Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Биттік жылдамдығы жоғары сандық абоненттік желі (HDSL) - 1994 жылы стандартталған телекоммуникациялық протокол. Бұл мыс, бұрмаланған жұп кәбілдер арқылы жоғары жиілік спектрін қолданатын алғашқы сандық абоненттік желі (DSL) технологиясы болды. HDSL DS1 қызметтерін 1,544 Мбит/с және 2,048 Мбит/с жылдамдықпен телефондық жергілікті циклдер арқылы ретрансляторларды қажет етпей тасымалдауға арналған. HDSL-ге кейінгі технологияларға HDSL2 және HDSL4, меншік SDSL және G. SHDSL кіреді.
High bit rate digital subscriber line (HDSL) is a telecommunications protocol standardized in 1994. It was the first digital subscriber line (DSL) technology to use a higher frequency spectrum over copper, twisted pair cables. HDSL was developed to transport DS1 services at 1.544 Mbit/s and 2.048 Mbit/s over telephone local loops without a need for repeaters. Successor technology to HDSL includes HDSL2 and HDSL4, proprietary SDSL, and G. SHDSL.
Стандарттау
HDSL T1 қызметіне 1,544 Мбит/с жылдамдықпен Америка Ұлттық Стандарттау Институтының (ANSI) T1E1.4 комитеті әзірледі және 1994 жылдың ақпан айында ANSI Техникалық Есеп TR 28 ретінде жарияланды. E1 қызметінің 2,048 Мбит/с стандартының еуропалық нұсқасын 1995 жылдың ақпан айында Еуропалық телекоммуникация стандарттары институты (ETSI) ETSI ETR 152 ретінде жариялады. ETR 152-нің бірінші басылымы 2B1Q кодты әрқайсысы 784 кбит/с жылдамдықпен үш жұпта немесе әрқайсысы 1168 кбит/с жылдамдықпен екі жұпта көрсетті. 1996 жылдың желтоқсанында жарияланған ETR 152 үшінші нұсқасы 2320 кбит/с жылдамдықпен бір CAP модульді жұбын пайдалану мүмкіндігін қосты. Кейін 1998 жылдың 26 тамызында Халықаралық телекоммуникация одағының (ITU T) телекоммуникация стандарттау секторының 15-ші зерттеу тобы HDSL халықаралық стандартын жариялады және 1998 жылдың 13 қазанында ITU T G.991.1 ұсынысы ретінде қабылданды.
HDSL was developed for T1 service at 1.544 Mbit/s by the American National Standards Institute (ANSI) Committee T1E1.4 and published in February 1994 as ANSI Technical Report TR 28. A European version of the standard for E1 service at 2.048 Mbit/s was published in February 1995 by the European Telecommunications Standards Institute (ETSI) as ETSI ETR 152. The first edition of ETR 152 specified the line code 2B1Q on either three pairs at 784 kbit/s each or two pairs at 1,168 kbit/s each. A third version of ETR 152, published in December 1996, added the possibility of using a single CAP modulated pair at 2,320 kbit/s. Later, an international HDSL standard was published by Study Group 15 of the Telecommunication Standardization Sector of the International Telecommunication Union (ITU T) on 26 August 1998 and adopted as recommendation ITU T G.991.1 on 13 October 1998.
Т1 мұрасына салыстыру
Т1 желісімен жұмыс істейтін бұрынғы тасымалдаушылар екі сым жұбында АМИ (Alternate Mark Inversion) желі кодын, соңғы уақытта B8ZS (B8ZS) кодын қолданады. Әрбір сым жұбы симплексте жұмыс істеді, яғни әр бағытта бір сым жұбы беріліс үшін пайдаланылды. 1,544 мегабайт сигналдың Найквист жиілігі 772 кГц. Жоғары жиіліктер төменгі жиіліктерден гөрі күшті түрде әлсіретіледі, бұл сигналдың жолақтығын азайтатын технологияларды қолдануға итермелейді. HDSL-де эхоны жою арқылы толық дуплекс қолданылады, бұл екі сымның әрқайсысында екі бағытта бір мезгілде берілуді қамтамасыз етеді, бұл символдық жылдамдықты екі есеге азайтады. 2B1Q кодтауды қолдану арқылы екі бит бір символға біріктіріледі, бұл символдың жылдамдығын екі есеге азайтады. HDSL-дің 2B1Q екі жұптық нұсқасы үшін фрейминг биттөлшіні 1,544 Мбит/с-тан 1,568 Мбит/с-қа дейін арттырады, нәтижесінде символдың жылдамдығы 392 килобауд және Найквист жиілігі 196 кГц болады. Т1 дәстүрлі ретрансляторды әр 35 дБ әлсіретуді қажет етті, бұл өткізгіштің габаритіне және басқа жағдайларға байланысты . Бастапқыда "қайталанбайтын T1" ретінде сатылатын HDSL AWG24 жергілікті циклында 12000 футқа (3658 м) дейін көбейтті. HDSL желілерінің ұзындығын арттыру үшін төрт ретрансляторды 60000 футқа (18288 м) дейін пайдалануға болады.
Legacy T1 carriers operated using the alternate mark inversion (AMI) line code, more recently also B8ZS, on two wire pairs. Each wire pair was operated in simplex, that is, one wire pair was used for transmission in each direction. The Nyquist frequency of a 1.544 megabaud signal is 772 kHz. Higher frequencies are attenuated more strongly than lower frequencies, motivating the use of technologies that reduce the signal bandwidth. In HDSL, full duplex by means of echo cancellation is used, enabling simultaneous transmission in both directions on each of the two wire pairs, effectively reducing the symbol rate by a factor two. Through the use of 2B1Q encoding, two bits are combined to one symbol, further reducing the symbol rate by a factor of two. For this two pair 2B1Q variant of HDSL, framing increases the bitrate from 1.544 Mbit/s to 1.568 Mbit/s, resulting in a symbol rate of 392 kilobaud and a Nyquist frequency of 196 kHz. Legacy T1 required repeaters every 35 dB of attenuation, equivalent to , depending on conductor gauge and other circumstances. Originally marketed as "non repeated T1", HDSL increased the reach to 12000 feet (3658 m) on an AWG24 local loop. To enable longer HDSL lines, up to four repeaters can be used for a reach of 60000 feet (18288 m).
Басқа DSL нұсқаларымен салыстыру
ADSL-ден айырмашылығы, HDSL базалық жолақта жұмыс істейді және POTS және ISDN-нің сыммен бірдей жұптарында бірге өмір сүруіне мүмкіндік бермейді. ADSL-ден, меншік SDSL-ден және G. SHDSL-ден айырмашылығы, HDSL жылдамдықты бейімдемейді: желі жылдамдығы әрқашан 1,544 Мбит/с немесе 2,048 Мбит/с. DS0 арналарының DS1 сигналында тек бір бөлігін ғана пайдалана отырып, 64 кбит/с еселі төменгі жылдамдықтар ұсынылады, бұл T1/E1 арналы деп аталады. HDSL жаңа симметриялық DSL технологиясына жол берді, HDSL2 және HDSL4, меншік SDSL және G. SHDSL. HDSL2 бір қос мыс арқылы бірдей деректерді береді; сонымен қатар ол ұзағырақ жетуді ұсынады және төменгі калибрлі немесе сапалы мыспен жұмыс істей алады. SDSL - бұл бірнеше жылдамдықты технология, ол бір қос мыспен 192 кбит/с-тан 2.3 Мбит/с-қа дейін жылдамдықты ұсынады.
Unlike ADSL, HDSL operates in the baseband and does not allow POTS and ISDN to coexist on the wire same pairs. Unlike ADSL, the proprietary SDSL, and G. SHDSL, HDSL is not rate adaptive: the line rate is always 1.544 Mbit/s or 2.048 Mbit/s. Lower rates at multiples of 64 kbit/s are offered to customers by using only a portion of the DS0 channels in the DS1 signal, referred to as channelized T1/E1. HDSL gave way to new symmetric DSL technologies, HDSL2 and HDSL4, the proprietary SDSL, and G. SHDSL. HDSL2 offers the same data rate over a single pair of copper; it also offers longer reach, and can work over copper of lower gauge or quality. SDSL is a multi rate technology, offering speeds ranging from 192 kbit/s to 2.3 Mbit/s, using a single pair of copper.