыз жолдан" аман өткендерін растайтын, губернатор қол қойған куәлік алады. 50 -ші автожолдағы көліктер саны 6 -шы автожолға қарағанда әлдеқайда жоғары, оңтүстікке қарай Най округінде. 1971 жылғы Vanishing Point тасмасы, АҚШ-тың оңтүстік-батысында түсірілгенімен танымал, жүргізу сызықтарының бөлігі ретінде US 50-нің бірнеше бөлімдерін қолданды. 1991 жылы Стивен Кинг АҚШ-тың 50 штаты бойынша ел аралап сапар шегеді. Ол Елидің маңындағы шағын қалашықтағы Рут деген жерге тоқтады. Қаланы зерттеген кезде Кинг тұрғындардың тағдыры туралы қиялға батыпты. Кейін Кинг жергілікті аңыз бойынша үңгірде тұтқындалып қайтыс болған қытайлық кеншілердің арбалары 50-ші тас жолды кесіп өтіп, Рут қаласын қорлап жүргенін көруге болады. Кинг бұл деректерді өзінің жеке әңгімесінде біріктірді, оның ішінде "Америкадағы жалғыз жол" романының сілтемелері де болды, ол "Жоқсыну" романына айналды. 2002 жылы Нил Перт, ол кезде Рэштен демалыс алып, "Ghost Rider: Travels on the Healing Road" атты кітап шығарды. Бұл кітапта Канада мен АҚШ-ты аралап, ұзақ қашықтыққа мотоциклмен саяхатқа шыққан оқиғалар баяндалады. Ол Невада штатының 50 штаты арқылы жүріп, жолдың ұзақ жерлерінде ешқандай дамудың жоқтығын, оның ішінде "88 мильге қызмет көрсету жоқ" деген жазуды атап өтті. 2008 жылы британдық Top Gear телешоуында шоу жүргізушілері Джереми Кларксон, Ричард Хаммонд және Джеймс Мэй Невада арқылы АҚШ-тың 50 штаты бойымен өздері таңдаған көліктерде жүрді. Кларксон "жолдың туралығына таңғалған" деп мәлімдеді.
Линкольн тас жолы
Невадада US 50 негізінен Линкольн тас жолының бағыты бойынша салынған, ол 1913 жылы құрылған АҚШ-тағы алғашқы трансконтиненттік тас жол болды. Невада арқылы Линкольн тас жолының бағытын бұрын Пони Экспресс қолданған болатын, бұл экспресс пошта қызметіне алғашқы әрекеті, ол 1860 жылы басталды. Пони Экспресс жылдамдықты арттыру үшін 16 шақырым арақашықтықтағы станцияларда ат алмастыру әдісін қолданды. АҚШ-тың 50 қалаларының көбі бастапқыда Пони Экспресстің станциялары ретінде қызмет етті. Невада тас жолының картасында 1919 жылы пайда болған бұл жолдың бастапқы нөмірленген атауы 2-ші мемлекеттік жол болды. 2-ші трассаның Фаллон маңындағы Линкольн тас жолының бөлінуіне сәйкес келетін 2-А трассасы бар. 2-ші жолдың негізгі және баламалы тармақтары қазіргі 50-ші АҚШ-тың бағытынан кері бұрылады. Негізгі 2-жол, Доннер бөлімшесі, қазіргі US 50 Alternate бойымен Фернлиде аяқталды. 2А мемлекеттік жолы, Пионер бөлімшесі, Карсон қаласында аяқталатын 50 негізгі АҚШ желісін ұстанды. 2-ші мемлекеттік жол және Линкольн тас жолы қазіргі маршруттардан Эли мен Солт-Лейк-Сити, Юта арасында басқа маршрутты қолданды. Бастапқы маршрут қазіргі US 93-ті Элиден Шеллборнның арбалы қаласына дейін, содан кейін Юта штатының Туэле қаласына қарай топырақ жолдарды қолданды. 1926 жылы АҚШ автомобиль жолдары жүйесі жарияланғанда, US 50 арасында Эли мен Тистл, Юта арасында олқылық болды. Сол кезде Юта мен Невада штаттары ескі автожолдардың қайсысы асфальттандырылып, жаңа АҚШ автомобиль жолдары жүйесіне пайдаланылатыны туралы дау-дамайда болды. Ютаның билігі Солт-Лейк-Ситидің батысындағы Линкольн тас жолының бөлігін асфальттандырудан бас тартты. Олар бұл жолды салуға көп қаражат кетеді деп есептеді, бұл мемлекет үшін пайда әкелмейді. Неваданың лауазымды адамдары және Линкольн тас жолы қауымдастығы Юта билігінен өздерінің ұстанымын өзгертуді өтінді, тіпті бұл жолды асфальттаудың қосымша шығындарын өтеуге көмектесу үшін қаражат ұсынды. Алайда Линкольн тас жолы Юта қалаларынан шығып, Неваданың ортасына қарай оңтүстік және солтүстік Калифорнияға бағытталған саяхатшыларды бағыттады. Оның орнына Юта штаты Уендовер кесірін, Жеңіс тас жолының (қазіргі Интерстейт 80) бір бөлігін, штаттан тек солтүстік Калифорнияға ғана бағытталатын жолды ашты. Линкольн тас жолын төсемеуді таңдау оңтүстік Калифорнияға баратын саяхатшыларды Ароухед жолынан (қазіргі Интерстейт 15) пайдалану үшін бағыттады. Бұл бағыт Ютадағы көптеген қауымдарға қызмет көрсетеді, бірақ тек Лас-Вегас пен Невададағы басқа да шағын қалаларға. Линкольн тас жолының бастапқы бағытына соққы ретінде қару-жарақ сынағы үшін пайдаланылатын әскери базаны Dugway Proving Ground құру болды, ол осы аймақты жұртшылыққа жабылды. Линкольн тас жолы Уендовер мен Бонневилл тұзды алаптары арқылы айналып өту жолымен Солт-Лейк-Ситиге бағытталды. Бұл бағыт бастапқыда US 50 -тен Ely -ке дейін және US 40/50 -ден батыс Юта арқылы нөмірленген, бірақ US 93, US 93 Alternate және I 80 болып қайта нөмірленді.
Жолдар өзгеруі
Қазіргі заманғы АҚШ-тың 50-ші бөлігінің көпшілігі 20-шы ғасырдың басында Невада штатының бағыттары деп аталатын бірнеше бағыттардан біріктірілді. Тахо көлінен Карсон қаласына дейінгі бөлік бастапқыда 3-ші мемлекеттік жолдың бөлігі болды. Карсон Ситиден Элиге дейінгі US 50 үшін бастапқы атау 2 және 2A бағыты болды. Элидің шығысы бастапқыда 7 -ші жол деп аталды, қазіргі кезде ол 93-ші АҚШ-пен және 14 -ші жолмен Юта штатының шекарасына дейін жалғасады. Бұрын Дельтаға аттанатын жол төселмеген мемлекеттік жолдардан тұратын. Бұл жол ескі құм жолдардың дәл бағыты бойынша салынбаған. Жақсыланған бағыт Осеоланың арбалы қалашығын айналып өтіп, Ютаға кірді. Шекараны кесіп өту батыс Юта арқылы жеңіл жолды қамтамасыз ету үшін жылжытылды. Юта штатында ескі жол Маржум каньоны арқылы қиын жолмен жүрсе, асфальттан жасалған жол Севье көлінің солтүстік жағалауындағы қарапайым жолмен жүрді. Тахо көлі мен Карсон қаласы арасында үш түрлі бағыт болған. Линкольн тас жолының бастапқы жолы бұған дейін Джонсонның кесілген жолы немесе Карсон Ридж эмигрант жолы деп аталатын. Бұл жол 1997 жылы су тасқынынан қатты зақымдалған. АҚШ Орман қызметі әлі күнге дейін осы жолды тарихи құндылығы үшін көтермелейді, бірақ оны енді күтіп ұстамайтынын және тек жаяу, атпен немесе төрт дөңгелекті көлікпен жүру ұсынылатынын мәлімдеді. Карсон Сити шекарасындағы каньонның төменгі бөлігіндегі бір бөлікті мемлекет 2009 жылға дейін Кингс Каньон жолы (SR 512) ретінде сақтады. Бұл жол қазір "Олд Клер Крик Роуд" деп аталады. Қазіргі уақытта Олд Клер Крик жолының кішкентай бөлігі мемлекеттік SR 705 ретінде қолтаңбаланбаған. 1967 жылы US 50 Миддлгейт пен Остин арасында Каролл Саммитінің үстіне тік шыңдар мен өткір қисықтарды айналып өту үшін жақсартылды. Бастапқы бағыт енді SR 722 болып табылады. 2017 жылы US 50 аяқталған 580 аралық айналма жолға қайта сәйкестендірілді, бұл оның бұрынғы Карсон Сити орталығы арқылы өтуін ауыстырды.
Негізгі қиылыстар
Ескерту: Невададағы белдеулер округтік шекараларда қайта орнатылады. Әрбір округтегі бастапқы және соңғы шақырымдық белгілер округ бағанында берілген.