Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сесил Роберт Хаверс (англ. Sir Cecil Robert Havers; 1889 жылы 12 қарашада туған, 1977 жылы 5 мамырда қайтыс болған) - ағылшын адвокаты және Жоғары Сот судьясы.
English barrister and High Court judge
Sir Cecil Robert Havers (12 November 1889 – 5 May 1977) was an English barrister and High Court judge.
Заң мансабы
1920 жылы Хаверс Иннер Темплдің адвокатурасына шақырылды, ол адвокатура емтиханында алдыңғы орынға шықты және 1939 жылы Корольдің кеңесшісі болу үшін "жибек алды". 1939 жылдан 1951 жылға дейін Чичестердің рекордері болып қызмет етті. Ол 1944-1945 жылдары Голд-Кост қаласында судья, ал 1949 жылы Мидлендс штатында комиссия комиссары болды. 1946 жылы Иннер Темплде төреші болды, ал 1971 жылы қазынашы болып қызмет етті. 1975 жылы Корпус Кристидің құрметті мүшесі болып сайланды. 1951 жылы Жоғарғы Соттың судьясы болып тағайындалды, ол Probate, Divorce and Admiralty бөлімшесіне тағайындалды және әдеттегі рыцарлық атағын алды. 1952 жылы Корольдік сот бөліміне ауыстырылды. Хаверс 1955 жылы Рут Эллисті кісі өлтіргені үшін соттаған сот төрешісі болды. Эллис Ұлыбританияда өлім жазасына кесілген соңғы әйел болды. 2010 жылы теледидарлық сұхбатында оның немересі, актер Найджел Хаверс, оның бабасының Ішкі істер министріне оны қылмыс ретінде қарастырғандықтан кешіктіруді ұсына отырып жазғанын, бірақ оны қабылдамағанын айтты. Содан кейін ол жыл сайын Эллистің ұлын асырап-бағуға ақша жіберіп отырды. 1967 жылы толық уақытты судья болып зейнеткерлікке шықты, ал 1970 жылы Арчидің деканы болды.
Havers was called to the Bar at Inner Temple in 1920, coming top of the bar examinations, and "took silk" to become a King's Counsel in 1939. He served as recorder of Chichester from 1939 to 1951. He also served as a judge in the Gold Coast in 1944 45, and as a Commissioner of Assize in the midlands in 1949. He became a bencher at Inner Temple in 1946, and served as Treasurer in 1971. He was elected as an honorary fellow of Corpus Christi in 1975. He was appointed as a High Court judge in 1951, being assigned to the Probate, Divorce and Admiralty Division, and received the customary knighthood. He was transferred to the King's Bench Division in 1952. Havers was the trial judge who presided over the conviction of Ruth Ellis for murder in 1955. Ellis was the last woman to be sentenced to death and executed in the United Kingdom. In a 2010 television interview his grandson, the actor Nigel Havers, revealed that his grandfather had written to the Home Secretary recommending a reprieve as he regarded it as a crime passionnel, but received a curt refusal. He subsequently sent money annually for the upkeep of Ellis's son. He retired as a full time judge in 1967, and became Deputy Dean of the Arches in 1970.
Отбасы
1916 жылы Хаверс Энид Снеллингке үйленді. Олардың бір қызы, Элизабет Батлер Слосс және үш ұлы, Тони, Дэвид және Майкл Хаверс болды. Оның кіші ұлы Майкл 1972 жылдан 1974 жылға дейін солист-генерал, 1979 жылдан 1987 жылға дейін бас прокурор, содан кейін қысқа уақытқа лорд-канцлер болып қызмет етті; оның қызы Элизабет 1988 жылы бірінші әйел Лорд-апелляциялық судья және 1999 жылы Жоғары соттың Отбасы бөлімінің бірінші әйел президенті болды. Оның ұлы Майкл арқылы Хаверстің немерелері Филип Хаверс, Корольдің кеңесшісі және Найджел Хаверс, актер.
Havers married Enid Snelling in 1916. They had one daughter, Elizabeth Butler Sloss, and three sons, Tony, David, and Michael Havers. His younger son, Michael, served as Solicitor General from 1972 to 1974, as Attorney General from 1979 to 1987 and then briefly as Lord Chancellor; his daughter Elizabeth became the first female Lord Justice of Appeal in 1988 and the first female President of the Family Division of the High Court in 1999. Through his son Michael, Havers' grandsons are Philip Havers, a King's Counsel, and Nigel Havers, an actor.