Кіріспе

Дания ханшайымы (1677 1735) Дания мен Норвегияның ханшайымы София Гедуига (28 тамыз 1677 13 наурыз 1735) Дания ханшайымы, король Кристиан V мен оның патшайымы, Гессен Кассельдің Шарлотта Амалияның қызы.

Өмірбаян

София Хедвиг ертеден некеге тұру үміттерінің нысанасы болды және үш рет айтты. Бала кезінде ол өзінің ағайындысы, Саксонияның кургері Иоанн Георг IV-ге айтты. Бұл Дания мен Саксония арасындағы дәстүрлі дәстүрге айналған династиялық некеге байланысты. 1689 жылы неке екі жылдан кейін жасалуы керек деп шешілді. 1691 жылы Джон Джордж әкесі орнын басқанда, ол қызбен күйеуінің арасын бұзды. 1692 жылы, кейіннен 1694 жылдан 1697 жылға дейін болашақ Иосиф I-ге, Киелі Рим императорына, үйлену ұсынылды. Алайда София Хедвиг әкесінің қысымына қарамастан, католик дінін қабылдамады. 1697 және 1699 жылдар аралығында Дания Швециямен одақ орнатуға тырысты, ол София Гедуиганың Швеция королі Карл XII-ге және оның інісі Карлдің Карл XII-нің қарындасы Гедуига Софияға (Гедуига София 1698 жылы үйленгеннен кейін, оның орнына басқа қарындасы Ульрика Элеонора келді) қос үйленумен ресмилендірілді. Алайда, Даниялық жұп идеясына біршама бейім болса да, Карл XII шын мәнінде үйленгісі келмеді, ал Дания-Швеция одағы Швецияда өте танымал болмады. София Хедвиг ресми түрде үйленбеген, бірақ ол жасырын түрде абыройлы ханзада Карл Адольф фон Плесенге (1678 - 1758) үйленген деген хабарлар тарады. 1699 жылы әкесі қайтыс болып, оның орнын ағасы Фридрих IV басады. Әдеттегідей, София Хедвиг 1714 жылы анасы қайтыс болғанға дейін анасымен бірге өмір сүрді, содан кейін ағасы патшаның сарайында болды. Оның қыз-келіншектерінің арасында 1701 жылы Фридрихтің сүйіктісі, 1703 жылы оның қос жұбайы болған Элизабет Хелен фон Вирегг болды. 1714 жылы анасы қайтыс болғаннан кейін, ол Фредерикке Дроннинглунд, Дроннинггард және Борглум аббатшылығы (Борглумклостер) иеліктері үшін айырбастау үшін берген Гьорслев және Эрикструп егістіктерін мұра етті. Ол 1721 жылға дейін Фредерикпен жақсы қарым-қатынаста болды, ол Фредериктің графня Анна София фон Ревентлоумен некеге тұрғанына наразылық білдіріп, кіші інісі принц Чарльзмен бірге содан кетті. Аға-інілері өздерінің соттарымен Чарльз анасынан мұра еткен Вемметофте қоныстанды. Олардың 70 ақсүйек сарай қызметкерлері болды, олардың басшысы Карл Адольф фон Плесен болды, ол оның ағасы Карлдің досы және мүмкін оның құпия жұбайы. Олар бірнеше жылдан кейін ғана патшамен татуласты. София Хедвиг, сондай-ақ Чарльз және фон Плесен өзінің діндік тәлім беру үшін мектептер қажет деген піетистік сенімге сәйкес, өзінің қоныстарында шаруалар үшін мектептер құрды. 1729 жылы ағасы Чарльз қайтыс болғаннан кейін, ол оның сүйікті мұрагері болды. Ол оның ірі иеліктерін мұра етті: Вемметофте, Хойджструп және Шарлоттенборг. Алайда, ол оның борыштарына да жауапты болды, ол оны 1730 жылы ағасы Фредерик патша болған кезде немере інісі Кристиан берген Соргенфри сарайы, Дроннинггард және Фредериксдал игіліктерінен түскен табыспен төледі. Ол талантты портрет суретшісі, музыкаға, пил сүйегінен жасалған әшекейлер мен кестеге қызығушылық танытты. Ол сондай-ақ Забур жырлары мен басқа да жазбаларды жинады. Оның көптеген туындылары Розенборг замонындағы Дания Корольдік Жинағында сақталған. 1735 жылы оның өсиетінде берілген нұсқаулар бойынша тұрмысқа шықпаған ақсүйек әйелдер үшін Вемметофте монастырына (Vemmetofte Kloster) негіз салынды. Ол 57 жасында Шарлоттенборг қаласында қайтыс болды.

Басқа дереккөздер

Г. Грир, Кедергілер жарысы (1979)