Кіріспе

Г.П.Пал (1945-2024) - Үндістанның суретшісі. Ол көптеген құралдармен жұмыс істеді, соның ішінде гуаша, май, керамика және тоқу. Оның шығармаларында әдетте әйелдер тақырып ретінде көрінеді, ал көптеген суреттерінде әйелдің жағдайы туралы пікірлер айтылған фантастикалық элемент бар. Оның алғашқы жұмыстары реалистік болған, бірақ уақыт өте келе ол айтарлықтай әсер еткен қарапайым, стильді суреттерге көшті. Пал Үндістанның Уттар-Прадеш штатындағы Лакхнау қаласындағы өнер колледжінде сурет салу мамандығы бойынша диплом алған. Осы жылдар ішінде оның 30-ға жуық жеке көрмесі болды және көптеген марапаттар, соның ішінде Лалит Кала Академиясының ұлттық сыйлығы. Ол сондай-ақ Үндістанда және шетелде көптеген топтық көрмелерге қатысты: Югославия, Германия, Франция, Куба және Жапония.

Білім

Пал 1961-1962 жылдары Раджастханның Банастали қаласындағы өнер колледжінде оқыды. Содан кейін 1962-1967 жылдары Лакхнаудағы Өкімет өнер және қолөнер колледжінен сурет салу мамандығы бойынша диплом алды. 1968 жылы Делидегі өнер колледжінде сурет салу мамандығы бойынша аспирантураны бітірген.

Мансап

1970 жылы Нью-Делидегі әйелдер политехникалық колледжінде оқытушы болып бастады. Ақырында ол 1975-1976 жылдары бір жыл бойы сабақ берген Нью-Делидегі өнер колледжіне қайта оралды. Сондай-ақ, ол 1979-1980 және 1982-1983 жылдары Жаңа Делидегі Джамия Миллиа Ислам университеті өнер кафедрасында дәріс берді.

Жеке өмір

Пал өзінің досы және суретші Вед Наярға тұрмысқа шықты. Делиде ол фриланс суретші болып жұмыс істеді, сонымен қатар өнер институттарында сабақ берді. Ол әр түрлі аурулардан зардап шекті, оның ішінде жамбас буынын алмастыру да болды. Бұлшықеттер ұзақ уақыт бойы алмастыруға төтеп бере алмай, ауыр азап шекті. Бір сұхбатында ол өзінің өнерінің ауыр кезеңнен өтіп, ауыр азаптан аман шығуына көмектескенін айтқан. Пал 2024 жылы 27 қаңтарда 78 жасында қайтыс болды.

Оның стилі туралы түсініктеме

"Гогой Саржоп Пал: әйелдіктің бостандығы" атты кітабының авторларының айтуынша, Гогидің әйелдері әйелдік, сезімтал, кокеттік болып көрінетін, бірақ олар бірдей сиыршақ, қатал және шалаңқы болуы мүмкін. Олар киім киіп, әшекейлеп, әшекейленіп жүретін, бірақ әшекейленіп, әшекейленіп жүретін емес. "Наика" әйелінің жалаңаш күйі қатты талқыланып, талқыланды. Бұл елдің рухани дәстүрінің бір бөлігі ме, әлде ол әлі де бүлікшіл жан ма? Гогойдің өзі бұл туралы ешбір түсінік бермеді, өйткені шығарманың өзі өзі туралы айтуға болады. Ол мифтің қоғамға қалай әсер ететінін зерттеуге қызығушылық танытты. Көркемсурет сыншысы Ричард Бартоломей оларды "жалғыз адамдар" деп атайды. 1990 жылы өнер каталогында өнер жазушысы Шамим Ханфи оның шығармаларын "күлкілі қайғы" туғызатын "тынышсыз тыншыл" деп сипаттады. 1979 жылы өзінің және литографиядағы алғашқы жұмыстарының алғашқы кезеңдерінде Бартоломей оның "бет-жүздерінің, портреттерінің, суреттерінің, аяқтары қиылысқан балалардың, қолдары қиылысқан, жатушы фигуралардың, адамдар тобының тыныш, жеке, жеке өткен немесе болашаққа қарағанын" сезінді. Әсіресе қызықты "көркем көздер мен нәзік ауыз, дене қалпы, қолды орналастыру, өзін-өзі сезінбейтін ұстаным" барлығының бәрі жақындық сезімін туғызады, бұл оның бүкіл суретші мансабын белгілейді. Оның жұмысы Бартоломейге екі нәрсені білдірді, біріншіден, "Гогойдің жұмысында адамзаттың өмірі; және өмір - бұл адамдар жиынтығы, ал өмір - ой", ол оның дамуын жалғастыратын тәсілді алдын ала білді, ал екіншісі, оның "нағыз адамдардың өткір әлемі, бірақ әлемнің және тұлғаның шындықтары абстрактілік принципке айналдырылды".

Доктор Рахат Индориге арналған құрметті сөз

Гогой Саржож Пал - Рахат Индоридің ғазалдарына сурет салған 9 суретшінің бірі. Гогой Сараож Пал "Жіттегі сен, жұрттың бәрі" атты атақты ғазалға сурет салған. Ғазалды Әшран Махажан құрмет көрсету мақсатында жазған. Д. Рахат Индори "Ек Алаг Пехчаен" Инди музыканттары мен суретшілерінің құрмет көрсетуі.