Кіріспе

Каннингхемхед - Шотландияның Солтүстік Айрширдегі ауыл. Ол Каннингхэмдегі Каннингхэмхед, Персетон және Анник Лодж жерлерінің орталығы болды. Бұл негізінен ауылдық аймақ сүт және ірімшік өндірісімен және Ayrshire, Cunninghame немесе Dunlop ірі қара тұқымымен танымал.

Буртрехилл қонысы

Елі де Морвиллдің, Каннингхэмнің иелері, демеснесі ішінде болды және Алан де ла Зуш пен Уильям де Феррарсқа (Ламброттонды қараңыз) некеге тұрып, Джон Балиолдың жақтастары ретінде Роберт Брюске мүлкін жоғалтты. Стэйннің Джеймс Фрэнсис иесінің көп бөлігін және сол жердің Роджер де Блэрін алды.

Лэнглендс фермасы

Бұл ферма Понт / Блеудің 1654 жылғы картасында көрсетілген және ол Анник өзеніне жақын (бұрынғы Аннок немесе Аннак су) бұрын Стратанник деп аталған аймақта орналасқан. Бұл атау "қазық пен саңылау" егіс жүйесінің типтік жерлерінің ұзақ жолақтарының көрінісіне сілтеме болуы мүмкін. Лэнглендс фермасы Анник пен Глазерттің су жиналысына қарайды; екі биік аркалы көпір жолды кесіп өтуді қамтамасыз етеді. Лэнглендс бір кездері 20-ғасырдың ортасында Батыс SMT автобус компаниясын жүргізген Свордтар отбасына тиесілі болған. Олардың Ланглендс қаласында жаттығулар өткізуге арналған трассасы және басқа да нысандары бар Хакни жылқыларының үлкен жинағы болды (Смит 2006). Ферма маңында сирек кездесетін груша ағашы өседі.

Скровги немесе Фейрликревоч диірмені

Тимоти Понттың 1604 1608 жылғы картасында 1654 жылы жарияланған, киімді дайындау үшін пайдаланылатын вальк диірмені ретінде анықталған диірмен белгісі бар. Темірхананың орны Эйткеннің 1829 жылғы картасында Скроги Милл деп белгіленген, Робертсонда (1820) ол Скроги Милл деп аталады және 36 фунт стерлингке бағаланады. Томсонның 1832 жылғы картасында ол Анник суының Рамстейнге жақын және жоғары ағысында орналасқан. Бұл қала өзеннің батыс жағында, бұрылысы қатты жерге жақын орналасқан. ЭтимологияСкрок немесе Скрок сөзі шотланд тілінде түйіршікті немесе кеміген ағаш немесе ағаш тұқымын білдіреді. Бұл, атап айтқанда, "Креб алма ағашы" немесе Scrog Apple деп аталады. Уильям Кинг Томас Кинг пен Барбара Нилсонның баласы болып туған. Олар 1755 жылы Килвиннгке жақын Севенакрес Милл қаласында өмір сүрген деп тіркелген. Уильям Скрогидің диірменінде диірменші болып, сонымен қатар фермер болып жұмыс істеді. Шомылдыру рәсімінен өткендердің жазбалары оның ұлы, сонымен қатар Уильям, 1792 жылы Скрогиде дүниеге келгенін көрсетеді. Оның ұлы, тағы да Уильям, 1833 жылы дүниеге келді. Ол Скроггиде 1851 жылға дейін, ол өзінің жұмыс орнына Олд Монкландқа көшіп кеткенге дейін қалды. Килморс қаласындағы Сент-Морс Гленкерн шіркеуінде жерленген Уильям мен Мэри Кингтің қабір тасында "Стюарттонның Скрогимилл приходының қайтыс болған адамдары. 3.6.1816 61 жаста. Сондай-ақ, оның әйелі Мэри Эйткен 17 қараша 1841 жылы 86 жасында қайтыс болды". Айтон 1766 жылдан бастап салынған қоршауларда кейде раб алма ағаштары қолданылғанын айтады. "Креб алмалары өскен жер" атаулары қазіргі жердің сыртқы келбетіне сәйкес келеді, оның жанында ескі орман және ферма иесі жақында Langlands-те отырғызған орманды алқап бар. Бұрынғы диірменнің қираған жерінде көп кездесетін кәрі алма ағаштары. 1832 жылы Томсонның картасында Рамстайннан төмен қарай жүретін форд пен жолақ көрсетілген, оны әлі де анықтауға болады және өзен түбінің табиғи жыныстық тұғыры мұнда форд үшін айқын орын болды. 1860 жылғы ОС-да "U" бұрылысы арқылы жасалған жердің "жарым аралы" арқылы өтетін жарма, Лэнгландтың фермасынан төменгі өзеннің арғы жағында құлдырау бар, ол диірмен тоғанын құрайды. Стивен Росс отбасының өкілі, қазір Глазго граф, басқалармен қатар, Стюарттон Лорды Бойл титулына ие екенін және 1842 жылдың қаңтарында, бұрынғы Кривочмилл деп аталатын, бірақ қазір Scrogmill деп аталатын, қазір жүн илеу фабрикасына айналған ұн фабрикасы болған жерді айтады. 1923 жылғы ОС сайтты және фордты белгілейді, бірақ оны диірмен деп атамайды, ал 1963 жылғы ОС бастапқыда диірменшінің үйі болған дөңгелек жолдың соңында бір ғимаратты көрсетеді. Бүгінгі күні (2006) ладтың бүктелген сызығынан, диірменшінің үйінің қираған жерінен, диірменнің іргетастарынан және өзен жағасындағы ладтың су шығатын жерінен басқа ештеңе қалмады. Атаудың өзгеруі Кеннокстың Фэрли Кревохтағы диірменін тастап кеткендіктен және қазір осы есімді ферманың жанында қолданылуы мүмкін болғандықтан орын алған болуы мүмкін. Scroaggy - бұл жергілікті фермерлер әлі күнге дейін осы аймаққа қолданатын атау (Hastings 2006). Аник өзенінің бойымен бетоннан жасалған үлкен металл көпір өтеді. Қазір ол ағаш палубасыз және оны, мүмкін, Свердтер Барнахилл мен Лангленд фермаларына ие болған кезде салған. Картада бұл көпірден басталып, магистральға қосылатын жолдың Олтонхед пен Олтон фермаларына қарай төмен қарай созылатын жеріне дейін жолын көрсету мүмкін емес. Жолдың тік тұқымынан төменгі жағы әлі де көрінеді, бұл ең көп көліктер үшін тым үлкен және өзенге қауіпті жақын. Жолға шығу қауіпті бұрылыста болды және бұл жол салыстырмалы түрде қысқа уақыт пайдаланылғаннан кейін тасталған болуы керек.

Рамстан

Бұл "Бат пен Бен" ескі сайт, ол 1775 жылы алғаш рет тіркелген. Ескі шотланд тілінде ешқандай айқын балама жоқ сияқты, бұл есімді сөзбе-сөз аудару мүмкін. Томсонның картасында 1832 жылы Рамстон деп жазылған. Аңғайына әлі де көрінетін жол Анник өзеніне қарай төмен қарай жүгіріп, оның жолы әлі де анық көрінеді. Бұл жердегі бөгеттің арқасында кеменің бұрылысы мен баспалдақ тастар орнатылған. Фордтан басталған жол Барнахиллге және ескі Скругги немесе Фейликревоч Миллге дейін созылып, ал басқа жол өтпеді, керісінше өзенді ұстанды және қазіргі Каннингхемхедке жетті. Жақын жерде "Тод Хоул" деп аталатын сүйікті бассейн бар (Хэстингс 2006). Үй 1990-шы жылдары өрттен қираған, бірақ сол жерде қайта салынған. Джеймс Спирс және оның әйелі Мэри Колдуэлл (мүмкін Голдуэлл) 19-шы ғасырдың басында "Рамстоунды" өсірді. ғасыр. 1831 жылы 80 жасында Джеймс қайтыс болды, ал 1841 жылы 87 жасында Мэри қайтыс болды. Олар Kilmaurs Glencairn шіркеуінің зиратында кейбір ұрпақтарымен бірге жерленген.

Балгрей жерлері

Сэр Хью де Эглинтон 1361 жылы Джон де Моравиядан (Доби 1876) Покертонға жарғы алған. 1361 жылы Балгрей бароны болды; жерлер ғасырлар бойы көптеген рет иеленушілерді алмастырды, Корсехилл, Пирстон Холл (Аник Лодж), Буртрехилл, Эглинтун, Роуаллан, Гранж, Аученхарви, Лэйншоу және басқа да отбасылардың қолынан өтті. Жерлер Оңтүстік Балгрей (қазіргі Батыс), Шығыс Балгрей, Балгрейдің Мьюрхед және Балгрейдің Ноухедке бөлінді. Балгрей немесе Шығыс Балгрей бастапқыда Понттың 17 ғасырдағы картасында келт атауы Багра деп аталды, Айнслидің 1821 жылғы картасында Баграу және 1832 жылы Томсон оны Балгари деп белгіледі. Шығыс Балгрей Свордтар отбасының фермасы болған және ол Джон С. Свордтың 160 шотландтық автокөліктерінің, сондай-ақ атпен тартылатын вагондар мен мотоциклдердің жинағын орналастыру үшін де пайдаланылған. Ол Джон С. Свордтың алпыс көлік құралын пайдалана отырып, Шығыс Балгрейде "Транспорттың семсерлер коллекциясының мұражайын" ашуға үміттенген, алайда мұражайдың деңгейі Мұражайдың үлесі бұл мүмкін емес болды (Нилл 2006). 1962 жылы дубликаттарды немесе танымал емес көліктерді сату үшін аукцион өткізілді, ақырында бүкіл коллекция сатылып, таратылды.

Барнахилл

Барнахиллдің бұрынғы аты Барнхилл. (1775) және сонымен қатар Барнихиллз Томсонның 1832 жылғы картасында және Барнихилл 1837 жылы, сол кезде Уильям Поллок эск. Pigot-тың мәліметінше, ол оны ұстап тұрған. Ферма Понттың 1654 жылғы картасында көрсетілмеген. Бұл жерде ерлер үшін дәстүрлі жұмыс атқа айналған Клайдсдейл атты жылқыны Митчелл отбасы асыл тұқымдық және көркемдік мақсаттарда ұстайды. Робертсон (1820) жалға алу құнын 168 фунт стерлингке, ал ферма Р. Монтгомериге тиесілі деп жазды. Александр Линдсей (5 қазан 1872 жылы 77 жасында қайтыс болды) және оның жұбайы Марион Миллер (20 қараша 1881 жылы қайтыс болды) 19-ғасырдың ортасында Байрахилл қаласында (олардың қабір тасында жазылғандай) шаруашылық жүргізді. Олар Стюартондағы Лейк-Киркте жерленген.

Рашилхаус шаруа қожалығы

Бұл ферманың атауы мен орфографиясы көп өзгерді: Шахилл Айнслидің 1821 және Армстронгтың 1775 жылғы карталарынан, Рашхоллхаус Томсонның 1832 жылғы зерттеуінен және Рашиллхаус 1895 жылдан бастап. "Шак" ескі шотланд тілінде - бұл астықтан сабанды шашу үшін, әдетте, жел соғатын жерлерде жасалатын, астықтан шашу сияқты. Өзеннен жоғары орналасқан Рашилхаус осындай орын болған болуы мүмкін. Жақын жерде 1980 жылдары қираған үйлерінен қайта салынған "Watermeeting's Cottage" бар. Бұл жерде Крейг отбасы сауықтыру және көрсету үшін салтқа сай жұмыс істейтін аттармен - Клайдсдейлмен айналысады. Робертсон (1820) Барнахиллдің маңында 82 фунт стерлингке жалға берілетін Трэшер үй фермасын атап өтті

Ақылы жол және маңызды оқиғалар

Айрширдегі шаруалар үшін дөңгелекті көліктер 17 ғасырдың соңына дейін белгісіз болды, ал бұған дейін дөңгелекті көліктер мүлдем пайдасыз болғандықтан жүктерді сүйрету үшін шлейфтер пайдаланылды (Страухорн 1951). Бұл кездегі жолдар жай ғана жолдар еді, ал көпірлер тек жаяу жүргіншілерді, атты немесе жүк жүретін жануарларды ғана алады. Айрширде пайдаланылған алғашқы дөңгелекті көліктер 1726 жылы Рикартон көпірінде жұмыс істейтін жұмысшыларға тегін ұсынылған арбалар болды, ал кейбіреулер оларды пайдаланудан бас тартты. 1763 жылы Глазго мен Килмарнок немесе Килмарнок пен Айр арасында жол жоқ екені айтылды және бүкіл көліктер он екі жүк аттарымен жүрді, олардың біріншісінің мойнында қоңырау болды. Ирвиннен Каннингхемхедке және одан әрі Стюарттонға дейінгі жол "1767 жылғы Айр жолдар туралы заңмен" (McClure 1994) автокөлік жолы болып жасалды және жолды жолаушыларға мүмкіндігінше ыңғайлы ету үшін оның бағытын ауыстыру мүмкіндігі пайдаланды. Құрылыс уақыты белгісіз, өйткені 1775 жылғы картада жаңа жол көрсетілмеген. Ақыр соңында, ол жолдың оң жағында, Стюарттоннан Килморсқа дейінгі жолмен қосылғанда, ескі Лэйншоу диірменінің және басқа да ақылы үйдің қарсы жағында орналасқан. Каннингхед Толл үйі жолдың диірменге қарай төмен қарай жүретін бұрышында болды (1860 OS). 1782 жылы Каннингхедтің Нил Снодграсс Стюартондағы жол кездесуіне өтініш жасады. Жолдың жолын өзгерту кезінде оның жақсартылған жерінің бір бөлігі алынды; оған бұрынғы жолдың жері берілді. Оның шығындары жаңа жолға берілген жерді жақсартуға жұмсаған ақшаға тең болды. Көптеген жергілікті беделді адамдар, соның ішінде Лодун графы, Данлоптан Джон Данлоп, Корсехиллдің сэр Уолтер Монтгомери, Айкеттен майор Александр Данлоп және т.б. Оның ісі мұқият зерттелді және оған 40 фунт стерлинг 5 с 9 дененің өтемақысы берілді. пайызбен, сондай-ақ жолдың өзгеруімен оның жері ашылған бес ай ішінде ірі қара малы үшін ақы мен жалақы ретінде қосымша 50 шиллинг (McClure 2002). "Турнпайк" атауы бастапқыда қолданылған "қақпадан" пайда болды, ол тек қана бір шетінен тірек бағанасындағы шаршауға бекітілген қарапайым ағаштан жасалған бағана болды. Бұл тірек сол кездегі әскердегі қару ретінде қолданылатын "пикке" ұқсайды, сондықтан біз "turnpike" аламыз. Бұл терминді әскерилер аттардың өтуіне кедергі жасау үшін жолдарға орнатылған кедергілерге де қолданған. Жолдың жақсы болуынан басқа, автокөлік жолдары мильге берілген әр түрлі ұзындықтың (Томпсон 1999), 4 854-тен шамамен 7000 аяққа (2134 м) дейін өзгерген араласуын шешті. Ұзын милялар, қысқа милялар, шотландтық немесе шотландтық милялар (5 928 фут), ирландтық милялар (6 720 фут) және т.б. бар екені белгілі болды. 5280-і орташа есеппен алынған. Тағы бір маңызды мәселе - жаңа жолдар салынып жатқанда, жаңа жолдың бағытын жақсарту үшін "Тернпайк Траст" компаниясы көп күш жұмсады. Жолдардағы жол ақысы 1878 жылы алынып тасталды, оның орнына 1889 жылы округтік кеңес қабылдаған жол бағасы енгізілді. Қызыл құмтастан жасалған ескерткіштер әр шақырым сайын орналастырылды. Тек бір ғана үстіргі Лоу Маунт алаңының кіреберісінің қарама-қарсысындағы тіректе сақталған, бұл Стюарттон 1 миль (2 км) және Ирвин 6 мильді көрсетеді, тағы біреуі Мид Лэмброугтон фермасының кіреберісінің қарама-қарсысында орналастырылған және басқалармен бірге қалған жалғыз ілмек Лэнглендс фермасы маңында көрінетін тіректегі "қақырық". Ерекшеліктері екінші дүниежүзілік соғыс кезінде басып кірген әскерлерге, неміс тыңшыларына және т.б. көмек көрсету үшін көмілген. (Wilson 2006) деп аталады. Бұл бүкіл Шотландияда болған сияқты, алайда Файф Айрширге қарағанда бақытты болды, өйткені тастар сақталып, соғыс аяқталғаннан кейін қайтадан орнына қойылды (Стефан 1967-68). 1780 жылғы 27 мамырдағы Turnpike Trust хаттамасында Стюартоннан батысқа қарай Крейвочка дейінгі жолдың (Крейвоч, Стюартоннан батысқа қарай екі миль (3 км) жерде, Лэйншоудан өтіп, Кросгейтске қарай жүретін кіші жолға қарай орналасқан. Крейвоч Кеннокстан оңтүстікке қарай жүретін жолда болды) 13 жылдан астам уақыт бойы мүлдем назардан тыс қалдырылды, бір тиын да Жарғы ақшасы немесе кез-келген жөндеу шығындары жұмсалмады. Қысқы және ылғалды уақытта жол тіпті атпен жүру үшін де, сондай-ақ кез-келген күймемен жүру үшін де жарамсыз болды.

Ньютонхед, Пэддоклоу, Овертон, Ньютонхед және Саутхук фермалары

1775 жылғы картада Ньютон фермасы ғана белгіленген, ал 1860 жылы Ньютон фермасы темір жолдың жанында көрсетілген, бірақ 1897 жылы ол белгіленбейді. Этимология"Паддоклау" атауы бастапқыда "Паддоклау" болған, бұл шотланд тілінде "Тод Хилл" немесе "Бриль Моунд". 1775 жылғы Армстронг картасында көрсетілмеген, Паддоклоу 1821 жылы Эйнсли картасында жол қиылысында көрсетілген. Томсонның 1820 жылғы картасында Торнтун қонысына дейін жүретін төртінші емес, үш ғана жол көрсетілген. Паддоклоудың айналасында ерекше жартылай дөңгелек жол жүреді және ол жол жиегіндегі қонақүй үшін идеалды орын болар еді. Ньютонхед фермасына дейінгі жол 1895 жылы әлі де бар, алайда ол 1912 жылға қарай тек қиыр жол болып табылады және 1960 жылы белгіленбейді. Жақын жердегі заң, темір жолдың қиылысының жанында, 1897 жылғы ОС-та көрсетілген, бірақ ол қазір 'жұмылып тасталды'. Килморс барониясы Бустон (қазіргі Бустон), Флерис (қазіргі Флоурс), Ламброутон, Уайриг (қазіргі Уайтриг) және Саутхук жерлерінен құралған (басқаша Саутвик, Саутхук, Саутхук, Саутхук, Сеурнхоук, Сеурнбенк немесе Хукс (1775)) және сондықтан бұл аймақ Ламброутон жерлерімен байланысты болды. Томсонның 1820 жылғы картасында Шығыс және Батыс Саутхук көрсетіледі, бірақ тек Эйнсли картасында. Кішкентай Саутхук 1960 жылы OS-де көрсетілген. Бұл жерде жергілікті балшықтан және көмірден жасалған кірпіш фабрикасы жұмыс істеген. 1840 жылдары Джеймс Хантер әйелі Маргарет Янгпен бірге осында шаруашылық жүргізді. Ол 1844 жылы қайтыс болды және Дрегорн шіркеуінің зиратында жерленді. Олардың ұлы Квебектен Дундиге алып бара жатқан кемесі суға батып, қайтыс болды.

Үстірті

Овертон, бұдан бұрын Овертун немесе Эвертун (1775) 1821 жылғы картада таңқаларлықтай емес, бірақ ол Томсонның 1820 жылғы картасында көрсетілген. 1895 жылғы ОС-да негізгі темір жол желісі мен Канингхемхед темір жол стансасының маңында тармақтанатын және Овертонға жақын орналасқан, ал оның тармағы Саутхук жолымен қатар, баспаналы плантацияның алдында жүреді. Бұл желілер 1912 жылы жойылып, бүгінде тек кейбір төменгі жағалаулар қалды. 1860 жылы кеншілер қатары, көмір орлары, мектеп және оттай балшық жұмыстары Капрингстон Бёрн жолының астынан өтіп бара жатқан жеріне жақын орналасқан. Овертон жолы 1912 жылғы ОС-та белгіленген, бұл жер Овертон деп аталды, 1936 жылы тек бір қатар қалды - Уорвикдейл жолы - 1950 немесе 60-шы жылдардың соңында бұзылды, тек іргетасы ғана көрінеді (2007). Уильям МакКеррелл мен оның әпкесі Джанет - бұл қоныстанған екі адам, олар сол жерде туылған. 1912 жылғы ОС-да Спрингсайдте Саутхук маңындағы көмір кен орны, кірпіш фабрикасы және көмір орлары көрсетілген. 1832 жылы Овертонға дейінгі жолда ағаштардан тұратын шағын белдерей болған сияқты. 1880 жылдары ауылдың тұрғындарының саны 413 адам болды.

Роберттон бароны

Робертсон (1820) бұл барондықты атап өтті, ол бір кездері Килморс барондығының бөлігі болған, ол Килморстан оңтүстікке қарай Ирвин өзеніне дейін созылып кеткен. Ол жерде әулет жоқ, кейіннен ол Эглинтон отбасына тиесілі болды. Келесі мүлік барондықтың бір бөлігі болды: Килморс, Гейтхед, Вудхиллз, Гринхилл, Алтонхилл, Планн, Хейсайд, Торнтун, Раш-хилл Парк, Милтон, Виндидж, Фарделхилл, Мьюрфилдс, Корсехаус және Ноккентибер.

Торнтон үйі мен үйі

Торнтун алғаш рет Монтгомерияның бір тармағына қараған, ол 1296 жылғы Рагманның роллінде аталған Муртхоудан тараған. Ол Робертоун баронының бір бөлігі болды. Джон Монтгомери Торнтауны 1482 жылғы заңдық құжатта (Доби 1876) аталады. 17 ғасырдың басында ол Роуаллан замогының Мурларының бір тармағы Мурлардың меншігіне айналды. Арчибальд немесе Джеймс Мюр, Глазго бургисы, 27 маусымда 1607 жылы Торнтоннан Роберт Ростың қызы Маргаретке үйленді. Росс отбасы Торнтаунды қалай және қашан иеленгені туралы ештеңе белгісіз. Хью Мьюр ұлы болды және тағы бір ұлы, Джеймс Мьюр Торнтон, 1626 жылы қайтыс болған Джанет Неперге үйленді. Роберт олардың ұлы болса керек, өйткені ол 1634 жылы жасалған құжатта аталады. Арчибальд Мьюр 1699 жылы Уильям III-дің ерлігімен марапатталды, ал оның қызы Маргарет Ардроссандағы Джон Каннингхэмге үйленді. Тікелей ұрпағы Джордж Эдвард Бурчиер Рей 1912 жылы өз анасы Сара Ури арқылы иемденді.

Темплирлер әскері

Ирвинге жақын Гринвуд 1860 жылдары әлі де Темплленд фермасы және плантациясы ретінде белгілі болды, Гринвуд атауы шағын коттеджге шектелген. Қазіргі уақытта орта мектеп пен мұғалімдер ресурстық орталығы жұмыс істейді. Анниктің қарсы жағалауында Анник Лодждің Фриерсмилл Холм орналасқан. Ридтік монахтар - қызыл монахтар, жақсырақ Темплирлер деп аталады. 1820 жылы Робертсон полковник Гамильтонға 6 13s 4d фунт стерлингтің жалға алу құны бар Храм жерлерінің иесі ретінде береді. Бұл жердегі диірмен олардың таралуына дейін орденге тиесілі болған және Темпллендтің жақындығы бұл екі есе ықтимал. 1312 жылы шотландтық штаб-пәтері Торфихенде болған рыцарь-тамплиерлер ордені таратылды (Barber 1996) және оның жерлері Сент-Джон рыцарьларына берілді (Доби 1876). Лорд Торфихен ұстаз ретінде ғибадатханалық жерлерді иеленді, ал жерлер 1720 жылы Монтгомери Хессилхед пен Уоллес Кэрнхиллдің (қазіргі Карнелл) қолына өтті.

Дариен ісі

Дарьен компаниясы - 1690-шы жылдардың аяғында шотландтардың Америкада сауда колониясын құруға тырысуы, алайда Англия мен басқа жерлердің қарсылығы соншалық зор болды, бұл әрекеті үлкен шығынға ұшырап, ел мен жеке адамдар үшін үлкен қаржылық салдарларға ұшырады. Шотландияның барлық айналымдағы капиталының жартысы жазылып, көбісі жоғалды. Каннингхемде жоғалтулардың кейбір мысалдары: Айкеттің майоры Джеймс Каннингхем (200 фунт), Каннингхемхедтің сэр Уильям Каннингхем (1000 фунт), Торнтунның сэр Арчибальд Мур (1000 фунт), Турдың Уильям Уотсон (150 фунт) және Килмаурстағы Хиллдің Джеймс Томсон (100 фунт).