Кіріспе

Италиядағы католик архиепископиясы Отранто архиепископиясы (лат. Archidioecesis Hydruntina) - Италиядағы католик шіркеуінің латын архиепископиясы. Епархияның орталығы Апулиядағы Отранто қаласындағы Отранто соборында орналасқан. Ол Лекче архиепископиясының суфраган. Қазіргі архиепископ Донато Негро.

Тарих

Бірінші епископ Петр болды, оны 596 жылы Ұлы Григорий атаған. Оның екі болжамды мұрагері, Сабин (599) және Петрус (601), Фердинандо Угеллидің ойлап тапқандары, ол Сабинді Отранто епискобы деп қате санаған, ал ол шын мәнінде Галлиполи епискобы болған. Гидрунтум (Отранто) епискобы Константинополь патриархының субъектісі ретінде император Лев VI (886-912) кезінде Notitia Dignitatum-да көрінеді. Епископ Маркус (шамамен 870 ж.) - гректің қасиетті сенбілік литургиялық қызметіне автор. Гидрунтумдық епископ Петрус (968) Константинополь патриархы Полиукт (956-70) митрополит дәрежесіне көтерілді, жаңа шіркеу провинциясында Византиялық ырым-жырымдарды орнату міндеті және Ацеренца, Турси, Гравина, Матера және Трикарико шіркеулерінде епископтарды құлшылыққа тағайындау өкілеттігі берілді, бұлардың барлығы бұрын Рим шіркеуіне тәуелді болды. Латын шіркеуі Норманның жаулап алуынан кейін қайтадан енгізілген, бірақ Византиялық ырым XVI ғасырға дейін архиепископтық және оның суфрагандарының бірнеше қалаларында қолданыста болды. 1818 жылы екі Сицилия патшалығымен жасалған жаңа конкордат папаны патшалықтағы елуден астам кіші епархияны жоюға міндеттеді. Отрантоның шіркеулік провинциясында, бұрын Отрантоның суфраганды Кастро епархиясы, Папа Пий VII 1818 жылы 27 маусымда "De Utiliori" бұқасында бас тартты және оның аумағы Отранто епархиясына қосылды. Алессано епархиясы да бас тартылды, ал оның аумағы Угенто епархиясына қосылды. Сол конкордатта патша бос епископтарға кандидаттарды ұсыну құқығын алды. Бұл жағдай 1860 жылы Бурбон монархиясының құлатылуына дейін сақталды. Ол шіркеу провинциясының митрополиті болғандықтан, Галлиполи, Угенто және Лекче қалалары оның суфрагенттері (бағыныштылары) болды. 1960 жылы 28 қыркүйекте Папа Иоанн XXIII "Cum a nobis" бұқасымен Лекче епархиясын Отранто шіркеу провинциясынан бөліп, оны дереу Киелі орынға бағындырды.

Кафедральдық және Капитулярлық

Қасиетті Марияның көкке көтерілуіне арналған соборды 1088 жылы тамызда Беневенто архиепискобы Роффредо, Папаның легаты, Бари архиепискобы Урсо, Таранто архиепискобы Альберто, Бриндизи архиепискобы Годино, Апулия герцогы Роджердің қатысуымен құттықтады. Отранто соборын жиырма төрт каноннан тұратын Капитул басқаратын. Олардың арасында Архидиакон, Кантор, Декан, Капелланус майор, Қазынашы, Примицерий және Қазалаушы деген атақтар болды.

Синодтар

Провинциялық синод - бұл митрополит архиепископтың өзінің суфрагандық епископтарымен және басқа да адамдарды шақырғысы келгендердің, мысалы, соборлық тараулардың өкілдері, маңызды монастырлардың абаттары және канондық заңгерлердің кездесуі. Қасиетті кітаптар құрастырылып, қайта бекітіліп, Рим Куриясының жарлықтары жарияланды. Олар шіркеудің тәртіптік мәселелерін қарастырды. 1567 жылдың қыркүйек айында Отрантода архиепископ Пьетро де Капуа провинциялық синод өткізді. Епархиялық синод - епархияның епискобы мен оның дінбасыларының ретсіз өткізілетін, бірақ маңызды кездесуі. Оның мақсаты: 1) епископ шығарған әртүрлі жарлықтарды жалпыға жариялау; 2) епископтың діни қызметкерлерімен кеңесуді таңдаған шараларын талқылау және бекіту; 3) епархиялық синодтың, провинциялық синодтың және Киелі орынның жарлықтары мен жарлықтарын жариялау еді. 1641 жылы 18-20 қазанда епископ Гаэтано Коса (1635-1657) епархиялық синод өткізді. Епископ Амброджио Пиколомини (1675-1682) 1679 жылы епархиялық синод өткізді. Епископ Андреа Манси (1818-1832) он епархиялық синод өткізді.

Қалалық атаудың жоғалуы

Екінші Ватикандық собордан кейін және собордың Christus Dominus 40-тарауында көрсетілген нормаларға сәйкес Апулия епископтар конференциясы Қасиетті орынға (Папа) Леччеді митрополит етіп, жаңа шіркеу провинциясын құруды өтінді. Барлық мүдделі тараптар арасында кең ауқымды консультациялардан кейін Иоанн Павел II 1980 жылы 20 қазанда Леччеді митрополия мәртебесіне көтеру туралы жарлық шығарды. Ол сондай-ақ жаңа шіркеулік провинциясын құрады Лечче, оның құрамына енетін епископтар (суфраган) болуы керек еді: Бриндизи (әлі метрополитет емес, бірақ архиепископ архиепископ атағын сақтауға рұқсат берді), Отранто (әлі метрополитет емес, бірақ архиепископ архиепископ атағын сақтауға рұқсат берді), Галлиполи, Нардо, Остуно және Угентина С. Мария Леукаденси (Угенто). 2019 жылы архиепископтық жерде жеті семинарийдің үлкен семинариясында және жеті студент кіші семинарияда оқып жатыр.

Зерттеулер

Каталди, Никола (1848 ж.). "Отранто" деп аталады. In: Vincenzo D'Avino, Cenni storici sulle chiese arcivescovili, vescovi, e prelazie (nullius) del Regno delle due Sicilie (Наполи: Рануччи 1848), pp. 519 526-шы сан. [қателермен толтырылған] Камп, Норберт (1975). Сицилия Корольдігінің шіркеуі мен монархиясы. I. Просопографиялық негіздер: 2. Апулиан мен Калабриан. Мюнхен: Вильгельм Финк баспасы. Кехр, Пол Фридолин (1962). Италияның шіркеуі. Толығырақ: IX: Самний Апулия Лукания. Берлинде: Вайдман. Ланцони, Франческо (1927). Италия епархиясы VII ғасырдың басында (б.з. 604) деген тарауда қарастырылған. Ф. Лега, б. 310, 317 - бұл - Манн, Хорас К. (1910). "Орта ғасырдың басындағы папалардың өмірі" (англ.) IV: Феодалдық анархия кезеңіндегі папалар, 891 999 ж.