Кіріспе

Қазіргі кездегі Гоа үйлерінің көпшілігі 18 ғасыр мен 20 ғасырдың басында салынған. Олар неоклассикалық және неоготика стильдерінің араласқан түрлерін көрсетеді.

Сыртқы көрінісі

Португалияға дейінгі дәстүрлі үйлер кішкентай терезелермен ішкі жаққа қараған; бұл әйелдердің оқшауланған рөлін көрсетеді. Үйлер аулаға, ал көшеге өте сирек ашылатын. Католик үйлері XVIII ғасырдың ортасынан XX ғасырға дейін салынған немесе қайта жаңартылған. Үлкен балкондар көшеге қарай ашық, онда ерлер мен әйелдер бірге отырып, "көріп, көрінуі" мүмкін, көршілерімен әңгімелесуге немесе кешкі желдің рақатын көруге болады. Бұл балкондар кейде баспалдақпен жалғасып, үйдің биіктігін арттыратын әшекейлі бағаналармен қоршалған. Бұл, әдетте, иелерінің мәртебесін көрсететін тұғырымен бірге. Бай қожайындарының үйлерінің тұғыры биік, ал баспалдағы үлкен болатын. Ал, терезелер едәуір сәнді, жапсырмалы. Бұл таза сәндік болып көрінуі мүмкін, бірақ португал үйлерінің терезелерінде ұқсас қалыптардан бастау алады. Бұл стиль элементтері теңізшілерге үйлерін алыстан анықтауға көмектесетін құрылғылар болды. Сондықтан бұл дизайн импорттық, бірақ Гоада ұқсас мақсатқа қызмет етеді: үйдің жеке басын құруға көмектеседі. Терезелер біртіндеп сәнді, сәнді және көркем болды. Алдыңғы есіктер тіректермен немесе бағаналармен қоршалған. Гоа үйінде ең күрделі әшекейлер - темір торлар болған. Бағандар, іргетастар мен түстер белгілі бір стильдің әсеріне ұшыраған жоқ, керісінше, олар сәулет стильдерінің аралас тобына сәйкес келеді.

Корнизалар

Корбель ретінде пайдаланылатын елдік плиткалар Гоаға тән ерекшелік болып табылады. Бұл әсердің көркемдік жағынан жағымды болуы, шатырдың шығыңқы көрінісіне берік, қалыпты көрініс береді.

Қақпа бағаналары мен қабырғалар

Қақпалар қақпа бағаналарының екі жағында күрделі қабырғалардан тұратын.

Түсті қолдану

Гуаның сәулетінде маңызды рөл атқаратын түстердің ерекшелігі - олар бастапқыда өсімдіктер мен табиғи бояулармен боялған. Түстер декоративті, тек сезім тудыру үшін пайдаланылды. Түстермен жуылған үй "киілген" көрінді, сондықтан онда тұратын отбасының экономикалық әл-ауқатын көрсетті. Мұнда сәулет өнерінің әлеуметтік қызметі болды. Алайда бұл жеке адамның таңдауы емес еді, өйткені португалдар тұсында үйдің иесі үйін сырламаса, айыппұл төлейтін. Қабырғалар балшықтан, кейіннен латерит таспен қаланған; олар әдетте сылатылған, содан кейін боялған. Ғимараттардың өте аз бөлігі бірдей түстес, ал алдыңғы қасбеттерде қатты түстер қолданылады; ішкі бөлмелер әдетте ашық түсті / ақ түсті, қатты түстермен ерекшеленеді. Бұл ақ түске бояу португалдықтардың Гоаны басып алған кезіндегі жеке үйлер мен ғимараттарды ақ түске бояуға болмайтын жазба ережеге байланысты. Бұл мәртебе тек шіркеулер мен шіркеулерге ғана тиді. Гоа христиандарының осы ережені ұстанғаны түсінікті, өйткені ақ ақ қыз Мәрияммен байланысты және сондықтан тазалық пен пәктіктің қасиеттері (олар екеуі де Гоада қажет), бірақ таңқаларлықтай, Гоа индустары да бұл тәжірибені құрметтеген. Осы кодекстің нәтижесінде көршілес елдер арасындағы бәсекелестікке байланысты түрлі-түстілік пайда болды.

Ішкі бөлмелер

Үйлердің көпшілігі симметриялы, кіреберіс есігі құрметті орын алады. Әдетте бұл есік фойеге әкеледі, содан кейін sala (көптеген қонақтарды көңілдестіретін негізгі зал) немесе sala de visita (көп емес қонақтарды көңілдестіретін кішігірім зал) және кейбір жағдайларда үйдегі шіркеуге әкеледі. Мұнда адам үйдің қалған бөлігіне тікелей кіре алады, ол әдетте ауланың айналасында айналады. Әдетте, бас жатын бөлмесі саланы ашады немесе оған жақын. Асхана әдетте осы бөлмелерге перпендикуляр орналасады; жатын бөлмелері аулаға жанасып, ас үй мен қызмет көрсету орындары үйдің артқы жағында орналасқан. Екі қабатты үйлерде баспалдақпен кіреберіс немесе асханадан бірнеше бөлмеге жетуге болады. Гоа үйлерінің едендері қарапайым, өртелген топырақтан, сиырдың көмірімен және сабанмен қапталған немесе Еуропадан әкелінген плиткалармен жасалған күрделі үлгілермен, жұмыс орындары мен мәлімдемелері болды. Гоа үйлерінің барлығы дерлік ағаштан жасалған жалған төбелі.