Давид Ойстрах (1908-1974) – кеңестік скрипкашы, дирижер, профессор. 20 ғасырдың ең үздік музыканттарының бірі, Шостакович пен Хачатурянның туындыларын орындаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Советтік скрипачи (1908–1974)
Soviet violinist (1908–1974)
Давид Федорович Ойстрах (30 қыркүйек 1908 [ескі стиль бойынша 17 қыркүйек 1908] – 24 қазан 1974) – советтік ресейлік скрипач, альтшы және дирижер. Ол Мәскеу консерваториясының профессоры, КСРО халық әртісі (1953) және Ленин сыйлығының лауреаты (1960) болды.
David Fyodorovich Oistrakh (; 30 September 1908 [O. S. 17 September 1908] – 24 October 1974) was a Soviet Russian violinist, violist, and conductor. He was also Professor at the Moscow Conservatory, People's Artist of the USSR (1953), and Laureate of the Lenin Prize (1960)
Ойстрах әлемнің көптеген елдерінен келген көрнекті оркестрлермен және музыканттармен бірлесіп жұмыс істеді, сондай-ақ көптеген скрипкаға арналған шығармалардың авторы болды, оның ішінде Дмитрий Шостаковичтің екі скрипкалық концерті мен Арам Хачатурянның скрипкалық концерті бар. Ол 20 ғасырдың ең көрнекті скрипачтарының бірі деп есептеледі.
Oistrakh collaborated with major orchestras and musicians from many parts of the world and was the dedicatee of numerous violin works, including both of Dmitri Shostakovich's violin concerti and the violin concerto by Aram Khachaturian. He is considered one of the preeminent violinists of the 20th century.
Алғашқы жылдар
Острах Ресей империясының Херсон губернаторлығындағы Одессада (қазіргі Украина) еврей отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Фишл Эустрах, екінші гильдия саудагерінің ұлы, ал анасы Бейль Острах болды. Бес жасында жас Острах Пётр Столярскийдің шәкірті ретінде скрипка мен альттан сабақ ала бастады. Столярскиймен бірге оқыған кезінде ол Иосиф Бродский, Натан Милштейн және тағы да басқа скрипкашылармен жақын дос болып, кейіннен олармен бірнеше рет бірлесіп өнер көрсетті. 1914 жылы алты жасында Острах тұңғыш концертін өткізді. 1923 жылы Одесса консерваториясына түсіп, 1926 жылы бітірді. Сайрус Фороу, Ольга Пархоменко және оның ұлы Игорь Острах. 1950 жылдары Дэвид Острах Юлия Бродскаяны жеке және камералық музыкадан оқытуға көмекшісі ретінде, ал Роза Файнды жеке оқушыларына көмекшісі ретінде шақырды. 1940 жылдан 1963 жылға дейін Острах виолончельші Святослав Кнушевицкий мен пианист Лев Оборин қатысқан триода жиі өнер көрсетті. Ол кейде "Острах триосы" деп аталды. Острах Оборинмен, сондай-ақ француз скрипкашысы Жак Тибомен тығыз байланыста жұмыс істеді.
Oistrakh was born to a Jewish family in Odessa, Kherson Governorate, Russian Empire (present day Ukraine). His father was Fischl Eustrach, son of a second guild merchant, and his mother was Beyle Oistrakh. At the age of five, young Oistrakh began his studies of the violin and viola as a pupil of Pyotr Stolyarsky. In his studies with Stolyarsky he became very good friends with Iosif Brodsky, Nathan Milstein and other violinists with whom he collaborated numerous times after achieving fame since their beginnings as fellow students at the Stolyarsky School. In 1914, at the age of six, Oistrakh performed his debut concert. He entered the Odessa Conservatory in 1923, where he studied until his graduation in 1926. Cyrus Forough, Olga Parhomenko, and his son Igor Oistrakh. In the 1950s, David Oistrakh invited Yulia Brodskaya to be his assistant in teaching solo and chamber music and Rosa Fine as his assistant for solo students. From 1940 to 1963, Oistrakh performed extensively in a trio that also included the cellist Sviatoslav Knushevitsky and the pianist Lev Oborin. It was sometimes called the "Oistrakh Trio". Oistrakh collaborated extensively with Oborin, as well as Jacques Thibaud, a French violinist.
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Кеңес Одағында белсенді болды, Николай Миасковский мен Арам Хачатурянның жаңа концерттерін, сондай-ақ досы Сергей Прокофьевтің екі сонатасын тұңғыш рет орындады. 1942 жылы Сталин сыйлығымен марапатталды. Соғыстың соңғы жылдары Шостаковичпен достығы дамыды, нәтижесінде екі скрипкалық концерт және соната жарыққа шықты. Бұл шығармалардың барлығы алғаш рет Ойстрах орындауында көрініс берді және оның есімімен тығыз байланысты болды. Осы сәттен бастап Ойстрахтың мансабы қалыптасты, бірақ Кеңес Одағы халқын "қорғау" ниетімен оны шетелде өнер көрсетуге жібермеді. Ол Мәскеу консерваториясында оқытуын жалғастырды, бірақ нацистік Германия Кеңес Одағына шабуыл жасағанда, ол майданға барып, қатал жағдайларда әскерлер мен завод жұмысшыларына концерттер берді. Оның өміріндегі ең батыл әрекеттерінің бірі – 1942 жылдың қысында Сталинград шайқасы кезіндегі орталық музыка залында Чайковскийдің скрипкалық концертін аяғына дейін орындауы. Немец әскері Сталинградты қарқынды түрде бомбалап жатқанда бұл оқиға болды. Кем дегенде бір дерек Ойстрахтың сол қыста сол жерде өнер көрсеткенін көрсетеді.
During World War II he was active in the Soviet Union, premiering new concerti by Nikolai Miaskovsky and Aram Khachaturian as well as two sonatas by his friend Sergei Prokofiev. He was also awarded the Stalin Prize in 1942. The final years of the war saw the blossoming of a friendship with Shostakovich, which led to the two violin concertos and the sonata, all of which were to be premiered by and become firmly associated with Oistrakh in the following years. Oistrakh's career was set from this point, although the Soviet Union was "protective" of its people and refused to let him perform abroad. He continued to teach in the Moscow Conservatory, but when Nazi Germany invaded the Soviet Union, he went to the front lines, playing for soldiers and factory workers under intensely difficult conditions. Arguably one of the most heroic acts in his life was a performance of Tchaikovsky's Violin Concerto to the end in the central music hall during the Battle of Stalingrad in the winter of 1942 while central Stalingrad was being massively bombed by the German forces. At least one source indicates that Oistrakh performed there that winter.
Халықаралық саяхат
Соғыс аяқталғаннан кейін Острахқа сапарға шығуға рұқсат берілді. Ол Кеңес блогы елдеріне, тіпті Батыс елдеріне де саяхаттады. Оның алғашқы шетелдік өнері жаңадан құрылған "Прага көктемі" фестивалінде болды, онда ол зор табысқа ие болды. 1949 жылы ол Батыстағы алғашқы концертін Хельсинкиде берді. 1951 жылы Флоренциядағы "Maggio Musicale" фестивалінде, 1952 жылы Бетховен мерекесі үшін Шығыс Германияда, 1953 жылы Францияда, 1954 жылы Ұлыбританияда болды, ал 1955 жылы, ақыры, АҚШ-қа гастрольдік сапарға жіберілді. Острах бұл (Ришаум) скрипка садағы оған үлкен ләззат сыйлағанын айтқан, сондықтан Парижде ол Ришауммен жеке кездесуге тырысты. Острах он партиядан тұратын матхта Прокофиевті жеңіске жеткізді; Прокофиев жеті партиядан кейін бас тартты. Тек бір партияның жазбасы сақталған, ол екі ойыншының тең ойнағанын көрсетеді.
Oistrakh was allowed to travel after the end of the war. He travelled to the countries in the Soviet bloc and even to the West. His first foreign engagement was to appear at the newly founded "Prague Spring" Festival where he was met with enormous success. In 1949 he gave his first concert in the West – in Helsinki. In 1951, he appeared at the "Maggio Musicale" Festival in Florence, in 1952 he was in East Germany for the Beethoven celebrations, France in 1953, Britain in 1954, and eventually, in 1955, he was allowed to tour the United States. Oistrakh had remarked that this (Richaume) bow gave him great satisfaction, so much so that when in Paris he had to meet Richaume in person. Oistrakh handily defeated Prokofiev in the ten game match; Prokofiev resigned after seven games. Only one game transcript survives, and it records a draw between the two players.
Жазбалар
Оистрах мемлекеттік классикалық музыка лейблі "Мелодия" үшін жазбалар жасады. Бұл жазбалар батыста EMI Records, ал АҚШ-та Angel Records арқылы таралды. Ол Юджин Ормандидің жетекшілігімен Филадельфия оркестрімен бірнеше шақырылған жазбалар жасады. Олар Columbia Records компаниясымен шығарылды. XXI ғасырда "Мелодия" жазбаларының көптегені Warner Classics компаниясымен қайта жарық көрді, оның бас компаниясы EMI-дің классикалық каталогын иеленді.
Oistrakh made recordings for the state classical music label, Melodiya. These recordings were marketed in the west under EMI Records and in the U. S. A. under Angel Records. He made a few guest recordings with the Philadelphia Orchestra under the direction of Eugene Ormandy. These were issued by Columbia Records. In the 21st century, many of the Melodiya recordings have been reissued by Warner Classics, whose parent company acquired EMI's classical catalog.
Мұра
Эстонияда тамыз айының соңынан қазан айына дейін жыл сайын "Давид Ойстрах фестивалі" атты музыка фестивалі өтеді. 2006 жылдан бері Давид Ойстрахтың есімін сақтап, жас скрипкашылар арасында екі жылда бір рет өткізілетін Мәскеу халықаралық Давид Ойстрах скрипка сайысын коммерциялық емес "Давид Ойстрах қайырымдылық қоры" ұйымдастырады. Мәскеу қалалық әкімдігінің Мәдениет департаменті, Ресей Федерациясының Мәдениет министрлігі және Мәскеу консерваториясының қолдауымен өткізілетін бұл сайыс Еуропалық жастар музыкалық сайыстар одағының мүшесі болып табылады. Сайыстың мақсаты – ресейлік скрипка өнерінің ең үздік дәстүрлерін насихаттау және дамыту, сондай-ақ жас музыканттарды анықтау.
There is a yearly music festival, "The David Oistrakh Festival", from late August to October in Estonia. Moscow International David Oistrakh Violin Competition is a biennial competition for young violinists held since 2006 in memory of David Oistrakh, organized by the non profit David Oistrakh Charity Foundation. The competition, supported by Moscow government's Department of Culture, the Ministry for Culture of Russia and the Moscow Conservatory, is a member of the European Union of Music Competitions for Youth. The competition aims to popularize and develop the best traditions of Russian violin performance, and to discover young musicians.