Karl Ludwig Kahlbaum

Кіріспе

Неміс психиатры (1828-1899) Карл Людвиг Кальбаум (1828 жылы 28 желтоқсан - 1899 жылы 15 сәуір) - неміс психиатры.

Өмір және мансап

1855 жылы ол Берлинде медицина докторы дәрежесін алды, содан кейін Вехлаудағы психикалық ауруханада дәрігер болып жұмыс істеді. Бір уақыт бойы ол Кенигсберг университетінде оқытушы болды (1863-66), ал 1867 жылдан бастап Гёрлицтегі психикалық аурухананың директоры болды. Ол өмірінің соңына дейін Гёрлицте қалады. Психиатр ретінде Кальбаум психикалық ауруларды сыртқы симптомдардың ұқсастығына негізделген топтарға бөлудің пайдасыз екенін түсінді. Ол өзінің жұмысында психикалық ауруларды олардың жүрісі мен нәтижесіне сәйкес топтарға бөліп жіктеу жүйесін әзірлеуге тырысты. Ол Гёрлицте өзінің серіктесі Эвальд Хеккермен (1843-1909) жас психоз науқастарын зерттеумен айналысқан зерттеулері үшін есте қалды. Психикалық бұзылуларды талдау кезінде Кальбаум мен Хеккер дистимия, циклотимия, кататония, парафения және гебефрения сияқты сипаттамалық терминдерді қолданатын жіктеу жүйесін енгізді. Олардың зерттеулері психикалық денсаулықты зерттеуде қазіргі заманғы клиникалық тәжірибелерді қолдануда ізашар болды. Кальбаум Jugendliche Irresein немесе "жасөспірімдер ақымақтығы" туралы айтып, ата-ананың тәрбиесінің маңыздылығын атап өтті. Кататонияны зерттеу барысында ол "Кататония немесе тығырықтық зерттеу" атты монографиясын жариялады. Онда ол бұл бұзылысты моторикалық функцияның бұзылуы ретінде сипаттайды. Бұл аурудың дамуындағы кезеңді білдіреді. Кальбаумның еңбегі кейіннен неміс психиатры Эмиль Крейпелинге әсер етті. Алайда, Кальбаумның кататониясы, әдеттегідей, Эмиль Крейпелиннің деменция прекокс тұжырымдамасында кездесетін кататониямен бірдей емес. Керісінше, Адольф Мейер кейін деменция преэкокске қатысты шағымданады, "Кальбаумның кататониясы каталепсияны, негативизмді, автоматизмді, стереотипті және сөздікті көрсеткеннің бәрін қамтитын етіп кеңінен кеңейтілді" (Мейер, 1910, 276). ХХ ғасырдың соңына таман Америка психиатриялық қауымдастығы (АПА) кататонияның 1987 жылға қарай сирек кездесетінін мәлімдеді (АПА, 1987). "Каллбаум синдромы" - бұл сөздерді және сөйлемдерді ұдайы және мақсатсыз ритмдік қайталаумен сипатталатын кататониялық симптом, ол мәнсіз немесе мәнсіз (эхолалия).

In 1855 he received his medical doctorate at Berlin, and subsequently worked as a physician at the mental asylum in Wehlau. For a period he was also a lecturer at the University of Königsberg (1863–66), and from 1867 was director of the mental hospital at Görlitz. He would remain at Görlitz for the remainder of his life. As a psychiatrist, Kahlbaum realized that attempting to group mental disorders based on similarities of outward symptoms was futile, and in his work tried to develop a classification system that grouped mental diseases according to their course and outcome. He is remembered for research done at Görlitz with his associate Ewald Hecker (1843–1909) involving studies of young psychotic patients. In their analyses of mental disorders, Kahlbaum and Hecker introduced a classification system that used descriptive terms such as dysthymia, cyclothymia, catatonia, paraphrenia and hebephrenia. In their research they were pioneers in the application of modern clinical practices in the study of mental health. Kahlbaum referred to Jugendliche Irresein or "juvenile madness", and stressed the importance of parental upbringing to prevent this condition from occurring. In his research of catatonia, he published the monograph, Die Katatonie oder das Spannungsirresein, in which he characterizes the disorder as disturbance in motor functionality that represents a phase in a progressive illness that includes stages of mania, depression and psychosis that typically ends in dementia. Kahlbaum's work would in time influence German psychiatrist Emil Kraepelin. Strictly speaking however Kahlbaum's catatonia is not, as is commonly believed, the same as the catatonia found in Emil Kraepelin's concept of dementia praecox. Rather, as Adolf Meyer would later complain with respect to dementia praecox, "Kahlbaum's catatonia was liberally extended so as to include everything that showed catalepsy, negativism, automatism, stereotypy, and verbigeration" (Meyer, 1910, p. 276). As the 20th century came to its close, the American Psychiatric Association (APA) would declare that occurrences of catatonia were, by 1987, rare (APA, 1987). The eponymous "Kahlbaum's syndrome" is a catatonic symptom characterized by continuous and purposeless rhythmic repetition of words and sentences that are meaningless or insignificant (echolalia).

Ғылыми еңбектер

"Авиум трактісінің анатомиясы мен гистологиясы жоқ". (Докторантуралық диссертация), Берлин, 1854 ж. "Кататония немесе шиеленістер" 1874 ж. "Жас балалар мен жасөспірімдер аурулары және олардың ауруханадағы педагогикалық емделуі туралы" Allgemeine Zeitschrift für Psychiatrie, Берлин, 1884 ж., H. 44-та жазылған. "Die klinisch diagnostischen Gesichtspunkte der Pathologie"; Volkmann's Sammlung klinischer Vorträge, Leipzig, 1878, No. 126 - ші орын.