Кіріспе

Үндістандық адвокаты және жоғары соттың судьясы Сирупитти Вираванатар Тамотарампиллаи (Пиллай) (1832 жылы 12 қыркүйекте дүниеге келген, 1901 жылы 1 қаңтарда қайтыс болған), кейде C. Y. деп аталады, өзінің күш-жігерін классикалық тамил поэзиясы мен грамматикасының ең көне еңбектерін редакциялау мен жариялауға арнады. Камил Звелебилдің айтуынша, ол "тамилдің ең көне классикалық әдебиетін қайта ашуға қатысқан" алғашқы адам болды және оның "үлкендігі мен қадір-қасиеті ешқашан мойындалмаған".

Ерте өмір

Сирупитт Вираванатар Тамотарампиллаи Вайраванатапиллаи мен Перундевидің отбасында Британдық Цейлонның Сирупидди қаласында дүниеге келген. Ол тамил грамматикасы мен ағылшын тілін ерте жастан үйренді. Он екі жасында Джаффнадағы атақты Ваддукоттай семинариясында ғылымды оқыды. 1852 жылы Айалур қаласындағы Копай мектебінде мұғалім болып жұмыс істеді. Оның ұлы Алаксундарм да тамилдік ғалым.

Бітіру күні

1852 жылы Баттикотта семинариясында колледж бітіргеннен кейін, Тамотарампиллаи бірнеше жыл миссионерлік қызметте сабақ берді, содан кейін Мадрасқа барып, күнделікті жұмыс істейтін миссионерлік қызметке жетекшілік етті. Сол жерде ол саивизмге көшті.

Бас редактор

1853 жылы ол Ченнайға келіп, Тамил Надудағы Daily Gazette газетінің редакторы болды. Питер Персивал, Джаффнадағы Веслиан ағылшын мектебінің иесі. Сонымен қатар ол Раджастани колледжінде тамилдік пандит болып жұмыс істеді.

Баспада - ізашар

1853 жылы ол "Нейди Нери Вилаккам" атты тамил тіліндегі этика туралы кітап шығарды. Бұл кітап шығару саласына қызығушылықты оятқаннан басқа, оған "Тамил баспасының ізашар" деген атақ берді.

Рау Бахадур сыйлығы

Ол заң оқуын жалғастырып, 1871 жылы "Б. Л. " Емтиханнан өткен соң ол Кумбаконамда заңгер болып жұмыс істеді және 1884 жылы Пудукоттай жоғары сотының судьясы болып тағайындалды. 1895 жылы, алты жыл зейнетке шыққан соң, Дамодар Пиллайға "Рао Бахадур" атағын берді.

Ол туралы кітаптар

Тамотармпиллаи тарихы, Д. А. Раджаратнам Пиллай, Баспасөзшісі: н. Мунисами Мудалиар, 'Ананда Бодхини', Мадрас, 1934