Кіріспе

Шағын балталы қару Парьерлік қамыс - Еуропаның орта ғасырлар мен ерте қайта өрлеу дәуірінің аяғында жасалған қолға ұсталатын кіші қарулар. Бұл қарулар бір қолды семсермен, мысалы, рапирамен бірге қолданған. Атауынан көрінетіндей, олар қарапайым пышақ түрінен гөрі тиімдірақ парыж жасауға немесе қорғауға арналған, әдетте кең күзетші және жиі қолды жақсы қорғау үшін басқа қорғаныс белгілері бар. Мүмкіндік туса, олар шабуыл жасау үшін де пайдаланылуы мүмкін. Жалпы категорияға тағы екі ерекше тип кіреді, семсер бұзатын және үшбұрышты қанжар. Бұл қаруды қолданбай-ақ қолдану, қақ-жарақпен күресудің қазіргі заманғы фехтование спортына айналуымен, бірте-бірте пайдасыз болып кетті. Шағын семсер, эпэ және фольга сияқты бірте-бірте жеңіл негізгі қаруларды қолдану жылдамдықты арттыруға мүмкіндік берді, өйткені фехтовальщик өзіне қорғаныс қажет етпеді, өйткені спорттық фехтовальщикте қос соққыға көбірек жол берілді.

Ерте дамуы

Паррингтік қамыс - 16 ғасырдың басында сол қол қамыспен басталған, барлық жерде кездесетін квиллиондық қамыс түрінің маңызды дамуы. Бұл термин көбінесе жалпы пышақтарды жою үшін ыңғайлы термин ретінде қолданылса да, ол қарудың бұрынғы және қарапайым түріне де қатысты. Оның қолын ұстауға арналған (тікелей немесе иілген) мықты қосқыштары, сондай-ақ қосқыштардың бір жағында тұтқаны қиып өтетін сақина немесе қабық түріндегі қосымша қорған болды. Тура бесіктерден басқа, сопақша бесіктері бар сол қол пышақтары, пісіру жиектері бар және орталық толтырғышты ұзындығында кішкентай тесіктері бар, барлығы қаруды жеңіл немесе қорғанысқа көмектесу үшін жасалған. Бұл қамыс түрі XVII ғасырдың басында Испания мен Италияда танымал болған маңызды басты гаушаның пайдасына жоғалып кетті. Үш қамыс пен семсер бұзатын қарулар өте сирек кездесетін және салыстырмалы түрде кеш дамыған, олар алғаш рет 1600 жылы пайда болды. Паррингтік пышақтар көбінесе en suite жасалатын немесе құрылыс пен сәндік техника жағынан олар серіктік қару ретінде жұптастырылған семсерге ұқсас болған.

Бас-бағы

Бас гауш (французша "сол қол", mɛ̃ ɡuʃ) негізінен жаудың шабуылдарын тоқтату арқылы қорғанысқа көмектесу үшін пайдаланылды, ал басым қол бір қолмен қолдануға арналған рапира немесе ұқсас ұзын қаруды қолданды. Бұл - ұзын және ауыр пышақ, оның ұзындығы бір-екіден артық, ал шыбықтары өте тік. Оның ең ерекшелігі - қолдың қолын қорғап, қолын иілгішпен жалғастыратын кең буындар. Қамау әдетте (бірақ әрқашан емес) үшбұрышты болып келеді, ал квилондар әдетте ұшынан ұшына дейін өлшенеді. Бұл шеге әдетте қолғаппен жасалған, сондықтан оның сән-салтанаты қолғаппен жасалған шашты бейнелейді. Қақпақтың шеттері әдетте сыртқа қарай бұрылады, мүмкін қарсыластың пышағының ұшын тұтқындап, қорғаушының қолына түсуіне жол бермеу үшін. Пиллон әдетте дөңгелек ұштары бар цилиндрлі болып келеді, ал көптеген жағдайларда спиральді флютингпен безендіріледі. Қақпақ әдетте квилонға сәйкес безендіріледі және оған сәйкес келетін рапирдің қақпағына ұқсайды, ал тұтқа әдетте ағаштан жасалады және бұрмаланған және тоқылған сыммен оралады. Қарақ әдетте үш бөлікке бөлінеді. Бірінші бөлім, ұстағышқа жақын, рикассоны (тақталмаған бөлік) қамтиды, ол жалпақ қабырғалы және шеттерінде бір-екі кішкентай тесігі бар, алдыңғы шетінде. Кейбір мысалдарда екі қол рикассоның екі жағына параллель жүреді, олардың арасында кеңістік бар, қарсыластың пышағын ұстауға арналған. Рикассоның бүйірінде, түйеге қарсы, әдетте, бас бармаққа арналған овал тәрізді ойыс болады. Бұршақтың екінші бөлігі, әдетте, бір қырлы, жазық үшбұрышты қимамен. Қақпақ дайын күйде ұсталғанда, оның жиегі ұстаушының сол жағына қарайды. Бұл бөлімдегі пышақтың артқы жағы (түйеу жиегі) әдетте бірнеше саңылаулармен немесе ойықтармен толтырылады. Бiрiншi және ең ұзын кесiмге қарай созылады, ал ол алмасты қимамен екі қырлы. Кейде оның алдыңғы аймақтың артқы жағына сәйкес келетін жиегі бойымен қысқа арақашықтыққа ойықтар немесе тістілер болады. Бұл форманың типтік болғанымен, көптеген вариациялар кездеседі, соның ішінде қисық квилон, дөңгелек күзетшілер немесе екі ғана секциялы бөренелер бар. Бұл қарудың түрлі түрлері 17 ғасырдың аяғында дамып, бірте-бірте құлдырап кеткенімен, 18 ғасырға дейін қолданыла берді.

Қалқаншы

Қасқыр - қарсыластың семсерін тұтқындауға арналған, қақпақпен қатар бірнеше әдістерді қолдануға мүмкіндік беретін, қақпақпен бірге бір жағында үлкен, терең тісті, шеге тістеріне ұқсайтын пышақ. Үш қамыс сияқты, семсер бұзау да осындай арнайы қаруды жасаудың қиындығына байланысты негізгі гаушамен салыстырғанда сирек кездесетін қамыс түрі болды. 1600 жылы салынған итальяндық үлгілердің бірі Лондондағы Уоллес жинағында сақталған. Оның ұстауында екі түзу перде және сақиналық күзет бар. Қилықшы деген атауға қарамастан, кейбір ғалымдар айтқандай, олар шын мәнінде семсердің бүйірін сындыра ала ма, жоқ па, бұл белгісіз, өйткені бұл дәуірдің семсерлері күшті күштерге төтеп беру үшін жасалды, бұл жауынгердің қолынан шығатын күштен әлдеқайда көп. Кейде Fechtbüchern-де семсерлер оларды сындыруға екі қолмен жасалған әрекетке төтеп беру ретінде суреттеледі (немесе олардың төзімділігін көрсетеді). Кейінгі Ренессанс рапиры мен кіші қылыстары ертеректегі кескіш қылыстардай берік болмауы мүмкін, бірақ олар кейде сынғандығы белгілі, сондықтан бұл талап осы кезеңнің типтік азаматтық қаруларына қатысты көбірек шындыққа ие болуы мүмкін. Бұл термин қазіргі заманда қарсыластың пышағын тұтқындау үшін парыж пышағы сияқты мақсатқа қызмет еткен кейбір қалқандарда кездесетін әртүрлі құрылғыларға (мысалы, ілгектер немесе тікендер) қолданылады.

Үшбұрышты қамыс

Үшбұрышты қамыс (немесе үшбұрышты қамыс) - үш бөлікке бөлінген, олар әдеттегі пышақпен ұқсайды. Қолына ұстайтын механизмді босатып, екі бүйірлі қақпақ көктемгі қысыммен ашылып, "үшбұрыш" пайда болады. Бұл пышақтарды қауіпсіз және оңай ұстауға мүмкіндік береді. Қасқырдың үш бұрышы сияқты, үш бұрышы да басты бұрыштымен салыстырғанда, қашаудың сирек кездесетін түрі болды.

Қазіргі қолданысы

Қазіргі заманғы спорт жарыстарында қолға алынбайтын қару өте сирек қолданылады. Шын мәнінде, қорғаныс шарасы ретінде қолды пайдалануды көбінесе Батыс әлемінде кең таралған көптеген спорттық күрестердің ережелері тыйым салады. Алайда, HEMA (тарихи еуропалық жекпе-жек өнерлері) Rapier and Dagger - бұл жалпы спаринг әдісі, ал backsword және dagger - де қолданылады. Тағы бір ерекшелік - кендода әр түрлі өлшемдегі екі шинайды қолдануға рұқсат етіледі, бірақ жиі кездеспейді; бұл стиль нито риу (сөзбе-сөз "екі семсер стилі") деп аталады. Басқа да бірнеше жекпе-жек стильдері тек қол қаруын ғана емес, тіпті қол қаруын да қолданады, мысалы, әдетте Espada y Daga немесе Sword and dagger жүйелері бар филиппиндік жекпе-жек өнерінің классикалық стильдері. Екі қаруды бір уақытта қолдану әдебиетте, әсіресе бейнеойындарда, әдебиетте және басқа да фантастикалық жанрдағы бұқаралық ақпарат құралдарында жиі кездеседі, онда оны "қос қару" деп атайды. Шығармашылық анахронизм қоғамында (SCA) рапирлік шайқаста қолға ұсталмайтын құралдардың әртүрлі түрлері қолданылады, соның ішінде қамыс, дубинка, плащтар және екінші семсер, ол фехтованиеде "рапирлік кейс" деп аталады.