Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ландор виадугы - Уэльстің оңтүстігіндегі Ландор қаласында Суонси аңғары мен Тау өзенінің үстіндегі темір жол виадугы. Ол Суонси қаласының орталығы мен Батыс Уэльс желісі мен Оңтүстік Уэльс магистральдық желісін байланыстырады. Өзеннен өту Ландор, Килви төбе, Либерти стадионы және Суонси корпоративтік паркіне панорамалық көрініс береді. Ландор виадугы 1840-шы жылдардың соңында Батыс Уэльс желісінің негізгі элементі ретінде салынған. Ұзындығы 15 м болатын құрылысты бастапқыда атақты инженер Изамбард Кингдом Брунел жобалаған. Ол құрылыстық жобалау элементтерінің әртүрлі түрлерін қамтиды және негізінен ағаштан жасалды. Ол ресми түрде 1850 жылы ашылды. Құрылымы 1889 жылы орталық аралықта қапталған темірден жасалған. 1978-1979 жылдары көпшілік бөліктері темір арқалармен қапталды. Бұл ғимарат әлі күнге дейін қолданыста.
The Landore viaduct is a railway viaduct over the Swansea valley and the River Tawe at Landore in south Wales. It provides a link between Swansea city center and the West Wales Line to the South Wales Main Line. The valley crossing provides a panoramic view of Landore, Kilvey Hill, the Liberty Stadium and the Swansea Enterprise Park. The Landore viaduct was constructed as a key element of the West Wales Line during the late 1840s. The structure, which has a length of , was originally designed by the famed engineer Isambard Kingdom Brunel, and incorporated a diverse range of structural design elements and was primarily constructed out of timber. It was officially opened to traffic in 1850. The structure was first updated in 1889, using wrought iron for the central span. Between 1978 and 1979, the majority of the viaduct was re decked using steel beams. The structure remains in use to the current day.
Негізгі деректері мен дизайны
1840-шы жылдардың ортасында Оңтүстік Уэльс теміржолының құрылысы басталды, ол Глостерді және Ұлы Батыс теміржолын Оңтүстік Уэльс бойынша негізгі сайттарға, әсіресе Пемброкширдің Фишгард қаласындағы паромдық қозғалысқа қосу мақсатымен жүргізілді. Қазіргі кезде Оңтүстік Уэльс магистралі деп аталатын Свонси қаласының орталығымен және Батыс Уэльс желісімен байланыстыру үшін Тау өзенінің өткелін салу қажет болды. Жергілікті ландшафтты зерттеуден кейін, оңтайлы жер Суонси шығанағындағы өзен сағасының солтүстігінде орналасқан деп шешілді. Таве өзенінің үстінен қосымша баспана беру үшін, бұл виадукт құрылысына байланысты Парламент актісінің талабы, өзендегі ең үлкен аралық үшін ең биік биіктікті қамтамасыз ету үшін бұрыштама бұрыштама пайдаланылды. Бұл жұмыстың барысында, суперструктура 22 аралық конфигурациясына қайта құрылды, ол қосымша тас бағаналарға сүйенді. Виадуктың ұзындығы жақында орналасқан Хафод мыс зауытынан келген шлакты пайдалану арқылы шығыс жақтағы жолды әдейі жауып тастау арқылы қысқартылды. Бастапқы өзен аралығын ауыстыру үшін бір ғана болаттан жасалған тор пайдаланылды, ал қалғандары құйылған темірден қайта салынған. 1889 жылы 5 қазанда жарияланған "Western Mail" газетінің есебіне сәйкес, бұл өзгерістердің құны 30 000 фунт стерлингке жетті. 1978-1979 жылдары ұлттық темір жол операторы British Rail тағы бір өзгерістерді жасады, оның ішінде қақпаның балкаларын жаңа болат арқалармен алмастырды. Құрылысқа бірнеше өзгерістер енгізілгендіктен, Брунелдің виадугынан аман қалғандары - Тау өзенінің батысында орналасқан алғашқы бес тас бағана. Сонымен қатар, өзен төбесінде ағаш бағаналардың бірнеше тұқымын табуға болады, ал жасырын ағаш жұмыстарының кейбір бөліктері сақталған, бірақ 19 ғасырдағы виадукттің шығыс берекесінің кеңейтілуімен көмілген.
During the mid 1840s, work commenced upon the construction of the South Wales Railway, which was being pursued with the goal of connecting Gloucester and the Great Western Railway to key sites throughout South Wales, especially the envisioned ferry traffic at Fishguard, Pembrokeshire. To connect what is now commonly known as the South Wales Main Line with both the Swansea city center and the West Wales Line, it was necessary to construct a crossing of the River Tawe. Following the surveying of the local landscape, it was decided that the optimum site was located around north of the river mouth in Swansea Bay. In order that additional headroom could be provided above the Tawe, a requirement of the Act of Parliament associated with the viaduct's construction, a bowspring truss was used for the largest span over the river to provide a peak height of During this work, the superstructure was reconfigured to a 22 span configuration, which was supported on additional masonry piers. A reduction in the viaduct's length was achieved via the deliberate embanking of the eastern approach using slag from the nearby Hafod Copperworks. A single steel truss was used to replace the original river span, while the remainder were rebuilt using wrought iron. According to an account in the Western Mail published on 5 October 1889, the cost of these alterations came to £30,000. Between 1978 and 1979, the nationalised railway operator British Rail undertook another series of modifications, including the replacement of the wrought iron deck girders with new steel beams. As a result of multiple alterations to the structure, all that survives of Brunel's viaduct are the five original masonry piers located to the west of the Tawe. In addition, several stumps of the timber piers can be found the river bed while some sections of hidden timberwork remain but had been entombed by the 19th century extension of the viaduct's eastern embankment.