Eastbourne Pier

Кіріспе

Истборн айлағы - Англияның оңтүстік жағалауындағы Истборн қаласында орналасқан теңіз жағалауындағы демалыс айлағы.

Тарих

Кеме айлағының ұсынысы алғаш рет 1863 жылдың соңында айтылды және қаладағы ірі жер иесі Уильям Кавендиш, Девонширдің 7-ші герцогы оны қатты қолдады. Оның ұзындығы 1000 фут болатын және 12000 фунт стерлинг құнға қаладағы ең үлкен даңғылдың соңында, Девоншир Плейс орналасқан. Алайда, жоба кейінге қалдырылды және ақыр соңында Grand және Marine Parades қиылысындағы қазіргі сайттың пайдасына тасталды, осылайша шиферлі шығанақтың шығыс шетін жасады. Кемежай батысқа қарай ғимараттардың ленталық дамуын, шығысқа қарапайым отбасылық қонақ үйлер мен пансионаттармен жоғары класты қонақ үйлерді үзіп тастайды. Истборн Пирс компаниясы 1865 жылы сәуірде 15 000 фунт стерлингтік капиталмен тіркелді және 1866 жылы 18 сәуірде жұмыс басталды. Оны 1870 жылы 13 маусымда Лорд Эдвард Кавендиш ашты, бірақ ол екі жылдан кейін ғана аяқталды. 1877 жылы жаңа жылдың бірінші күні жағалаудағы жартысын дауыл алып кетіпті. Ол айлақтың соңына қарай төмен түсіп, жоғары деңгейде қайта салынған. Кемежай теңіз түбінде орналасқан, бұл барлық құрылыстың ауа райының бұзылуы кезінде қозғалуына мүмкіндік беретін, құлақтармен тиімді салынған. Оның ұзындығы шамамен 300 метр. 1888 жылы теңізге қарай 250 фунт стерлинг шығындалған 400 орындық күмбезді павильон салынды. 1899-1901 жылдары 1000 орындық театр, бар, камера обскура және кеңселер кешені оны алмастырды. Сол уақытта кемежайдың ортасында екі салон салынды. Camera obscura 1960 жылдары қолданылмай қалды, бірақ 2003 жылы қайта қалпына келтірілді. 1942 жылдың желтоқсан айында жарылған мина айлаққа және жақын маңдағы қонақ үйлерге едәуір залал келтірді; оны жергілікті полиция қауіпсіздік құрылғысы бар деп қате ойлағандықтан, бағаналарға байлап қойды. 1943 жылы Канаданың Корольдік инженерлер жасағы ағаштан жасалған шабуылдық десант кемелері сияқты шағын кемелердің флотилияларын жасыру үшін камуфляждық торларды орнатты. 1943 жылы 3 ақпанда кемеге 30 фут аралықтан құлаған кабельдік жолдан құлаған жолдасын құтқару үшін теңізге түскен екі инженерге Джордж медалі мен Британ империясының медалі берілді. Жылдар бойы әртүрлі дәстүрлі теңіз теңіз театры салынды, бірақ соңғысы 1970 жылы өрттен жойылғаннан кейін, теңіз теңізінің соңында орналасқан мұнара жыл сайынғы әуе шоуы кезінде көру нүктесі ретінде қолданылады. Он жылдан астам уақыт бойы кемежайда жыл сайынғы "Қош адам" байқауы өткізіліп, онда кім ең алысқа "ұшатынын" көру үшін, бәсекелестер үйде жасалған киіммен теңізге секіреді. 2009 жылдың мамыр айында мұнараның мұражайлық ғимарат мәртебесі ІІ дәрежеден ІІ дәрежеге дейін көтерілді. Six Piers Limited компаниясы 2009 жылы Eastbourne Pier-ді 5,5 миллион фунт стерлинг сұраныс бағасымен сатуға ұсынды. Сату бағасына шай бөлмесі, екі бар, ойын-сауық алаңы мен түнгі клуб кіреді. 2015 жылдың 21 қазанында жергілікті қонақ үй иесі Абид Гүлзар теңіз айлағын белгісіз бағаға сатып алды, бірақ оның құны 5,5 миллион фунт стерлингке жетпейтіндігіне сендіріледі. Кейін кемежай толықтай жөнделіп, қайта ашылды.

The proposal for a pier was first mooted at the end of 1863, and highly favoured by the town's major landowner, William Cavendish, 7th Duke of Devonshire. It was to have been 1000 feet in length and, at a cost of £12,000, would have been situated at the end of the town's grandest avenue, Devonshire Place. However, the project was delayed and finally abandoned in favour of the present site at the junction of Grand and Marine Parades, thus creating the easterly end of what amounts to a shingle bay. The pier interrupts what would otherwise have been a ribbon development of buildings – to the west, high class hotels, with modest family hotels and boarding houses to the east. The Eastbourne Pier Company was registered in April 1865 with a capital of £15,000 and on 18 April 1866 work began. It was opened by Lord Edward Cavendish on 13 June 1870, although it was not actually completed until two years later. On New Year's Day 1877 the landward half was swept away in a storm. It was rebuilt at a higher level, creating a drop towards the end of the pier. The pier is effectively built on stilts that rest in cups on the sea bed allowing the whole structure to move during rough weather. It is roughly 300 metres (1000 ft) long. A domed 400 seater pavilion was constructed at a cost of £250 at the seaward end in 1888. A 1000 seater theatre, bar, camera obscura and office suite replaced this in 1899/1901. At the same time, two saloons were built midway along the pier. The camera obscura fell into disuse in the 1960s but was restored in 2003 with a new stairway built to provide access. In December 1942, an exploding mine caused considerable damage to the pier and nearby hotels; it had been tied to the stanchions by the local police, who were under the mistaken impression that it was fitted with a safety device. In 1943, a detachment of Royal Canadian Engineers fixed camouflage netting over the stanchions to conceal flotillas of small vessels, such as wooden assault landing craft. A George Medal and a British Empire Medal were awarded to two of the engineers who dived into the sea on 3 February 1943 to rescue a comrade who had fallen from a cableway which crossed a 30 foot gap in the structure. Various traditional pier theatres were built over the years but after the last one was destroyed by fire in 1970, The tower at the end of the pier is often used as a viewing point during the annual air show. For more than a decade, the pier played host to the town's annual Birdman competition, which saw competitors jump into the sea in home made costumes to see who could 'fly' the furthest. In May 2009, the listed building status of the pier was upgraded from Grade II to Grade II*. Six Piers Limited placed Eastbourne Pier up for sale in 2009, with an asking price of £5.5 million. The sale price included a tea room, two bars, an amusement arcade and a nightclub. On 21 October 2015, Abid Gulzar, a local hotelier, bought the pier for an undisclosed price, although it is believed to be less than £5.5 million. The pier was then fully repaired and reopened.

Өрт

2014 жылдың 30 шілдесінде мұрындық өртке ұшырап, орталық күмбезді ғимараттың көп бөлігі жарылды. Сассекс полициясы бастапқыда өртке күдікпен қарамауға болатынын айтты, бірақ кейін полиция өрт сөндіруге күдік бар екенін айтты. Шығыс Суссекс өрт сөндіру және құтқару қызметі 80 қызметкерді өртке қарсы іс-қимылға жіберді, бұл өрт ойын сарайының қабырғасындағы ағаш панельдерден басталды. Өрт сөндірушілер түн бойы өртпен күрескеннен кейін негізгі қызу нүктелерді жоюға және айлақтың үштен екі бөлігін құтқаруға мүмкіндік берді, негізгі аркада - зардап шеккен жалғыз үлкен ғимарат. Өрт шығыс павильонға тимеді, ол Истборнның ең үлкен туристік оқиғасына екі апта қалғанда болды. Авиасайыстан бірнеше күн өткен соң, 44 жастағы жұмысшы айлақтағы қираған бөлік арқылы құлап, бірнеше сағаттан кейін қайтыс болды.

Танымал мәдениетте

Кемежай Агата Кристидің "Гранд Метрополитендегі зергерлік тонау" эпизодында (әлі де, оқиға Брайтон қаласында орын алған) және "Керне: Пуароның соңғы ісі" эпизодында кездеседі. Ол сондай-ақ 2001 жылғы "Соңғы бұйрықтар" және 2008 жылғы "Ангус, Тонгс және Перфект Сноггинг" фильмдерінде көрінді. Истборн Таун ФК-нің "Пир Прешшр" клубын жақтаушылар клубының есімі пирстің құрметіне қойылған.