Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Г.П.Пал (1945-2024) - Үндістанның суретшісі. Ол көптеген құралдармен жұмыс істеді, соның ішінде гуаша, май, керамика және тоқу. Оның шығармаларында әдетте әйелдер тақырып ретінде көрінеді, ал көптеген суреттерінде әйелдің жағдайы туралы пікірлер айтылған фантастикалық элемент бар. Оның алғашқы жұмыстары реалистік болған, бірақ уақыт өте келе ол айтарлықтай әсер еткен қарапайым, стильді суреттерге көшті. Пал Үндістанның Уттар-Прадеш штатындағы Лакхнау қаласындағы өнер колледжінде сурет салу мамандығы бойынша диплом алған. Осы жылдар ішінде оның 30-ға жуық жеке көрмесі болды және көптеген марапаттар, соның ішінде Лалит Кала Академиясының ұлттық сыйлығы. Ол сондай-ақ Үндістанда және шетелде көптеген топтық көрмелерге қатысты: Югославия, Германия, Франция, Куба және Жапония.
Indian artist (1945–2024)
Gogi Saroj Pal (3 October 1945 – 27 January 2024) was an Indian artist. She worked in multiple media, including gouache, oil, ceramic and weaving. Her works usually had women as their subject, and many of her paintings had a fantastical element that commented on the female condition. Her early works were more realistic, but over time she moved to simpler, more stylized paintings that had considerable impact. Pal had a diploma in painting from the College of Art in Lucknow, Uttar Pradesh, India. Over the years she has had nearly 30 solo shows and won numerous awards including the National Award from Lalit Kala Akademi. She also participated in a large number of group shows both in India and overseas: Yugoslavia, Germany, France, Cuba and Japan among others.
Білім
Пал 1961-1962 жылдары Раджастханның Банастали қаласындағы өнер колледжінде оқыды. Содан кейін 1962-1967 жылдары Лакхнаудағы Өкімет өнер және қолөнер колледжінен сурет салу мамандығы бойынша диплом алды. 1968 жылы Делидегі өнер колледжінде сурет салу мамандығы бойынша аспирантураны бітірген.
Pal studied at the College of Art in Banasthali, Rajasthan from 1961–1962 after which she obtained a Diploma in Painting from the Government College of Arts and Crafts in Lucknow in 1962–1967. She also pursued a Postgraduate in painting from the College of Art in Delhi in 1968.
Мансап
1970 жылы Нью-Делидегі әйелдер политехникалық колледжінде оқытушы болып бастады. Ақырында ол 1975-1976 жылдары бір жыл бойы сабақ берген Нью-Делидегі өнер колледжіне қайта оралды. Сондай-ақ, ол 1979-1980 және 1982-1983 жылдары Жаңа Делидегі Джамия Миллиа Ислам университеті өнер кафедрасында дәріс берді.
Gogi Saroj Pal began teaching in 1970 as a lecturer at the Women's Polytechnic in New Delhi. She eventually returned to her postgraduate alma mater, College of Art, New Delhi where she taught for a year in 1975–1976. She also lectured at the art Department of Jamia Millia Islamia University, New Delhi in 1979–1980 and 1982–1983.
Жеке өмір
Пал өзінің досы және суретші Вед Наярға тұрмысқа шықты. Делиде ол фриланс суретші болып жұмыс істеді, сонымен қатар өнер институттарында сабақ берді. Ол әр түрлі аурулардан зардап шекті, оның ішінде жамбас буынын алмастыру да болды. Бұлшықеттер ұзақ уақыт бойы алмастыруға төтеп бере алмай, ауыр азап шекті. Бір сұхбатында ол өзінің өнерінің ауыр кезеңнен өтіп, ауыр азаптан аман шығуына көмектескенін айтқан. Пал 2024 жылы 27 қаңтарда 78 жасында қайтыс болды.
Pal married a fellow artist and friend Ved Nayar who is a sculptor. In Delhi, she worked as a freelance artist and also taught at art institutions. She suffered from various forms of illnesses, including getting her hip joint replaced. The replacement left her incapacitated as the muscles couldn't cope with the replacement for a long time, leaving her in excruciating pain. In an interview she said that it was her art which helped her get through the pain and the difficult time. Pal died on 27 January 2024, at the age of 78.
Оның стилі туралы түсініктеме
"Гогой Саржоп Пал: әйелдіктің бостандығы" атты кітабының авторларының айтуынша, Гогидің әйелдері әйелдік, сезімтал, кокеттік болып көрінетін, бірақ олар бірдей сиыршақ, қатал және шалаңқы болуы мүмкін. Олар киім киіп, әшекейлеп, әшекейленіп жүретін, бірақ әшекейленіп, әшекейленіп жүретін емес. "Наика" әйелінің жалаңаш күйі қатты талқыланып, талқыланды. Бұл елдің рухани дәстүрінің бір бөлігі ме, әлде ол әлі де бүлікшіл жан ма? Гогойдің өзі бұл туралы ешбір түсінік бермеді, өйткені шығарманың өзі өзі туралы айтуға болады. Ол мифтің қоғамға қалай әсер ететінін зерттеуге қызығушылық танытты. Көркемсурет сыншысы Ричард Бартоломей оларды "жалғыз адамдар" деп атайды. 1990 жылы өнер каталогында өнер жазушысы Шамим Ханфи оның шығармаларын "күлкілі қайғы" туғызатын "тынышсыз тыншыл" деп сипаттады. 1979 жылы өзінің және литографиядағы алғашқы жұмыстарының алғашқы кезеңдерінде Бартоломей оның "бет-жүздерінің, портреттерінің, суреттерінің, аяқтары қиылысқан балалардың, қолдары қиылысқан, жатушы фигуралардың, адамдар тобының тыныш, жеке, жеке өткен немесе болашаққа қарағанын" сезінді. Әсіресе қызықты "көркем көздер мен нәзік ауыз, дене қалпы, қолды орналастыру, өзін-өзі сезінбейтін ұстаным" барлығының бәрі жақындық сезімін туғызады, бұл оның бүкіл суретші мансабын белгілейді. Оның жұмысы Бартоломейге екі нәрсені білдірді, біріншіден, "Гогойдің жұмысында адамзаттың өмірі; және өмір - бұл адамдар жиынтығы, ал өмір - ой", ол оның дамуын жалғастыратын тәсілді алдын ала білді, ал екіншісі, оның "нағыз адамдардың өткір әлемі, бірақ әлемнің және тұлғаның шындықтары абстрактілік принципке айналдырылды".
According to the authors in the book 'Gogi Saroj Pal: the feminine unbound', Gogi's women appeared to be feminine, sensuous, coquettish but they could equally be bovine, obdurate and slovenly. There was an element of dressing up but not with ornamentation or apparel. The nudity of her feminine figures, 'Nayikas' was fiercely commented on and debated over was it part of the country's spiritual tradition or was she continuing to be the quintessential rebel? Gogi herself gave no explanations as the work speaks for itself. She was most interested in exploring how myth influences and reflects society. Art critic Richard Bartholomew would see in them 'lonely people'. In 1990, in an art catalogue, Art writer Shamim Hanfi described her work as having a 'quiet restlessness' that creates 'a feeling of unexpressed sadness'. In the initial stages of her experimentation with her work and her early works in lithography in 1979, Bartholomew would sense the solitariness of her 'faces, portraits, images, children with legs crossed, arms folded, recumbent figures, groups of people staring quietly, privately, personally into some past or future'. Of specific interest are 'the suggestive eyes and delicate mouth, the posture, the placement of the hand, the unselfconscious attitude 'all create a sense of intimacy', a trait that would mark her entire career as an artist. Her work suggested two things to Bartholomew, firstly, that 'humanity is life in Gogi's work; and life is an assortment of human beings, and life is thought', which was prescient of the manner in which she would continue to develop, and second, that hers is a 'poignant world of real people but the reality of the world and of the personae has been made an abstract principle'.
Доктор Рахат Индориге арналған құрметті сөз
Гогой Саржож Пал - Рахат Индоридің ғазалдарына сурет салған 9 суретшінің бірі. Гогой Сараож Пал "Жіттегі сен, жұрттың бәрі" атты атақты ғазалға сурет салған. Ғазалды Әшран Махажан құрмет көрсету мақсатында жазған. Д. Рахат Индори "Ек Алаг Пехчаен" Инди музыканттары мен суретшілерінің құрмет көрсетуі.
Gogi Saroj Pal was one of the 9 select artists who paid their tribute to Dr. Rahat Indori by creating painting inspired by his Ghazals. Gogi Saraoj Pal created painting on the famous ghazal – Jitne Apne The, Sab Paray The. The Ghazal was composed by Aashran Mahajan as part of tribute. Dr. Rahat Indori – Ek Alag Pehchaen – A Tribute by Indie Musicians & Artists.