Кіріспе
АҚШ-тағы нөмірленген тас жолдар. US 50 жолы 1926 жылы АҚШ тас жолдары жүйесінің бастапқы бөлігі ретінде құрылды. 1925 жылы жоспарланған бастапқы бағыт Невада штатының Уодсворт қаласынан шығысқа қарай Мэриленд штатының Аннаполис қаласына дейін, Линкольн тас жолы, Мидленд жолы және Ұлттық ескі жолдар сияқты бірнеше автокөлік жолдарымен өтетін болған. 1926 жылғы соңғы жоспар бойынша US 50 жолы Калифорния штатының Сакраменто қаласынан шығысқа қарай Аннаполис қаласына дейін созылды, ал батыс Юта штатындағы үзіліс Солт-Лейк-Сити арқылы солтүстікке бұрылып, кейін 1950 жылдары US 6 жолына қосылды. US 50 жолы 1930 жылдары US 48 жолын алмастыра отырып, Сакраментодан Сан-Францискоға дейін батысқа қарай ұзартылды; бірақ 1964 жылы I 580 екі қала арасындағы жолдың көп бөлігін алмастырғаннан кейін бұл өзгертілді. Сонымен қатар, US 50 жолы 1949 жылы US 213 жолының бір бөлігін алмастыра отырып, Аннаполистен Оушен-Ситиге дейін шығысқа қарай ұзартылды. US 50 жолы екі рет US 50N және US 50S болып бөлінді, біреуі Канзас штатында, екіншісі Огайо және Батыс Вирджиния штаттарында; алайда, бұл екі жағдай да кейіннен жойылды.
US 50 was created in 1926 as part of the original U. S. Highway system. The original route planned in 1925 ran from Wadsworth, Nevada, east to Annapolis, Maryland, along several auto trails including the Lincoln Highway, Midland Trail, and the National Old Trails Road. The final 1926 plan had US 50 running from Sacramento, California, east to Annapolis with a gap in west Utah that was bridged by running the route north via Salt Lake City before rerouting it to US 6 in the 1950s. US 50 was extended west from Sacramento to San Francisco in the 1930s, replacing US 48; this was reversed in 1964 when I 580 replaced much of the route between the two cities. In addition, US 50 was extended east from Annapolis to Ocean City prior in 1949, replacing a portion of US 213. US 50 had two split configurations into US 50N and US 50S, one in Kansas and another in Ohio and West Virginia; both of these instances have been removed.
АҚШ-тың батыс бөлігі
US 50 Батыс Сакраментодағы Interstate 80 тас жолымен қиылысында ірі магистраль ретінде басталады және Сакраментоға қарай жалғасады. АҚШ-50 тас жолының батысындағы бөлігі, Калифорния штатының 99 тас жолымен Sacramento-дағы торабын қоса алғанда, Interstate 305 ретінде белгіленген, бірақ оған белгі қойылмаған. Бұл тас жолының бөлігіндегі жол көрсеткіштері I 80 бизнес айналымын және жолдың бір бөлігін (2 миль / 3,33 км) Калифорния штатының 99 тас жолы деп көрсетеді. Сакраментодан тас жол Уильям Александр Лейдесдорф кіші атындағы ескереу тас жолы ретінде шығысқа қарай бағытталса, ал кейін Голд-Кантри етегіне дейін магистраль ретінде жалғасады. Содан кейін ол Америка өзені бойымен Сьерра-Невадаға дейін жалпыға қолжетімді тас жол ретінде жүреді, Эхо Саммитінде Сьерра тауларын басып өтеді және Техо көліне дейін төмендейді, содан кейін Невада штатына кіреді. Невадада тас жол солтүстік-оңтүстікке қарай созылған тау тізбектерін кесіп өтеді, олар Невада шөлін бөліп тұрады және «Бассейн мен Жота» деп аталады. Карсон Ситиден шығысқа қарай жол Ұлы Бассейннің ортасына кіреді, азаматтардың аз саны мен шектеулі қызметтерден өтеді, бұл оған Ютаға жеткенге дейін «Америкадағы ең жалғыз жол» деген атты сыйлайды. Юта штатында АҚШ-50 тас жолы да сирек қоныстанған, шалғай аймақтардан өтеді. Конфузиондық Жотадан Кингс Каньоны және Хаус Жотасы арқылы өткеннен кейін, жол Севьер көлінің солтүстік жағалауын кесіп өтеді. Холденде АҚШ-50 қысқа мерзімге Interstate 15 тас жолымен тоғысады, Pavant Жотасын кесіп өтеді. Салинада жол Interstate 70 тас жолымен ұзақ тоғысады, Васатч платосы мен Сан-Рафаэль дөңгелегін кесіп өтіп Колорадо штатына жетеді. АҚШ-50 штатқа кіргеннен кейін I 70 тас жолынан шығып, Гранд Джанкшн арқылы оңтүстік-шығысқа қарай және Колорадо штатының оңтүстік бөлігіне қарай жүреді. Колорадода жол Роки тауларынан және Континенттік бөліністі кесіп өтетін Монарх жотасынан 11312 фут (3448 м) биіктікке жетеді. Роки тауларынан түскеннен кейін, АҚШ-50 Каньон Сити маңындағы Корольдік шатқалынан өтеді және Пуэбло қаласына қызмет көрсетеді. Бұл бағыт Гранадада АҚШ-400 тас жолымен қосылып, Арканзас өзені бойымен Канзас штатына дейін жалғасады.
АҚШ-тың орта батысы
Канзасқа кіргеннен кейін, US 50, US 400-мен бірге, Арканзас өзені бойымен Додж-Ситиге дейін созылады, онда US 50, US 400-ден бөлініп, солтүстік бағытқа бұрылады. US 50 Ұлы жазықтың егістік жерлері мен шағын қалалары арқылы, көбінесе екі жолақты түзу жолмен, Эмпорияға дейін жалғасады, онда ол 35-ші тас жолға қосылып, Канзас-Сити аймағының орталығын айналып өту үшін 435-ші тас жолға бұрылады. Миссуриде US 50, 435-тен 470-ші тас жолға Ли Саммитте бөлінеді. US 50 Батыс жазықтығы арқылы Седалияға дейін төрт жолақты бөлінген тас жол ретінде жүреді, содан кейін Джефферсон-Ситиден батысқа қарай 32 шақырым (20 миль) жерде Калифорнияға дейін екі жолақты жол ретінде жалғасады. Жол төрт жолақты тас жолмен Джефферсон-Ситиге дейін созылады, онда ол Миссури өзенінің көпірінен оңтүстікке қарай 63-ші тас жолға қосылады. Ол Джефферсон-Ситиден шығысқа қарай 19 шақырым (12 миль) жерде Осадж өзеніне дейін жалғасады, онда 63-ші тас жол оңтүстікке бөлінеді. Содан кейін ол Озарк таулы аймағының солтүстік бөліктерін шығысқа қарай Юнионға дейін екі жолақты жолмен кесіп өтеді, онда ол Тынық мұхиты арқылы өтетін 44-ші тас жолмен бірігеді. Жолдар Сансет Хиллсте бөлінеді, онда US 50 оңтүстік-шығысқа қарай жылжып, Сент-Луисті айналып өту үшін 255-ші тас жолға қосылып, Миссисипи өзенін Иллинойс штатына кесіп өтеді. Бұл жол ескі жолдардың орнын тікелей алмастырмады, оның орнына көптеген жолдардың бөліктерін біріктіріп, бірыңғай жолға айналдырды. Ол Батыс Вирджиния арқылы тарихи Солтүстік-Батыс тас жолынан және басқа тарихи жолдардың бөліктерінен өтті. Содан кейін Индиана, Иллинойс, Миссури штаттарының және Юта мен Колорадоның кейбір аймақтарында Midland Trail сияқты ірі тас жолдар пайда болды. Ұлттық Ескі жол (Ескі Санта-Фе жолы) Канзаста және Колорадоның шығысында белгіленді, ал Линкольн тас жолы Невадада салынды. Көптеген штаттарда мемлекеттік тас жолдары нөмірленгеннен кейін, US 50 штаты бойынша бір немесе екі нөмірді ғана ұстанды. US 50-нің алдын ала жолына қатысты бір үлкен дау болды. Басты жол Ескі Санта-Фе жолына бекітілген, ал 250-ші тас жол оңтүстікке қарай бәсекелес Жаңа Санта-Фе жолын ұстанды. Келісімге келген соң, Штаттар аралық тас жолдар жөніндегі Бірлескен кеңес қаңтар айында екіге бөлінген конфигурацияны - US 50N және US 50S - бекітті. Тағы бір мәселе Батыс Ютада болды, онда US 50 үшін жақсартылған жол болмады. 1926 жылдың қарашасында бекітілген соңғы нөмірлеу жоспары US 50-нің арасында Элли, Невада және Тистл, Юта арасында үзіліс қалдырды. Соңында, US 50 Линкольн және Жеңіс тас жолдары біріккен Уодсвортта аяқталмай, Линкольн тас жолының Пионер тармағы арқылы Тахо көлінің оңтүстік жағымен Калифорния штатының Сакраменто қаласына жіберілді. Ютадағы үзіліс жақын арада 50-ші тас жолмен солтүстікке қарай жылжу арқылы, Ұлы тұзды көл шөлін 40-шы тас жолмен Солт-Лейк-Ситиге кесіп өту арқылы және Невададағы 93-ші тас жолдың және Ютадағы 89-шы тас жолдың ұзақ бөліктерін пайдалану арқылы айналып өтілді. 1937 жылы US 6 тікелей, бірақ әлі де толық жақсартылмаған жолмен белгіленді; ол ақыры 1952 жылы асфальтталды, ал US 50 бірнеше жыл ішінде оған көшірілді. Тағы бір түзету 1976 жылы жасалды, ол кезде Юта штатының орталығындағы US 50 70-ші тас жолдың жаңа кеңейтуіне қарай оңтүстікке жылдырылды. US 50-ні жақтаушы Ұлттық 50 тас жолы федерациясының сұранысы бойынша. Басқа да мәселелердің арасында, топ US 50 бойымен Калифорнияға дейін 70-ші тас жолдың батысқа қарай ұзартылуын ұсынды. Канзастағы солтүстік-оңтүстік аралық 1950-жылдардың соңында жойылды, оңтүстік бағыты - US 250 - US 50-нің бөлігіне айналды, ал US 50-нің көп бөлігі жаңа US 56-ның бөлігіне айналды. Тағы бір бөліну 1920-жылдардың соңынан 1930-жылдардың ортасына дейін Афина, Огайо және Эленборо, Батыс Вирджиния арасында болды, онда US 50 өзінің бастапқы оңтүстік бағытына оралды; US 50N қазір Огайо штатының 550-ші тас жолы және Батыс Вирджинияның 16-шы тас жолының бөлігі. Батыс жағынан US 50 Сакраментодан 99-шы тас жолмен Стоктонға және батысқа қарай Сан-Франциско шығанағына дейін 1930-жылдардың басында 48-ші тас жолды алмастырып, оңтүстікке қарай кеңейтілді. US 50 1964 жылы қайта нөмірленген кезде ресми түрде Сакраментоға дейін қысқартылды, Interstate 580 арқылы алмастырылды, бірақ бірнеше жыл бойы карталарда және белгілерде сақталды. US 50 1949 жылы Анаполистен Оушен-Ситиге дейін шығысқа қарай кеңейтілді, бұл 1952 жылы Чесапик шығанағы көпірінің ашылуына үш жыл бұрын болды. Бұл кеңейту Мэриленд тас жолының 404-ші тас жолын Аннаполис пен Уай Миллс арасында және Уай Миллс пен Оушен-Сити арасындағы 213-ші тас жолды алмастырды. Көпір ашылғанға дейін US 50 Сэнди Пойнт пен Матапик арасында Чесапик шығанағы арқылы паромды пайдаланды және Матапик пен Стивенсвилл арасындағы қазіргі Мэриленд тас жолының 8-ші тас жолымен жүрді, содан кейін шығысқа қарай жалғасты.
АҚШ-тың байланысты бағыттары
АҚШ 150 тас жолы
АҚШ 250 тас жолы
АҚШ 350 тас жолы
АҚШ 450 тас жолы
АҚШ 550 тас жолы
АҚШ 650 тас жолы
АҚШ 50 тас жолының қосымша бағыттары
U. S. Route 250
U. S. Route 350
U. S. Route 450
U. S. Route 550
U. S. Route 650
Special routes of U. S. Route 50