Кіріспе

2003 жылы түсірілген Рассел Малкахидің фильмі. "Жүзу үстіне" - 2003 жылы түсірілген австралиялық биографиялық драмалық фильм. Фильмнің сценарийін Тони Финглтон жазды және режиссері Рассел Малкахи. Жұлдыздар: Джесси Спенсер, Джеффри Раш және Джуди Дэвис. Онда Финглтонның (Спенсер) балалық шағынан ересек жасқа дейінгі өмірі және үй ішіндегілердің жағдайы көрсетіледі. Финглтонның сол атты автобиографиясына негізделген.

Сюжет

Фильмде Энтони Финглтонның өмірінің он жылы, 1950 жылдардың ортасында жас бала кезінен бастап 1964 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында ерлер арасында 100 метрге арқамен жүгіру финалына дейін көрсетіледі. Австралияның Брисбен қаласында өскен Тони жұмысшы ата-анасы Гарольд пен Дора Финглтонның бес баланың екіншісі еді. Бұл үй-бүлө жұмыс істемейтін, өйткені бала кезінде алкогольдік анасының жезөкшелікпен айналысуына куә болған Гарольд қатыгез болды және барлық балаларына бірдей сүйіспеншілік көрсете алмады, ал спорттық қабілетін көрсеткендерді жақты. Ол әсіресе Тони мен оның әйелі Дораға қатты тиісіп, жан күйзелісін келтіретін. Ол Тониді қорлаудан қорғауға тырысты, бұл Харольдты одан бетер ашуландырды. Зорлық-зомбылық Харольдтың алкоголизмімен күшейтілді, бұл өз кезегінде ақшамен жиі қиындықтарға әкелді, өйткені кемелер портта болған кезде ғана доктарда жұмыс істейтін Харольд жиі жұмыстан тыс жүрді, кейде кемежайдағы еңбек қозғалысының бүлінуіне және ереуілдерге байланысты. Тони аға-інілерімен жақсы қарым-қатынаста болды, әсіресе "No3" Джонмен. Бірақ бес баланың әрқайсысы Харольдтың зұлымдықтарына қарсы өзін-өзі қорғау шаралары ретінде, кейде басқалармен келісімнің есебінен, не істеу керектігін жасады. Ал төрт ұлымыз жергілікті су бассейнінде тыныш жүрді. Тек Тони мен Джонның жақсы жүзуші екенін білгеннен кейін ғана Гарольд Тониге назар аударып, олардың жаттықтырушысы болды. Бірақ Тонидің ешбір әрекеті жеткілікті болмады, Харольд Тониден басқа ешкімге, әсіресе Джонға, ынтасын арттырды. Бастапқыда екеуі әртүрлі соққылармен, еркін стильмен және арқамен жүзіп жүрді, бірақ Гарольд Джонды жасырын түрде мемлекеттік финалда ағасына қарсы жүзуге ауыстырды. Жоғалғаннан кейін Тони өздігінен жаттығады, ақырында 1962 жылы Британ империясы мен одақтастық ойындарында екінші орын алды, бұл кезде әкесінің қолдауысыз, ол осы уақытқа дейін кері қайтып, ішімдік ішуді жалғастырды. Джон да, біліктіліктерін жеткізе алмаған соң, жүзуден бас тартты, ал Тонимен қарым-қатынасы да нашарлай берді. Тони әкесімен мақтанышқа бөленгісі келді, бірақ сонымен бірге анасына жүзуді мақсатқа жетудің құралы ретінде, Брисбендегі кедейлік өмірінен қашудың жолы ретінде көргенін айтты. Ол бұл істі өзінің Комонвелл медалінен кейін Гарвард университетіне спорттық стипендиямен оқуға өтініш бергенде жүзеге асырды. Оған Австралияның Олимпиадалық құрамасында орын ұсынылды, бірақ ол Гарвардқа баруды таңдады. Фильм Гарвард бассейніне аяқталады, онда ол өте жақсы арқаны ұрып алады, өйткені оның өмірі мен отбасы жүзіп бара жатқанда оның алдында жарық көреді. 1964 жылғы Олимпиада жарысы эфирге шығады, онда Доун Фрейзер де қатысады, ал оның жаттықтырушысы одан сол жерде жүзуді қалайтынын сұрайды. Ол "осы жерде болғысы келетін" деп жауап береді. Ол балалық шақтағы қиындықтардан құтылу мақсатына қол жеткізді және сәтті мансапқа жету жолында, бұл соңғы кредиттерде айтылған.

Қабылдау

"Ағастан жоғары жүзу" әр түрлі пікірлер алды. Rotten Tomatoes сайтында фильмнің рейтингi 61% -ды құрайды, орташа баллы 5.7/10, 38 пікірден алынған. Metacritic сайтында фильмге сыншылардың 14 пікіріне сүйене отырып, "аралас немесе орташа сын" деген 100 баллдан 58 балл берілген. Джон Финглтон фильмдегі оқиғалардың суреттелуін таластырды және 2011 жылы ата-анасының өмірі туралы кітап жазды.