Pyotr Stolyarsky

Кіріспе

Пётр Соломонович Столярский (1871-1944) - совет скрипачигі және көрнекті педагог, УССР Халық әртісі (1939). 1939 жылдан КОКП (Кеңес Одағының Коммунистік партиясы) мүшесі.

Өмірбаян

Столярский 1871 жылы Ресей империясының Киев губернаторлығындағы Липовец қаласында (қазіргі Украина) дүниеге келген. Ол алдымен әкесімен, содан кейін Варшавада Станислав Барцевичпен, содан кейін Одессада Эмиль Млянарски мен Йозеф Карбулкамен оқыды. 1893 жылы Одесса музыка мектебін бітірді. 1893 жылдан 1919 жылға дейін Одесса опера үйінің оркестрінің мүшесі болды. 1898 жылдан бастап педагогикалық қызметін 4 жастан бастап бастаған. 1912 жылы ол өзінің жеке музыка мектебін ашты. 1919 жылдан бастап Одесса консерваториясында сабақ берді (1923 жылы профессор болды). Ол Одесса скрипка мектебін құрып, Кеңес скрипка мектебінің негізін қалаушылардың бірі болды. Скрипка мұғалімдеріне қатысты, оның мұғалімі Эмиль Млянарски арқылы ол Леопольд Ауердің "үлкен ұлы" және Жозеф Иоахимнің "үлкен ұлы" болып табылады. Мұғалімі Станислав Барчевич арқылы ол Николо Паганинидің "үлкен ұлы" болып табылады. Оның шәкірттері маңызды байқауларда үздік жүлделерге ие болды. 1935 жылы Варшавада өткен Генрих Винявскийдің скрипкалық байқауында оның екі шәкірті: Давид Ойстрах және Борис Голдштейн жүлдегер атанды. (Ресми нәтиже: бірінші орынды Франциядан Гиннетт Неву, екінші орынды Давид Острах, үшінші орынды Анри Темианка, төртінші орынды Борис Голдштейн және құрметті дипломды Польшадан Йозеф Хасид иеленді.) 1937 жылы өзінің ең беделді халықаралық жарыстарының бірі - Халықаралық Иссаев жарысында Столярскийдің студенттері үлкен шу шығарды. Ең үздік жүлделерді Дэвид Ойстрах, Борис Голдштейн (Голдштейн), Елизавета Гильс және Михаил Фихтенгольц иеленді. "Сессиялардың нәтижесі терең әсер қалдырды: кеңестік мектеп, менмендікке жақын сенімділікпен, бірінші орыннан бастап барлық жүлделерді жеңіп алды. Соңғысы үлкен Дәуіт Острахқа ешқандай пікір алмастан берілді. Барлық басқалар ұсақ-түйекпен қанағаттанған; Бельгия скрипка мектебінің мақтанышы әлі де болса, ол сәтсіз аяқталды, ал оның финалда болмағаны туралы көп пікір айтылды; Артур Грумиа және Карло Ван Несте, жас және тәжірибесіз, қазылар алқасын сендіре алмады". Кеңес Одағында Столярскийдің есімі әрқашан да дарынды балаларға музыканы кәсіби оқытудың арнайы педагогикалық әдісімен байланысты болды. Столярскийде шебер ұстаздың керемет жеке қасиеттері, жоғары музыкалық инстинкттері және ұйымдастырушылық таланты болды, бұл оған ең жоғары нәтижелерге қол жеткізуге мүмкіндік берді. Оның жұлдызды оқушылары арасында Дэвид Ойстрах, Натан Милштейн, Иосиф Бродский, Самуил Фюрер, Борис Голдштейн, Михаил Голдштейн, Даниил Шиндаров, Элизабет Гиллс (совет скрипачигі Леонид Коганның әйелі және көрнекті пианист Эмиль Гиллстің қарындасы), Игорь Ойстрах, Михаил Фихтенгольц және оның соңғы оқушыларының бірі болған Эдуард Грач болды. Столярскийдің есімі сондай-ақ Одессадағы дарынды балаларға арналған арнайы музыка мектебі (оның бастамасымен 1933 жылы ашылған) Столярский мектебімен байланысты. Еңбек Қызыл Ту орденімен марапатталған.

Stolyarsky was born in 1871 in Lypovets, Kiev Governorate, Russian Empire (in present day Ukraine). He first studied with his father, then with Stanisław Barcewicz in Warsaw, and subsequently with Emil Młynarski and Josef Karbulka in Odessa. In 1893 he graduated from Odessa music school. In 1893 1919 became a member of the Odessa Opera House orchestra. From 1898 commenced his pedagogical activity teaching children from the age of 4. In 1912 he opened his own music school. From 1919 he taught at the Odessa conservatory (where he became a professor in 1923). He founded the Odessa School of violin playing and became one of the founders of the Soviet violin school. With regard to violin teachers, through his teacher Emil Młynarski he is the "great son" of Leopold Auer and the "great great son" of Joseph Joachim. Through his teacher Stanisław Barcewicz he is the "great son" of Niccolo Paganini. His students won top prizes among important competitions. In the 1935 Henryk Wieniawski Violin Competition in Warsaw two of his pupils won prizes: David Oistrakh and Boris Goldstein. (Official result; Ginette Neveu from France came first, David Oistrakh second, Henri Temianka won third, Boris Goldstein came in fourth and Josef Hassid from Poland received an honorary diploma.) In 1937, at one of the most prestigious international competitions of its time, the International Ysaye Competition, Stolyarsky students caused a sensation. Top prizes were garnered by David Oistrakh, Boris Goldshtein (Goldstein), Yelizaveta Gilels and Mikhail Fikhtengoltz. "The results of the sessions created a profound impression: the Soviet school, with an assurance that bordered on arrogance, carried off all the prizes from the first down. The latter was awarded without the slightest discussion to the great David Oistrakh. Everyone else had to be content with crumbs; the Belgian violin school, though still a source of pride, failed, and its absence at the final was much commented on; Arthur Grumiaux and Carlo Van Neste, both young and inexperienced, were not able to convince the jury." In the Soviet Union Stolyarsky's name was always associated with the special pedagogic method for professional instruction(s) in music for gifted children (from an early age). Stolyarsky had superb personal qualities of a master teacher, highest musical instincts and organizational talent which made it possible for him to attain maximum results. Among his star pupils were David Oistrakh, Nathan Milstein, Iosif Brodsky, Samuil Furer, Boris Goldstein, Mikhail Goldstein, Daniel Shindarov, Elizabeth Gilels (wife of the Soviet violinist Leonid Kogan and sister to the eminent pianist Emil Gilels), Igor Oistrakh, Mikhail Fikhtengoltz and Eduard Grach who was one of his last pupils. Stolyarsky's name is also associated with the School of Stolyarsky, a special music school for gifted children in Odessa (which was opened in 1933 upon his initiative). He was awarded the Order of the Red Banner of Labor.