Кіріспе

Оңтүстік Америкадан шыққан жойылған прокионид сүтқоректілер туысы Chapalmalania - Аргентинаның (Андалуала түзілімі), Венесуэланың (Сан Грегорио түзілімі, Венесуэла) және Колумбияның (Варь түзілімі, Косинетас бассейні, Ла Гуахира) Архимиоценнің соңынан немесе Плиоценнің басында Плейстоценнің басында (Монтеермосаннан Укианға дейін) өлген прокионидтер туысы.

Сипаттама

Originally misidentified as a kind of bear, Chapalmalania is in fact a giant relative of raccoons and coatis, estimated to have weighed between to , comparable in mass to small/medium sized ursids such as the American black bear (Ursus americanus) and spectacled bear (Tremarctos ornatus).

Эволюция

Солтүстік Америкадағы туыстарына қарағанда мұндай үлкен өсім Оңтүстік Америкаға келген кездегі жылдам эволюциялық реакциядан туындаған болуы мүмкін, Шапалмания Миоценнің соңында (7,5 миллион жыл бұрын) Орталық Америкадан аралға қоныс аударған "ит коати" Ционасуадан дамыған, оларды Ұлы Америка алмасуының ең ерте оңтүстікке қарай қоныс аударған сүтқоректілері және етқоректі сүтқоректілердің мұхит арқылы таралуының бірнеше деректелген жағдайларының бірі (бірден-бір басқа ірі мысалдар Мадагаскардың Эуплеридасы және Сулавесидің Сулавеси пальма циветі). Мұның себебі прокионидтердің биологиясының түрлі аспектілеріне байланысты деп есептеледі, олар басқа етшілерге қарағанда мұхит кедергілері арқылы таралуда үлкен табысқа ие. Біріншіден, прокионидтер өте жақсы альпинисттер, олар жер бетіндегі етшілерге қарағанда өсімдіктердің жүзетін салдарына тиімдірек жабыса алады. Екіншіден, олардың барлық нәрсені жейтін тамағы оларға теңізге шыққан кезде азық-түлік алудың көп мүмкіндіктерін пайдалануға мүмкіндік береді, олардың өмір сүру ұзақтығын ұзартады және осылайша құрлыққа шығу мүмкіндігін арттырады. Ақырында, прокионидтер сияқты гипокарниворлар мезокарниворларға немесе мустелидтер, фелидтер және канидтер сияқты гиперкарниворларға қарағанда жоғары тығыздықта өмір сүреді, осылайша олардың теңізге әкетілу мүмкіндігін көбейтеді. Прокионидтер арасында транс-океандық таралудың тағы үш жағдайы құжатталған, олар бұл талаптарды іс жүзінде одан әрі қолдайды, олар Козумель аралы ракуны, Трес Мариас ракуны және Козумель коати. Панама аралығының теңізден көтеріліп, Солтүстік Американың басқа түрлерінің басып кіруіне мүмкіндік берген кезде, Chapalmalania бәсекеге түсе алмады және оның тұқымы жойылып кетті, әсіресе Tremarctinae аюларының келуімен, олар үлкен прокиондармен ұқсас тіс морфологиясын бөліседі. Алайда, Чапалманияның құрып кетуі Плейстоцен кезінде болған климаттық өзгерістерге байланысты болуы мүмкін. Бұл Плейстоцен кезінде континенттің бірқатар жергілікті фаунасын (Титаник сияқты үлкен қорқынышты құстар, Диномидтердің мегафауналық мүшелері және Оңтүстік Американың түрлі тума тұяқтылары) жойған.

Палеоэкология

Шапалмалания мен Ционасуа қазіргі заманғы Бассарискустан басқа прокионидтерге қарағанда ет жейтін деп саналады, олар гипокарниворлар болып саналады. Шапалмаланияның тіс морфологиясына негізделген қазіргі аюларға ұқсас барлық нәрін жейтін диетасы болған деп ойланады, әсіресе қазіргі көктейлі аюға жақын. Барлық нәрсені жейтін болу оларға гиперперперісі бар sparassodonts және қасында өмір сүрген қорқынышты құстармен бөлісуге мүмкіндік берді. Шапалмаланияға тән тістеу белгілері глиптодонт өлексесінде табылды және оны қоқыс жеу мінез-құлқы ретінде түсіндірді, бұл Шапалмаланияның, кем дегенде, кейбір жағдайларда глиптодонттар сияқты ірі сүтқоректілердің өлекселерімен қоректенгенін көрсетеді, оның молярларының дөрекі тұстары қатты тағамдарды ұнтақтау үшін жақсы жасалған.