Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нантл темір жолы (немесе Нантл трамвай жолы) Уэльстің тар тетік темір жолы болды. Ол бірнеше шифер карьерлерінен шиферді Нантль алқабы арқылы теңіз арқылы экспорттау үшін Каернарфон портына жеткізу үшін салынған. Бұл желі 1856-1865 жылдар аралығында Caernarfon және Talysarn арасында жолаушылар қызметін көрсетті. Бұл Солтүстік Уэльсте жұмыс істейтін алғашқы қоғамдық темір жол болды. Нантльдің шифер карьерлерін Кернарфонға жалғастыратын трамвай 1810 жылдары ұсынылды. Нантль темір жолы 1825 жылы мамыр айында Парламент актісімен бекітілді және компания темір жол құрылысын бастады. Желі Жорығы Жорж Стивенсон мен оның ағасы Роберт жобалап, соған сәйкес құрылыс жұмыстарын жүргізді. 1828 жылы ашылған темір жолды атпен жүретін. 1860-шы және 1870-ші жылдары желісінің бір бөлігі 1860-шы жылдардың соңында желіге ие болған Лондон және Солтүстік Батыс темір жолының (LNWR) стандартты калибрлі тармағымен ауыстырылды. Нантл теміржолын 1963 жылы Британ теміржолы (BR) жапты, ол BR ат сүйегімен жұмыс істейтін соңғы желі болды. Жолдың көп бөлігі жолдармен жабылып немесе басқа дамулармен жойылған, бірақ бірнеше темір жол құрылыстары сақталған. Түпнұсқа Нантл темір жолының солтүстік бөлігінің екі милі және Код Хелен Лэйн туннелі қайта ашылған Уэльс тау теңізінің бөлігі болып табылады, бірақ көптеген жерлері қалпына келтірілген WHR салынған Карнарвоншир темір жолы сияқты желіден тыс.
The Nantlle Railway (or Nantlle Tramway) was a Welsh narrow gauge railway. It was built to carry slate from several slate quarries across the Nantlle Valley to the harbour at Caernarfon for export by sea. The line provided a passenger service between Caernarfon and Talysarn from 1856 to 1865. It was the first public railway to be operated in North Wales. A tramway linking the Nantlle slate quarries to Caernarfon was proposed in the 1810s. The Nantlle Railway was authorised by an Act of Parliament in May 1825, and the company began construction of the railway. The line was designed and constructed by George Stephenson and his brother, Robert. The line opened in 1828 and was operated using horses. During the 1860s and 1870s, a portion of the line was replaced by the standard gauge branch of the London and North Western Railway (LNWR) which acquired the line in the late 1860s. The Nantlle Railway was closed in 1963 by British Railways (BR), when it was the last line to be operated by BR using horse traction. Much of the route has been overlaid with roads or obliterated by other developments, but several railway structures remain. Two miles of the northern section of the original Nantlle Railway trackbed, between and the Coed Helen Lane tunnel, are part of the reopened Welsh Highland Railway, although much is off line as was the Carnarvonshire Railway route on which the restored WHR was constructed.
Өмірбаян
Нантль аңғарында темір жол салуға арналған алғашқы ұсыныстар 1813 жылы жасалды. Нантльдің солтүстігінде және батысында шифер карьерлері пайда болды, ал шифер Каернарфондағы кемежайларға жүк аттарымен тасымалданады. Динорвик пен Пенринмен бәсекелесу үшін тиімді жүйе қажет болды. Желіге арналған 9 миль (14 км) бағыт бар, ол тас қазбаларына байланысты трамвайлардан батысқа қарай, Талисарн мен Пеннигрозға қарай жүреді. Содан кейін желі солтүстікке қарай бұрылып, Грослон, Лланванда, Динас және Бонтневид арқылы өтеді. Сондай-ақ, Нантльдің шығысында орналасқан Дрюс-и-Код кен орнында мыс ташылды. 1825 жылы 20 мамырда Нантль темір жолы туралы Парламент актісі қабылданды. Нантль теміржол компаниясы 1825 жылы маусымда теміржолды салу және пайдалану үшін құрылды, ал 1825 жылы тамызда желі салу үшін субподрядшыны іздеді. Компания әрқайсысы 100 фунт стерлинг бағасымен акциялар шығару арқылы 20 000 фунт стерлинг жұмыс капиталын жинады. Акционерлердің көпшілігі желі қызмет көрсететін карьерлердің иелері болды. Бас инженер - теміржолшы Джордж Стивенсон, құрылыс жұмысына оның ұлы Роберт басшылық етті, оған Джон Гиллеспи көмек көрсетті. Бұл желідің солтүстік және оңтүстік шеттерінде 3 фут 6 дюймдік өлшемі бар бөлімдерді қалдырды, ортасында 5 миль (8 км) стандартты өлшемі бар. Ташқыш тас қазбалар маңында тар аралықтағы вагондарға тиеліп, аттармен Тиддин Бенгамға тартылды, онда тар аралықтағы вагондар мен олардың мазмұны стандартты аралықтағы тасымалдау вагондарына бір мезгілде үш рет тиелді. Панттан солтүстікке қарай тар жолды вагондар тар жолды жолдарға түсіріліп, аттармен соңғы жол бойымен Каернарфон портындағы кемежайға дейін сүйретілді. Бұл процесс баяу, қымбат болды. 1870 жылы LNWR стандартты өлшемі бар желіні солтүстікке қарай Панттан Каернарфон станциясына дейін кеңейтті, онда ол 1852 жылы Бангордан салынған тармақпен кездесті. 1871 жылы желтоқсанда стандартты өлшемі бар жолдар кемежайға дейін кеңейтілді, бұл жүк тасымалдауға қажеттілікті жойды және Нантльдің оқшауланған Каернарфон бөлімі тасталды. Сол жылы LNWR Penygroes-тен Nantlle деп аталатын Talysarn жаңа станциясына қысқа бөлімшесін салды. Бұл жарым-жартылай жаңа тізбектеліп, жартылай тар тетік рельстерінің үстінде салынған. "Нанттл" қаласында кең көлемді жүк тиеу орындары ашылды, онда тар жолмен келген шифер стандартты жол аралығындағы вагондарға тиелді. Қалған шамамен 2 миль (3 км) арақашықтығы бар ат тартылатын трамвай Нантльді батыс пен солтүстікке қарай карьерлермен байланыстырды. 1963 жылы 22 мамырда Ффестиниог темір жолы өзінің жүз жылдық мерейтойын атап өткенде, Нантл атты және басқарушы Портмадогта демонстрациялық пойызды тартты. 1963 жылы темір жол жабылып, онымен байланысты филиал да жабылып қалды. BR-дің жылқыны соңғы рет Нантль теміржолында пайдаланғаны туралы дерек бар.
The first proposals for a railway in the Nantlle Valley were made during 1813. Slate quarries had developed to north and west of Nantlle, and the slate was transported to wharves at Caernarfon by pack horse. A more efficient system was required to enable the quarries to compete with Dinorwic and Penrhyn. A 9 mile (14 km) route for the line was surveyed, running westwards from tramways linked to the quarries, towards Talysarn and Penygroes. The line then turned northwards, passing through Groeslon, Llanwnda, Dinas and Bontnewydd. The line was also carried copper from the mine at Drws y coed, to the east of Nantlle. The Act of Parliament for the Nantlle Railway was passed on 20 May 1825. The Nantlle Railway Company was incorporated in June 1825 to construct and operate the railway, and in August 1825 it advertised for a sub contractor to build the line. The company raised a working capital of £20,000 by issuing shares at £100 each. Most of the shareholders were owners of the quarries served by the line. The chief engineer was the railway pioneer George Stephenson, and construction was overseen by his son Robert, who was assisted by John Gillespie. This left 3ft6in gauge sections at the north and south ends of the line, with 5 mile (8 km) of standard gauge in the middle. Slates were loaded onto narrow gauge wagons near the quarries and drawn by horses to Tyddyn Bengam, where the narrow gauge wagons and their contents were loaded onto standard gauge transporter wagons, three at a time. North of Pant, the narrow gauge wagons were unloaded onto the narrow gauge tracks and hauled by horses along the last to the quayside at Caernarfon Harbour. This process was slow, costly. In 1870, the LNWR extended the standard gauge line north from Pant to Caernarfon Station where it met a branch built from Bangor in 1852. In December 1871, the standard gauge tracks were extended onto the quayside, removing the need for transhipment and the isolated Caernarfon section of the Nantlle was abandoned. That same year, the LNWR built a short branch from Penygroes to a new station at Talysarn, named Nantlle. This was built partly on a new alignment and partly over the narrow gauge tracks. Extensive transshipment yards were laid out at 'Nantlle' where slate arriving on the narrow gauge was loaded into standard gauge wagons. The remaining approximately 2 mile (3 km) of gauge horse drawn tramway linked Nantlle with the quarries to the west and north. When the Ffestiniog Railway celebrated its Centenary of Steam on 22 May 1963, a Nantlle horse and handler hauled a demonstration train at Porthmadog. The railway was closed in 1963, when the branch to which it was connected was shut. The last recorded use of horses by BR was on the Nantlle railway.
Жылжымалы құрам
Тар жол - бұл аралық 1,067 мм. және төрт дөңгелекті вагондармен жабдықталған, екі жақты дөңгелектері бар, олар бекітілген осьтерде бос болатын. Кейінгі жылдары көптеген вагондар дөңгелектерден шығып тұрған ұзартылған осьтерге ие болды. Кейбір вагондарда көздері қабырғаларының жоғарғы жағына бұралған, сонда оларды кейбір карьерлерде пайдаланылатын блондиндер денемен көтеріп көтеруге мүмкіндік береді. Вагондар карьерлер емес, трамвайға тиесілі болды және BR меншігіне аман қалған көптеген вагондар дөңгелектердің арасында орнатылған және біліктерге бұралған тар болат плиталы денелерге ие болды. Олардың пішіні мен құрылымы теміржолдың алғашқы жылдарынан бері өзгерген жоқ.
The narrow gauge line was a wagonway constructed to a gauge of 3 ft 6 in (1,067 mm) and equipped with four wheeled wagons fitted with double flanged wheels, which were loose on fixed axles. For many of their later years many wagons had extended axles which protruded beyond the wheels. Some wagons had eyes bolted to the tops of their sides to enable them to be lifted bodily by the Blondins used in some of the quarries. The wagons were owned by the tramway, rather than the quarries and the many that survived into BR ownership had narrow steel plate bodies, which were mounted between the wheels and bolted to the axles. Their shape and structure appears to have changed little from the railway's earliest years.