Кіріспе
Қан қатерлі ісігінің түрі Диффузиялық ірі В- клеткалы лимфома (DLBCL) - бұл В- клеткаларының қатерлі ісігі, бұл лимфоциттердің антителолар өндіруге жауапты түрі. Бұл ересектер арасында Ходжкин емес лимфоманың ең көп таралған түрі) немесе сирек жағдайларда Рихтердің трансформациясы, созылмалы лимфоциттік лейкемия деп аталады. Иммунодефициттің негізгі түрі аурудың дамуының маңызды тәуекел факторы болып табылады. Эпштейн- Барр вирусы (EBV), Капози саркомасымен байланысты герпес вирусы, адамның иммунодефициті вирусы (яғни ВИЧ) инфекциялары. Әдетте гематопатолог осы диагнозды қояды. ДЛКЖ-ның клиникалық көрінісі, биопсиялық зерттеу нәтижелері, агрессивті сипаттамалары, болжамы және ұсынылатын емдеу әдістері бойынша ерекшеленетін көптеген субтиптері анықталды. Алайда, DLBCL субтиптерінің көпшілігі үшін әдеттегі емдеу - бұл аурудың қатерлі В- клеткаларына қарсы қолданылатын моноклоналды антиденелік препаратпен, әдетте ритуксимабпен біріктірілген химиотерапия. Бұл емдер арқылы DLBCL бар науқастардың жартысынан көбін емдеуге болады; Қалған DLBCL жағдайлары олардың морфологиясымен (яғни микроскопиялық көрінісімен), иммунофенотипімен (яғни белгілі бір маркерлі ақуыздардың экспрессиясымен), клиникалық нәтижелерімен және/ немесе белгілі бір патогендік вирустармен байланысымен ерекшеленетін салыстырмалы түрде сирек кездесетін субтиптерден тұрады.
Diffuse large B cell lymphoma (DLBCL) is a cancer of B cells, a type of lymphocyte that is responsible for producing antibodies. It is the most common form of non Hodgkin lymphoma among adults,) or, in rare cases termed Richter's transformation, chronic lymphocytic leukemia. An underlying immunodeficiency is a significant risk factor for development of the disease. Infections with the Epstein–Barr virus (EBV), Kaposi's sarcoma associated herpesvirus, human immunodeficiency virus (i. e. HIV),
Diagnosis of DLBCL is made by removing a portion of the tumor through a biopsy, and then examining this tissue using a microscope. Usually a hematopathologist makes this diagnosis. Numerous subtypes of DLBCL have been identified which differ in their clinical presentations, biopsy findings, aggressive characteristics, prognoses, and recommended treatments. However, the usual treatment for most subtypes of DLBCL is chemotherapy combined with a monoclonal antibody drug that targets the disease's cancerous B cells, usually rituximab. Through these treatments, more than half of all patients with DLBCL can be cured; The remaining DLBCL cases consist of relatively rare subtypes that are distinguished by their morphology, (i. e. microscopic appearance), immunophenotype, (i. e. expression of certain marker proteins), clinical findings, and/or association with certain pathogenic viruses.
Диффузиялық ірі В-клеткалы лимфома, басқаша көрсетілмеген
DLBCL-дің ерекше клиникалық көрінісіне, тін морфологиясына, неопластикалық жасуша фенотипіне және/немесе басқа DLBCL-дің субтиптерінің патогендік критерийлеріне сәйкес келмейтін жағдайларды Диффузиялық ірі В-жасушалы лимфома деп атайды, басқаша көрсетілмеген: DLBCL, NOS, барлық DLBCL жағдайларының 80-85% -ын құраса да, ол алып тастау диагнозы болып табылады. Жалпы алғанда, DLBCL, NOS - бұл стандартты химиотерапиялық схемалармен емделген пациенттердің жалпы ұзақ мерзімді өмір сүру деңгейі ~ 65% - ға жететін агрессивті ауру. Алайда бұл аурудың көптеген түрлері бар. Олардың айырмашылығы жоғарыда айтылған белгілер ғана емес, сонымен қатар аурудың аурушаңдығы мен емделу қабілетімен де ерекшеленеді.
Белгілер мен симптомдар
ДЛКБК, НОҚ-ның 70% - ы негізінен лимфа түйіндерінің ауруымен жүреді. Бұл жағдайларда диагноз қойылған кезде ең жиі кездесетін симптом - бұл дене бөлігінде тез өсіп, бірнеше лимфа түйіндері бар, мысалы, жамбас, қол қуысы немесе мойын. Қалған ~ 30% басқа жағдайларда ауру экстранодальді лимфома ретінде, көбінесе асқазанда басталады. Бұл жағдайларда пайда болатын белгілер мен симптомдар тез өсетін ісік немесе инфильтрат болуын көрсетеді, ол әсер еткен ағзаға тән белгілерді, мысалы, ұлғаю, ауырсыну және / немесе дисфункция тудырады.
Клиникалық көрініске негізделген прогностикалық көрсеткіштер
Халықаралық прогностикалық индекс және жақында индекстің жасына қарай өзгертілген нұсқасы DLBCL, NOS ауруларының нашар болжамына әсер ететін факторлар ретінде жасы > 60 жастан асқан, сарысудағы лактат дегидрогеназа деңгейінің жоғарылауы, төмен өнімділік жағдайы және бірден көп экстранодальді орынның әсер етуі. EZH2: Бұл геннің EZH2 ақуызы - гистон лизин N метилтрансферазасы. Осылайша лимфоциттердің жетілуін бақылайтын басқа гендердің экспрессиясын реттейді. Осы гендік өзгерістердің және мүмкін әлі анықталмаған басқа өзгерістердің салдарынан DLBCL, NOS-тегі неопластикалық жасушалар патологиялық белсенділігі жоғары NF κB, PI3K/AKT/mTOR, JAK STAT0, MAPK/ERK, B клеткаларының рецепторы, тольдік рецепторға ұқсас рецептор және NF κB сигналды жолдарын көрсетеді және осылайша қатерлі ісікті бақылаусыз. IHC анализі белгілі бір белоктардың жасушалық экспрессиясын флуоресцентті антиденелер панелін қолдана отырып өлшеуге арналған, олар негізгі белоктар жиынтығына байланады және сол себепті боялады. Мысалы, бір коммерциялық топ CD10, BCL6 және MUM1 ақуыздарын анықтау үшін үш антителоны қолданады; GBC экспресс, ал ABC және анықталмаған жасушалар бұл ақуыздарды экспресс етпейді; осыған сәйкес, бұл және басқа IHC топтары ABC және анықталмаған неопластикалық жасуша түрлерін GBC емес деп жіктейді. ABC, жіктелмейтін және GBC емес варианттары бар адамдар GBC варианты бар адамдарға қарағанда прогнозы нашар болады: MYC, BL2 және / немесе BL6 қайта орналасуы бар жоғары дәрежелі В-клеткалы лимфома деп аталатын немесе DH / THL деп қарапайым түрде аталған лимфомалар шекаралық DLBCL, NOS болып саналады. Бұл жасушалар, әдетте, морфологияға ұқсас центрибласты болады, бір немесе ~ 6% жағдайда екі ұрыққа да енеді. ПТ- DLBCL - бұл орталық жүйке жүйесіне жиі таралатын агрессивті ауру. Рецидивтер диагноз қойылғаннан кейін алғашқы 3 жылда, 5 жылдан кейін аз жағдайда ғана пайда болады. РХОП- ты қабылдаудан бас тартқан, диагноз қойылғаннан кейін 1 жыл ішінде қайталап, емді аяқтағаннан кейін 6 ай ішінде қайталап немесе емді бастағаннан кейін 2 жыл ішінде ауруы жақсарған науқастардың болжамы нашар болады. және олардың нысанасы болып таңдалған антигендер және гемофагоциттік лимфогистиоцитоз / макрофагтарды белсендіру синдромы (яғни гемофагоциттік лимфогистиоцитоз түрі). Мета- талдаудың ішінде және сыртында жүргізілген жеке зерттеулерде > 2 жыл бойы созылған ремиссиялар, сонымен қатар, цитокинді босату синдромы және бұл терапияға невротоксикалық реакциялар байқалды. Еуропалық дәрілік агенттіктің сиыр есімдік дәрілік заттар жөніндегі комитеті тисагенлеклеуцелдің сиыр есімдік дәрілік заттың атауын сақтап қалуын ұсынады. CD19, CD22, CD30 және PD L1 қарсы бағытталған моноклоналды антителолар басқа гематологиялық қатерлі ісіктерде иммунотерапиялық агенттер ретінде қолдану үшін әзірленді және олардың DLBCL, NOS- да тиімділігі үшін сыналып жатыр немесе сыналуы жоспарлануда. 2021 жылдың сәуір айында FDA CD19 антиденелер препараттарының конугат лонкастуксимаб тезиринін жүйелі терапиядан кейін қайталап немесе рефракторлық DLBCL ауруымен ауырған ересектер үшін емдеу ретінде мақұлдады. Глофитамаб (Columvi) - 2023 жылдың наурызында Канадада медициналық қолдануға рұқсат етілген биспецификалық моноклоналды антитело.
Жаңадан пайда болатын терапиялар
CD30- ның DLBCL, NOS- дегі неопластикалық клетка экспрессиясы оң прогностикалық индикатор болып табылады; мұндай жағдайларда брентуксимаб ведотин химиялық терапиялық ем протоколдарына пайдалы қосымша болуы мүмкін. Бұл препарат CD30- ны нысанаға алатын антидене болып табылады, ол CD30 экспрессиялайтын жасушаларға токсинді, монометил ауристатин E береді, басқа CD30 экспрессиялайтын лимфомаларға қарсы терапиялық тиімділікке ие және бұл белокты экспрессиялайтын DLBCL, NOS жағдайларының 10 - 15% - ын емдеуде пайдалы болуы мүмкін. DLBCL, NOS GBC түріндегі неопластикалық жасушаларда жиі EZH2, BCL2 және CREBBP гендерінде және PI3K/AKT/mTOR және JAK STAT сигналды жолдарының белсенділігі жоғарыда, ал ABC түріндегі неопластикалық жасушаларда MYD88, CD79A және CD79B (полатузумаб ведотин) гендерінде және B клетка рецепторларының белсенділігі жоғарыда, тольдік рецепторларға ұқсас рецепторларда және NF κB сигналды жолдарда мутациялар болады. Рефракторлық және/ немесе қайталап пайда болған DLBCL, NOS, MYC геніндегі өзгерістермен бірге емдеу үшін. GSK525762, BET ақуыздар тобының ингибиторы, MYC генінің экспрессиясын басады және MYC, BL2 және/ немесе BL6 қайта орналасуы (яғни DH/ THL) бар жоғары дәрежелі В- клеткалы лимфоманы емдеу үшін І фазалық клиникалық сынақтан өтіп жатыр. RO6870810 тағы бір BET ингибиторы, Bcl 2 ақуызын ингибитор ететін Venetoclax- мен бірге, DH/ THL емдеу үшін І фазалық клиникалық сынақта да бар. Бұл мәселені шешу үшін Venetoclax- тың қосымшасында MCL 1 ингибиторын (S63845) немесе BCL XL ингибиторын (A 1331852) қолдану арқылы комбинациялық терапияны қолдану керек.
Диффузиялық ірі В-клеткалы лимфоманың кіші түрлері
DLBCL субтиптері олардың ерекше морфологиясы немесе иммунофенотипі, ерекше клиникалық мәселелері және ерекше вирустық этиологиясы негізінде топтарға жіктеледі. Бұл субтиптердің болжамы мен емдеуі олардың ауырлығына байланысты өзгереді. Көптеген субтиптер - агрессивті аурулар, сондықтан оларды ДЛБКЛ, НОС сияқты емдеу керек. Бұл субтиптер туралы қосымша мәліметтерді, оның ішінде оларды емдеу әдістерін, олардың негізгі мақалаларының сілтемелерінде табуға болады.
Т-клеткалармен / гистиоциттермен бай ірі В-клеткалы лимфома
Т-клеткалар / гистиоциттерге бай ірі В-клеткалы лимфома (THRLBCL) - реактивті Т-клеткалар мен гистиоциттер фонында аз мөлшерде, әдетте, ірі неопластикалық В-клеткалары бар ісіктер бауырда, селезенде, сүйек басында және / немесе сирек басқа жерлерде дамитын DLBCL. Әдетте науқастарда аурудың дамыған кезеңі байқалады; әртүрлі зерттеулерде олардың 3 жыл өмір сүру деңгейі 46% - ден 72% - ға дейін. және/ немесе (әсіресе ауыз / мұрын қуысының ауруымен ауыратын) адам иммунодефициті вирусы (АИТВ).
IRF4 қайта орналасуы бар ірі В- клеткалы лимфома
IRF4 қайта орналасуы бар ірі B- клеткалы лимфома (IRF4 қайта орналасуы бар LBCL) - бұл DLBCL, онда орта немесе үлкен көлемді неопластикалық B клеткаларын қамтитын тін инфильтраттары 6- хромосоманың қысқа бұрышында IRF4 генін қамтитын хромосомалық транслокацияны қатты білдіреді. Бұл жасушалар фолликулярлық, фолликулярлық және диффузиялық немесе толық диффузиялық инфильтраттарды құрайды