Кіріспе

Аменемхаттың нұсқаулары (а. к. "Патша Амменем I-нің ұлына Сесостриске берген тәлімдері") - ежелгі Мысырдың Себайт жанрында жазылған қысқа поэмасы. Поэма 12 - династияның өлтірілген перғауыны Аменемхат I-нің арманы оның ұлы Сенусрет I-ге айтқан өте драмалық монолог түрінде жазылған. Онда Аменхатты өлтірген жанжал туралы айтылады, әрі оның ұлына ешкімге сенбеуді бұйырады. Бұл өлеңде патшаның билік құрған кезіндегі іс-әрекеттері туралы айтылады. Ол Сенусретке Аменемхаттың орнына таққа отыруға және даналықпен билік етуге шақырумен аяқталады.

Авторлығы

Инструкцияларды жазуға Сенусреттің әкесін мақтау және оның таққа деген талабын заңдастыру үшін бұйрық берген болуы мүмкін. Бірнеше ғасырдан кейін, Жаңа патшалық папирусында Честер Битти IV-нің айтуынша, бұл өлеңді "жазушылардың ең озық адамы" хеттер жазған. Бұл құжаттың негізгі көзі 1843 жылы А. Пейрон көшірген Папирус Миллингеннен алынған. Ал түпнұсқасы қазір жоғалып кетті. 18-ші династия мен Жаңа патшалық дәуіріндегі нұсқаулардың бөліктері бар ағаш тақташалар, папирус сынықтары мен остракалар сақталған.

Мазмұны

"Нұсқаулар" авторды "Жоғарғы және Төменгі Мысырдың марқұм патшасы Сехетепибр, Ре Аменемхаттың ұлы" деп атап, оның патшалық билігін және өркендеуін қалай сақтау туралы Аменемхаттың ұлына берген кеңесі деп атайды. Патша одан кейін ұлына ешкімге сенбеуін ескертеді, өйткені ол көмектескендер де қолдау көрсетуден бас тартты және оны төсекте жатқанда күзетшілері өлтіргенін түсіндіреді. Ол Мысырға жасаған қамқорлығын қысқаша баяндап, өзінің әскери жетістіктері мен құрылыс жетістіктерін атап өтті. Инструкция оның ұлы Сенусертке батасын беріп, оның қалай билік етуі керектігі туралы кеңестермен аяқталады.

Әсері

Бұл қолжазба "азиялықтар" туралы ең алғашқы мәліметтердің бірі болып табылады. Кейінгі фараондар өздерінің іс-әрекеттерін заңды ету үшін ескі жазбалардың кейбір бөліктерін көшіріп алған. 25-ші династияның перғауыны Пие Аменемхаттың нұсқауларынан бөліктерді сөзбе-сөз көшіріп алған. Бұл өлең біздің заманымыздан бұрын V ғасырда, яғни ол жазылғаннан кейін 1500 жыл өткенде әлі де оқылып тұрды.