Кіріспе
Калифорниядағы су асты туннельдері Пози және Вебстер көшесіндегі құбырлар - Окленд және Аламеда қалаларын қосатын екі қатар су асты туннельдер, олар Окленд сағасының астында жүреді. Екеуі де суға батылатын құбырлар, олар алдын ала құйылған бетон сегменттерін сағаның еденіндегі траншеяға батырып, содан кейін оларды бір-бірімен тығыздап, туннель жасайды. 1928 жылы аяқталған Пози түтігі қазіргі уақытта Естуарь астынан бір бағыттағы (Оклендке байланысты) көлікті тасымалдайды, ал 1963 жылы аяқталған Вебстер-стрит түтігі Оклендтен Аламедаға дейін көлікті тасымалдайды. Пози түтігі АҚШ-тағы ең көне су асты көлік туннелі болып табылады, оған тек Голландия туннелі ғана алдыңғы орында. Бұл - әлемдегі ең көне су астындағы көлік туннелі.
The Posey and Webster Street Tubes are two parallel underwater tunnels connecting the cities of Oakland and Alameda, California, running beneath the Oakland Estuary. Both are immersed tubes, constructed by sinking precast concrete segments to a trench in the Estuary floor, then sealing them together to create a tunnel. The Posey Tube, completed in 1928, currently carries one way (Oakland bound) traffic under the Estuary, while the Webster Street Tube, completed in 1963, carries traffic from Oakland to Alameda. The Posey Tube is the second oldest underwater vehicular tunnel in the US, preceded only by the Holland Tunnel. It is the oldest immersed tube vehicular tunnel in the world.
Тарих
Оукленд сағасы (ол кезде Сан-Антонио сағасы деп аталатын) алғаш рет 1871 жылы аяқталған Webster Street айналмалы көпірімен тар тетік теміржол және автомобиль жолдары үшін кесілді. 1873 жылы екінші өткел қосылды, ол Элис-стрит тербелісті көпірі болды, ол Орталық Тынық мұхиты (кейін Оңтүстік Тынық мұхиты) темір жол қозғалысы үшін салынған. Вебстер және Элис көпірлері 1900 және 1898 жылдары жаңа тербелістегі көпірлермен ауыстырылды. Элис көпірі батысқа қарай бір блокқа орналасқан Харрисон көшесіндегі көпірмен ауыстырылды. Ауыстыруға Соғыс министрі шақырды, ол 1896 жылы теңіз қозғалысына ыңғайлы болу үшін әрбір айналма аралығы кем дегенде 150 фут (46 м) болуы керек деп мәлімдеді. Бастапқыда екі көпірдің орнына бір көпір салу жоспарланған, бірақ Оңтүстік Тынық мұхит өкілдері Аламеда округі басшыларымен келісімге келе алмады, сондықтан 1897 жылы темір жол Элис көпірінің орнына Харрисон көшесіндегі көпір тек темір жол қозғалысына арналатынын мәлімдеді. Уэбстер көпірінің орнын толтыру кезінде округтің қадағалаушылары бастапқыда ескі Элис көпірін жол қозғалысы үшін айналып өту ретінде пайдалану ұсынысын қабылдамады, бірақ кейіннен қабылдады, Аламиданың шығыс бөлігі арқылы алыстаған бағыттан аулақ болып, және автомобиль қозғалысы желтоқсанда Элиске көшті. 1899 жылдың қаңтарына қарай ескі Вебстер көпірі қиратылды. 1916 жылы Соғыс департаменті Вебстер мен Харрисон көпірлерін ауыстыру терең судағы навигацияға қауіп төндіретінін және 1916 жылы Окленд портын дамытудың кедергісі екенін мәлімдеді. 1923 жылы 26 желтоқсаннан кейін Харрисон көшесіндегі көпір көлік қозғалысына жабылып, келесі күні негізінен бұзылды. Пози түтігі аяқталғаннан кейін Вебстер көшесіндегі көпір 1928 жылы қарашада Сакраменто округіне 3100 долларға сатылды. Орталық айналмалы аралық кейіннен дельтаға баржамен тасылып, жаңа Америка өзенінің көпірінің бөлігі ретінде қайта құрастырылды, кейіннен ол Джиббум көшесі көпірі деп аталды.
Посей түтігі
Құбырдың алдын ала жоспарлары 1903 жылы қарастырылды, бірақ 1922 жылға дейін егжей-тегжейлі зерттеулер дайындалмаған. Алайда, АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа кіруі Оукленд пен Аламеда арасындағы жаңа байланыс жоспарларын кейінге қалдырды. Ал Аламеда округінің сайлаушылары 5 миллион доллар көлемінде облигация төлеп, құбырды салуға рұқсат берді. Облигациялардың шығарылымы өткеннен кейін, Эстуарьде сынақ бұрғылау жұмыстары жүргізілді және 1925 жылы 23 наурызда жұмыс үшін ұсыныстар қабылданды; құрылыс келісім-шарты Калифорнияның көпір және туннель компаниясына (CB&TC) 3882958 долларлық төменгі ұсынысымен берілді, ал қазба жұмыстары 1925 жылы 15 маусымда Оуклендтен басталды. Келісімшартты штаттың қатысуынсыз Аламеда округі берді. Ол туннельді жоспарлау мен салу кезінде Аламеда округінің геодезист, сондай-ақ құрылыс жобасының бас инженері болды. Алайда, екі жолақты құбыр аяқталғалы аз уақыт өткенде жеткіліксіз деп танылды; 1952 жылы Аламеданың мэрі Франк Осборнның Сан-Диегоға ұқсас туннель салуды қарастырып отырған Коронадоның мэрі Ллойд Хармонға жазған хатында Осборн "осы құбыры аяқталғаннан бері ол салынған мақсатқа ешқашан сәйкес келмеді. Мен төрт жолақтыдан аз су асты құбырларын салу - әр бағытта екі - оны қарастыратын кез-келген инженерлердің үлкен қателігі болады деген сенімдемін ". 1952 жылы Посей түтігі күніне 30 000 - 36 000 көлікпен жүретін.
Дизайн
Ауа сору және таза ауа желдеткіштерін қамтитын желдеткіш ғимараттары арт-деко стилімен салынған; екі порталдың дизайны жергілікті сәулетші Генри Х. Мейерске тиесілі. Ол үшін ауаның желдету жүйесіне қатысты кеңестер алынған. Бұл жобаға "Голланд туннелі" әуе жүйесіне негізделген. Құрылыс кезінде тірі ауаның бақылаушысы ретінде екі канарий пайдаланылды; бір канарий құрылыс кезінде қайтыс болса да, ол үй жануарларындағы мысықпен бірге болғандықтан болған апат еді, ал улы атмосфера емес. Осы уақытқа дейін туннельдер бойлық бағытта желдетіліп, бір шетінен таза ауа сорылатын және екінші жағынан сорылатын; Голландия (және Пози) түтігі бұдан басқа желкендерді желкенге ауа жеткізу үшін жолдың астындағы кеңістік арқылы пайдаланады және ауаны осындай кеңістік арқылы ағызады. Посей түтігінің ұзындығы бойынша әр 5 метр сайын бордюр мен төбеге құбырлар орнатылды, бұл "артық" желдету жүйесін қамтамасыз етеді, төменнен жоғарыға дейін емес, ұшынан ұшына дейін, кез келген өрттің туннельдің ұзындығы бойынша таралмауын қамтамасыз етеді. Әр сегментті CB&TC Хантерс Пойнтта түсірді. Олар аяқталғаннан кейін сегменттер жабылып, жолдың астындағы кеңістік әрбір сегментті орналастыра отырып, балласт ретінде сумен толтырылды; дайын болған кезде жолға ылғал құм қосылып, сегментті су астындағы қазбаға батты. Алдыңғы сегменттің жалғауы бекітіліп болғаннан кейін су балласты сорғыланып, келесі сегмент үшін процесс қайталанады. туннельдің өзі 1081 м ұзындықта. Әр сегментінің ұзындығы 203 фут (62 м), диаметрі 37 фут (11 м), салмағы шамамен Оуклендтен бастап, алғы жолдар Harrison көшесі бойымен Sixth Street-тен Third Street-ке дейін созылады. 1948 жылы Параллельді көпір жобасының бөлігі ретінде Вебстер көшесіндегі екінші түтікшеге арналған жоспарлар жасалды. Параллельді көпір 1936 жылы Сан-Франциско-Окленд шығанағындағы көпірдің оңтүстігіне тағы бір транс-Бей көпірін қосатын "Оңтүстік өтетін" жобалардың бірі болды. Құрылыс 1959 жылы 12 қазанда басталды. Аламеда жерін дайындау үшін әскери-теңіз флотының үлкен ангары көшірілді; сол кезде ол ең үлкен ғимараттың көшірілуі бойынша рекорд орнатты. Вебстер-стрит түтігі 1963 жылы аяқталып, бір бағыттағы (Аламедаға) жол қозғалысына ашылды. Вебстер-стрит метрополитені аяқтағаннан кейін Пози метрополитені уақытша жабылды және оны бір бағыттағы (Оуклендке) көліктік қатынасқа айналдыру үшін жөндеу жұмыстары жүргізілді; жөндеу жұмыстары кезінде Вебстер-стрит метрополитені екі бағыттағы көліктік қатынасты басқарады. Вебстер көшесіндегі метрополитеннің жолдың ені 7 метр, ал ең төменгі вертикальдік арақашықтық 5 метр. оның ішінде 3350 фут (1021 м) су астында. Вебстер көшесіндегі метро үшін флуоресцентті үздіксіз желілік жарықтандыру жүйесі жасалды. Таза ауа төменгі айқасқа жолдың астынан жеткізіледі, ал ауа түтіндері жоғарғы айқасқа түтікшелердің жалған төбесінен жоғары тартылады. Әрбір портал ғимаратында төрт үрлеуші және төрт ауа шығару желдеткіші бар, олар шамамен ауа ағынын қамтамасыз ете алады. Вебстер көшесіндегі метрополитен жобасы жалпы құны 20 миллион доллардан астам, оның ішінде ескі Пози метрополитенінің жөндеу жұмыстары; Вебстердің құрылыс келісім-шарты 17363000 доллар болды.