Кіріспе
Неміс генералы Вальтер Карл Фридрих Эрнст Эмиль Фрайхер фон Люттвиц (2 ақпан 1859 - 20 қыркүйек 1942) - Бірінші дүниежүзілік соғыста шайқасқан неміс генералы. Люттвиц 1920 жылы Веймар республикасының демократиялық үкіметін әскери диктатурамен алмастыруға тырысқан Капп-Люттвиц төңкерісінің қозғаушы күші ретінде танымал.
Walther Karl Friedrich Ernst Emil Freiherr von Lüttwitz (2 February 1859 – 20 September 1942) was a German general who fought in World War I. Lüttwitz is best known for being the driving force behind the Kapp–Lüttwitz Putsch of 1920 which attempted to replace the democratic government of the Weimar Republic with a military dictatorship.
Ерте өмір
Люттвиц 1859 жылы 2 ақпанда Верхняя Силезиядағы Кройцбург О. С. маңындағы Бодланд қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Эрнст фон Лютвиц (1823-92) болды, ол Oberförster ("орман бастығының бастығы"), Hauptmann (капитан) және Deichhauptmann ("бағаналардың бақылаушысы"). Оның анасы Сесиль (18351910) Генрих Граф Страхвиц фон Грос Заухе мен Каминецтің қызы.
Әскери мансап
Люттвиц 1878 - 87 жылдары әскери дайындықты алып, офицер болып бітірді. Содан кейін 1887-1990 жылдары Крейгсакадемияға оқуға түседі. 1890-1912 жылдары әртүрлі әскери командаларда қызмет етті. 1912 жылы Люттвиц Гроссер Генералштабтың (Германияның Бас штабы) Оберквартирмейстері болып тағайындалды.
Капп-Люттвиц төңкерісі
Рейхсвердің көптеген мүшелері сияқты Лютвиц 1919 жылы маусымда қол қойылған Версаль келісімінің ашық қарсыласы болды. Ол келісімнің шарттары әскерді қайта ұйымдастыру кезеңінде ыдырап кетуі мүмкін деп алаңдаушылық білдірді және әскердің санын 100 000 адамға дейін азайтуды, Фрейкорптарды таратуды және одақтастар соғыс қылмыстары жасады деп айыптаған 900-ге жуық адамды ұстап беруді талап ететін келісімнің баптарын әсіресе ұнатпады. Ол келісімнің осы ережелерін бұзуды жоспарлады. 1919 жылдың шілдесінде Люттвиц Веймар Республикасын құлату және Фридрих Эберт үкіметін әскери диктатурамен ауыстыру туралы жоспарларға қатысты. 1 наурызда Носке шақырмай-ақ парад ұйымдастырды. Олардың мақсаты империяның федералды құрылымына оралумен авторитарлық режимді (монархия болмаса да) орнату болды. Люттвиц оларға 13 наурызда үкімет билігін алуға дайын болуды тапсырды. Люттвиц жұмыстан шығарылмаған, тек 11 наурызда ғана қызметінен шеттетілген. 13 наурыз күні таңертең теңіз бригадасы Бранденбург қақпасына жетті, онда оны Люттвиц, Людендорф, Капп және олардың еріп жүрушілері қарсы алды. Көп ұзамай төңкерісшілердің тобы рейхсканцелярияға (Reichskanzlei) көшіп барды. Регламенттік рейхсвердің батальоны қолдап, олар үкімет кварталын басып алды. Капп өзін канцлер (Reichskanzler) деп жариялады және уақытша үкімет құрды. Лютвиц қарулы күштердің қолбасшысы және қорғаныс министрі болды. Пуч әскери қолбасшылар мен Рейхтің айналасындағы басқа да консервативті және монархистік топтардан қолдау тапса да, бюрократияның қатардағы адамдары көбінесе ынтымақтастық жасаудан бас тартты. Заңдық үкімет, кәсіподақтар мен солшыл партиялар шақырған жалпы ереуіл елді салқындатып, Капптың басқаруын мүмкін емес етті. Берлинде қалған заңды үкімет мүшелерімен келіссөздер жүргізгеннен кейін Капп 17 наурызда отставкаға кетті, бірақ Люттвиц әскери диктатураның басшысы ретінде тағы бір күнге ұсталуға тырысты. 18 наурызда Люттвиц отставкаға кетуді ұсынғанда вице-канцлер Юген Шиффер оны қабылдап, оған толық зейнетақы құқығын берді. Шиффер сондай-ақ Лютвицке Ұлттық Ассамблея рақымшылық мәселесін шешкенге дейін елден кетуді ұсынды, тіпті оған жалған паспорт пен ақша ұсынды.
Кейінгі өмірі
Пучтың құлдырауынан кейін Лютвиц алдымен Саксонияға, кейін ғана Венгрияға кетті. Ол Берлин полициясында қолдаушылар берген паспортты қолданды. 1924 жылы Лютвиц Германияға амнистиядан кейін оралды. Ол Силезияға оралып, ДНВП-ны қолдады, бірақ саяси белсенді емес еді. 1931 жылы ол Харцбургтер майданының құрылуын талап етті және 1933 жылы Вильгельм Фрикті НСДАП-тың Machtergreifung (басқару) сәттілігімен құттықтады. Оның "Ноябрь Республикасына қарсы күрес" атты кітабы 1934 жылы жарық көрді.
Жеке өмір
Лютвиц екі рет тұрмысқа шыққан. 1884 жылы Нимкауда ол Австрия гауптманның қызы Луизаға (18641918) үйленді Виктор Граф фон Венгерский және Элеонора Грэфин Халлер фон Халлерштейн. 1921 жылы Зальцбургте ол Иоганн Фрайхерр Сардагна фон Меанберг унд Хохенштейн мен Ирма фон Дорнердің қызы Адельхайдқа (1869-1956) үйленді. Луизадан Лютвицтің үш қызы мен бір ұлы болды. Оның ұлы Смило Фрайхерр фон Лютвиц болды. Оның қызы Мария Курт фон Хаммерштейн Экордқа тұрмысқа шықты. Лютвиц 1942 жылы 20 қыркүйекте Бреслауда қайтыс болды.