Кіріспе

Сульфаниламид (сонымен қатар сульфаниламид деп те жазылады) - сульфаниламидтік бактерияға қарсы препарат. Химиялық тұрғыдан ол сульфаномид тобымен анилинден тұратын органикалық қосылыс. Ұнтақталған сульфаниламидті одақтастар Екінші дүниежүзілік соғыста инфекция деңгейін төмендету үшін қолданды және бұрынғы соғыстармен салыстырғанда өлім-жітім деңгейін күрт төмендетуге ықпал етті. Сульфаниламид сирек қолданылады, егер ол жүйелік түрде қолданылса, токсикалық әсері және осы мақсатта тиімді сульфаниламидтер бар. Қазіргі заманғы антибиотиктер сульфаниламидті соғыс майданында алмастырды; алайда сульфаниламид қазіргі уақытта жергілікті препараттар түрінде, негізінен Candida albicans тудырған вульвовагинит сияқты вагинальды ашытқы инфекцияларын емдеу үшін қолданылады. "Сулфаниламидтер" термині кейде осы функционалдық топтарды қамтитын молекулалар отбасын сипаттау үшін де қолданылады. Мысалдар: Фуросемид, циклдік диуретик Сульфадиазин, антибиотик Сульфаметоксазол, антибиотик

Әрекет ету механизмі

Сульфаниламид сульфаниламид антибиотик ретінде парааминобензой қышқылы (PABA) қатысатын ферменттік реакцияларды бәсекелестік ингибиру арқылы (яғни субстрат аналогы ретінде әрекет ету арқылы) жұмыс істейді. Нақтырақ айтқанда, ол дигидроптероат синтеза ферментін бәсекеге қабілетті түрде тежейді. ПАБА пуриндер мен пиримидиндер синтездегі коэнзим ретінде әрекет ететін фолий қышқылын өндіретін ферменттік реакцияларда қажет. сүтқоректілер фолий қышқылын синтездемейді, сондықтан бактерияларды іріктеп өлтіретін ПАБА ингибиторларына әсер етпейді. Алайда, бұл әсерді тимидин, пуриндер, метионин және серин сияқты көміртекті беру реакцияларының бірінің соңғы өнімдерін қосу арқылы кері айналдыруға болады. ПАБА сульфанамидтердің әсерін теріске шығарады. Венаның Техникалық жоғары мектебінде докторлық диссертациясын жазған. Ол 1909 жылы патенттелген. 1935 жылы Prontosil пропрепаратын сынауды басқарған Герхард Домагк, Пастер институтындағы Фердико Нитти мен Даниэль Бовемен бірге Эрнест Фурно зертханасында сульфаниламидті белсенді түр ретінде анықтаған Жак Трефуэль мен Тереза Трефуэль сульфаниламидті химиотерапиялық агент ретінде ашқан. Домагк өзінің еңбегі үшін Нобель сыйлығын алды. 1937 жылы диэтиленгликолда еріген сульфаниламидтен тұратын дәрілік зат - Эликсир сульфаниламиді, жіті бүйрек жетіспеушілігінің салдарынан жүзден астам адамды улап, өлтірді, бұл АҚШ-тың дәрі-дәрмек тестілеуіне арналған жаңа ережелерін туындатты. 1938 жылы "Тамақ, дәрі-дәрмек және косметика туралы" заң қабылданды. Бұл жерде сульфаниламидтің емес, еріткіштің ғана проблемасы болды, өйткені сол кезде сульфаниламид таблетка және ұнтақ түрінде кеңінен және қауіпсіз қолданылған.

Химиялық және физикалық қасиеттері

Сульфаниламид - сары түсті ақ немесе ақ кристалл немесе ұсақ ұнтақ. Оның тығыздығы 1,08 г/см3 және балқу температурасы 164,5 °C 166,5 °C. 0, 5% сулы сульфаниламид ерітіндісінің рН- і 5, 8- 6, 1 аралығында. Оның λmax 255 және 312 нм. Ерімеуі: бір грамм сульфаниламид шамамен 37 мл спиртке немесе 5 мл ацетонға ериді. Ол хлороформ, эфир немесе бензолда ерімейді.

Қарсы көрсетілімдер

Сульфаниламид сульфаниламидтерге сезімтал адамдарға, емшек емізетін аналарға, жүктілік кезінде және екі айдан кем жастағы сәбилерге қарсы көрсетіледі.

Жағымсыз әсерлер

Қазіргі кезде сульфаниламид тек қана вагинальды препараттарда қолданылады, сондықтан жағымсыз әсерлер гиперсезімталдық немесе жергілікті терінің реакцияларына ғана әсер етеді. Егер сіңген жағдайда, сульфаниламидтермен жиі кездесетін жүйелік жанама әсерлер пайда болуы мүмкін.

Фармакокинетика

Сульфаниламидтің аз мөлшері жергілікті түрде немесе вагинальды крем немесе суппозиторий ретінде (вагинальды шырышты қабық арқылы) берілгеннен кейін сіңіріледі. Ол басқа сульфаномидтер сияқты ацетилдену арқылы метаболизмге ұшырап, зәрмен шығарылады.