Кіріспе
Тосттар тақтасы немесе тосттар тақтасы - тосттарды ұстауға арналған, тік бөліктері бар (әдетте бестен сегізге дейін) тақтасы бар тақта. Ол көбінесе үстелдің айналасына алып жүру және өткізу үшін орталық сақиналы тұтқаға ие. Тост сөресі термині басқа салаларда, атап айтқанда теміржол және сәулет дизайнында, әдетте тост сөресіне ұқсас заттар үшін туынды термин ретінде қолданылады (төменде қараңыз).
the building in Manchester
A toast rack or toastrack is a serving piece having vertical partitions (usually from five to eight in number) connected to a flat base, used for holding slices of toast. It often has a central ring handle for carrying and passing round the table. The term toast rack is also used in other fields, notably railways and architectural design, usually as a derivative term for objects resembling a toast rack (see below).
Тарих
Тост жақтауларының ең алғашқы үлгілері 1770-жылдарға жатады. Содан бері олар көптеп шығарылды және әлі де шығарылуда.
Дизайн
Тост жақтаушы кесінділердің арасында ауа аралықтарын сақтай отырып, ыстық тосттан су буының ыстық тостқа конденсациялануына және оларды ылғалды етіп қоюға мүмкіндік береді. Алайда, ауа ағынының артуы тосттың тез суынуын да білдіреді. Тост жақтаудың дизайны мен пішіні қазіргі заманғы сәнге сай келеді. Бөлгіштер көбінесе күміс сымдардан жасалатын, ал олар өз кезегінде сым жұмысына немесе төрт аяққа тігілген қатты негізге дәнекерленген. Кейде оның негізі бөлек болады және кез келген құлаған ұсақ-түйектерді жою үшін пайдаланылады. Кейбір тапқыр дизайндар жасалды, соның ішінде кеңейтілген немесе бүгілетін типтер (көп орынды алып қалу үшін). Кейбіреулері жұмыртқаға арналған тостаған немесе конфета немесе мармеладқа арналған ыдыстар жасайтын. Тост жақтаудағы инновациялық көзқарасымен танымал дизайнер Кристофер Дрессер (1834-1904) болды, ол 13 жасынан бастап Глазго мемлекеттік дизайн мектебінде оқыды және оны "заманауи дизайнның атасы" деп санайды. Қазіргі заманғы дизайндар көбінесе штамптанған және бүлінген тот баспайтын болаттан немесе дәнекерленген тот баспайтын сымнан жасалады.
Сәулет
Манчестер Метрополитен университетінің Фаллоуфилд кампусының негізгі ғимараты, архитектор Л. К. Хоуитт жобалаған Холлингс ғимараты, әдеттегідей сәулет дизайнынан кейін "Тост сөресі" деп аталады. Көріністі ғимараттың отандық ғылым бөлімін орналастыру үшін салынғандығы қиындатады. Көрші ғимараттың суреті бір сәулетшіге тән, ол қуырылған жұмыртқаға ұқсайды. Ғимарат 1998 жылы ІІ дәрежелі болып саналды және оны архитектура сыншысы Николаус Певснер "поп-архитектураның кемелді бөлігі" деп сипаттады. Оңтүстік-Батыс Лондонның (SW18) Уандсворттағы көшелердің бай блогы жергілікті жылжымайтын мүлік агенттері мен тұрғындармен "Тост сөресі" деп аталады, өйткені оның көшелердегі көрінісі тост сөресіне ұқсайды.
Темір жол және трамвай вагондары
"Төстеулік жолаушылар вагоны" темір жолдардың дизайнынан басталғаннан бері ерекшеленеді, бұл атау әсіресе шағын және жеңіл темір жолдарда кең таралған, онда ол ашық жақты вагондарға (қабаты бар немесе, әсіресе шағын темір жолдарда, төбесіз) қатысты, онда негізгі дизайн - жолдың бағытына тік бұрышта орналасқан тік орындықтар сериясы бар жазық кадр, осылайша тост сөресі. "Тастық таспалы вагондар" термині үлкен темір жолдарда (стандартты шкалаға дейін және кейде оны қоса алғанда) қолданылғанда, ол орындықтары жол бағытына тік бұрышта орнатылған және жақтаудағы дәліз, орталық аралық немесе дәліз байланысы жоқ вагондарды білдіреді; осылайша әр бөлім келесісінен тік орындықтармен толық ажыратылады, бұл да тастық таспалы вагондардың құрылымына ұқсас. Бұл үлкен аралықта вагондар толық жабылуы немесе "жартылай ашық" болуы мүмкін (қабаты мен қабырғалары бар, бірақ шынысыз терезелері бар). Көптеген темір жолдарда тостты жақтаулы вагондар үлгілері бар, ал кейбіреулері (мысалы, Уэльстегі Ридол темір жолы) жылжымалы құрам флотында дизайнға ерекше басымдық беруімен белгілі. Ат және электр дәуірінің алғашқы трамвайларында, тост-карттар (әдетте, шатырлары және жиі кері айналатын орындықтары) жылы климаттарда немесе жазғы пайдалану үшін кең таралған. Электр трамвайларында мұндай вагондар әдетте прицептер болған, бірақ моторлы тосттар болған.